Semua Bab เจาเย่วอันสาวน้อยผู้นำความโชคดีมาสู่ครอบครัว: Bab 11 - Bab 20

วันรุ่งขึ้นครอบครัวเจาตื่นมาทำงานในมิติจนหมดทุกอย่าง ทานข้าวห่อข้าวใส่ปิ่นโตแล้วเดินตามหลังกันออกมาจากบ้านเพื่อจะทำงานในแปลงนารวม"พ่อว่าอันเอ๋อร์ไม่ต้องไปทำงานต่อไปอีกแล้วนะลูกอยู่บ้านขึ้นเขาตามใจหนูอยากจะทำเถอะ แต่ต้องระวังตัวห้ามขึ้นเขาไปสูงกว่าที่พ่อกับแม่พาขึ้นไปเด็ดขาดนะ เรื่องใส่ลอบดักปลาให้พี่ใหญ่ไปเก็บลอบให้เพราะถ้ามันเยอะเหมือนเมื่อวานอีกลูกลากไม่ไหวหรอก ตอนนี้บ้านเราไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารการกินเพราะลูกสาวคนเก่งของพ่อยังไงล่ะ ให้ร่างกายลูกแข็งแรงก่อนพ่อกับแม่ไม่บังคับลูกเลยสักอย่างทำในสิ่งลูกชอบเถอะอันเอ๋อร์""พี่เห็นด้วยกับพ่อนะน้องพึ่งจะหายป่วยคงไม่มีใครมาว่าน้องหรอก ไปเก็บผักป่ากับน้องซูหลิงถ้าน้องไม่อยากอยู่บ้านคนเดียวแล้วมันเหงา""ได้ค่ะพ่อค่ะพี่ใหญ่แต่หนูยังอยากได้คะแนนจากการไปตัดหญ้าให้หมูค่ะถึงมันจะน้อยแต่หนูยังอยากไปทำเพื่อเพิ่มคะแนนให้กับครอบครัวของพวกเรา เหมือนกันกับน้องสาวซูหลิงเธอยังอยากช่วยพี่ชายของตัวเองเหมือนกันกับหนู ไม่เหนื่อยหรอกค่ะพ่อแม่พี่ใหญ่ตัดหญ้าเสร็จหนูจะไปขึ้นเขากับน้องซูหลิง เดี๋ยวหนูจะเอากับดักปลาไปใส่เลยขึ้นห่างจากเมื่อวานอีกพี่ใหญ่กับพี่เฟยหล

พอเธอกับพี่กลับมาถึงบ้านพ่อแม่นั้นก็มาถึงบ้านแล้วเช่นกันแม่หุงข้าวแล้วกำลังจะทำอาหารเย็นรอลูกในครัว"แม่คะหนูหมกเห็ดมาด้วยมีเห็ดย่างกุ้งย่างด้วยนะคะห่อใส่ใบตองลงมาด้วยแล้ว หนูยังเผาหน่อไม้ลงมาด้วยต้มให้จืดแล้วผัดใส่ไข่อร่อยมากทำแกงซดน้ำทำซุปใส่ผักก็ล้วนแต่อร่อยมากค่ะ ผักนี้หนูล้างแล้วนะคะแม่เห็ดห่อนี้ด้วยค่ะแม่อยากทำอะไรกินทำได้เลยคะแม่""ได้สิลูกแม่จะผัดผักใส่เห็ดป่านี้ล่ะเพิ่มอีกสักจานก็พอ เจ้าใหญ่เทปลาใส่ถังเลือกตัวตายออกมาตัวไม่ตายให้น้องเก็บเข้ามิติ เหลือไว้ในถังแยกให้แม่สี่ตัวตอนเช้าแม่จะย่างไปกินในแปลงนาตอนทานมื้อเที่ยงจ๊ะ""ครับแม่เดี๋ยวผมจะแยกเอาไว้ให้ครับ""แม่คะตัวตายนั้นหมักนึ่งใส่ผักกินตอนเช้าอร่อยมากค่ะ ทำปลาแดดเดียวตัวเป็นๆต้มยำก็ได้ค่ะซดน้ำร้อนก็ได้ค่ะแม่""อืมเอาแบบลูกว่าก็ได้หนูไปเปลี่ยนชุดใหม่ได้แล้วลูกเดี๋ยวจะไม่สบายเอา""ค่ะแม่" เย่วอันรีบเข้าห้องไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดใหม่ในมิติของตัวเองก่อนจะออกมาทานมื้อค่ำกับครอบครัว"พ่อครับแม่ครับพรุ่งนี้ผมชวนกันกับเฟยหลงว่าจะเอาปลาไปขายในตลาดมืดตอนเช้านะครับ""เหรอลูก" "น้องเอาเข้ามิติไว้ให้แล้วค่ะแต่ยังไม่เทลงบ่อพี่ใหญ่จะแบกเ

