All Chapters of ของหวงนายรุ่นพี่ : Chapter 71 - Chapter 80

ฉันตอบยัยโรรากลับแค่นั้น สงสัยแบตพี่รามจะหมดอย่างที่ยัยโรราบอกฉันนั้นแหละ เพราะทุกครั้งที่เราห่างกัน พี่รามไปเชียงใหม่เป็นสัปดาห์เขาก็ไม่เคยที่จะไม่รับสายฉัน อีกอย่างงานที่เข้ามานั้นเกี่ยกับการจับทุจริตเซลล์ก็คงจะยุ่งและวุ่นวายน่าดู ถ้าเขาติดงาน หรือไม่ว่างฉันเองก็ไม่อยากจะรบกวนเขา เมื่อเป็นเช่นนั้นพอพี่ปิ่นยื่นแก้วมา ฉันก็รับมันมาอย่างไม่ลังเลอะไรทว่าขณะที่ฉันหยิบแก้วขึ้นมาหยิบนั้น สายตาของฉันกับสะดุดเข้ากับร่างสูงอันคุ้นตาที่ยืนกอดยืนซบกันอยู่นั้น ภาพตรงหน้าที่เห็นนั้น ฉันถึงกับหน้าชาวับ เหมือนมีก้อนอะไรแข็งๆ วิ่งมาจุกที่ลำคอและหน้าอกของฉันๆ รู้สึกหนึบๆ หน่วงๆขึ้นมาอย่างไม่ทันตัวและเตรียมใจอะไร ใช่ผู้ชายผู้หญิงที่ยืนซบเขาอยู่นั้น คือคนเดียวที่ฉันเคยเจอที่ปาร์ตี้วันเกิดของเขา“พี่ราม” ปากที่ขยับเรียกชื่อเขานั้นแทบจะขยับไม่ออก ฉันรู้สึกร้อนพราวๆ ขึ้นมาที่บริเวณใบหน้าและขอบตา ในที่สุดฉันก็ฝืนความรู้สึกที่มันบาดลึกภายในใจของฉันไม่ไหว ฉันเจ็บและหน่วงมันไปหมด ฉันรอจังหวะนั้นจนกระทั่งพวกเขาเดินออกไป ฉันเจ็บจนมือไม้สั่น“น้องมะปรางคะ เป็นอะไรหรือเปล่า” มะปรางที่ลุกออกจากโต๊ะ ขาที่จะก้าวเดิ

“ฉันกลับแล้ว ขอตัว” ร่างบางลุกออกจากโต๊ะ ทว่าในจังหวะนั้นมือหนากับจับเข้าที่เรียวข้อมือของเธอ“เดี๋ยวฉันไปส่ง เป็นผู้หญิง...สวย กลับเองมันอันตราย” เมื่อเตชินเอ่ยมาเช่นนั้น มะปรางเองก็ไม่ได้ขัด เตชินฉกมือเรียวของมะปรางเดินออกจากร้านบาร์จนกระทั่งมาถึงหน้าโรงแรม“เตชินนี้นาย...” ฉันจะไม่อะไรเลย ถ้าโรงแรมนี้ไม่ใช่โรงแรมที่พวกเขาสองคนอยู่ที่นี่“คิดไรมากปะ ยัยบื้อ ฉันแค่มาเอากุญแจรถ” เตชินไม่พูดเปล่า แต่ขณะที่ทั้งสองจะเดินเข้าไปในลิฟต์นั้น!! ตึก ตัก ตึก ตัก !! นัยน์ตาทั้งสองคู่ประสานเข้ากับนัยน์ตาคมคู่ดุที่เดินออกมาจากลิฟต์ พร้อมกับหญิงสาวอีกคนที่เดินข้างกายมากับเขา มะปรางที่เห็นเช่นนั้น เธอสบตาเข้ากับร่างราม และมันก็แค่แว่บเดียวเท่านั่น รามที่บังเอิญเจอมะปรางเข้าอย่างจังๆ อย่างไม่ทันตั้งตัวนั้น ใบหน้าอันหล่อเหลาถึงกับชะงัก“อ่า...มะปรางนี้เธอ” เสียงของรามที่เปล่งมานั้นมันเบามาก ทั้งคู่ตกอยู่ในอาการนิ่งค้างไม่ต่างกัน!! พรึ่บ !! แต่นั้นมือหนาของเตชินคว้าเข้าที่ข้อมือของมะปราง“รีบไม่ใช่เหรอ เธอจะยืนบื้ออยู่ทำไม” เตชินที่ไม่รู้เรื่องราวอะไรถึงกับฉุดมือมะปรางเดินเข้าไปในลิฟต์ ต่อหน้าต่อตาขอ

