My Bestie พิษรักข้ามเส้น

My Bestie พิษรักข้ามเส้น

last updateHuling Na-update : 2026-03-21
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
44Mga Kabanata
1.8Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

เฉยๆ ก็ไม่ได้ชอบขนาดนั้น...ชิ คนกินไม่เลือกแบบแกไม่มีทางหาตัวซีเคร็ดแบบฉันได้หรอก เมื่อเส้นกั้นความเป็นเพื่อนถูกข้ามไป จากคืนนั้นทุกอย่างก็ไม่มีวันเหมือนเดิมได้อีก แรกๆ เพื่อนหลังๆ เหมือนพ่อ...

view more

Kabanata 1

ตอนที่ 1 ถึงพริกถึงขิง(1)

Seven years later...

"Ms. Foreister, pinapatawag po kayo sa meeting," mahinahong wika ng Secretary ko.

I rolled my damn eyes because I'm not done with my sketching!

"Did you call the other Architects?" I asked while I continue looking and doing my sketch. I've been busy with my sketch since many clients is showing up.

"Yes, Ma'am. I already call them."

"What's up with the sudden meeting?" 

"CEO hire four famous Engineers and they are in the conference room for the meeting," she answered and fix her glasses so I nod in confirmation. I rolled my eyes, thinking of how to avoid the meeting and continue my works.

"I have to continue this but argh!"  I hissed and retouch my light make up. I didn't even clean my messy bun because I'm so frustrated right now!

"You may go," I coldly answered. She nod before leaving me. "Who are they to interrupt what I'm doing! If this is not important, I'm gonna throw them out of here in the company!" I hissed again and leave my office, only to hear Savannah ruckus.

"Wew, gaano ba 'to kaimportante at ginulo ako!?" sigaw ni Savannah kaya tinakpan ko ang tenga ko dahil nage-echo ang boses n'ya at pinagkakatingin kami ng ibang pang mga interns at mga nagtra-trabaho dito.

"Lalo naman ako naghahanap ako ng Engineer ngayon at dahil need ko sa bagong project ko sa Cebu!" asik naman ni Olivia habang ang mga buhok nito ay gulong gulo. Napailing na lang ako at nagpatuloy maglakad.

"Sabi nila na may mga bagong Engineer daw 'yung dumating and guess what apat sila!" natutuwang saad ni Phoebe pero dahil tamad ako mag salita ay nag lakad na lamang ako papuntang elevator kaya sumunod sila, mabilis kong pinindot ang 18th floor which is conference room.

Nang makarating kami ay naglakad kami with fierce face. Ang bawat tapak ng heels namin sa tiles ay nagiging sanhi nang ingay. Binuksan ko ang pinto at nakita namin ang mga bagong Engineer na nakatakip ng itim na folder.

"Good afternoon, CEO," bati nilang tatlo pero ako ay tumingin lang ng walang emotion.

"Oh, andito na pala kayo! Eto na ang mga bago at famous nating engineers from Abroad!" kinikilig na saad ni CEO kaya nangunot ang noo at tumingin ng maigi. Nagulat ako ng sabay sabay nilang ibinaba ang Itim na folder at kasabay no'n ang libo-libong alala na siyang pinipilit kong kalimutan.

"Ikaw ang papakasalan ko, Meggay. Ikaw ang gusto kong maging asawa,"  sincerong wika ni Patricio habang nakatingin sa akin ng maigi. My eyes sparkle with different emotions, thousands of butterflies is emerging to my stomach. 

Napalitan ang walang emosyon ang na aking mukha at naging gulat, umawang ang labi namin. My heart ache with the pain that I used to feel before. 

How dare them to come back and face us like they did nothing?!

My face became emotionless once again. The pain doubled yet I didn't show any of it.

How could they face us like this? How could they show their face to my friends, they hurt them so much.

Lumabas ako ng Conference room ng walang ka-emosyon emosyon. I don't want to see them once again.

