บททั้งหมดของ ของเล่นวินเชนโซ: บทที่ 11 - บทที่ 20

เซริวพักรักษาตัวแค่สามวันหมอจึงอนุญาตให้กลับบ้านได้ ตลอดสามวันที่ผ่านมาแพรไหมไม่ได้มาเยี่ยมเขาเลย ตั้งแต่วันนั้นวันนี้จึงรีบออกจากบ้านแต่เช้าเพื่อไปดักรอแพรไหมที่หน้าบริษัท “เซริวลูกจะไปทำงานแล้วเหรอ” “ปาป๊า ผมหายดีแล้วครับ” “ออกไปทำงานเช้าขนาดนี้ไปตามใคร?” เขาผ่านร้อนผ่านหนาวมาก่อนทำไมจะไม่รู้ว่าเจ้าลูกชายกำลังมีความรัก แต่ไม่รู้หัวใจตัวเองเกิดเป็นลูกเขาทั้งทีแต่มาตกม้าตายเรื่องผู้หญิง “แล้วป๊ามาหาผมทำไมแต่เช้า” “ไอ้ลูกชายป๊าจะมาหาแกไม่ได้หรือไง อยากจะให้สาวสนใจเคยพูดหวานๆ กับเขาไหมหรือบังคับเขาอย่างเดียว เกิดมาเป็นลูกชายป๊าแต่มาโง่เรื่องนี้ ปล่อยให้เขาทำงานหนักมันได้ที่ไหน” เขาตามสืบประวัติแพรไหมมาจนหมด แทนที่เซริวจะช่วยแพรไหมเรื่องเงินทอง แต่ความบ้าระห่ำคือตามราวีแต่เขา แค่ทำดีพูดหวานๆ ยังทำไม่เป็น “ผู้หญิงเขาชอบความชัดเจน ไม่ใช่วันๆ มีแต่ข่าวเสียๆ หายๆ ถ้าเป็นป๊านะหาผัวใหม่ไปแล้ว” “ป๊าอย่ามาพูดแบบนี้นะ” แพรไหมอยู่ให้เขาเจอหน้าเสียที่ไหนกลับดึกโทรหาก็ไม่รับสาย ขนาดอยู่บ้านเดียวกันแท้ๆ เรื่องวี

ภูผาและไนล์พาเซริวมาส่งที่บ้านพวกเขาเตรียมกันมาแบบที่เจ้านายบอกทุกอย่าง ภูผาหิ้วปีกเซริวเข้ามาในบ้านส่วนไนล์รีบไปเรียกแพรไหมให้มาดูแลเจ้านาย “คุณแพรไหมครับ” “คุณไนล์มีอะไรหรือเปล่าคะ” แพรไหมเห็นเขามีสีหน้าไม่ค่อยสู้ดี ไม่รู้ว่ามีเรื่องร้อนใจอะไรหรือเปล่า “คุณเซริวครับ คุณเซริวเกิดเรื่องแล้วครับ” “เกิดเรื่องอะไรคะ?” “คุณแพรไหมช่วยไปดูได้ไหมครับ นะครับ” ไนล์พยายามอย่างสุดความสามารถแล้ว หากครั้งนี้ไม่สำเร็จก็แล้วแต่เวรกรรมจะทำงาน “เดี๋ยวแพรไปดูค่ะ” “ตามผมมาเลยครับ” แพรไหมเดินตามเขามาหยุดที่ห้องนอนของเซริว เธอเห็นลูกน้องเขายืนหน้าเครียด เมื่อทุกคนเห็นว่าแพรไหมมาแล้วจึงพากันออกไป “น้องแพรครับ โอ๊ยพี่เจ็บจังเลย” “คุณไปโดนอะไรมาคะ” ตอนสายๆ ก่อนจะแยกกับเธอยังเห็นว่าเขาไม่เป็นอะไรเลย แล้วตอนนี้สภาพเหมือนไปกัดกับหมาที่ไหนมา “พอดีพี่พลาดท่านิดหน่อยน้องแพรช่วยทำแผลให้พี่หน่อยได้ไหม” “เดี๋ยวแพรพาไปโรงพยาบาลดีกว่าค่ะ” “โอ๊ยยย ไม่เอาครับแค่ทำแผลก็พอพี่ไม่ไหวแล้วช่วยหน่อยครับ” แผลแค่นี้

“อือ คุณเซริว” เขาประคองใบหน้าของเธอด้วยมือข้างเดียว สบตากันอย่างลึกซึ้งก่อนเซริวจะจูบอย่างอ่อนโยนครั้งนั้นเขารุนแรงไปหน่อย ครั้งนี้จะทำให้แพรไหมประทับใจในตัวของเขา “ขอได้ไหมครับ พี่ขอน้องแพรได้ไหม” “…” “ไม่ตอบนี้คือไม่ปฏิเสธ” “นี่มันในรถนะคะ” คนบ้าอะไรจะหื่นได้ตลอดเวลา ในรถไม่ได้มีแค่เธอกับเขาเสียหน่อย “ถึงบ้านทำได้ใช่ไหม” “มะ ไม่ค่ะ” “ทำไมละ พี่ทำอะไรไม่ถูกใจ?” ทำดีขนาดนี้ยังไม่ยอมให้รางวัลเขาอีก แพรไหมใจร้ายเกินไปแล้ว “แพรสวยค่ะ ครั้งนั้นคุณใจร้ายมาก” เธอยังกลัวไม่หาย เขาหื่นกระหายเกินกว่าที่เธอจะรับไหว คืนนั้นเธอไม่ได้มีสติเต็มร้อยด้วย “น้องแพรพี่ขอแก้ตัวได้ไหม” “ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นค่ะ อย่าอยากมากก็เชิญเรียกคู่ขาของคุณดีกว่า” “ถ้าพี่ไปนอนกับคนอื่นจะไม่เสียใจใช่ไหม” จำไว้นะแพรไหมไล่เขาเองอย่ามาเสียใจทีหลังก็แล้วกัน คนอย่างวินเชนโซไม่เคยอดอยากเรื่องผู้หญิง เล่นตัวนักเขาไม่ง้อก็ได้ “ลงไปสิถึงแล้ว คืนนี้ไม่ต้องรอฉันละ” เซริวปิดประตูรถเสียงดัง เขามองแพรไหมอยู่ในรถเ

