《เจาเย่วอันสาวน้อยผู้นำความโชคดีมาสู่ครอบครัว》全部章節:第 21 章 - 第 30 章

42 章節

บทที่ 21

เจาเฟยหลงหันไปมองหน้าเพื่อนสนิทว่าควรจะพาน้องสาวเขาไปดูตลาดมืดไหมซงเฟยหลงจึงพยักหน้าให้เพื่อนว่าจะพาเธอเข้าไปดูสักครั้ง"ได้แต่พี่จะพาเข้าไปแป๊ปเดียวเท่านั้นนะเพราะมันเสี่ยงเกินไป ถ้าเกิดว่าเจอทหารแดงเข้าตรวจจับมันไม่มีอะไรแน่นอน""หึพี่ใหญ่ไปอาทิตย์หนึ่งตั้งสามวันไม่เคยเจอทหารเลยนี้คะ หรือแม้แต่หลังจากไปขายปลาพี่เฟยหลงล่าสัตว์ไปขายอยู่ออกจะบ่อยไปพี่เคยเจอหรือยังคะพี่เฟยหลง""เพราะว่าทหารแดงจะเข้าตอนกลางวันมากกว่าตอนดึก พี่ไม่เคยเจอนะเราศึกษาเส้นทางหลบหลีกเส้นทางตอนเขาออกตรวจ พวกพี่ก็ระวังตัวตลอดแต่ก็อย่างว่าล่ะนะเพราะคนเป็นเจ้าของตลาดมืดเขาย่อมต้องมีเส้นสายพอจะงัดกับทหารแดงได้อยู่แล้ว หรืออาจจะเป็นผลประโยชน์ร่วมกันก็ได้ แล้วตอนกลางวันพวกแม่บ้านชอบเข้าไปหาซื้อของกินของใช้บางอย่างไม่ต้องใช้คูปองจึงมีโอกาสถูกจับมากกว่า แต่ก็มีคนแจ้งข่าวล่วงหน้าก่อนทหารจะเข้าจับอยู่แล้ว มันก็ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นหรอกพี่ว่า" เฟยหลงบอกเล่าให้เพื่อนฟังไปด้วยกับอีกคนยืนมองเขาตาแป๋วเชียว"ถ้าอย่างนั้นเอาตามนี้นะคะพี่ใหญ่เราไปกันแต่เช้าก็ได้ ไปแวะเที่ยวตลาดมืดก่อนเราค่อยไปดูหนังเดินเที่ยวห้างกัน" เจาเย่วอันม
閱讀更多

บทที่ 22

สองสาวเดินคุยกันไปจนถึงตีนเขามองเห็นพี่ชายกำลังเดินลงมาใกล้จะถึงพวกเธอยืนรอแล้ว"อ้าวสองสาวนี้มารอพี่เหรอมานานหรือยัง" เย่หลงถามน้องสาวพอเดินมาถึงตรงหน้า "ไม่ถึงห้านาทีเลยพี่ใหญ่ได้อะไรมาฝากบ้างคะ พักก่อนไหมหรือจะเดินกลับบ้านเลยคะ""อืมพี่ว่ากลับบ้านเลยดีกว่ากินข้าวเที่ยงแล้วพี่จะไปเก็บปลามาให้แม่ทำไว้รอบบ่าย""เหรอคะถ้าอย่างนั้นหนูจะมาด้วยจะไปเล่นน้ำกันกับซูหลิงรอบเย็นหน่อยค่ะ แต่ทำปลาช่วยแม่ก่อนก็ได้" เธอหาข้ออ้างไปอย่างนั้นแหละ"ได้สิแต่ต้องรอพี่ไปวางที่ดักปลาก่อนนะห้ามไปสองคนมันยังแดดแรงเดี๋ยวจะไม่สบายเอา" เย่หลงบอกน้องสาว"ได้ค่ะมีอะไรให้ฉันช่วยถือบ้างคะพี่ใหญ่" "สวัสดีค่ะพี่เฟยหลงมีอะไรให้ช่วยถือไหมคะ" เย่วอันถามอย่างมีน้ำใจกับสองหนุ่ม"สวัสดีเย่วอัน ไม่เป็นไรตระกร้าหนักมากถุงนี้หน่อไม้พวกพี่ถือเองดีกว่ากลับบ้านกันเถอะครับ""ไปหลิงเอ๋อร์เดินตามพี่เย่วอันของเธอไปได้แล้ว"เฟยหลงบอกน้องสาวตอนนี้ยืนยิ้มแฉ่งแต่ไม่ยอมพูดอะไรแต่ฟังพี่ๆคุยกันเพลินเลย"ค่ะพี่ใหญ่กลับบ้านไปทานข้าวกันดีกว่าค่ะ วันนี้พี่เย่วอันมาช่วยหนูทำอาหารรอพี่ใหญ่ด้วยนะคะอิอิ" เด็กน้อยพูดจบคิกคักก็หัวเราะด้วยคว
閱讀更多

