Todos los capítulos de BAD FRIEND รักร้ายกับยัยเพื่อนร่วมห้อง: Capítulo 11 - Capítulo 15

“ฉันรู้สึกกับเธอเหมือนที่เธอรู้สึกกับฉัน…เข้าใจไหม”ฉันแทบไม่เชื่อหูตัวเองที่ได้ยินนาวาพูดประโยคนี้ออกมาฉันมองหน้าเขานิ่งๆ อย่างพิจารณาว่าเขาโกหกหรือพูดมันออกมาจากใจกันแน่“ไม่เชื่อเหรอ”“ก็นายไม่น่าเชื่อได้เลย”ฉันตอบนาวากลับไปอย่างไม่ต้องคิดหลังจากที่เขาถาม“ที่ฉันหึงฉันหวงเธอจนจะคลั่งตายแบบนี้เธอยังดูไม่ออกอีกรึไง”“นายหึงฉันหวงฉันจริงๆ เหรอ”“ก็เออสิ! เมียทั้งคนไม่หึงไม่หวงเมียจะให้ไปหวงแมวที่ไหนวะ”ก็ยังดีที่ยังเทียบกับแมวนี่สรุปเขาหึงฉันจริงๆ เหรอคะเนี่ย“แล้วนายมารู้สึกแบบนี้กับฉันตั้งแต่เมื่อไหร่”“ไม่รู้! ฉันไม่รู้ว่าฉันรู้สึกแบบนี้กับเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่หลังจากวันนั้นวันที่ฉันปฏิเสธเธอ แล้วเธอก็หายไปฉันก็…”“ก็…ก็อะไร”ฉันถามนาวาออกไปเมื่ออยู่ๆ เขาพูดแล้วก็หยุดไป มันเลยทำให้ความเผือกของฉันเพิ่มมากขึ้นหมอนี้ก็ลีลาซะมัด“นาวา! ก็อะไรพูดมาสิ”“จิส์! หลังจากที่เธอหายไปฉันก็…คิดถึง”“ห่ะ!! ฉันไม่ได้ยินอ่ะ นายจะพูดเบาๆ ทำไมเนี่ย”ฉันไม่ได้ยินจริงๆ นะอยู่ๆ เขาก็พูดเสียงเบาลงฉันฟังไม่ถนัดอะไรถึงๆ สักอย่าง“คิดถึง!! ได้ยินไหมว่าหลังจากที่ขาดการติดต่อจากเธอฉันก็คิดถึงเธอทุกวันพอเปิ

เอี้ยดดดด!!เสียงล้อรถเบียดกับพื้นลานจอดรถใต้ตึกคอนโดของนาวาเสียงดังลั่นเมื่อนาวาขับรถพาฉันมาถึงหมับ!!“อื้อ!!”พอจอดรถเท่านั้นแหละค่ะนาวาก็ดึงตัวฉันไปจูบเขาจู่โจมจูบฉันเร็วและแรงมากนาวาประโคมจูบดูดปากฉันจนฉันแทบไม่มีอากาศหายใจทั้งจูบ ทั้งดูด ทั้งกัดจนปากฉันชาไปหมด“อื้อ!!”แล้วฉันต้องครางออกมาอีกครั้งเมื่อนาวาส่งมื่อของเขามาบีบคลึงหน้าอกของฉันเขาบีบเค้นแรงมากแถมยังเขี่ยตรงหัวจนฉันเจ็บและแสบไปหมดพรึบ!!นาวาถอดเสื้อชอปของฉันออกแล้วก็ถลกเสื้อกล้ามตัวในของฉันขึ้นมากองไว้บนอก“อ๊ะ!! จะ...เจ็บ!!”นาวาผละออกจากปากฉันแล้วเปลี่ยนตำแหน่งมางับลงที่หน้าอกของฉันทันทีเขาทั้งดูดทั้งกัดหน้าอกฉันอย่างรุนแรงและป่าเถื่อนที่สุด“นาวาอย่าดูดนะ..อื้ออ”ไม่ฟัง!! เขาไม่ฟังฉันเลยนาวาดูดที่หน้าอกฉันลามไปถึงต้นคอจนมันเป็นรอยไปหมดแล้วพรืดดด!!นาวาถอดกางเกงยีนส์กับชั้นในฉันออกอย่างง่ายดายทั้งๆ ที่พื้นที่ในรถก็ไม่ได้กว้างอะไรมากฟังไม่ผิดหรอกค่ะตอนนี้นาวากำลังทำเรื่องอย่างว่ากับฉันในรถของเขาที่ลานจอดรถของคอนโดเขาถึงแม้ว่ารถของนาวาจะติดฟิล์มทึบมืดสนิทก็ตามฉันก็รู้สึกกลัวอยู่ดี"นะ...นาวาอย่าทำอะไรบ้าๆ นะ"มีนโวย

ระหว่างทางที่นั่งรถออกมากับนาวาฉันก็ไม่ยอมพูดอะไรกับเขาแม้แต่คำเดียวหน้าเขาฉันก็ยังไม่อยากจะมองเลยด้วยซ้ำแล้วฉันก็ไม่ถามเขาด้วยว่าจะพาฉันไปไหนแต่ไม่ต้องเดาก็รู้คนป่าเถื่อนไร้เหตุผลอย่างนาวาคงพาฉันไปเป็นที่ระบายอารมณ์เหมือนเดิมแล้วฉันก็คงต้องยอมเขาแบบนี้เพราะตอนนี้แม้แต่แรงจะขยับตัวฉันยังไม่มีเลยมันครั้นเนื้อครั้นตัวไปหมดหมดอุณหภูมิในตัวฉันก็ร้อนขึ้นเรื่อยๆ แต่ฉันกลับรู้สึกหนาว ๆ มาก ไข้คงกลับมาเล่นงานฉันอีกแล้วแน่ๆแล้วนาวาก็เปิดแอร์ในรถเย็นอะไรขนาดนี้ฉันอยากจะเอื้อมมือไปปิดแอร์แต่ก็ไม่มีแรงเลยเลยได้แต่นั่งห่อไหล่กอดตัวเองเอาไว้ติ๊ด!!“หนาวก็ไม่บอก”อยู่ๆ นาวาก็เอื้อมมือไปกดปิดแอร์แล้วก็พูดขึ้นมา“ดีขึ้นไหมยังหนาวอยู่รึเปล่า”ฉันไม่ตอบเป็นคำพูดออกไปทำแค่พยักหน้าให้เขาแทนความจริงฉันก็ยังหนาวอยู่นะแต่ฉันเพลียจนไม่อยากจะพูดอะไรตอนนี้ฉันอยากจะนอนมากๆ เลย“อ๊ะ! เอาเสื้อฉันห่มไว้ก่อนนะใกล้จะถึงโรงพยาบาลละ”นาวาเอื้อมมือไปหยิบเสื้อแจ็คเก็ตหนังของเขาที่เบาะหลังแล้วยื่นมาให้ฉันแล้วเขาก็บอกต่อว่าจะพาฉันไปโรงพยาบาลฉันไม่ไปหรอกฉันกลัวเข็มแล้วก็ไม่ชอบการกินยาด้วย“ฉันไม่ไปนะ”“ไม่ไปได้ยังไงมีนหน