"ข้าวต้มรอบดึกน่ะเขากินกันบนเตียง!"ฉันแทบหยุดหายใจเมื่อได้ยินสิ่งที่นาวาพูดออกมา ชัดเจนแจ่มแจ้งข้าวต้มรอบดึกคืออะไรฉันเข้าใจมันทันทีอยากจะขยับหนีแต่ก็ไม่ได้เพราะตอนนี้นาวาดึงฉันไปกอดอย่างแนบแน่นเป็นที่เรียบร้อยแถมยังขยับหน้าเข้ามาใกล้อีกไม่ได้ๆ ฉันต้องไม่ยอมเขาสิภาพเหตุการณ์ตอนที่นาวาทำกับฉันตอนนั้นมันยังติดตาฉันอยู่เลยเขาน่ากลัวมาก“นาวา! จะทำอะไร”“กินข้าวต้มไง”“ฉันไม่กินกับนายด้วยหรอกนะถ้านายทำฉันจะเลิกกับนายจริงๆ ด้วย”โอ๊ะ!! ฉันยกมือขึ้นมาปิดปากทันทีที่รู้ตัวว่าเผลอพูดอะไรออกไปแต่มันคงไม่ทันแล้วเพราะตอนนี้คนที่ได้ยินฉันพูดกำลังยิ้มและมองฉันด้วยสายตาวิ้งๆ เลย“งั้นก็แสดงว่าตอนนี้เราสองคนก็ยังคบกันอยู่งั้นสิเพราะมีนยังไม่ได้เลิกกับวา”นั้นไง!! เข้าทางเขาแล้วไหมล่ะฉันอุตส่าห์ทำตัวห่างๆ กับเขาจนเขาเหมือนจะรู้ว่าฉันจะจบกับเขาแต่เพราะความพลั้งปากของฉันแท้ๆ เลย“นาวาฉันง่วงแล้วเรานอนกันเถอะนะ..น๊าาา”นาวาไม่ตอบแต่ส่ายหน้าแล้วแสยะยิ้มใส่แถมทำหน้าเหมือนจะอ้อนเอาอะไรอีกแต่การทำหน้าอ้อนๆ แบบนี้ของเขามันทำให้ฉันใจสั่นหวั่นไหวไปหมด ฉันแพ้ลูกอ้อนของนาวาเข้าแล้วแต่ไม่ได้ๆ ฉันต้องใจแข็งต้องหา
Read more