“กรี๊ดดดด” พลอยนิตากรีดร้องออกมาด้วยความโมโห ตอนนี้เธอถูกพักงานจากการที่ปล่อยภาพหลุดของเธอกับเซริวเมื่อคืน แถมยังพักไม่มีกำหนดด้วย “ขอบคุณที่ยอมเป็นแพะให้ฉัน” “แกเป็นใครทำไมต้องการทำลายคุณเซริว” “ไม่ต้องอยากรู้หรอก” “อร้ายยยยย แพรไหมทำไมมันต้องได้ดี” คืนนั้นเธอถูกข้อความปริศนาส่งมาบอกให้เธอปล่อยภาพหลุดของเธอกับเซริว เขาจะหาช่างภาพให้ แต่พอเป็นข่าวกลายเป็นเธอที่ต้องรับเคราะห์แทน “หนูพลอยลูก” “คุณแม่ คุณแม่ต้องไปขอร้องคุณเซริวนะคะหนูโดนพักงานยาวเลย หรือไม่คุณแม่ก็ไปพูดกับยัยแพร พลอยไม่ยอมมันนะคะมันได้คุณเซริวไปแล้ว” “พลอยเลิกทำตัวแบบนี้ได้แล้ว” ตฤณได้ยินประโยคพวกนั้นพอดี แพรไหมจะแต่งงานหรือจะรักกับใครมันไม่ใช่ประเด็น “คุณพ่อจะกลับไปโอ๋มันใช่ไหมคะ ที่มันจับคุณเซริวได้ คุณแม่ต้องทำให้มันเลิกกันให้ได้นะคะ” “ใจเย็นๆ ก่อนลูก” ขนาดลูกสาวปล่อยข่าวออกมายังโดนเล่นงานขนาดนี้ “คุณพ่อรักมันใช่ไหมคะ คุณพ่อไม่รักพลอยแล้วใช่ไหม” พลอยนิตาที่ถูกตามใจตั้งแต่เล็ก รับไม่ได้ที่มีคนมาแย่งความรักไปจากเธอ “เ

แควก!เซริวกระชากชุดสวยออกจนขาดติดมือ สายตาของเขาจับจ้องไปที่หน้าอกที่เขาคิดถึง แพรไหมนี่สวยจริงๆ ขนาดยังไม่โตเต็มวัยเลย“ฮึก ฮือ” แพรไหมร้องไห้ออกมาเพราะคิดถึงเรื่องคืนนั้น ที่เธอตกเป็นของเขา โดยที่ไม่ได้เต็มใจ“ร้องไห้ทำไมวะ ร้องไห้ตายฉันก็จะเอา”เขากระชากกางเกงชั้นในจนขาด และดึงชุดสวยที่เขาเพิ่งกระชากไปเมื่อครู่ออก เผยให้เห็นร่างบางที่ขาวผ่อง ไม่มีตำหนิให้เห็นเซริวจับรูดท่อนเอ็นอยู่หลายครั้งก่อนจะนำมาจ่อที่รูร่อง และดันเข้าไปจนมิดลำ ความหึงหวงทำให้เขาไม่ได้สนใจว่าแพรไหมจะเจ็บหรือไม่ เขาตอกอัดสะโพกลงไปใครมันจะไปมีอารมณ์วะผัวเย็บอยู่ยังจะร้องไห้สะอื้น เหมือนว่าเขาข่มขืนอย่างนั้น เขารีบเร่งจังหวะมือหนาอีกข้างบีบนวดเม็ดเสียวของแพรไหม แต่ทำยังไงคนตรงหน้าก็ไม่ให้ความร่วมมือ“ซี้ดดดด หยุดร้องดิวะ!”“ฮึก ฮือ แพรเกลียดคุณ” แพรไหมพยายามดันเขาออก เธอเจ็บตรงนั้นเพราะไม่มีอารมณ์ร่วมด้วย รูร่องที่ไม่มีน้ำหล่อลื่นพอเขาดันท่อนเอ็นเข้ามา มันทั้งเจ็บทั้งแสบ“เกลียดไปให้ได้ตลอดนะแพรไหม ชอบยั่วโมโหฉันตลอด” เขารีบอัดตอกสะโพกลงไปเน้นๆ และปล่อยน้ำกามเข้าไปในมดลูกของเธอ ยังไม่ทันจะได้ตั้งตัวก็ถูกแพรไหมถ