All Chapters of ของหวงนายรุ่นพี่ : Chapter 91 - Chapter 100

~1 ปีต่อมา ~ ด้านรามหลังจากที่เรียนจบ และไปฝึกการเรียนรู้กับคุณอาที่ฮ่องกงมานั้น ระยะเวลา 1 ปีที่ผ่านเมื่อศักยภาพการทำงานของบุตรชายทั้งสองพร้อมแล้วนั้น มารดาก็แต่งตั้งดำรงตำแหน่งให้กับผมและไอ้โรม ส่วนยอดขายที่ มารดาตั้งเป้าไว้นั้น ไม่มีสิ่งไหนที่คนอย่างรามพอได้ลงมือทำแล้วนั้น 1,100 ล้านผมก็ทำมาแล้ว เล่นเอาซะป๊าม๊าถึงกับยิ้มไม่หุบ ก็เป็นลูกชายสุดที่รักของครอบครัวไปเลยสิและวันนี้ก็เป็นอีกวัน งานที่บริษัทนั่นยุ่งเหยิงมาก เพราะไอ้รามและม๊าไปเยี่ยมโรราที่ต่างประเทศ แฟ้มเอกสารที่กองโตเป็นภูเขาเป็นหน้าที่ของผม ร่างสูงในชุดสูทที่นั่งเซ็นเอกสารในห้องส่วนตัวของตน รามเหลือบมองนาฬิกาอีกไม่กี่นาทีจะเป็นเวลาบ่ายโมง“หึ...!! นี้ผมทำงานจนลืมเวลาทานข้าวเลยเหรอเนี้ย” รามพำพึมออกมาขณะตั้งหน้าตั้งตาเซ็นเอกสารอยู่นั้น ทว่ากับมีใครบางคนที่เปิดประตูเข้ามา!! พรึบ !!“จะไปบ่าย ยังไม่ทานข้าวอีกแล้วสิท่า” ร่างบางในชุด เดรสรายดอกไม้สีสดใส เอ่ยพร้อมกับในมือถือกล่องอาหารเดินเข้ามาหาแฟนหนุ่ม“อ่า...คับ” รามเอ่ยด้วยสีหน้าตกใจ“อีกแล้วนะคะ ฉันบอกพี่รามแล้วไง ต่อให้ไม่คิดก็ต้องไปทานนะคะ รู้ไหม” ด้านมะปรางที่วันนี้ฉ

1 เดือนต่อมา ด้านมะปรางร่างบางในชุดนักศึกษาสวมทับด้วยชุดครุย หลังจากเสร็จพิธีรับปริญาใบแรกของฉัน ออกจากหอประชุมแล้วนั้น“มะปรางฉันไปก่อนนะ แก บายๆ ไว้เจอกัน” ยัยข้าวตังเอ่ยขณะที่นางและฉันแยกกัน เพราะวันนี้เป็นวันรับปริญญาของฉัน“เค...ไว้เจอกันนะ” เอ่ยจบฉันก็แยกกับยัยข้าวตังไปยังสถานที่นัดหมายกับครอบครัวฉัน พอมาถึงก็เจอคุณพ่อ คุณแม่ พี่เปอร์และพี่สะใภ้ของฉัน ทว่าฉันมองไปรอบๆ ตัวอาคารของคณะกับไม่เจอพี่ราม“พี่เปอร์ พี่รามละ” เพราะก่อนหน้าที่ฉันเข้าหอประชุมเขาก็ยังไม่มี พี่รามและเพื่อนๆ เขา พวกพี่โรม พี่มอส มาร่วมแสดงดีกับฉันในวันซ้อมใหญ่“เห้ย...นี้อย่าบอกนะว่าเขาไม่มาจริง” ฉันรู้ว่าวันนี้พี่รามมีประชุมใหญ่ เมื่อมองไปรอบๆ ไม่เจอพี่รามทว่าลึกๆ ความรู้สึกของฉันมันปวดหนึบแน่นที่หัวใจ ๆ ไปหมด ใช่ต่อให้ครอบครัวของฉันจะอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันแค่ไหน แต่ในวันสำคัญของฉัน ฉันต้องการให้เขาอยู่ร่วม น้ำตาที่คิดว่าจะไม่ไหล ทว่ากับเอ่อล้นขอบตามาเสียดื้อๆ“รามติดประชุมนะ ไว้เจอกันที่ร้านอาหารก็ได้นิ” เสียงเปอร์เอ่ยกับน้องสาว แต่นั้นมะปรางเอาแต่เงียบ เมื่อฉันรอพี่รามหลายสิบนาที จากนั้นฉันก็ไปถ่ายภาพพร้

