All Chapters of สัมพันธ์ร้ายลวงรัก: Chapter 21 - Chapter 29

ตอนเย็นหลังจากที่เอิร์นนอนหลับไปหลายชั่วโมงก็ตื่นขึ้นมาพลางคิดในใจว่าป่านนี้เขาคงจะกลับไปแล้ว เพราะเธอเข้าห้องมาตั้งแต่ตอนเที่ยง ซึ่งตอนนี้ก็เป็นเวลาหกโมงแล้วคนตัวเล็กเปิดประตูออกมา เมื่อไม่เห็นเขาก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เท้าเล็กก้าวไปยังห้องครัวจึงเห็นว่าคนที่เธอคิดว่ากลับไปแล้วกำลังทำอาหารอยู่ในครัว"นี่คุณยังไม่กลับไปอีกเหรอ" เธอถามออกไปด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ"ถ้ากลับแล้วเธอจะเห็นเหรอ" เขาตอบด้วยสีหน้าติดกวน แต่ผิดกับเธอที่หน้าบึ้งใส่"ทำไมถึงยังไม่กลับอีกล่ะ" อุตส่าห์หนีหน้าเข้าไปอยู่ในห้องแล้วเชียว เอิร์นพูดต่อในใจ"เธอคิดว่าแค่เธอหนีหน้าฉันเข้าไปอยู่ในห้องนอนแล้วฉันจะกลับงั้นเหรอ" เขาพูดอย่างรู้ทัน"..." เธอเม้มปากเมื่อเขาพูดในสิ่งที่เธอกำลังคิดอยู่ในใจ"ฉันอยู่ซอยเดียวกับเธอ เพราะงั้นฉันจะมาบ้านเธอเมื่อไหร่ก็ได้""แต่ฉันไม่ต้อนรับคุณ วันหลังก็ไม่ต้องมาอีก""บ้านหลังนี้คงจะต้อนรับเฉพาะไอ้ภูผาสินะ""ใช่" เธอตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจนทำเอาชายหนุ่มหน้าเสียเล็กน้อย ก่อนจะปรับสีหน้าให้ปกติแล้วพูดออกไปด้วยน้ำเสียงอ่อน"เมื่อกี้ฉันออกไปซื้อของสดที่ตลาดเพื่อจะเอามาทำของกินให้เธอน่ะ""ฉัน

ในรถ"วันที่26เดือนหน้าพี่จะพาน้องเอิร์นไปเลี้ยงฉลองนะ""เลี้ยงฉลองเนื่องในโอกาสอะไรเหรอคะ" ใบหน้าใสหันถาม"ฉลองวันเกิดพี่น่ะ""อ๋อค่ะ""พี่กับเวย์เกิดวันเดียวกันและเดือนเดียวกันด้วยนะน้องเอิร์น เหมือนน้องเอิร์นกับน้องลูกพีชเลยที่เกิดวันเดียวกัน""ถ้าอย่างนั้นเอิร์นจะเป็นคนสั่งเค้กให้พี่นะคะ""ได้สิ พี่จะให้น้องเอิร์นเป็นคนถือเค้กแล้วพี่ก็เป่าดีไหม" เขาหันถามร่างบางพร้อมส่งรอยยิ้มจางๆ"ถ้าพี่ภูผาให้เอิร์นถือเอิร์นก็จะถือค่ะ""พี่ก็ต้องให้น้องเอิร์นถืออยู่แล้ว เพราะน้องเอิร์นคือผู้หญิงคนแรกและคนเดียวที่พี่รู้สึกชอบมากๆตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นเลยละ"พลั่ก!เสียงฝ่าเท้าหนาของคนนั่งเบาะหลังถีบเข้าไปตรงเบาะของคนขับด้วยความหงุดหงิด"มึงถีบเบาะทำไมไอ้เวย์ เดี๋ยวรถกูก็พังหรอก" ภูผาเหลือบมองเพื่อนทางกระจกมองหลังแล้วพูดออกไป"มึงควรจะหยุดพูดได้แล้ว กูรำคาญ กูอยากนั่งเงียบๆ""ถ้ามึงอยากนั่งเงียบๆ งั้นก็ไปนั่งรถของมึงสิ กูกับน้องเอิร์นไม่ได้อยากจะให้มึงมาด้วยสักหน่อย จริงไหมน้องเอิร์น" ภูผาหันถามเอิร์นแล้วยกยิ้มสะใจเพื่อนของตัวเองที่นั่งอยู่เบาะหลัง"จริงค่ะ" เอิร์นกับภูผาพูดเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย

