My Bestie พิษรักข้ามเส้น

ไวซ์ที่กะจะนอนเอาแรงต่ออีกสักหน่อยแต่โทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน เมื่อเห็นปลายสายเป็นชื่อของเด็กคนเมื่อคืนที่เลาลากขึ้นเตียงจึงรับสาย " ครับฟ้า โทรมาหาพี่มีธุระอะไรหรือเปล่าพี่ต้องเข้าฉากกำลังยุ่ง " เวคินพูดออกไปเพื่อตัดรำคาญโดยไร้การแสดงออกทั้งสีหน้าแววตาและน้ำเสียงคนอย่างเขาในเมื่อกินกันเสร็จแล้วก็ควรแยกย้ายกันไปสิเพราะเมื่อคืนเธอก็รับเช็คจากเขาไปตั้งหนึ่งแสน " พี่ไวซ์ก็ฟ้าคิดถึงนี่คะตื่นขึ้นมาก็ไม่เจอพี่แล้ว เมื่อคืนเรายังมีความสุขกันมากอยู่เลยนะลืมแล้วหรือคะ " ไวซ์เขาเองไม่ชอบที่มีคนมาพูดแบบนี้เลยสักนิด ใช่ว่าจำไม่ได้แต่ทำไมต้องจำในเมื่อตกลงกันตั้งแต่เมื่อคืนแล้วว่าจะแค่เล่นสนุกๆ กันต่างคนต่างได้ในสิ่งที่ต้องการแล้วแยกย้าย" พี่ต้องรีบมาที่กองน่ะนัดเช้าแต่พี่ก็วางเช็คไว้ที่หัวเตียงแล้วนะ เธอไปขึ้นเงินแล้วนี่ " ฟ้าเด็กเสิร์ฟในผับของวงศกรหน้าเสียไปเล็กน้อยแต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังอยากสานต่อความสัมพันธ์กับเขาอยู่ดีเผื่อว่าอนาคตสะใภ้ตระกูลใหญ่จะเป็นของเธอบ้าง เพราะเคยหวังจะจับวงศกรแต่เขาไม่เล่นด้วยอีกทั้งรายนั้นพูดจริงทำจริง เขาโหดจนเธอคิดว่าไม่เอ

" เป็นยังไงบ้างเด็กๆ ถ่ายทำวันนี้ผ่านไปด้วยดีไหม " เจ๊มิ่งที่เดินทางมาพร้อมกับคนขับรถตู้เพื่อมารับเด็กในสังกัดของตัวเองอย่างไวซ์และโมจิกลับคอนโด ทั้งสองคนอยู่ห้องข้างกันในคอนโดเดียวกันมาหลายปีแล้ว ไวซ์และโมจิด้วยความเหนื่อยล้าพอขึ้นรถตู้ได้ก็แทบหลับวันนี้ถ่ายไปหลายซีนมากจริงๆ ทำเอาคนอดหลับอดนอนแบบเขาแทบไม่มีแรงเหลือแล้ว " แทบไม่มีแรงเหลือแล้วครับเจ๊ง่วงแทบบ้า " ไวซ์นั่งข้างกับโมจิที่เบาะด้านหลังพร้อมกับเอนเบาะลงนอนในขณะที่เจ๊มิ่งนั่งอยู่เบาะหน้า " แหม หมดแรงเสียขนาดนี้คงไม่ได้มาจากการทำงานแล้วมั๊ง หมดแรงไปกับเด็กในสต๊อกละสิไม่ว่า ดูโมจิสิไม่เห็นจะหมดแรงเหมือนเธอเลย " เจ๊มิ่งอดแซวไม่ได้ด้วยรู้ว่านิสัยของดาราในสังกัดตัวเองเป็นยังไง ดีที่ตลอดมาคนอย่างไวซ์ดูแลตัวเองเป็นอย่างดีไม่เคยพลาดแม้ว่าจะมีข่าวเสียหายมาบ้างเป็นระลอกแต่ก็ไม่เคยทำให้ไวซ์กระแสตกได้เลยฉายาคาสโนว่าตัวพ่อไม่ได้มาเพราะโชคช่วยนะ " โอ๊ยเจ๊ครับเอาอะไรมากมายกับแม่ชี ผมมันพวกไม่ได้เก็บซิงไว้ชิงโชคอยู่แล้วครับ " ไวซ์พูดขึ้นมาพร้อมกับหันไปยักคิ้วหลิ่วตาให้กับโมจิอย่างกวนๆ แต่โมจิกลับไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับอะไรเพร

โมจิตื่นมาในเช้าตรู่ของวันถัดมาพอมองไปรอบๆ ห้องก็พบว่าเธอนอนบนเตียงของตัวเองเสียแล้ว พร้อมกับควานหาโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเพื่อเช็คทุกอย่างเหมือนที่เคยทำ พลันเลื่อนไปเจอแชทกลุ่มที่คุยกันเยอะมากถึงได้รู้ว่าคืนนี้มีนัดกัน เธอกำลังจะพิมพ์ตอบกลับไปแต่สายจากเจ๊มิ่งก็ดังขึ้นเสียก่อน " ค่ะเจ๊ "" ตื่นแล้วหรอลูกสาวเจ๊จะโทรมาคอนเฟิร์มวันนี้มีถ่ายนิตยสารคู่กับไวซ์และภูมินะจำได้ใช่ไหมคะ เดี๋ยวเจ๊ส่งคนไปรับไปพร้อมกันเลยกับไวซ์ "เจ๊มิ่งรีบทวนตารางงานทันทีตามที่เธอเคยทำอย่างมืออาชีพ " ได้ค่ะ ว่าแต่เมื่อคืนหนูขึ้นมาบนห้องได้ยังไงคะ " โมจิถามออกไปทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้วเพราะเธอเป็นแบบนี้อยู่บ่อยครั้ง " ก็ไวซ์อุ้มหนูขึ้นมาไงลูก เห็นว่าเช้านี้จะมาปลุกเองด้วยนะไม่รู้ตื่นหรือยัง "" น่าจะยังนะคะเจ๊ " " งั้นหนูไปดูให้เจ๊หน่อยนะลูก ประมาณ 10 โมงรถก็ออกไปรับแล้วเดี๋ยวจะไม่ทัน "" ได้ค่ะ " โมจิวางสายจากผู้จัดการส่วนตัวพร้อมกับหยิบคีย์การ์ดของห้องข้างๆ แล้วเดินเข้าไปทันที เมื่อเข้ามาในห้องนอนที่เปิดเครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำจึงเดินไปสะกิดคนที่นอนหลับอยู่เบาๆ " ไวซ์ตื่นได้แล้ววันนี้มีงานนะ....ว๊