บทที่ 23

ในที่สุดเย่วอันก็ได้เข้าไปเที่ยวในเมืองกับพี่ชายกับพี่เฟยหลงและน้องซูหลิง ไปดูหนังจบจึงพากันไปเดินเล่นห้างดูของขึ้นห้างในยุคนี้ว่ามีอะไรน่าสนใจบ้าง พากันกินไอติมคนละแท่งก่อนจะพาเจาเย่วอันกับซูหลิงไปตลาดมืด"อืมพี่ใหญ่มันก็ไม่ได้น่ากลัวมากนี้คะทำไหมพี่ใหญ่ไม่อยากให้ฉันเข้ามาด้วยล่ะคะ""ก็มันไม่มีความแน่นอนหากว่าวันไหนทหารแดงจะเข้ากวาดล้างเป็นบางครั้งในช่วงกลางวัน ส่วนดึกๆพวกเขาไม่เข้ามาหรอกคนไม่เยอะเหมือนตอนกลางวันพวกแม่บ้านจะชอบเข้ามาแอบซื้อของหายาก แต่คนตามร้านอาหารจะชอบมาหาเนื้อสัตว์ป่ายามดึกเพื่อขายให้คนใหญ่คนโตผู้มีอำนาจนั้นแหละ อันเอ๋อร์มีอะไรน่าสนใจน้องอยากได้ไหม" พี่ชายถาม"ฉันขอเดินดูแป๊ปเดียวค่ะพี่ใหญ่" อือคนก็คึกคักน่าดูถ้าเรานำของมาขายได้คงจะทำเงินให้เยอะแน่ๆแต่ติดว่าพ่อแม่จะไม่ยินยอมให้เธอเข้ามาขายเองนะสิ เอาไว้กลับไปบ้านค่อยคุยกันลองดูใหม่หาลู่ทางทำเงินเข้าบ้านหลังจากเดินสำรวจจนพอใจมีบางอย่างเธอซื้อมาด้วยติดไม้ติดมือนิดหน่อยคือขนมจากทางใต้ฝากซูหลิงกับแม่ แล้วเลือกซื้อเสื้อผ้าให้ซูหลิงมาสามชุดมีของพี่เฟยหลงด้วย ชายหนุ่มเป็นคนจ่ายเงินก่อนจะพากันออกมาก็เวลาบ่ายคล้อยแล้ว
閱讀更多

