My Bestie พิษรักข้ามเส้น의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

หลังจากงานแต่งที่ผ่านไปได้ด้วยดีจนคู่บ่าวสาวเข้าห้องหอไปแล้ว ตอนนี้ก็เหลือแค่แขกในงานที่ยัง After party กันอยู่รวมไปถึงไวซ์และเพื่อนของเขา ส่วนพี่น้องของเขาขอแยกตัวไปดูแลลูกกันหมดแล้วเหลือแค่เพียงเจ้าวิคเตอร์ที่เห็นควงสาวสวยจากงานนี้ออกไปคงจะไปสนุกตามประสาเสือที่ยังไม่ถอดเขี้ยวเล็บนั่นแหละ เจ้าวิคที่เห็นนิ่งๆ นี่แหละแสบสุดในบ้านเลยมัมจับได้ไล่ทันที่ไหน " งั้นพวกเราขึ้นไปนั่งดื่มกันต่อบนห้องพักของขุนพลกันไหม วันนี้นักข่าวมากันเยอะเห็นพวกเราในสภาพยับเยินคงไม่ดีแน่ " เจนนี่รีบเสนอขึ้นมาเพราะเธอเตรียมแผนการเอาไว้แล้ววันนี้ทุกคนพักที่โรงแรมนี้กันหมดเพราะเชื่อว่าจะพากันเมาจนแทบกลับไม่ไหว อีกทั้งนักข่าวเศรษฐกิจและวงการบันเทิงก็ยังอยู่เต็มงาน เธอจึงได้โอกาสรีบเข้าแผนทันที " กูว่าก็ดีเหมือนกัน ถ้านักข่าวเอาข่าวพวกนี้ไปลงภาพลักษณ์พระเอกที่แสนอบอุ่นของกูเหือดหายหมด " ขุนพลรีบเห็นด้วยทันทีพร้อมกับข้าวหอมที่พยักหน้าเห็นด้วยอย่างแรง แม้ว่าทุกวันนี้โลกจะเปิดกว้างแต่ทุกอย่างก็ดราม่าง่ายเกินป้องกันตัวเองเอาไว้ดีกว่า แฟนคลับคลั่งรักได้ก็คลั่งเกลียดได้ข้อนี้เธอรู้ดี ในตอนนี้ทั้ง 6 คนม

โมจิมีแว๊บนึงเธอกำลังสับสนว่าสิ่งที่ทำอยู่ตอนนี้มันถูกต้องหรือเปล่า แต่ไวซ์เมื่อเขาเห็นสายตาแบบนั้นของเธอเขาจึงใช้ริมฝีปากของทั้งเขาและเธอแตะกันเบาๆ อีกครั้งเพื่อส่งผ่านความรู้สึกลึกซึ้งโดยไม่ต้องใช้คำพูด รสจูบอันแสนหวานนี้เป็นเหมือนการเริ่มต้นบทใหม่ของความรักที่งดงามเขาประคองใบหน้าของเธอด้วยมือทั้งสองข้างสบตากันอย่างลึกซึ้งก่อนจะโน้มลงมาจูบอย่างอ่อนโยนอีกครั้งพร้อมกับแลกลิ้นกันอย่างดุเดือด คราวนี้สมองของโมจิขาวโพลนไปหมด ไวซ์เกี่ยวแพนตี้สีเนื้อออกไปด้านข้างแล้วใช้นิ้วเรียวยาวของตัวเองค่อยๆ กดแทรกเข้าไปในช่องทางรักที่แสนคับแน่นนั้น " อื้ม.....อื้อ.... " ทั้งสองคนได้แต่ครางแข่งกันในลำคอเพราะในตอนนี้ริมฝีปากของทั้งคู่ไม่ยอมผละออกจากกันไปไหนเลย จุดนี้เป็นเหมือนสะพานที่เริ่มเชื่อมหัวใจของทั้งสองคนเข้าด้วยกันโดยที่ทั้งคู่ไม่รู้ตัวเลยสักนิด ไวซ์เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กตรงหน้ากำลังคล้อยตามเขาเขาจึงกดนิ้วเพิ่มเข้าไปในกลีบเนื้อของเธอเพิ่มจากหนึ่งเป็นสองจากสองเป็นสามนิ้วจนโมจิต้องตอดรัดนิ้วมือของเขาอย่างแรงเพราะมันแน่นเกินไปแล้ว ส่วนไวซ์ตอนนี้เขาทนไม่ไหวแล้วจึงดึงนิ้วมือของตัวเองออกมาแล้วย

