All Chapters of ของหวงนายรุ่นพี่ : Chapter 81 - Chapter 90

ต่อให้มะปรางอยากกัดลิ้นคนตัวโตแทบขาด แต่ด้วยประสบการณ์ของรามที่ชำชองกว่า ไม่มีท่าทีที่เธอจะกัดลิ้นเขาได้เลย ลิ้นสากหนาของคนใจร้ายแทรกเข้าโพรงปากของฉันอย่างเร่าร้อน ไม่มีท่าทีว่าฉันจะทำให้เขาเจ็บได้เลย!! ตุบตับ !! มือเรียวของคนใต้ร่าง ทุบเข้าที่แกร่งหนาของคนตัวโตอย่างหนักหนัก เธอทั้งทุบทั้งข่วนที่หน้าอกของเขาด้วยความโกรธ ยิ่งมะปรางทำให้เขาเจ็บ คนตัวโตกับยิ่งเดือดจัดเพิ่มน้ำหนังลงที่ริมฝีปากอย่างหนักหน่วง ลิ้นหนาตวัดเกี่ยวเข้าโพรงปากเล็กอย่างดิบเถื่อน ฟันคมขบเข้าที่ริมฝีปากของฉันมันทั้งเจ็บทั้งแสบในคราเดียวกันเรียวลิ้นอันร้ายกาจของพี่รามตวัดเข้าที่โพรงปากของฉันอย่างดุเดือด จากจูบดิบเถื่อนเมื่อครู่ ด้านรามเมื่อได้สติ เขาไม่ควรทำรุนแรงกับเธอ เมื่อเป็นเช่นนั้นร่างสูงกับแปลเปลี่ยนเป็นจูบที่นุ่มนวลและอ่อนโยนลง ริมฝีปากหนารามบดขยี้เข้าริมฝีปากเรียวเล็กอย่างนุ่มละมุน ให้คนอวดดีและแสนพยศนั้นคล้อยตามได้ง่ายไม่นาน มะปรางจากที่ต่อต้านเมื่อครู่กับระทวยใต้ร่างของเขา มือที่ขีดข่วนทุบเมื่อครู่กับแปลเปลี่ยนเป็นลูบคลำที่แผ่นอกของรามเบาๆ แต่นั้นมันกับยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ไฟพิศวาสของคนตัวโตอย่างไม่เป็นชิ้

ด้านมะปรางจากที่ถูกมือหนาของพี่รามและลิ้นตวัดเล่นที่เม็ดยอดอกชูชันฉันสะท้านไปทั้งตัว ไม่กี่นาทีต่อมากับถูกคนใจถอดกางเกงไปกองที่ข้อเท้า“พี่ราม...ฉัน บอกว่าไม่ให้ นะ” ด้านรามสายตาคมเข้มสะดุดเข้ากลีบดอกไม้งามของมะปรางบานสะพร้ั้งรอให้เจ้ามังกรยักษ์เข้าไปสัมผัสเล่นนั้น รามละสายตาออกจากส่วนสวยงามของคนตัวเล็กไม่ได้แม้แต่วินาเดียว“น้ำหวานเยิ้มขนาดนี้แล้ว ยังจะปฏิเสธผัวเธออีกเหรอ” คนเจ้าเล่ห์ไม่ถูกเปล่า มือหนาจับเรียวขาเล็กตั้งฉากเป็นตัวเอ็ม เมื่อน้ำหวานเยิ้มรอรับลิ้นร้ายรามก็ไม่รอช้าร่างสูงลากลิ้นเข้าร่องเสียวสยิวของคนตัวเล็กทันที“พี่ราม...อ่า...ไม่ไหว ฮือ ฉันเหมือนจะตาย”“ยังจะปากเก่ง กล้าบอกเลิกผัวเธออีกไหม” เขาทรมานเธอด้วยลิ้นร้อนของเขา“มะ...แล้ว พี่ราม” มะปรางเหมือนร่างกายของฉันหลุดรอยออกไปไม่อยู่กับเนื้อกับตัว“อ่า...อืม” ยิ่งเขาลงลิ้นอันเร่าร้อนฉันยิ่งทรมานแทบขาดใจตาย มือเรียวกดเข้าที่โซฝา ฉันขนลุกสู้ไปทั้งตัว ร่างบางกระสับกระส่ายตัวไปมาก!! แผล็บ แผล็บ !! ยิ่งเข้าวนลิ้นเล่นเข้าร่องสยิวของฉัน ฉันทรมานจนขาสั่น ราวกับขานั้นไม่มีเรียวแรง แค่ยกจะถีบเขายังไร้แรงกำลัง รามละใบหน้าขึ้นมา“อ