"Pumpkin!"

He once again called me with that stupid Endearment that I always hear from him. I didn't hate him but I don't want to be called by it again.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
44 Kabanata
ตอนที่ 1 ถึงพริกถึงขิง(1)
" หยุดนะ...อย่าทำแบบนี้ คุณธีปล่อยอัญเถอะ " ร่างเล็กที่นอนหายใจรวยรินจนแทบไม่มีแรงจะตะโกนด่าทอคนตัวโตที่นอนคร่อมทับร่างเล็กของเธออยู่เธอก็ยังฝืนจนสุดกำลังแต่มีหรือคนที่จะได้เป็นเจ้าของเรือนร่างสุดเย้ายวนจะมีความปราณี " ผมพาคุณมาถึงเตียงขนาดนี้คิดว่าผมจะปล่อยคุณไปง่ายๆ หรออัญมณีไม่มีทางเสียหรอก ยังไงวันนี้คุณก็ต้องเป็นของผมทั้งร่างกายและจิตใจ อย่าหวังว่าไอ้ก้องภพมันจะได้เข้าใกล้เธออีก " ธีรวัฒน์นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงพูดออกมาอย่างเกรี้ยวกราดในขณะที่สายตายังคงจับจ้องอยู่กับเรือนร่างบางที่เป็นเจ้าของหัวใจเขาตลอดมา และยังไม่ทันที่เธอจะต่อต้านใดๆ เขาก็ก้มลงประกบจูบที่ริมฝีปากอวบอิ่มได้รูปอย่างคนเอาแต่ใจบดคลึงกลีบปากบางจนบวมเจ่อ จากนั้นจึงปล่อยให้เธอได้เป็นอิสระแล้วซุกไซร้ซอกคอหอมกรุ่นของเธอแทนอย่างเอาแต่ใจ " อร้าย....ปล่อยนะ....ฮือๆ...ก้องภพช่วยอัญด้วย " อัญมณีทั้งกรีดร้องและผลักไสคนตัวโตที่อยู่บนเรือนร่างของเธออย่างรังเกียจ " คัท!!!!! ยอดเยี่ยมมากครับทั้งคู่ เตรียมตัวถ่ายฉากต่อไปได้เลย " ต่อผู้กำกับมือทองของช่องรีบบอกกับทีมงานทันทีหลังจากที่โดนผู้ใหญ่บีบมาอีกทีว่าละครเรื่อ
Magbasa pa
ตอนที่ 2 ถึงพริกถึงขิง(2)
ไวซ์ที่กะจะนอนเอาแรงต่ออีกสักหน่อยแต่โทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน เมื่อเห็นปลายสายเป็นชื่อของเด็กคนเมื่อคืนที่เลาลากขึ้นเตียงจึงรับสาย " ครับฟ้า โทรมาหาพี่มีธุระอะไรหรือเปล่าพี่ต้องเข้าฉากกำลังยุ่ง " เวคินพูดออกไปเพื่อตัดรำคาญโดยไร้การแสดงออกทั้งสีหน้าแววตาและน้ำเสียงคนอย่างเขาในเมื่อกินกันเสร็จแล้วก็ควรแยกย้ายกันไปสิเพราะเมื่อคืนเธอก็รับเช็คจากเขาไปตั้งหนึ่งแสน " พี่ไวซ์ก็ฟ้าคิดถึงนี่คะตื่นขึ้นมาก็ไม่เจอพี่แล้ว เมื่อคืนเรายังมีความสุขกันมากอยู่เลยนะลืมแล้วหรือคะ " ไวซ์เขาเองไม่ชอบที่มีคนมาพูดแบบนี้เลยสักนิด ใช่ว่าจำไม่ได้แต่ทำไมต้องจำในเมื่อตกลงกันตั้งแต่เมื่อคืนแล้วว่าจะแค่เล่นสนุกๆ กันต่างคนต่างได้ในสิ่งที่ต้องการแล้วแยกย้าย" พี่ต้องรีบมาที่กองน่ะนัดเช้าแต่พี่ก็วางเช็คไว้ที่หัวเตียงแล้วนะ เธอไปขึ้นเงินแล้วนี่ " ฟ้าเด็กเสิร์ฟในผับของวงศกรหน้าเสียไปเล็กน้อยแต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังอยากสานต่อความสัมพันธ์กับเขาอยู่ดีเผื่อว่าอนาคตสะใภ้ตระกูลใหญ่จะเป็นของเธอบ้าง เพราะเคยหวังจะจับวงศกรแต่เขาไม่เล่นด้วยอีกทั้งรายนั้นพูดจริงทำจริง เขาโหดจนเธอคิดว่าไม่เอ
Magbasa pa
ตอนที่ 3 ถึงพริกถึงขิง(3)
โมจิเปลี่ยนเสื้อผ้าออกมาด้วยชุดสายเดี่ยวสีขาวสุดเซ็กซี่พร้อมกับถือเสื้อคลุมตัวบางออกมาด้วย ไวซ์ที่ตื่นจากการพักสายตาพอดีเขามองเธอที่เพิ่งเปิดประตูห้องน้ำออกมาด้วยความรู้สึกหลากหลาย " ชุดอะไรของแกอีกเนี่ยต้องใส่ขนาดนี้เลยหรอ " ด้วยความที่ชุดมันเซ็กซี่เกินไปบวกกับรูปร่างหน้าตาของเธอเมื่อใส่ชุดนี้เข้าไปแล้วทำเอาเขาคิดดีไม่ได้เลยจริงๆ " คอสตูมเตรียมไว้ให้น่ะ ช่างเถอะใส่ๆ ไปก่อนแล้วกัน " โมจิมองดูตัวเองที่หน้ากระจกพร้อมกับหมุนกลับไปกลับมาเพื่อเช็คความเรียบร้อยและพยายามดึงขากางเกงขาสั้นผ้าซาตินลงมาเพราะมันสั้นมากจริงๆ สั้นจนถึงขนาดที่หากเธอก้มโดยไม่ตั้งใจคงเห็นไปถึงไหนต่อไหนแล้ว ไวซ์ส่ายหน้าเบาๆ เพื่อนของเขาคนนี้ก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยแล้วอะไรที่ยอมได้เธอก็ยอมไปเสียหมด แตกต่างจากเขาที่ถ้าไม่พอใจอะไรเขาจะพูดทันที เขาและเธอรู้จักกันตอนเรียนมหาวิทยาลัยเพราะเรียนคณะเดียวกันพอมาทำงานก็ยังได้อยู่สังกัดเดียวกันและผู้จัดการคนเดียวกันอีกจึงทำให้สนิทสนมกันมากกว่าใครที่เป็นเด็กในสังกัดเจ๊มิ่งทั้งหมด " ตอนนี้แกเป็นนางเอกแล้วนะไม่ชอบก็บอกให้เปลี่ยนสิจะเกรงใจทำไม " ไวซ์บอกออ
Magbasa pa
ตอนที่ 4 เด็กในสังกัด