บทที่ 24

ในที่สุดเย่วอันก็ได้เข้าไปเที่ยวในเมืองกับพี่ชายกับพี่เฟยหลงและน้องซูหลิง ไปดูหนังจบจึงพากันไปเดินเล่นห้างดูของขึ้นห้างในยุคนี้ว่ามีอะไรน่าสนใจบ้าง พากันกินไอติมคนละแท่งก่อนจะพาเจาเย่วอันกับซูหลิงไปตลาดมืด"อืมพี่ใหญ่มันก็ไม่ได้น่ากลัวมากนี้คะทำไหมพี่ใหญ่ไม่อยากให้ฉันเข้ามาด้วยล่ะคะ""ก็มันไม่มีความแน่นอนหากว่าวันไหนทหารแดงจะเข้ากวาดล้างเป็นบางครั้งในช่วงกลางวัน ส่วนดึกๆพวกเขาไม่เข้ามาหรอกคนไม่เยอะเหมือนตอนกลางวันพวกแม่บ้านจะชอบเข้ามาแอบซื้อของหายาก แต่คนตามร้านอาหารจะชอบมาหาเนื้อสัตว์ป่ายามดึกเพื่อขายให้คนใหญ่คนโตผู้มีอำนาจนั้นแหละ อันเอ๋อร์มีอะไรน่าสนใจน้องอยากได้ไหม" พี่ชายถาม"ฉันขอเดินดูแป๊ปเดียวค่ะพี่ใหญ่" อือคนก็คึกคักน่าดูถ้าเรานำของมาขายได้คงจะทำเงินให้เยอะแน่ๆแต่ติดว่าพ่อแม่จะไม่ยินยอมให้เธอเข้ามาขายเองนะสิ เอาไว้กลับไปบ้านค่อยคุยกันลองดูใหม่หาลู่ทางทำเงินเข้าบ้านหลังจากเดินสำรวจจนพอใจมีบางอย่างเธอซื้อมาด้วยติดไม้ติดมือนิดหน่อยคือขนมจากทางใต้ฝากซูหลิงกับแม่ แล้วเลือกซื้อเสื้อผ้าให้ซูหลิงมาสามชุดมีของพี่เฟยหลงด้วย ชายหนุ่มเป็นคนจ่ายเงินก่อนจะพากันออกมาก็เวลาบ่ายคล้อยแล้ว
閱讀更多

บทที่ 25

"อ้าวโน้นเฟยหลงกับซูหลิงมาแล้วทางหลังบ้านเพราะนัดกันเอาไว้แล้วเมื่อเช้าครับ" เย่หลงจึงไม่ใส่ดานไม้ประตูด้านหลังเขารู้อยู่แล้วว่าเพื่อนต้องมาช่วยงานวันนี้"เฟยหลงมาทานข้าวเช้าก่อนทำไมรีบมาละนายจะไม่พักเลยเหรอ รู้หรอกว่าคิดถึงน้องสาวของฉันมาก" เขาแกล้งหยอกเพื่อนรัก"ฉันทานมาแล้วนายไม่ต้องเป็นห่วงหรอกเพื่อน" "สวัสดีครับลุงเจาป้าเจาน้องเย่วอันด้วยนะครับ " เขาทักทายทุกคน"สวัสดีค่ะคุณลุงคุณป้าพี่เย่วอันพี่เย่หลง " ซูหลิงทักทายด้วยรอยยิ้มสดใส "สวัสดีจ้าซูหลิงมาทานผลไม้กับพี่เร็วพี่ทานข้าวอิ่มแล้วจ้า" "พี่เฟยหลงด้วยนะคะมานั่งก่อนค่ะ ซูหลิงพี่มีข้าวโพดต้มด้วยนะแตงโมหวานๆจานใหญ่ด้วยมาทานด้วยกันเร็วเข้า""ขอบคุณครับ" เฟยหลงตอบสาวคนรักด้วยรอยยิ้มเขาพาน้องสาวเดินมานั่งกับเธอบนแคร่ เพราะบนโต๊ะอาหารนั้นมีพ่อแม่กับพี่ชายของเธอนั่งทานข้าวกันอยู่ " ขอบคุณค่ะ""ไม่เป็นไรจ๊ะซูหลิงทานเยอะๆนะ " "พี่เฟยหลงด้วยนะทานเยอะๆจะได้มีแรงช่วยพี่ใหญ่พลิกหน้าดิน แล้วขอบคุณพี่มากนะคะสำหรับหน่อไม้ขนกันมากี่รอบคะเมื่อเช้านี้""ไม่หลายรอบหรอกครับยังไงซูหลิงต้องมาทำช่วยน้องอยู่แล้วพี่จึงตัดลงมาเยอะหน่อยเพราะถ้
閱讀更多