"นายต้องถามใจตัวเองแล้วล่ะนะเพราะฉันไม่เคยมีความรักแบบหนุ่มสาวจึงไม่เข้าใจ" เจาเย่หลงตอบเพื่อน "แต่ว่านายบอกชอบน้องสาวฉันนั้นต้องจริงใจนะโว้ย ฉันรักน้องเล็กมากรวมถึงพ่อแม่ด้วยถ้านายแค่ชอบยังไม่ต้องรีบ เอาให้ใจของนายชัดเจนจริงๆก่อนนะฉันยังไม่อยากมีน้องเขยตอนนี้เท่าไรวะ""อืมนายก็น่าจะรู้ดีว่าถ้าฉันออกปากนั้นคือฉันชอบจริงไม่ได้ล้อเล่น นายไม่ต้องบอกเธอล่ะฉันจะจีบเธอเองถ้าหากว่าน้องสาวของนายไม่ชอบฉันเราสองครอบครัวก็ยังเหมือนเดิมทุกอย่าง ฉันยอมรับการตัดสินใจของเธอทุกอย่าง""อืมฉันเข้าใจแล้วไม่ว่าน้องเล็กจะตัดสินใจแบบไหนฉันเราก็ยังเป็นเพื่อนรักเหมือนเดิมนะเฟยหลง"สองหนุ่มคุยกันแล้วเดินรั้งท้ายน้องสาวไปจนลงชื่อเข้าทำงาน ทั้งสองจะรีบไปตัดหญ้าให้น้องสาวก่อนถึงจะได้เวลาลงงาน ทำให้สองสาวนั้นมีเวลาขึ้นเขากันทั้งวันเจาเย่วอันกับซูหลิงได้ตัดหน่อไม้ลงมาบ้านของซูหลิงปอกเปลือกออกหมดแล้ว วันนี้จะทำหน่อไม้ดองกับนึ่งใส่ปี๊บใส่ไหเอาไว้ก่อนแล้วค่อยบอกพี่เฟยหลงซื้อถุงในตลาดมืดมาใช้ เผื่อจะมีพ่อค้าทางใต้นำมาขายจะนำของตัวเองออกมาให้ ก็กลัวว่าชายหนุ่มจะสงสัยมากไปจึงใส่เท่าในบ้านของพวกเขามีไปก่อน นับว่าพ่อแ