ใบบัวรีบถามทันทีที่เพื่อนสนิทอย่างโมจิเรียกมาเพื่อจับเข่าคุย คนอย่างยัยโมจิน่ะถ้าไม่หนักจริงคงไม่เรียกมาแบบนี้หรอกมันขี้เกรงใจจะตาย " หรือว่าแกมีแฟนแล้วไม่บอกพวกเราวะ " คราวนี้เป็นข้าวหอมที่จับพิรุธและท่าทางที่โมจิแสดงออกมาก็ทำให้ทั้งข้าวหอมและใบบัวต้องมองหน้ากันทันที " เฮ้ย! จริงดิ ใครวะ ไหนเล่าซิเร็วๆ " ใบบัวที่มีท่าทางดีใจเกินใครเพราะในแก๊งของเรายังไม่มีใครมีแฟนเป็นตัวเป็นตนเลยสักคนทั้งผู้หญิงและผู้ชายนั่นแหละ " ฉันแค่มีเรื่องสมมุติอยากถามพวกแก " เมื่อโมจิพูดออกมาแบบนั้นทั้งข้าวหอมและใบบัวก็ทำหน้าเศร้าสร้อยทันที " ถามอะไร อ่ะ ลองสมมุติๆ มาก็ได้ " ข้าวหอมถามออกไปเพราะประสบการณ์ที่เธอถ่ายละครมาหลายเรื่องเรื่องสมมุตินี่แหละคือเรื่องจริงทั้งนั้น " สมมุติว่าถ้าพวกแกไปนอนกับผู้ชายคนนึงโดยไม่ตั้งใจแกจะทำยังไงวะ "" ห๊าาาาาา!!!! / โอ้ววววม่ายยยยกั่ดดดดด " ทั้งข้าวหอมและใบบัวต่างอุทานออกมาพร้อมกันแล้วเบิกตาโตด้วยความตกใจ " พวกแกจะร้องทำไมเสียงดังเดี๋ยวก็มีคนได้ยินหรอก "โมจิรีบยกมือขึ้นปิดปากเพื่อนทั้งสองคนทันที " ใครจะได้ยินนี่มันคอนโดฉันนะ ความปลอดภัยระดับพร

ในขณะที่กำลังรอเข้าฉากบรรยากาศสุดแสนจะอึมครึมเพราะไม่มีใครพูดอะไรออกมาเลยสักคำ ไวซ์และโมจิต่างฝ่ายต่างยืนอยู่ในพื้นที่ของตัวเองพร้อมกับยกบทขึ้นมาอ่านแต่ทั้งคู่ก็แทบไม่รู้เรื่องเพราะยกมันมาเพื่อบังหน้าเท่านั้น วันนี้ยกกองมาถ่ายทำกันที่ทะเลใกล้ๆ เพราะเป็นฉากฉุดกระชากลากถูระหว่างตัวร้ายกับนางเอกของช่วงท้ายเรื่องที่ยกมาถ่ายก่อน แล้วอีกฉากที่ต้องถ่ายทำและคิดว่าคงยากมากแน่ๆ คือการถ่ายฉากลักพาตัวซึ่งมีแพลนว่าในช่วงบ่ายจะได้ถ่ายกันและมีนางร้ายคู่จิ้นอย่างเจนนี่มาร่วมเข้าฉากด้วยในบ่ายนี้ " พร้อมนะครับทุกคน ฉากนี้ธีรวัฒน์ลากอัญมณีไปเรื่อยๆ บนชายหาดเพื่อที่จะพาไปขึ้นเรือไปเกาะส่วนตัวแต่อัญมณีต้องขัดขืนสุดฤทธิ์พร้อมกับร้องไห้ ทุกคนจำบทได้ใช่ไหมครับวันนี้เราต้องรีบกันหน่อยนะเพราะไม่ได้มีแพลนจะค้างที่นี่ถ้างานไม่เสร็จเราอาจจะต้องค้างกัน " ทุกคนพยักหน้าเข้าใจเพราะการถ่ายทำก็เป็นแบบนี้หากต้องเลื่อนเวลาออกไปก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องพักที่นี่ซึ่งนักแสดงทุกคนจะมีชุดมาสำรองกันอยู่แล้ว " โอเคพร้อมนะแอคชั่น "" พี่ธีอย่าทำแบบนี้เลยนะคะอัญกลัว เราเป็นพี่น้องกันถึงแม้ว่าจะไม่ใช่สายเลือดเดียวกันแต่อัญ

เวคินจับเธออาบน้ำใหม่พร้อมกันภายในห้องน้ำนั้นโดยที่ละเว้นบริเวณใบหน้าที่ให้ช่างแต่งหน้าแต่งไปเสร็จเรียบร้อยแล้วตั้งแต่เช้าตรู่ หากทำความสะอาดไปหมดทุกส่วนเกรงว่าช่างแต่งหน้าจะสงสัยเอาได้ เขาน่ะไม่กลัวหรอกแต่ไม่อยากให้เธอเสียหายมากกว่า เจนนี่ที่กำลังนั่งท่องบทอยู่ห้องข้างกันเธอได้ยินเสียงนั้นทั้งหมดและก็จำได้ดีว่าเป็นเสียงใครและนี่คือครั้งแรกที่เธอได้ล่วงรู้ว่าทั้งสองคนนี้ไม่ได้เป็นแค่เพื่อนสนิทกันอีกต่อไปแล้ว แต่ที่เธอไม่รู้คือความสัมพันธ์ของทั้งสองคนมันเลยเถิดไปตั้งแต่เมื่อไหร่ เธอได้แต่นั่งฟังอยู่แบบนั้นพร้อมกับกำหมัดแน่นด้วยความโมโหสุดขีด ในอกของเธอตอนนี้มันร้อนรุ่มราวกับมีไฟนับล้านดวงมาแผดเผา ความพยายามหลายปีของเธอกำลังจะพังทลายลงเพียงเพราะยัยนางเอกโนเนมคนนี้ เธอต้องทำยังไงดียังไงก็จะไม่มีทางยอมให้มันจบลงแบบนี้เด็ดขาด เวคินเดินออกมาจากห้องพักนักแสดงหลังจากที่แต่งตัวเสร็จแล้วเขาเดินไปดูดบุหรี่อยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่พร้อมกับคิดอะไรเพลินๆ เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เจนนี่เดินตามเข้ามาประกบเขา " ไวซ์คะเย็นนี้เราไปทานข้าวกันไหม " ด้วยความที่เธออยากสานสัมพันธ์และไม่อาจรอช้าได้จ