~1 ปีต่อมา ~ด้านมะปรางหลังจากที่พี่รามขอฉันแต่งงานในวันนั้น จากที่เราตั้งใจจะแต่งงานภายในปี แต่ทุกอย่างกับถูกเลื่อนไปก่อน ร่างอุ้ยอ้ายบนเตียงนอนลุกขึ้น“อ่า...ง่วงชะมัด” ฉันเอ่ยกับสามีของฉัน ฟังไม่ผิดหรอกค่ะตอนนี้ฉันและพี่รามหลังจากที่เป็นคนทดลองของฉันมาหลายปีตอนนี้เขาเป็นสามีเต็มตัวฉันแล้วนะคะถึงงานแต่งเราจะยังไม่ถูกจัดขึ้นแต่ด้วยตอนนี้ฉันกำลังตั้งครรภ์ลูกสาวของเรา พอฉันประกาศข่าวดีเรื่องตั้งครรภ์ไปนั้นพี่รามก็พาฉันไปจดทะเบียนสมรส และป๊ะป๋ารามนั้นเห่อเบบี๋ในท้องฉันสุดๆ ไปเลยแหละ ก็พยายามมานานอะนะ ในที่สุดเขาก็มาสักที และตอนนี้ท้องฉันก็โตมากซึ่งตอนนี้ก็ 7 เดือนแล้ว ไหนๆ เจ้าตัวแสบก็มาเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว งานแต่งงานของฉันและพี่รามก็รอเบบี๋ลืมตาดูโลกก่อนละกัน“นอนต่ออีกนิดนะครับ เมีย พี่ยังง่วงอยู่เลย” อ่า ป๊ะป๋ารามไม่พูดเปล่า แต่แขนแกร่งหนากับกอดรัดฉันเอาไว้ จากที่ลุกขึ้นมากับให้ฉันนอนต่อ“ลืมไปแล้วเหรอคะ วันนี้เรามีนัดกับบริษัทรับเหมานะคะ ไปช้า น่าเกลียดนะคะ อีกไม่กี่เดือนจะเป็นคุณพ่อแล้วจะขี้เซาไปไหน” ฉันว่าให้คุณพ่อขี้อ้อนของฉัน ไม่อยากจะคิดแค่พี่รามคนเดียวทุกวันนี้เขาก็เหมือนล