ห้องนอน"เธอช่วยบอกฉันได้ไหมว่าฉันจะต้องทำยังไงเพื่อที่จะช่วยลบล้างความผิดที่ฉันเคยหลอกใช้เธอ" เวย์เอ่ยถามเจ้าของร่างนุ่มนิ่มที่มีกลิ่นหอมอ่อนๆซึ่งอยู่ในอ้อมอกกว้างของตัวเองด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล"..." เธอนิ่งเพราะไม่อยากพูดกับคนที่ไล่เท่าไหร่ก็ไม่ไป"บอกฉันสิว่าฉันจะต้องทำยังไงเพื่อที่จะให้เธอยกโทษให้ฉัน""คุณไม่ต้องทำอะไรหรอก เพราะต่อให้คุณทำยังไงมันก็ไม่มีประโยนช์หรอกถ้าใจของฉันยังไม่อยากยกโทษให้คุณ""มันต้องใช้เวลานานแค่ไหนเหรอเธอถึงจะเลิกโกรธและเกลียดฉัน""สี่ปีดีไหม ให้สมกับที่คุณหลอกใช้ฉันมาสี่ปี""ฉันยินดีให้เธอโกรธและเกลียดฉันจนกว่าเธอจะพอใจ เธอเอาคืนฉันได้ตามที่เธอต้องการเลยเอิร์น" เขาพูดพร้อมกระชับกอดเธอ ก่อนที่ไม่นานทั้งสองจะพากันเข้าสู่ห้วงนิทราหนึ่งอาทิตย์ผ่านไปตอนนี้เนตรกับกันตาก็กลับมาจากต่างจังหวัดแล้วหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี้เวย์ก็มาอยู่ที่บ้านของเอิร์นและนอนกับเอิร์นทุกคืน ส่วนภูผาก็มารับเอิร์นออกไปกินข้าวทุกวัน ซึ่งเวย์ก็ขอไปด้วยทุกครั้ง เขานั่งเบาะหลังฟังภูผากับเอิร์นพูดคุยไปตลอดทาง ถึงจะมีความรู้สึกน้อยใจแต่เขาก็ต้องทำใจเมื่อคิดว่าตัวเองเคยทำให้เอิร์นรู้สึกแบบนั้น

เพ้นท์เฮ้าส์หรูใจกลางเมืองเมื่อเขาพาเธอเข้ามาในเพ้นท์เฮาท์ที่มีราคาเก้าหลักซึ่งเขาได้ซื้อไว้เมื่อหนึ่งเดือนก่อน เวย์ก็หันถามร่างเล็กที่ยืนอยู่ข้างตัวเอง"เอิร์นว่าเพ้นท์เฮาส์นี้สวยไหม""สวยมากค่ะ" เธอตอบพร้อมรอยยิ้มบางๆแล้วกวาดสายตามองไปรอบๆจึงได้เห็นว่าทุกมุมถูกตกแต่งไว้อย่างสวยงาม"พอได้เข้ามาในนี้เอิร์นรู้สึกยังไงบ้าง เอิร์นรู้สึกชอบไหม""ชอบค่ะ" เธอตอบไปตามความรู้สึกจริง"ที่นี่น่าอยู่ไหม""น่าอยู่มากค่ะ""ที่นี่มันจะเป็นเรือนหอของเรานะเอิร์น" เขาเอ่ยออกไปพลางจ้องใบหน้างดงามด้วยแววตาอ่อนโยน"เรือนหอ?" คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากัน"ใช่ เรือนหอของเรา....""หลังจากที่เราแต่งงานกันแล้วพี่จะพาเธอมาอยู่ที่นี่""พี่พูดไปถึงเรื่องแต่งงานแล้วเหรอคะ เพิ่งตกลงเป็นแฟนกันวันนี้เอง""อันที่จริงพี่อยากจะแต่งงานกับเอิร์นเดือนนี้หรือเดือนหน้าด้วยซ้ำ แต่พี่กลัวว่าแม่ยายจะตกใจน่ะที่อยู่ๆจะขอเอิร์นแต่งงาน เพราะแม่เอิร์นยังไม่รู้ว่าเราไปถึงขั้นผัวเมียกันแล้ว" เขายกยิ้มบางๆ"พี่จะแต่งงานกับเอิร์น พี่แน่ใจแล้วเหรอว่าเอิร์นเหมาะจะเป็นเจ้าสาวของพี่" เธอถามย้ำเพื่อความแน่ใจเพราะเขากับเธอเพิ่งเรียนรู้กันแค่ไม