บทที่ 26

ตอนเที่ยงทุกคนทานก๋วยเตี๋ยวไก่ด้วยความอร่อยพ่อพี่ใหญ่พี่เฟยหลงทานกันไปคนล่ะสี่ถ้วย แม่เจ้าพวกเขาคือหลุมดำส่วนเราถ้วยเดียวพุงแทบแตกแต่เธอเน้นผักมากกว่า แม่กับซูหลิงก็ทานได้เยอะมากน้ำซุปคือนัวมาก ก็ใช่นะสิฉันขนเครื่องปรุงออกมาใส่แบบไม่หวงของอร่อยห้ามหวงเครื่องปรุงเด็ดขาด นี้คือสโลแกนของเราเอง คิดไปหัวเราะคิกคักคนเดียว"พี่สาวเย่วมันอร่อยมากเลยค่ะท้องหนูแทบแตกเลยค่ะ" เด็กน้อยสารภาพความจริงแบบอายๆที่กำลังนั่งทานแตงโมล้างปากหลังนั่งพักก่อนให้ท้องย่อย"น้องเล็กทำอร่อยมากใช่ไหมเฟยหลงนี้ถ้าทำทุกวันพี่ก็จะกินทุกวันได้เหมือนเดิมนะอันเอ๋อร์""ขอบคุณค่ะพี่ใหญ่ที่ชมน้องถ้าอร่อยก็ทานกันเยอะๆนะคะ รอบเย็นยังทำเป็นเกาเหลาทานกับข้าวเปล่าได้อีกนะคะพี่ใหญ่" "เดี๋ยวหนูจะตักให้พี่เฟยหลงไปทานกับซูหลิงด้วยนะตอนเย็น อิ่มแล้วนั่งพักก่อนนะคะไม่ต้องรีบไหนๆพวกเราก็มีวันหยุดงานกันแล้ว ไม่ต้องรีบมากหรอกค่ะค่อยๆทำไปพวกเราเหนื่อยกันมาตั้งหลายเดือนในแปลงนารวมแล้วนะคะ""ได้ๆพี่ใหญ่ไม่รีบหรอกนอนพักสักงีบดีไหมเฟยหลง หรือนายบอกมีเรื่องจะคุยกับน้องสาวฉัน" เขาโยนงานให้เพื่อนต่อทันที"อืมตอนเย็นค่อยคุยก็ได้ เย่วอันเองก็พั
閱讀更多

บทที่ 27

ทั้งสองบ้านต่างช่วยงานกันจนแปลงผักเพาะปลูกเสร็จเรียบร้อยทั้งสองบ้าน ก่อนพ่อแม่จะไปเชิญหัวหน้าหมู่บ้านมาร่วมงานหมั้นเล็กๆในครอบครัวของเจาเย่วอัน มีภรรยากับลูกสาวลูกชายของลุงเจียงตงหลุนมาด้วยแล้วมีคนบางคนนั้นอายสาวก็คือพี่ใหญ่ของเธอนั้นเอง เจาเย่วอันจึงแกล้งแหย่พี่ชายเวลาอยู่ด้วยกันสองคน ทำให้พี่ใหญ่หูแดงเถือกได้แม่สื่อเองก็เป็นลุงเจียงตงหลุนหามาสู่ขอเจาเย่วอันให้ซงเฟยหลง ชายหนุ่มทุ่มหมดหน้าตักตักทั้งให้ค่าสินสอดสามพันหยวน จนทุกคนตกใจไม่คิดว่าผ้าขี้ริ้วห่อทองคือซงเฟยหลง ทั้งต่อเติมบ้านใหม่เพื่อจะรับเจ้าสาวเข้าบ้านเพราะพวกเขาทำเงินได้มาเป็นหมื่นหยวนขึ้นตลอดเวลาหลายเดือนกับการขายปลา คือรวยเงียบๆกับการไปขายของป่าในตลาดมืดสองคนกับเย่หลง"เรื่องต่อเติมหรือจะทำใหม่ลุงจะจัดการให้เองพรุ่งนี้จะบอกช่างเข้ามาดูพื้นที่ให้ว่าต่องการให้ทำอะไรบ้าง" "แล้วบ้านนายจะทำด้วยเลยไหมจื่อฟาน""ทำสิเจียงตงฉันจะต้อเติมทำบ้านและห้องใหม่เพิ่มด้วยเช่นกัน""ได้ฉันจะบอกช่างในเมืองมาดูแล้วตีราคาให้นะ" เพราะรู้จักกันใช้งานกันบ่อยแถมยังเคยเรียนด้วยกัน เอาไว้ให้เพื่อนมาถึงค่อยว่ากันเขาคิดในใจ ยังไม่ได้บอกเพื่อนรักว่าช่า
閱讀更多