" แล้วกัน เฮ้อ!!! ยัยตัวแสบ ถ้าฆ่าเธอแล้วไม่ผิดกฎหมายเธอไม่รอดมือฉันคืนนี้แน่ " เวคินถึงกับเสยผมลวกๆ เมื่อยัยขี้เมาข้างกายของเขาตอนนี้ดันอ้วกใส่อกเขาแบบเต็มๆ เลอะเทอะไปหมดแล้วเขาจะทำอะไรได้ล่ะนอกจากเช็ดซากปรักหักพังของเธอ เขาใช้เวลาอยู่สักพักจึงเช็ดอ้วกของเธอออกหมดในขณะที่คนก่อเรื่องหลับปุ๋ยไปแล้ว " เหอะ นอนสบายตัวเลยนะชาติก่อนฉันคงทำกรรมไว้เยอะสินะชาตินี้เกิดมารวยแล้วยังไม่วายต้องมาเป็นเบ๊เธออีก ดื่มอะไรกันขนาดนั้นวะวันนี้ก็ไม่ใช่วันสิ้นโลกสักหน่อย " ไวซ์บ่นอุบเพราะรู้ดีว่าเธอคออ่อนแค่ไหน เขาเหยียบคันเร่งอย่างรวดเร็วทะยานรถสปอร์ตคันหรูไปถึงคอนโดภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ จากนั้นก็อุ้มคนเมาไม่รู้เรื่องขึ้นไปบนห้องวางเธอลงบนเตียงกว้างแล้วก็หนักใจสุดๆ เพราะชุดของเธอตอนนี้มันเต็มไปด้วยอ้วกรวมถึงเขาด้วยเขาจึงจัดการถอดเสื้อเชิ้ตเข้ารูปสีดำของตัวเองโยนทิ้งลงในตะกร้าเสื้อผ้าที่ใส่แล้วของเธอทันที ทีนี้ก็เหลือแต่ชุดเดรสที่เธอสวมใส่ไปทำงานวันนี้ แม้ว่าเขาจะสนิทกับเธอมากก็จริงแต่เขาก็ไม่เคยต้องมาถอดเสื้อผ้าเธอเลยสักครั้งนะ มันใช่เรื่องไหมเนี่ย" ฟู่วววว.....ใจเย็นไว้ไวซ์น้อยลูกพ่อ "

เวคินแวะเอารถมาคืนพี่ชายของเขาที่ผับพร้อมกับให้มนสิชาขับรถของเขาตามมา หลังจากคุยกับพี่วินซ์อยู่สักพักเขาจึงขอตัวและขึ้นมายังรถสปอร์ตคันหรูของตัวเองที่มีมนสิชานั่งรออยู่ก่อนแล้ว ก่อนหน้านี้เธอทำเพียงแค่ยื่นใบหน้าออกไปทักทายวงศกรเท่านั้นเพราะเธอสนิทกับที่บ้านเขาพอสมควร พี่ชายของเขาทุกคนก็เอ็นดูเธอมากเหมือนกันอีกทั้งพ่อกับแม่ของเขาก็รักเธอเหมือนลูกสาวแท้ๆ เพราะเธอคือเด็กกำพร้าพวกท่านจึงรักและเอ็นดูให้ความอบอุ่นมากทุกครั้งที่ได้ไปหาครอบครัวเขาเธอจะรู้สึกเหมือนหัวใจได้รับการชาร์จแบต" จองร้านเอาไว้ยัง "ไวซ์ถามออกมาหลังจากที่นั่งอยู่ในรถโมจิจึงส่ายหน้าปฏิเสธ " ยังเลยร้านพึ่งเปิดใหม่คนน่าจะยังไม่เต็มหรอก Walk in ไปเลยก็ได้มั๊ง " ร่างสูงพยักหน้าจากนั้นก็ปักหมุดและไปตามทางที่ GPS บอกไว้สุดท้ายก็มาถึงร้านอาหารที่กำลังเป็นไวรัลอยู่ในตอนนี้ " อืม คนไม่เยอะสินะ " โมจิถึงกับทำหน้าแห้งเหือดเมื่อตอนนี้คนเต็มร้านอาหารเลย ก็ร้านพึ่งเปิดใหม่เธอก็นึกว่าคนจะไม่เยอะนี่น่าแต่ก็นั่นแหละแต่ละคนรีวิวห้าดาวกันทั้งนั้น " เอาน่า ไหนๆ ก็มาแล้วไปกัน " ทั้งสองคนลงมาจากรถสปอร์ตคันหรูจากนั้นก็รอคิว