ของเล่นวินเชนโซ의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 30

“กูโกหกหรือมึงไม่ยอมรับความจริง มึงรู้มาตลอดแค่มึงอยากโยนความผิดให้พวกกู” เขารู้ว่ามันเสียใจที่ต้องเสียน้องสาวไป แต่ไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้ “หึๆๆ พวกมึงมันโง่กันจริงๆ เซริวกูจะบอกอะไรให้คนที่มึงรักนั่นแหละมันใจร้ายกว่ากูอีก” เขารู้ทุกอย่าง แต่เขาไม่พูดเขาอิจฉาเซริวที่เดิเมาบนกองเงินกองทอง ทำอะไรก็ไม่ผิดเพราะมีครอบครัวคอยซัปพอร์ต “กูจะสงเคราะห์ให้ ถือว่ามึงกับกูหมดเวรหมดกรรมกัน แต่จำไว้ว่ากูเกลียดมึง ไอ้เจฟฟ์ชีวิตมึงจะฉิบหายกว่ากู” พนาไม่ยอมรับความจริง เขายังคิดว่าน้องสาวอยู่กับเขาตลอดเวลา และอีกอย่างเขาขาดยามาหลายปีแล้ว เห็นภาพหลอนตลอดในหัวตีกันไปหมดว่าเซริวคือคนร้าย จนมาสู่ความเกลียดชังในวันนี้ เขาจะจบทุกอย่าง “ว้ายยย” ปัง “น้องแพร” เซริววิ่งไปรับตัวแพรไหมที่ล้มลงจนหัวเขามีแผลเต็มไปหมด ไอ้พนากลับหนีปัญหาโดยการยิงตัวเองตาย สร้างปัญหาไว้และหนีไปโดยไม่รู้สึกผิดอีก “ไปแกะระเบิดออก” เจ้าคุณเรียกให้คนของเขาไปช่วยแกะระเบิดออกมาจากตัวของแพรไหม “ฮึก คุณหนีไปเถอะค่ะ” เหลือเวลาอีกไม่มากยังไงก็ไม่สามารถหยุดเวลาได้ทัน แพรไหม

แพรไหมนั่งรอเซริวที่บ้านสามวันที่เขาติดงานและเหมือนว่ามีอะไรบางอย่างที่ทำให้เขาเหมือนจะตีตัวออกห่างจากแพรไหม เขากลับบ้านดึกและออกไปตั้งแต่เช้าเหมือนว่าจะหลบหน้าเธอมากกว่า “คุณไนล์คะตอนนี้คุณเซริวอยู่ไหนคะ” (เอ่อ ติดงานอยู่ครับ) ติดงานแต่มีเสียงเพลงดังรอดเข้ามา เหมือนจะอยู่ในผับมากกว่า ตอนนี้เกือบจะสี่ทุ่มแล้ว “ติดงานจริงๆ ครับ” ไนล์วางสายไปเขารู้สึกผิดยังไงก็ไม่รู้ เลยส่งโลเคชั่นตำแหน่งให้แพรไหม จะได้มาเห็นภาพบาดตาบาดใจ ตอนนี้นางแบบสาวมีญ่าที่เคยขั้วกับเจ้านายก็นั่งอยู่ข้างกายเซริว ทำตัวระริกระรี้ดีใจยังกับว่าเจ้านายเขาจะกลับไปหา หล่อนก็เป็นแค่หมากในเกมเท่านั้นแหละ ตัวจริงเขาต้องปลอดภัยหล่อนต้องรับเคราะห์แทน แพรไหมเห็นข้อความที่ไนล์ส่งมาจึงคิดจะออกไปดูว่าเซริว ติดงานจริงๆ หรือไม่ ดนุพลส่งข้อความพร้อมรูปภาพมาพอดี แพรไหมใจสั่นเพราะรูปเป็นรูปของเซริวที่กำลังโอบผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ “ธุระของคุณคือแบบนี้ใช่ไหม” ไม่น่าแหละที่ช่วงนี้เขาเปลี่ยนไปจนเห็นได้ชัด แล้วที่บอกว่ารักเธอคืออะไร คงจะบอกทุกคนเหมือนกัน แพรไหมมาผับและมองหน้าเซริว

“ไอ้เจฟฟ์มึง!” เซริวเดินมาต่อยหน้าเพื่อนโดยไม่ฟังเสียงห้ามของใครทั้งนั้น เขาไว้ใจมันแต่ทั้งหมดเป็นฝีมือมัน มันเกือบจะฆ่าแพรไหมวันนั้น “มึงเป็นบ้าอะไร” “มึงเอาแพรไหมไปไว้ไหน กูไว้ใจมึงเป็นเพื่อนมึงมาครึ่งชีวิต ไอ้เหี้*มึงใจร้ายกับกูได้ขนาดนี้เลยเหรอวะ” “มึงรู้เรื่องแล้วเหรอ” เจ้าคุณไม่อยากเชื่อว่าเพื่อนจะรู้ความจริงแล้ว เขาไม่ได้อยากทำแต่เพราะคำว่าบุญคุณเขาจำเป็นต้องทำ เรื่องไอ้พนาและพลอยนิตา เขาเป็นคนอยู่เบื้องหลังทั้งหมด เรื่องระเบิดนั้นด้วย “เจฟฟ์ เจฟฟ์หลานปู่” อดิวิชญ์น้ำตาไหลพรากเหมือนอคินเหลือเกิน สามสิบกว่าปีพากันไปอยู่ที่ไหนมา หากเขารู้เขาพร้อมจะเลี้ยงดูเจ้าคุณอย่างดี “อย่าเข้ามาใกล้ผม” เขารู้เรื่องของบ้านนี้จากคำพูดของพ่อ พ่อของเขาต้องพิการเพราะคุณปู่ไม่รักพวกเขา ยกทุกอย่างให้น่องสาวของพ่อจนหมด แถมยังทิ้งให้พ่อเขาตายกลางกองเพลิง “เจฟฟ์แล้วพี่เอสอยู่ที่ไหน” “พวกคุณมันใจร้าย” “เอสเล่าอะไรให้ฟัง” แววตาหลายชายดุกังวลและเกลียดพวกเขามาก อคิน ต้องเล่าเรื่องไม่เป็นความจริงให้ฟังแน่ “พวกคุณป

ก๊อก ก๊อก ก๊อก “Hi คุณเซริวคะ” แอนนี่ส่งยิ้มทักทายให้เขา เธอได้ยินข่าวว่าเขาป่วยจึงมาเยี่ยม ทีแรกบอดี้การ์ดของเขาไม่ให้เข้าเยี่ยม แต่เจอกับน้องชายเขาพอดีเลยได้เข้ามา “มาทำอะไร” เขาเคยเอากับหญิงสาวแต่จำชื่อไม่ได้ ตอนนั้นใครมีรูก็เด้าได้หมดแหละ แต่ตอนนี้ไม่ได้แล้วเพราะเขามีเมียแล้ว “แอนนี่ไงค่ะ คุณลืมพวกเราได้ยังไง” “น้องแพรพี่ไม่ได้...” “พวกคุณคุยกันไปเลยค่ะ” แพรไหมไม่อยากขัดจังหวะเลยขอตัวออกมา ถึงแม้แซริวจะเรียกก็ตาม ฮอร์โมนคนท้องทำให้แพรไหมรู้สึกน้อยใจไปหมดทุกอย่าง “คุณ” “เธอนี่เอง” มีญ่ามองคนตรงหน้าที่ทำให้เธอหมดอนาคต วันนั้นที่เธอเผลอตบมัน เซริวตบเธอจนหน้าจนจมูกแทบเบี้ยว ต้องเข้ามาแก้จมูกใหม่ แถมยังโดนเขาแบนงาน เธอกลายเป็นคนไม่มีงานทำ แถมคนในวงการต่างพากันรังเกียจเธอ เขาทำขนาดนี้แปลว่าผู้หญิงคนนี้สำคัญมาก “เธอคงภูมิใจสินะที่เห็นฉันเป็นแบบนี้” “คุณพูดอะไรของคุณ” “คุณเซริวเขาแบนงานฉันวันนั้นที่ฉันตบเธอไง เธอรู้ไหมว่าฉันหมดเงินไปเท่าไรกับที่ต้องแก้จมูกใหม่ เพราะฉันโดนเขาตบไง” พูดแล้วเจ็บใจไ

เซริวเดินเป็นหนูติดจนเมื่อกลับมาบ้านแล้วไม่เจอแพรไหม แถมเสื้อผ้าบางส่วนก็หายไป แพรไหมไม่มีญาติที่ไหนจะหนีไปไหนได้ ทำไมต้องหนีเขาไปด้วย “คุณเซริวใจเย็นๆ ก่อนนะครับ” “ใจเย็นได้ก็บ้าแล้ว เมียกูหายไปทั้งคน” เขาโทรไปแล้วแพรไหมปิดเครื่อง ให้คนไปแอบดูที่บ้านของตฤณ ก็ไม่เจอใครหรือว่าจะมีคนแกล้งเขา “พวกผมตามสัญญาณมือถือแล้วครับ ปิดเครื่อง” ไนล์คิดในใจว่าเขาซวยอีกแล้ว ช่วงนี้เจ้านายอารมณ์ไม่ดีอยู่ ทำอะไรก็ไม่เคยเข้าตา “ตามหาให้เจอ! นี่เป็นคำสั่ง” “เจ้านายก็ปล่อยให้คุณแพรไปพักผ่อนหน่อยไม่ได้หรือไงครับ บางทีเขาอาจไม่อยากเจอหน้าก็ได้” ไนล์เองก็ลำบากทำตัวไม่ถูก “ไอ้ไนล์กูไล่มึงออก” มันขยันกวนโมโหเขาจริงรู้ทั้งรู้ว่าเขาเป็นคนใจร้อน อารมณ์ไม่ได้ดีเหมือนหน้าตา “ครับ ไม่ต้องมาง้อไนล์นะ” “ไอ้ไนล์มึงก็เกินไปนะ” ภูผาปวดหัวแทนเจ้านายไล่มันร้อยครั้งมันไม่ยอมไปไหน มาครั้งนี้กลับยอมไปง่ายๆ “ไม่ต้องมาตามง้อผมนะ” “เออ ไปเลย!” ไนล์หยิบปืนประจำกายออกมาและป้ายชื่อวางไว้ตรงหน้าเซริว และเดินออกมา ใครจะไปง้อต่อจากนี้อย