บทที่ 28

ชาวบ้านซึ่งตอนนี้ว่างงานเพาะเก็บเกี่ยวผลผลิตแจกจ่ายให้หมดทุกบ้านแล้ว หลังจากพากันทานข้าวเช้าอิ่มจะมานั่งรวมตัวคุยกันเป็นปกติแล้ว ในหัวข้อของวันนี้ก็คือข่าวลือของบ้านเจาจื่อฟาน ได้ค่าสินสอดสามพันวิทยุจักรยานรวมถึงจักรเย็บผ้า ซงเฟยหลงทุ่มสุดตัวสู่ขอเจาเย่วอัน อีกทั้งคนยืนยืนคือหัวหน้าหมู่บ้านคือพยานอีกคน นอกจากแม่สื่อแล้วไม่มีใครในหมู่บ้านได้รับเชิญไปร่วมงานด้วย ทำให้พวกเขาคุยกันแตกออกเป็นสองฝั่ง"โน้นไงแม่เฒ่าจางสือกับสะใภ้ใหญ่เดินมาแล้วคงจะอยากมาถามพวกเราเพื่อความั่นใจละสิว่าจริงหรือเปล่ากับข่าวลือของบ้านรองเจาจื่อฟาน""นี้พวกเจ้ารู้ข่าวบ้านของเจาจื่อฟานกันทุกคนใช่ไหม ว่าเมื่อวานมีแม่สื่อไปสู่ขอนังตัวไร้ประโยชน์ได้ค่าสินสอดตั้งสามพันหยวน มีใครนั่งที่นี้บ้างฉันอยากมาถามดูอีกครั้งเพื่อความมั่นใจอีกครั้งนอกคำบอกเล่าของสะใภ้ใหญ่""ทำไมแกบอกเจาเย่วอันเป็นตัวไร้ประโยชน์ทำไมยังกล้าถามข่าวบ้านของจื่อฟานอีกล่ะ ช่างหน้าด้านกันทั้งลูกสะใภ้ใหญ่ล่ะ คงจะพากันเสียดายค่าดองของนังหนูเย่วอันล่ะสิพวกแกว่าไหม" ป้าฟางพูดตอกหน้าให้จนแม่เฒ่าจางสือหน้าชาได้ แต่แป๊ปเดียวเท่านั้นเมื่อตั้งสติได้จึงด่าสวนคืนป
閱讀更多