“หาพรรคพวกแล้ว1 ลูกสาวเหมือนพ่อทั้งใบหน้านิสัย รอลูกชายคลอดก่อนเถอะ เจ้าตัวน้อยในท้องต้องหน้าหม่ามี้นิสัยหม่ามี้ร้อยเปอร์เซ็น” ฉันว่าให้สองพ่อลูกที่อุ้มกันเข้าห้องน้ำด้านรามอีกห้าเดือนก็จะเจอกันแล้วครับเจ้าราเมงตัวแสบของป๊ะป๋าราม ถ้าคลอดมาเป็นป๊ะป๋าทั้งลูกสาวลูกชายนิจุดพลุเลย ไอ้รามมึงก็เก่งเกิน รามเอ่ยชมตัวเองตั้งแต่มีลูกสาว หน้าที่ชงนม อาบน้ำให้ลูกก็ตกมาที่ผม ถึงผมและมะปรางเราเลี้ยงลูกเอง ไม่มีพี่เลี้ยงเหนื่อยมากเลยนะครับ แต่เป็นเหนื่อยที่มีความสุขมากของผม เช้าตื่นมาเจอหน้าพวกเขา ก่อนนอนได้กอดได้หอม พาลูกสาวทั้งสองเข้านอน ลูกคนเล็กส่งเข้านอนจบ ลูกคนโตของผมก็ต้องส่งเข้านอนด้วยเช่นกันจากหนุ่มที่เที่ยวผับดื่มปาร์ตี้นอนตี 1 ตี 2 พอมีลูกมีครอบครัวก็ต้องพาลูกเข้านอนไม่เกิน 3 ทุ่มทำให้ติดเป็นนิสัย ส่วนเพื่อนๆ ผมใครที่ไม่ได้เลี้ยงลูกเองไม่มีวันเข้าใจ พวกมันคิดว่าที่ผมไม่ออกไปปาร์ตี้ว่าผมกลัวเมีย ป่าวครับผมแค่อยากอยู่กับพวกเขานอนพร้อมเขา น่ารักไหมละผม รามคิดอย่างเข้าข้างตัวเอง3 ชั่วโมงต่อมาหลังจากที่อาบน้ำ แต่งตัวให้ลูกสาวตัวน้อยๆ เสร็จแล้วนั้น วันนี้ไปทานข้าวที่บ้านคุณรตี ซึ่งครอบครัวผ

“โอ้...พี่นิล โรรา เรานี้ชิดซ้ายม๊าไปเลยค่ะ” มะปรางหันไปเอ่ยกับสามสาว“คุณย่าสวยไหมคะ เด็กๆ” นานิลหันไปถามเด็กๆ ที่ตอนนี้ดีดขาว่ายน้ำกระจายเต็มสระ“สวย /สวยค่ะ” คำตอบเป็นเอกฉันท์“สาวๆ นี้เซ็กซี่ไม่ไหว” จากนั้นม๊าพี่รามก็มาร่วมแจมในสระพร้อมกับพวกเรา“พี่รามขา พาเจ้าอ้วงมาว่ายน้ำด้วยค่ะ” พอฉันเรียกพี่รามจากนั้นมือหนึ่งถือแก้วส่วนอีกมือก็อุ้มลูก เป็นภาพที่น่ารัก ซึ่งพี่โรม พี่ดีเทลนั้นก็ไม่ต่าง จากนั้นพ่อลูกอ่อนทั้งสามหนุ่มก็ลงสระพร้อมเจ้าอ้วง ฉันอุ้มราเมงเล่นน้ำ ส่วนพี่รามนั้นก็เล่นกับน้องเมล่อน“เย้ๆ ...” เสียงหัวเราะ ล้นจนเต็มสระทั้งเด็กๆ และผู้ใหญ่ทั้งสามครอบครัว โดยมีคุณย่าคนสวยนำทีม ส่วนตากล้องประจำทริปนี้คือคุณปู่สุดหล่อนั้นเอง“สนุกไหมครับ” พี่รามลอยคอมาเล่นข้างๆ ฉัน ส่วนอีกมือก็จับห่วงยางให้ลูกสาว“ที่สุดเลยค่ะ”“พี่ก็เหมือนกัน” รามหันมายิ้มให้กับภรรยา วันนี้เมียเขาสวยเซ็กซี่ไม่ไหว ยิ่งมองยิ่งหลง รักเมียวันละหลายล้านรอบด้านรามหลังจากพาลูกๆ ภรรยาเล่นน้ำเสร็จแล้วนั้น ตกเย็นเราก็มีปาร์ตี้เล็กที่คุณปู่คุณย่ารีเควสมา ปิ้งย่างบาร์บีคิว และพวกของทะเลที่เราสั่งมา และช่วยกันย่าง ส่วนฝ่