" เป็นยังไงบ้างเด็กๆ ถ่ายทำวันนี้ผ่านไปด้วยดีไหม " เจ๊มิ่งที่เดินทางมาพร้อมกับคนขับรถตู้เพื่อมารับเด็กในสังกัดของตัวเองอย่างไวซ์และโมจิกลับคอนโด ทั้งสองคนอยู่ห้องข้างกันในคอนโดเดียวกันมาหลายปีแล้ว ไวซ์และโมจิด้วยความเหนื่อยล้าพอขึ้นรถตู้ได้ก็แทบหลับวันนี้ถ่ายไปหลายซีนมากจริงๆ ทำเอาคนอดหลับอดนอนแบบเขาแทบไม่มีแรงเหลือแล้ว " แทบไม่มีแรงเหลือแล้วครับเจ๊ง่วงแทบบ้า " ไวซ์นั่งข้างกับโมจิที่เบาะด้านหลังพร้อมกับเอนเบาะลงนอนในขณะที่เจ๊มิ่งนั่งอยู่เบาะหน้า " แหม หมดแรงเสียขนาดนี้คงไม่ได้มาจากการทำงานแล้วมั๊ง หมดแรงไปกับเด็กในสต๊อกละสิไม่ว่า ดูโมจิสิไม่เห็นจะหมดแรงเหมือนเธอเลย " เจ๊มิ่งอดแซวไม่ได้ด้วยรู้ว่านิสัยของดาราในสังกัดตัวเองเป็นยังไง ดีที่ตลอดมาคนอย่างไวซ์ดูแลตัวเองเป็นอย่างดีไม่เคยพลาดแม้ว่าจะมีข่าวเสียหายมาบ้างเป็นระลอกแต่ก็ไม่เคยทำให้ไวซ์กระแสตกได้เลยฉายาคาสโนว่าตัวพ่อไม่ได้มาเพราะโชคช่วยนะ " โอ๊ยเจ๊ครับเอาอะไรมากมายกับแม่ชี ผมมันพวกไม่ได้เก็บซิงไว้ชิงโชคอยู่แล้วครับ " ไวซ์พูดขึ้นมาพร้อมกับหันไปยักคิ้วหลิ่วตาให้กับโมจิอย่างกวนๆ แต่โมจิกลับไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับอะไรเพร
Magbasa pa
ตอนที่ 5 ฝันไป NC++
ไวซ์เดินเข้ามาในห้องนอนของโมจิอีกครั้งหลังจากที่เขาส่งเจ๊มิ่งกลับออกไปแล้ว เขาถือสำลีสะอาดพร้อมกับคลีนซิ่งที่วางอยู่โต๊ะเครื่องแป้งขนาดใหญ่ของเธอแล้วมานั่งอยู่ที่เตียงจากนั้นจึงหยดคลีนซิ่งใส่กับสำลีแล้วมาเช็ดที่ใบหน้าของเธอเบาๆ เพราะสำหรับอาชีพอย่างพวกเขาแล้วใบหน้าสำคัญมากไม่ควรนอนทั้งที่ยังแต่งหน้าข้อนี้เขารู้ดี" อื้ม... " ความเย็นจากสำลีที่เปียกชุ่มทำให้โมจิตื่นจากภวังค์แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ยอมลืมตาขึ้นมาเพราะเหนื่อยล้าเหลือเกิน ในตอนนี้เธอคิดว่าเขาคือพระเอกในดวงใจจึงเอาแต่เรียกหา" ละเมอหรอ " เวคินแปลกใจเล็กน้อยแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังทำความสะอาดใบหน้าของเธอต่อไปเรื่อยๆ และความเย็นจากสำลีนั้นก็ทำเอาโมจิหงุดหงิดเพราะความเย็นจากแอร์ก็ทำให้เธอหนาวสั่นแล้ว " อื้ม...พี่ซังซังหล่อจังเลย " ไวซ์ที่ได้ยินเธอพึมพำถึงดาราต่างประเทศที่เธอชื่นชอบก็ถึงกับถอนหายใจออกมา เขาดูหน้ามันมาแล้วก็ไม่เท่าไหร่ถ้าไม่ได้คิดเข้าข้างตัวเองจนเกินไปเขาหล่อกว่าด้วยซ้ำไม่รู้ว่ากรี๊ดกร๊าดอะไรกัน ซังซังนั่นก็เป็นเพียงแค่พระเอกที่มีแฟนคลับเยอะเท่านั้นเองลองมาเล่นบทร้ายแบบเขาสิใครจะยังสนใจอยู่ไหม เอ
