All Chapters of ฝังลึกตรึงใจ: Chapter 41 - Chapter 49

“ทำไมต้องสวย คุณแม่สวยคนเดียวก็พอนี่คะ” “ไม่ได้หรอกเมียผมก็ต้องสวย ผมจองช่างแต่งหน้าคนดังน้องปัดมาเลยนะ คิวยากมาก” เพื่อเมียแล้วผัวคนนี้ทุ่มทุกอย่าง “งื้อ...รวิไม่ได้เตรียมชุดสวย ๆ ไว้ด้วยสิ” “นี่ครับ” คนรอบคอบจัดเต็มให้เมียเรียบร้อยแล้ว เขาคิดอยู่แล้วว่าเธอจะต้องแต่งอะไรก็ได้ แต่เขาไม่ได้เด็ดขาด พรุ่งนี้เมียเขาต้องสวยที่สุดในงาน “งื้อ...รักกก” รวิวรรณบอกรักลากเสียงยาวพร้อมกับหยิบชุดออกมาเป็นเดรสสีขาวเกาะอกยาวแค่เข่าเย็บเข้าเอวจนเล็กราวกับเจ้าหญิงก็ไม่ปาน “ว้าว...นี่มันชุดแพงมากเลยนะคะ คอลเล็กชันนี้” นี่มันชุดของโครแอม ที่เธออยากได้นี่นา รวยอย่างเดียวไม่พอนะต้องมีบุญด้วย เพราะทุกคนใส่ออกมาแล้วสวยหมด “สำหรับรวิพันแสงทุ่ม แม้ว่าจะแค่ขอแต่งงานก็ตามที” คนิ้งกับนับหนึ่งที่รู้เซอร์ไพรส์นี้ หลังจากห่างหายสมาคมชะนีโสด รู้ข่าวว่าเพื่อนจะไม่โสดแล้วก็รีบส่งแช็ตมาทันที ห้องแช็ตชะนีโฉด คนิ้ง: พรุ่งนี้คุณแสงชวนฉันไปงาน นับหนึ่ง: ฉันก็ได้รับเชิญ รวิ: ดีเลย แกมาฉันจะได้มีเพื่อนคุยตอนแรกก็อย

“วันนี้ผมว่าเราทั้งคู่พร้อมแล้วนะ...มาเป็นครอบครัวเดียวกันเถอะ มาตื่นพร้อมกัน หลับพร้อมกัน กินข้าวด้วยกัน แล้วก็ แต่งงานกันนะครับ”สิ้นเสียงคำว่าแต่งงานกันนะครับ เสียงปรบมือและเสียงผิวปากของบรรดาเพื่อนพ้องด้านหลังก็ดังกึกก้อง คนิ้งหยิบเวลเจ้าสาวขึ้น แล้วรีบวิ่งไปเสียบที่ผมของเพื่อน ก่อนจะรีบวิ่งออกมารวิวรรณเหมือนตัวเองฝันไป เธอหูอื้อไปหมด เพื่อนรู้ แม่รู้ แต่เธอไม่รู้ว่าเขาจะเซอร์ไพรส์เธอแบบนี้‘เขาขอเธอแต่งงาน!’ชายหนุ่มคุกเข่าลง หยิบแหวนที่เตรียมไว้ เปิดออกมา ท่ามกลางเสียงเชียร์ แล้วก็ป้ายด้านหลังที่มีลูกโป่งห้อยนั้นโบกสะบัดคำว่าแต่งงานกันนะ ภาษาอังกฤษแต่งเลย แต่งเลย แต่งเลยรวิวรรณมองไปรอบ ๆ ทั้งเพื่อนที่เก็บเงียบ คุณแม่ของเธอและของเขารู้เห็นเป็นใจกันไปหมด น้ำตาของเธอเอ่อคลอ มองดวงหน้าชายคนรักเป็นภาพซ้อนหลายภาพ ที่กำลังรอคอยคำตอบ ของเธอ เธอเอามือปิดปากน้ำตาไหลพร่าด้วยความปลื้มปีติ“ค่ะ...แต่งค่ะ”ใครไม่แต่งก็โง่แล้วค่า...ผู้ชายขอขนาดนี้!ชายหนุ่มสวมแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายของเธอ แล้วก็กอดเธอไว้แน่น ท่ามกลางเสียงปรบมือแล้วกรีดร้องของสองสาว ที่มีสองหนุ่มด้านหลังยืนมองไม่วางตา“ยิน...

“หยีจ๋า...บี๋จะไม่ไหวแล้วนะคะ” พันแสงครางต่ำเมื่อใกล้จะปลดปล่อย รวิวรรณทำให้เขาบ้าคลั่งจนต้องรั้งให้เธอหยุดก่อนที่เขาจะแตกคาปาก แล้วดึงร่างเล็กขึ้นมานั่ง สอดมือเข้าไปดึงกางเกงชั้นในตัวจิ๋วของเธออกมาให้พ้นทาง “บี๋จ๋า...พี่อยากโดนขึ้นแล้ว...ขึ้นเถอะนะ” เสียงออดอ้อนของพันแสงทำให้เธอพยักหน้ารับ แล้วเคลื่อนส่วนอ่อนนุ่มที่ฉ่ำเยิ้มสัมผัสกับส่วนที่แข็งขืนของเขา เสียงเล็กครางเร่าเมื่อตัวตนของเขาเสียดสีเข้ากับกลีบกุหลาบชุ่มฉ่ำของเธอ ร่างเล็กขยับอย่างรู้งาน ขณะที่เธอขยับโลมเล้าอยู่นั้นมือหนาของเขาก็รูดซิปเกาะอกเธอออก ริมฝีปากกระจับสวยของเขาโน้มาครอบครองสองเต้าอวบอิ่มอย่างดูดดื่ม เบื้องล่างเอวเล็กก็สะบัดขึ้นลงรีดความชุ่มฉ่ำเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับสอดใส่ หญิงสาวแอ่นอกเงยหน้าส่งเสียงครางหวานกับลมหายใจหอบถี่ออกมา “บะ...บี๋...รวิจะเสียบแล้ว...อื้อ” “ครับ...ช่วยพี่หน่อยนะครับคนสวย” เขาเงยหน้าขึ้นจากทรวงอก แล้วยกสะโพกนุ่มนิ่มของเธอ พวงแก้มใสกลายเป็นสีแดงยิ่งกว่าปัดบลัชออน เธอยกสะโพกขึ้นขยับแล้วค่อยโอบรัดความแข็งแกร่งของเขา ปล่อยให้มันเคลื่อนเข้าไปในร่