ด้านมะปรางหลังจากที่เตชินมาส่งฉันที่โรงแรม“มะปรางเธอเป็นไงบ้าง” เตชินถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง“ฉันไม่เป็นไร เตชินฉันขอโทษแทนพี่รามด้วยนะ” มะปรางเอ่ยด้วยสีหน้าคิดหนัก พี่รามเขาไม่น่าทำแบบนี้เลย มาถึงไม่คิดจะถามพรวดพราดใส่เตชินเลย แล้วยังมาปากร้ายหาว่าฉันมีชู้อีก“ไม่เป็นไร...เขาต่อยฉัน ฉันสวนกลับ ถือว่าแลกกัน”“แต่นายก็ไม่ควรมาเจ็บตัวเพราะฉัน”“ไม่เป็นไรหรอกน่า ว่าแต่นี้เธอเลิกกับไอ้หมาบ้านั้นจริงๆ เหรอ” เตชินถามขณะที่เขาจอดรถ หน้าโรงแรม“ก็คงงั้น ในเมื่อเขากลับไปคบแฟนเก่าเขา ฉันก็คงไม่เป็นคนโง่ให้เขาหลอกซ้ำหรอก”“ขอบใจมาก ที่มาส่งฉัน”“เราจะได้เจอกันอีกไหม มะปรางฉันอยากเจอเธอนะ”“ยังกะนายไม่รู้ร้านฉันงั้นแหละ”“ว่างๆ เดะแวะไปฝากท้อง กู๊ดไนท์” เตชินเอ่ยจบมะปรางก็ลงจากรถ จากนั้นก็ไม่ลืมไลน์บอกพี่ปิ่น ป่านนี้พวกเขาคงเป็นห่วงฉันแล้วแน่ๆ หายออกมานานมากแล้ว เพราะคนใจร้ายคนเดียว ถ้าอยากจะกลับไปคบกัน รักกันมากขนาดนั้นก็มาบอกฉันสิ มะปรางยังคาดโทษราม“คงผิดที่ฉันเอง ที่คิดว่าคนอย่างเขาจะหยุดความเจ้าชู้ได้” ไม่เลยไม่เลยสักนิด มะปรางที่มาถึงห้องพักถึงกับล้มตัวลงนอนด้วยความเหนื่อยล้า“เลิกกัน งั้นเห

หลายวันต่อมาด้านรามหลังจากที่ผมกลับมาจากภูเก็ต ผมพยายามติดต่อมะปรางทุกช่องทาง นอกจากเธอจะบล็อกผมเก่งแล้ว ทั้งที่ร้านอาหารและคอนโดผมไปดักรอเธอ แต่กับไร้เงาของมะปราง นี้ก็ผ่านมาหลายวันแล้ว เมียทั้งคนใครมันจะยอมเลิกง่ายๆ ละวะ แต่แล้วอีกหนึ่งความคิดกับวิ่งเข้ามาที่หัวของผม“ชู้... เชี่ย” ผมแม่งไม่น่าปากไวไปว่ามะปรางก่อนเลย ผมไม่รู้หรอกนะว่า ไอ้หอกหักนั้นเป็นอะไรกับเธอ ทว่าภาพที่มันต่อยผมก็วิ่งเข้ามาในหัว“ถ้าไม่รักแล้ว ขอคืน เชี่ยเมียกูทั้งคนใครมันจะยอมให้ละวะ” รามที่พึมพำขึ้นมาขณะที่ร่างสูงในชุดเสื้อยืด กางเกงขาสั้นสบายตัว ตั้งแต่กลับมาจากภูเก็ตผมเทงานวันนั้น คุณรตีก็เล่นผมใหญ่เลย แล้วแบบนี้ใครจะมีกำลังใจไปทำงานละครับ ส่วนคอนโดผมกลับไปค้างไม่ถึง 3 ชั่วโมง ยอมรับว่าการที่มะปรางเธอขอจบความสัมพันธ์กับผม ผมเฮิร์ทและเจ็บหนัก คิดถึงมาก ถึงผมจะเจ้าชู้มักมากอย่างที่ใครๆ หลายคนคิดนั้น แต่เตียงที่นอนนุ่มๆ ของผม มีแค่มะปรางคนเดียวที่เป็นเจ้าของ เมื่อไร้เงาของเธอแล้ว ผมถึงกลับคอนโดที่ใช้หลับนอน กับหลับไม่ลง กว่าจะผ่านพ้นไปแต่ละคืนมันช่างยาวนานยิ่งนัก และคืนนี้ผมก็รู้สึกไม่ต่างกันจากเช่นหลายๆ คืนที่

สัปดาห์ต่อมา@คอนโดโรรา ด้านมะปรางหลังจากที่กลับมาจากอิตาลี ฉันกลับมาก่อนกำหนดเนื่องจากที่ร้านมีปัญหา พอมาถึงฉันก็เอาของฝากมาให้ยัยโรรา ถึงความสัมพันธ์ฉันและพี่รามจะจบกันไปแล้ว แต่ความเป็นเพื่อนความรักของฉันและยัยโรราก็ยังแน่นเหมือนเดิม วันนี้ไม่ได้บอกยัยโรราล่วงหน้า ได้ข่าวว่าช่วงนี้เพื่อนสุดที่รักของฉันเฮิร์ทหนัก ตั้งใจจะมาเซอร์ไพรส์ เพราะคอนโดฉันและคอนโดยัยโรราห่างกันไม่ถึง 5 กิโลทางผ่านฉันเลยแวะเอาของฝากมาให้นาง ร่างบางในชุดกางเกงขาสั้น เสื้อยืดใส่สบาย เดินมาหยุดที่หน้าห้อง 808 คือของของโรรา!! ออด ออด !! ไม่ถึง 1 นาทีประตูก็ถูกเปิดออก!! แก๊ก !!มะปรางที่เห็นคนเปิดประตู ร่างสูงอันคุ้นตาในชุดเสื้อเชิ้ตยืดกางเกงสีเข้มในชุดทำงาน ดวงตาเรียวสวยเบิกกว้างออกมาด้วยท่าทีตกใจเพราะนี้มันยังเช้าอยู่เลย นี้เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ไม่ใช่แค่เธอแต่เขาเองก็ตกใจไม่แพ้กัน ทั้งสองยังอยู่ในอาการตกใจ ฉันที่ไม่เจอเขาแค่ไม่กี่สัปดาห์ทำไมเขาดูซูบและผอมถึงเพียงนี้ มะปรางที่เห็นใบหน้าอันหล่อเหลาเกลี้ยงเกาของรามมีหนวดแซมขึ้นมาเพิ่มความดิบเถื่อน ทั้งสองตกอยู่ในความเงียบ เธอหลบสายตาคมคู่ดุ“ฉันแค่เอาของฝากมา