Magbasa pa
ตอนที่ 6 มอนิ่งคิส
โมจิตื่นมาในเช้าตรู่ของวันถัดมาพอมองไปรอบๆ ห้องก็พบว่าเธอนอนบนเตียงของตัวเองเสียแล้ว พร้อมกับควานหาโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเพื่อเช็คทุกอย่างเหมือนที่เคยทำ พลันเลื่อนไปเจอแชทกลุ่มที่คุยกันเยอะมากถึงได้รู้ว่าคืนนี้มีนัดกัน เธอกำลังจะพิมพ์ตอบกลับไปแต่สายจากเจ๊มิ่งก็ดังขึ้นเสียก่อน " ค่ะเจ๊ "" ตื่นแล้วหรอลูกสาวเจ๊จะโทรมาคอนเฟิร์มวันนี้มีถ่ายนิตยสารคู่กับไวซ์และภูมินะจำได้ใช่ไหมคะ เดี๋ยวเจ๊ส่งคนไปรับไปพร้อมกันเลยกับไวซ์ "เจ๊มิ่งรีบทวนตารางงานทันทีตามที่เธอเคยทำอย่างมืออาชีพ " ได้ค่ะ ว่าแต่เมื่อคืนหนูขึ้นมาบนห้องได้ยังไงคะ " โมจิถามออกไปทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้วเพราะเธอเป็นแบบนี้อยู่บ่อยครั้ง " ก็ไวซ์อุ้มหนูขึ้นมาไงลูก เห็นว่าเช้านี้จะมาปลุกเองด้วยนะไม่รู้ตื่นหรือยัง "" น่าจะยังนะคะเจ๊ " " งั้นหนูไปดูให้เจ๊หน่อยนะลูก ประมาณ 10 โมงรถก็ออกไปรับแล้วเดี๋ยวจะไม่ทัน "" ได้ค่ะ " โมจิวางสายจากผู้จัดการส่วนตัวพร้อมกับหยิบคีย์การ์ดของห้องข้างๆ แล้วเดินเข้าไปทันที เมื่อเข้ามาในห้องนอนที่เปิดเครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำจึงเดินไปสะกิดคนที่นอนหลับอยู่เบาๆ " ไวซ์ตื่นได้แล้ววันนี้มีงานนะ....ว๊
Magbasa pa
ตอนที่ 7 คออ่อน
ในช่วงดึกของวันเดียวกันไวซ์และโมจิมาที่ผับของวินซ์พร้อมกันโดยมีเพื่อนๆ นั่งรออยู่ก่อนแล้ว " ยัยโมจิ ไวซ์ทางนี้ " ข้าวหอมนางเอกสาวจากหนังพันล้าน เธอคือดาราในสังกัดของเจ๊มิ่งที่ประสบความสำเร็จมากคนหนึ่งกว่าจะปลีกตัวออกมาหาเพื่อนได้แบบนี้ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย " ไงวะมึงนี่พวกเราไม่เจอกันเป็นเดือนแล้วมั้ง " ขุนพลพระเอกพันล้านคู่จิ้นแต่ไม่ใช่คู่จริงกับข้าวหอมพูดขึ้นมาในขณะที่ไวซ์และโมจินั่งลงที่โซฟาคนละฝั่งกัน " เออ ช่วงนี้งานเยอะจริงกูปลีกตัวไปไหนแทบไม่ได้เลย " ไวซ์ตอบกลับไปเมื่อขุนพลยกแก้วสีอำพันมาให้เขากระดกเพียงรวดเดียวอย่างที่เคยทำ " ยัยโมจิแกดูมีน้ำมีนวลขึ้นนะเนี่ยมีความรักหรือเปล่าดูสิหน้าตาดูอิ่มเอมเชียว " ใบบัวนางเอกสาวที่อาชีพลุ่มๆ ดอนๆ เหมือนกันกับโมจิไม่มีผิด เธอรับงานละครมีแต่แนวรักใสๆ ไม่ค่อยเปลืองตัวเท่าไหร่เหมือนกันกับโมจิก็เลยยังไม่ปังเท่าที่ควร " เหอะๆ แกก็รู้คนอย่างฉันหรอจะมีความรัก ช่วงนี้มีงานเยอะหน่อยเลยกินเก่งน่ะ อีกอย่างละครก็ถ่ายหนักด้วยหิวบ่อยนี่เจ๊มิ่งก็บอกให้ลดแล้วนะแต่ยิ่งลดก็ยิ่งเพิ่มอะไรก็ไม่รู้โลกไม่ยุติธรรม ฮ่าๆ " โมจิหันไปหัวเราะกั
Magbasa pa
ตอนที่ 8 ขอลูบหน่อย NC++
" แล้วกัน เฮ้อ!!! ยัยตัวแสบ ถ้าฆ่าเธอแล้วไม่ผิดกฎหมายเธอไม่รอดมือฉันคืนนี้แน่ " เวคินถึงกับเสยผมลวกๆ เมื่อยัยขี้เมาข้างกายของเขาตอนนี้ดันอ้วกใส่อกเขาแบบเต็มๆ เลอะเทอะไปหมดแล้วเขาจะทำอะไรได้ล่ะนอกจากเช็ดซากปรักหักพังของเธอ เขาใช้เวลาอยู่สักพักจึงเช็ดอ้วกของเธอออกหมดในขณะที่คนก่อเรื่องหลับปุ๋ยไปแล้ว " เหอะ นอนสบายตัวเลยนะชาติก่อนฉันคงทำกรรมไว้เยอะสินะชาตินี้เกิดมารวยแล้วยังไม่วายต้องมาเป็นเบ๊เธออีก ดื่มอะไรกันขนาดนั้นวะวันนี้ก็ไม่ใช่วันสิ้นโลกสักหน่อย " ไวซ์บ่นอุบเพราะรู้ดีว่าเธอคออ่อนแค่ไหน เขาเหยียบคันเร่งอย่างรวดเร็วทะยานรถสปอร์ตคันหรูไปถึงคอนโดภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ จากนั้นก็อุ้มคนเมาไม่รู้เรื่องขึ้นไปบนห้องวางเธอลงบนเตียงกว้างแล้วก็หนักใจสุดๆ เพราะชุดของเธอตอนนี้มันเต็มไปด้วยอ้วกรวมถึงเขาด้วยเขาจึงจัดการถอดเสื้อเชิ้ตเข้ารูปสีดำของตัวเองโยนทิ้งลงในตะกร้าเสื้อผ้าที่ใส่แล้วของเธอทันที ทีนี้ก็เหลือแต่ชุดเดรสที่เธอสวมใส่ไปทำงานวันนี้ แม้ว่าเขาจะสนิทกับเธอมากก็จริงแต่เขาก็ไม่เคยต้องมาถอดเสื้อผ้าเธอเลยสักครั้งนะ มันใช่เรื่องไหมเนี่ย" ฟู่วววว.....ใจเย็นไว้ไวซ์น้อยลูกพ่อ "
Magbasa pa
ตอนที่ 9 พริตตี้ล้างรถ