"โอ้โหพี่สาวเย่วดูสิค่ะคนมาจนเต็มโรงเรือนส่วนกลางเลย ทุกคนต่างมีรถเข็นถุงต่างๆนำมาใส่ของจากน้ำพักน้ำแรงของตัวเองด้วยค่ะ"ซูหลิงพูดด้วยความตื่นเต้นเพราะมันคือคะแนนทำงานของแแต่ล่ะคนเลยนะ "เจาจื่อฟานมาถึงแล้วพวกเราใกล้จะถึงเวลาลงงานเริ่มแจกจ่ายผลผลิตอีกสิบกว่านาทีแล้วนะพวกเรา" เสียงชาวบ้านตะโกนบอกกันดังสนั่นโรงเรือนของส่วนกลาง"พี่เย่วอันเราไม่ต้องเข้าไปด้านในเหรอคะ " ซูหลิงถามเพราะเธออยากเห็นใกล้ๆ"พี่ว่ารอเราอยู่นี้ก็เห็นจ๊ะเพราะว่าเขาจะเรียกรายชื่อของแต่ละครอบครัวให้ออกไปรับตามคิวไปยืนออกันตรงนั้นให้เหนื่อยทำไมเดี๋ยวถึงตาเราค่อยเข้าไป มานั่งบนรถเข็นนี้เร็วซูหลิงเพราะเข้าไปซูหลิงก็มองไม่เห็นหรอกจ๊ะ คนตัวโตกว่าเราเขายืนบังไปหมดแล้วล่ะ""อ้อคะพี่สาวเย่วหนูตื่นเต้นมากไปหน่อยจนลืมไปว่าตัวเองเตี้ยมากแหะๆ" เด็กน้อยหัวเราะแห้งๆกลับมา"อ้าวหนุ่มๆร่างกายแข็งแรงมาช่วยชั่งธัญพืชช่วยหน่อยนะยืนประจำคนละจุดเลย" เสียงหัวหน้าหมู่บ้านประกาศเสียงดังให้ได้ยิน"น้องเล็กพี่จะไปช่วยพ่อก่อนนะรอพี่อยู่กับแม่อยู่นี้แหละ ไปกันเถอะเฟยหลงพ่อลงชื่อพวกเราเอาไว้แล้วเมื่อวานนี้""หลิงเอ๋อร์รอพี่ใหญ่อยู่กับพี่เย

"ใช่แล้วลูกพ่อได้สั่งซื้อเอาขาหลังกับเฟยหลงไว้ใครจะซื้อก็ได้หลังจากแจกเนื้อหมูของส่วนกลางสำหรับชาวบ้านทุกคนแล้ว ถึงได้ซื้อขาหมูและของที่ลูกสั่งนั้นก็ได้มาด้วยเช่นเดียวกัน""เดี๋ยวหนูจะเอาเนื้อไปล้างมาสับทำไส้ซาลาเปาก่อนแล้วให้ซูหลิงห่อซาลาเปาต่อเลย พี่จะทำอาหารอร่อยๆให้ทานค่ำนี้จ๊ะ""ได้ค่ะหนูจะตั้งใจทำเหมือนพี่เย่วอันสอนทุกอย่างค่ะ ถ้าเสร็จแล้วหนูจะไปช่วยพี่ทำอาหารต่อนะคะ" สาวน้อยรับคำสั่งขึงขังเลยทีเดียว"พี่ใหญ่เอาเขียงกับมืดให้พี่เฟยหลงด้วยนะคะจะได้ไม่ต้องเดินกลับไปบ้าน""พี่มีมีดมาด้วยครับเย่วอันขอบใจน้องมากครับ มาน้องจะเอาเนื้อก้อนไหนบอกพี่เลยพี่จะสับให้"เย่วอันจึงเลือกเนื้อหมูจากตระกร้าของชายหนุ่มเพราะเขาไม่ยอมใช้ของบ้านเจา ก่อนจะนำมาให้ชายหนุ่มสับให้แล้วนำไปผัดทำใส้ซาลาเปาสำหรับทุกคนมีเด็กน้อยซูหลิงเดินตามหลังมาช่วยงานไม่ห่างแม้การหมักหมูสับไส้ซาลาเปาไม่มีหวงความรู้ ซงเฟยหลงมองตามหลังสองสาวด้วยแววตาล้ำลึกจนเย่หลงแซวเขาจึงก้มหน้าทำหมูต่อแกล้งตีหน้าตายใส่เพื่อนแบบมึนๆ"มีอะไรให้แม่ช่วยไหมลูกอันเอ๋อร์แม่จะรอหมักหมูให้พี่ชายลูกหันเสร็จก่อน แม่บอกจะไปช่วยพี่ใหญ่ของลูกแต่ลูกชายบ