หลายชั่วโมงต่อมาด้านรามหลังจากที่ประชุมเสร็จแล้วนั้น ร่างสูงเหลือบมองนาฬิกา“หึ...ยังพอมีเวลา” ทว่าความคิดหนึ่งกับวิ่งเข้ามาในหัว ก่อนที่จะไปง้อแฟนสาวที่ร้านอาหารของมะปราง ก็ไม่ลืมที่จะไปทำธุระของตน จริงๆ วันนี้ผมมีนัดทานข้าวกับม๊าและไอ้โรมนะครับ วันนี้จะไปง้อเมีย ปล่อยให้ไอ้โรมมันเป็นลูกรักทำหน้าที่พาคุณรตีไปทานข้าวละกัน รามมาถึงร้านอาหารของมะปรางในเวลาบ่ายแก่ๆ ทว่าเมื่อเดินเข้ามาที่แคชเชียร์กับไร้เงาของแฟนสาว“มะปรางไปไหนเหรอครับ” มาถึงไม่รอช้า คนอยากง้อสาวก็ถามถึงมะปรางทันที“พึ่งกลับเมื่อกี้เองค่ะ...” อ่า ละไหนบอกจะเข้าร้าน“ครับ...” เมื่อเป็นเช่นนั้น รามคิดว่ายังไงเสียวันนี้เขาต้องได้เจอเธอรามนั่งรอมะปรางตั้งแต่บ่ายจนกระทั่งร้านปิด แต่นั้นก็ไม่มีท่าทีว่ามะปรางจะย้อนกลับมา ปกติเธอเข้าร้านวันละ 3-4 ครั้ง“หึ...นี้คงเห็นว่าฉันอยู่ที่นี่สินะ เธอถึงไม่ยอมมา” รามได้แต่เดินคอตกกลับไปที่รถ“ง้อ...ยากง้อเย็นจริง โว้ย” รามสบถออกมาด้วยท่าทีหงุดหงิดและหัวเสียสุดๆส่วนคนที่ทำเอารามหงุดหงิดอยู่นั้น ด้านมะปราง ร่างบางที่อยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นสบายตัว สายตาจ้องมองยังหน้าจอไอแพดซึ่งเป็นภาพ

ส่วนคนที่ไม่รู้เรื่องอะไรนั้น มะปรางนั่งทานข้าวกับโรรา และข้าวตังด้วยสีหน้าเอร็ดอร่อย แต่นั้นกับไม่รู้เลยว่ามีใครอีกคนที่ยืนอยู่ด้านหลังของเธอเจมส์และดีเอ็มไม่คิดว่ารามจะมาถึงเร็วขนาดนี้ ถึงกับกลั้นขำไม่ไหว โอ้....ไอ้รามมันคลั่งรักชิบหาย ผมแค่ส่งภาพสาวๆ ให้มัน ไม่ถึงสิบนาทีไอ้รามยืนหน้ายักษ์หลังโต๊ะ“ไหนใครบอกให้พี่หาแฟนให้เอ่ย...” เจมส์เอ่ยกับน้องๆ“ยัยมะปราง สวยกว่า แกก่อนเลย” โรราที่ยังไม่รู้ตัวนั้นเอ่ยออกมา“เห้ย...ปกติ แกไม่เคยยอมฉันเลยนี่น่า ไงครั้งนี้ยอมให้ฉันก่อนละ” มะปรางถามโรรา“เพื่อนพี่เจมส์เขาจะชอบปรางเหรอ”“ชอบสิคนนี้ชอบเรามากเลยนะ” เจมส์ถึงกับยิ้มกริ่ม“ไอ้เชี่ย เจมส์มึงแม่งเล่นห่าไรวะ” เจมส์ที่รามว่ามาเช่นนั้น ถึงกับระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างหนัก ไอ้รามนี้มันไม่รู้หรือแกล้งโง่ คนนี้เขาจงใจเป็นพ่อสื่อให้ก็มันไง ดีเอ็มที่เห็นท่าทีของราม ถึงกับมือกุมขมับ“สัส นี้คิดจะหาแฟนใหม่ ให้เมียกู ไอ้เพื่อนเวร” รามได้แต่กัดฟันกรอดให้เจมส์ และดีเอ็ม“น้องรีเควสมา พี่ชายแสนดีอย่างกูจะปฏิเสธได้ไง ใช่ไหมครับ น้องมะปราง” ยังคับมันยังไม่รู้ตัวอีก ด้านมะปรางหันไปมองหน้ารามอย่างเอาเรื่อง

ด้านรามหลังจากที่โดนผู้หญิงเจ้าเล่ห์อย่างมะปรางสับขาหลอก เหอะ ให้ตายเถอะมะปรางนะมะปราง คิดได้ไงไปเที่ยวบาร์โฮสทั้งทีตัวเองมีผัวแล้วแท้ๆ รามที่รับสายจากดีเทล ร่างสูงถึงกับกัดฟันกรอดสันกรามขบกันแน่นด้วยท่าทีโกรธจัด“สรุปโรรา น้องมะปรางอยู่ที่ไหน” โรมหันมาถามน้องชายด้วยสีหน้าเป็นห่วง“บาร์์โฮส ไอ้โรมน้องสาวมึงพาเมียกูไปเที่ยวบาร์โฮส” รามเอ่ยกับโรมทำหน้าราวกับจะร้องไห้ โรรานะโรราคิดได้ไงชวนมะปรางไปบาร์โฮส“ที่ไหนนะ” มอสเอ่ยเสียงแข่งกับเสียงเพลง ใครจะคิดว่าสาวๆ ไม่ได้มาที่สกายคลับ แต่ไปที่ๆ น่าจัดฟาดเสียให่เข็ด“บาร์โฮส” คำตอบของราม ทำเอามอสขำลั่น“น้องไม ไม่ชวนผัวเธอไปด้วยอะ” มอสเอ่ยมาเช่นนั้น รามที่นั่งดริ้งกับกลุ่มเพื่อนถึงกับนั่งไม่ติด!! อึก อึก!! รามลุกพรอดออกจากโต๊ะ โดยไม่สนใจเสียงเพื่อน“จะรีบไปไหน” โรมได้แต่ตะโกนตามน้องชาย“ไปจัดการคน” รามเอ่ยจบ ร่างสูงก็เดินดุ่มๆ ออกจากร้านไปยังรถสปอร์ตคันหรูของตนทันที ขณะที่รามขับรถมุ่งไปยังเส้นทางของร้านนั้น แต่เมื่อเขาได้รับสายจากดีเทล รามต้องเปลี่ยนเส้นทางไปยังคอนโดของมะปรางแทนด้านมะปรางหลังจากที่พี่ดีเทลมาส่งฉันที่คอนโดแล้วนั้น ขณะที่ร่างบา