บทที่ 29

ทางบ้านของเจาเย่วอันวันนี้เฟยหลงตัดไม้มาทำโรงเรือปลูกผักให้คู่หมั้นจนพอแล้ว จึงลงมือทำงานกันสามคนมีพ่อของเธอพี่ใหญ่และตัวเขาเองส่วนสามสาวพากันกันทำค้างให้ถั่วให้แตงผักที่ว่านแล้วตอนนี้ยาวเกือบนิ้วทำให้มองไปทางไหนก็ทำให้เขียวขจีไปทั่วสวนหลังบ้านส่วนบ้านของคู่หมั้นก็เตรียมไม้เอาไว้พอแล้วเช่นเดียวกันเสร็จจากบ้านของเธอแล้วจะย้ายไปทำบ้านของชายหนุ่มกับน้องสาวต่อ"แม่คะดูผักขอองพวกเราสิคงจะงามน่าดูพริกนั้นก็พอจะแยกออกปลูกได้แล้วทำงานหลังบ้านเราทั้งวันก็ค่ำแล้วนะหนูว่า""ใช่จ๊ะแม่มีความสุขมากเลยดูสิมองไปทางไหนบ้านเราก็มีแต่ของกินเต็มไปหมด ไข่เค็มเมื่อเช้าอร่อยมากเลยลูกเราดองเก็บไว้หลายไหแล้ว""ใช่แล้วค่ะป้าเจาพี่สะใภ้พาหนูทำไข่เค็มไปเมื่อวานนี้ได้หลายไจนหบ้านหนูไหหมดแล้วนะคะ พี่ใหญ่ต้องไปซื้อมาเพิ่มค่ะเมื่อวานพี่สะให้ให้กระปุกใหญ่ไปตั้งหลายอันมันเต็มหมดทุกอย่างเลยค่ะป้าฟาง""เด็กดีเอาไว้ค่อยสั่งมาเพิ่มวันที่พี่ใหญ่ไปขายปลาก็ได้จ๊ะไหมาเพิ่มก็ได้แล้ว ยังต้องไปทำห้องเก็บอาหารเพิ่มให้ซูหลิงด้วยนะหลังจากทำโรงเรือนผักให้ป้าเสร็จแล้ว""ค่ะป้าเจาพี่สะใภ้บอกหนูแล้วถ้าเสร็จงานทุกอย่างแล้วจะไปเที่ยวในเ
閱讀更多

บทที่ 30

"อ้าวซงเฟยหลงก็อยู่นี้พอดีฉันขอถามแกหน่อยสิสติแกดีหรือโดนของคนบ้านเจา แกถึงกล้านำสินสอดมาสู่ของนังเด็กขี้โรคนี้ตั้งสามพันหยวน ถ้าแกกับน้องสาวใช้เงินไม่เป็นก็นำมาฝากลุงกับป้าไว้นี้ ไม่ใช่นำเงินมาละลายทิ้งกับคนขี้โรคส่วนเมียฉันจะหาให้แกเองไม่ต้องเสียเงินมากมายถึงขนาดนี้ก็ได้หึแกช่างโง่เสียจริง"ก่อนเฟยหลงจะโต้ตอบเจาเย่วอันจึงตอกหน้าสองผัวเมียบ้านซงไปก่อน"คำก็ขี้โรคสองคำก็ตัวไร้ประโยนช์ไม่ทราบว่าฉันไปป่วยบนหัวพวกลุงป้าตั้งแต่เมื่อไรปากมีไว้กินข้าวไม่ใช่พ้นคำหยาบต่อว่าคนอื่นแบบนี้ คิดว่าตัวเองมีปากคนเดียวหรือไงช่างน่ารังเกียจยิ่งนัก คิดว่าบ้านเจาใส่ของพี่เฟยหลงเหรอมันสมัยไหนแล้ว มีหัวไว้ขั้นหูกันเสียจริงระวังปากจะพาซวยนะหาว่าคนอื่นเล่นของ มีพยานไหมเดี๋ยวจับส่งทหารแดงเลยดีไหมพี่เฟยหลงพวกงมหงายแบบนี้""นั้นนะสิแม่เห็นด้วยพากันยกโขยงกันมาแบบนี้จะมาขอส่วนบุญอะไร ค่าสินสอดลูกสาวของฉันแต่เสียใจด้วยนะมาทางไหนกลับไปทางนั้นถ้าไม่อยากเสียเงินมากไปกว่านี้" เจาเฉียวว่านออกหน้าด่าแทนสามีกับลูกสาวทันที"ทำไมฉันจะไม่มีสิทธิ์ในเมื่อฉันเป็นคนเลี้ยงดูมันมาจื่อฟานไปเอาเงินมาแบ่งให้ฉันเดี๋ยวนี้นะแกไม่มีสิท
閱讀更多
上一章
12345
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status