งานแต่งงานผ่านไปสองวัน แม้ว่าจะคลายเมื่อยล้าจากเจ้าบ่าวที่ชวนเข้าหอไม่พัก แต่ก็ยังเพลียอยู่รวิวรรณอาบน้ำแล้วนั่งดูรูปยิ้มให้กับรูปต่าง ๆ โดยเฉพาะรูปที่เขากราบตักเธอ ช่างถ่ายรูปรู้ใจเธอจริง ๆคิก คิก ๆ ๆ“หัวเราะอะไรครับที่รัก” พันแสงออกจากห้องน้ำหลังจากอาบน้ำแต่ยังไม่ได้แต่งตัวเดินมาหาเมียก่อน เพราะได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักอยู่คนเดียว“รูปแต่งงานค่ะ น่ารักมาก เดี๋ยวจะเอาไปใส่กรอบแขวนไว้หัวเตียง” เธอส่งรูปให้กับร้านแล้วก็ปิดโทรศัพท์ พันแสงก็ไม่ได้สงสัยอะไร เพราะรูปคู่แต่งงาน คุณแม่ก็อัดใส่กรอบไว้ตรงทางขึ้นบันไดแล้ว ภรรยาสุดที่รักของเขาคงจะอยากมีในห้องสักรูปรวิวรรณนอนมองชายหนุ่มกำลังเช็ดน้ำออกจากหัว กลิ่นหอมของแชมพูสำหรับผู้ชายเตะเข้าจมูกจนเธออยากดม จึงเร่งเขา“เสร็จหรือยังคะ...เร่งหน่อยสิ”“ผมเสร็จช้าคุณก็รู้”“เสร็จช้าอะไรคะ...ไม่ใช่เรื่องนั้นสักหน่อย” เขาเป็นสามีที่ดีมาก การบ้านส่งทุกวันไม่ว่างเว้นไม่พอยังเบิ้ลให้ทุกรอบ เธอเลิกกินยาคุมตั้งแต่ยังไม่แต่งงานป่านนี้ตะวันยอแสงคงมาเกิดแล้วกระมัง ชายหนุ่มเร่งเช็ดผมให้แห้งโดยเร็วไม่แน่ว่า เมียของเขาจะทวงการบ้านเร็วในวันนี้ คนเป็นส

“ได้แล้วค่ะ...อาหาร ทั้งหมดห้าร้อยบาทค่ะ” แม้ว่าจะเป็นอาหารของเล่นแต่เขาควักเงินจริงจ่ายตลอด จนตอนนี้แม่ค้าของเขารวยกว่าเขาเสียแล้ว เขายื่นธนบัตรหนึ่งร้อยจำนวนห้าใบด้วยรอยยิ้มให้กับแม่ค้าคนสวย “ชิมเลยค่ะว่าอร่อยสู้ฝีมือแม่รวิได้ไหม” “อร่อยมากครับ” “ชิมก่อนสิคะ” เด็กสาวค้อนเขาให้ จนคนเป็นพ่อจับมาฟัดให้หายมันเขี้ยว เมื่อวานรับบทเป็นคนไข้ให้คุณหมอตรวจ วันนี้รับบทเป็นลูกค้าในร้านอาหาร พรุ่งนี้ไม่รู้ว่าจะอาชีพอะไร ลูกสาวของเขาเป็นสาวน้อยร้อยอาชีพไปแล้ว “ตะวันขา...มาทานข้าวเย็นค่ะ พี่แสงด้วยค่ะ มาทานข้าว” รวิวรรณเป็นแม่บ้านเต็มตัว ดูแลลูกและสามีไม่ได้ทำงานอีกแล้ว เพราะสามีจ่ายเงินเดือนระดับหกหลักให้เธอทุกเดือน แต่เธอก็ไม่รู้จะซื้ออะไรนอกจากของใช้ของลูก กับของให้สามี บางวันก็ฝากคุณแม่ให้ดูยายตะวันแล้วตัวเองออกไปสปาบ้าง ไปทานข้าวกับเพื่อนบ้าง พันแสงอุ้มเด็กน้อยแก้มยุ้ยมาฟัดแก้มนุ่มนิ่มก่อนจะอุ้มไปที่โต๊ะอาหารเมื่อได้ยินเสียงภรรยาสาวเรียก พันแสงทำงานสิบโมงเช้าและเลิกบ่ายสี่โมงเย็น เพื่อมีเวลาให้กับครอบครัว ตอนแรกเขาจะสร้างบ