Lahat ng Kabanata ng Friday กรุ่นไอกลิ่นไร่ชา: Kabanata 21 - Kabanata 30

เขาชะงักไปเล็กน้อยที่ได้ยินพะแพงรองขอด้วยใบหน้าเจ้าเล่ห์ ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากทำ หรือจะไม่ทำ แต่ที่ชะงักเพราะเขาเองก็ไม่คิดว่าผู้หญิงคนนี้จะมีมุมที่ดูขี้เล่นแบบไม่เขินอายแบบนี้ให้กับเขาต่างหาก เมื่อเห็นว่าความสัมพันธ์นี้กำลังจะไปได้ดี ริมฝีปากหนาจึงหยักยกขึ้นก่อนจะหันไปหาลุงคนขายแล้วเดินเข้าไปด้านหน้า

“ไม่เอาหรอกหนุ่ม! อันนี้มันเยอะเกินไป”เจ้าของร้านยกมือโบกเป็นเชิงปฏิเสธที่เห็นว่าพายุนั้นให้เขามากกว่าที่พูดเอาไว้หลายเท่าตัวนัก“ของซื้อของขาย ถึงจะผิดกติกาไปนิดแต่ก็ต้องขอบคุณอยู่ดีครับ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังหนักแน่น ก่อนจะยัดเงินปึกนั้นใส่มืออีกฝ่ายอย่างไม่ยอมให้ปฏิเสธ เมื่อเสร็จธุระแล้วก็ห

ทันทีที่เขาพูดแบบนั้นพะแพงก็ยิ้มหวานออกมาแทบจะทันที พร้อมทั้งหัวเราะคิกคักแล้วกอดตุ๊กตาตัวนั้นเอาไว้แน่น“ขอบคุณนะคะ”“แบบนี้ก็ไปหาอะไรกินได้อย่างสบายใจแล้วเนาะ”“อื้อ! ไปซื้อน้ำกัน!”พะแพงพูดจบก็หันหลังแล้วเดินออกไปจากร้านบิงโกทันที หญิงสาววัย18ปียังคงกอดตุ๊กตาใบชาตัวใหญ่เอาแน่นราวกับว่ากลัวมันจะหา

ในคืนนั้นพะแพงนอนพลิกตัวกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนเตียงนานเกือบชั่วโมง แต่ไม่ว่าจะพยายามข่มตาให้หลับเท่าไหร่ ความคิดวุ่นวายก็ไม่ยอมหายออกไปจากในหัวเลยสักนิด เธอผุดลุกผุดนั่งอยู่หลายครั้ง จนในที่สุดก็แพ้ให้กับความอยากรู้ ครั้งที่แล้วเธอเองก็หลับไม่ทันได้สูดอากาศยามค่ำคืน ครั้งนี้เลยตัดสินใจเดินไปเปิดม่านห

พายุที่กำลังจะวางเธอลงบนโซฟากลางห้อง แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้วางเธอให้ดี ทันใดนั้นไฟทั้งห้องก็ดับพรึ่บจนความมืดเข้าปกคลุม มาพร้อม ๆ กับเสียงฟ้าผ่าที่ดังสนั่นใกล้ ๆ“กรี๊ดดด!!!”พะแพงร้องเสียงหลงก่อนจะกอดคอเขาแน่นกว่าเดิมไม่ยอมปล่อย ท่าทางของเธอดูหวาดกลัวจนร่างกายนั้นสั่นไม่หยุด พายุที่เห็นดังนั้นได้เ