ไวซ์พาโมจิมาร้านล้างรถในช่วงบ่ายแต่แทนที่เขาจะไปร้านคาร์แคร์ให้ทำความสะอาดแล้วตัวเองกับเธอนั่งรอสบายๆ เขากลับมาจอดรถสปอร์ตคันหรูของพี่ชายที่ร้านล้างรถแบบหยอดเหรียญ โมจิมองหน้าเขาทันทีนี่กะจะแกล้งเธอชัดๆ เธอไม่เคยมีรถส่วนตัวล้างเป็นที่ไหน ไวซ์ที่เห็นแบบนั้นเขาอยากจะขำก๊ากออกมาเสียเหลือเกินแต่ติดตรงที่ว่าต้องคีพลุคเดี๋ยวเธอจะรู้ว่าเขาแกล้ง" ถามจริ๊ง? "ไวซ์พยักหน้าเบาๆ พร้อมกับอมยิ้มมุมปากส่งมาให้กับเธอ " ล้างรถหยอดเหรียญใกล้ฉันสินะที่เปิด GPS เมื่อกี้น่ะ " โมจิบ่นออกมาเมื่อก่อนที่จะออกจากคอนโดเขาบอกว่าขอปักหมุดร้านล้างรถก่อนแต่เธอไม่ได้สนใจคิดไม่ถึงเลยว่าจะมาคาร์แคร์ที่ต้องบริการตัวเองแบบนี้ มิน่าล่ะร้านล้างรถอยู่แค่หน้าปากซอยดันไม่แวะ ไวซ์พยักหน้าพร้อมกับยิ้มให้เธออย่างสะใจ " ขอบใจนะ "" ไม่เป็นไรไม่ต้องเกรงใจ "" ชิ ประชดย่ะ " โมจิเหลือจะเชื่อตอนนี้เธอเอ่ยออกไปได้เท่านี้จริงๆ เธอถึงกับเบะปากมองบนให้กับเขา รู้อยู่หรอกว่าต้องการแกล้งแต่รถหรูของพี่ชายเขาเธอก็กลัวจะทำมันเป็นรอยน่ะสิ ล้างข้างนอกพอไหวดูดฝุ่นข้างในรถพอเลยถึงแม้ว่าเธอจะเป็นคนสู้ชีวิตแต่เธอก็ไม่สู้กับรถสปอร์ตคั
Magbasa pa
ตอนที่ 10 แอบมองอยู่ห่างๆ
เวคินแวะเอารถมาคืนพี่ชายของเขาที่ผับพร้อมกับให้มนสิชาขับรถของเขาตามมา หลังจากคุยกับพี่วินซ์อยู่สักพักเขาจึงขอตัวและขึ้นมายังรถสปอร์ตคันหรูของตัวเองที่มีมนสิชานั่งรออยู่ก่อนแล้ว ก่อนหน้านี้เธอทำเพียงแค่ยื่นใบหน้าออกไปทักทายวงศกรเท่านั้นเพราะเธอสนิทกับที่บ้านเขาพอสมควร พี่ชายของเขาทุกคนก็เอ็นดูเธอมากเหมือนกันอีกทั้งพ่อกับแม่ของเขาก็รักเธอเหมือนลูกสาวแท้ๆ เพราะเธอคือเด็กกำพร้าพวกท่านจึงรักและเอ็นดูให้ความอบอุ่นมากทุกครั้งที่ได้ไปหาครอบครัวเขาเธอจะรู้สึกเหมือนหัวใจได้รับการชาร์จแบต" จองร้านเอาไว้ยัง "ไวซ์ถามออกมาหลังจากที่นั่งอยู่ในรถโมจิจึงส่ายหน้าปฏิเสธ " ยังเลยร้านพึ่งเปิดใหม่คนน่าจะยังไม่เต็มหรอก Walk in ไปเลยก็ได้มั๊ง " ร่างสูงพยักหน้าจากนั้นก็ปักหมุดและไปตามทางที่ GPS บอกไว้สุดท้ายก็มาถึงร้านอาหารที่กำลังเป็นไวรัลอยู่ในตอนนี้ " อืม คนไม่เยอะสินะ " โมจิถึงกับทำหน้าแห้งเหือดเมื่อตอนนี้คนเต็มร้านอาหารเลย ก็ร้านพึ่งเปิดใหม่เธอก็นึกว่าคนจะไม่เยอะนี่น่าแต่ก็นั่นแหละแต่ละคนรีวิวห้าดาวกันทั้งนั้น " เอาน่า ไหนๆ ก็มาแล้วไปกัน " ทั้งสองคนลงมาจากรถสปอร์ตคันหรูจากนั้นก็รอคิว
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status