《เจาเย่วอันสาวน้อยผู้นำความโชคดีมาสู่ครอบครัว》全部章節：第 31 章 - 第 40 章

ตัดมาทางหมู่บ้านเจียงตงหลุนเขียนใบหย่าให้พ่อเฒ่าจางเสร็จแล้วแต่แม่เฒ่าจางสือไม่ยอมมาที่บ้านของหัวหน้าหมู่บ้าน นางจางสือกับสะใภ้ใหญ่พากันกลับบ้านปิดประหนีหน้าทุกคน ใครจะมาเรียกแม่เฒ่าก็ไม่สนใจกินยาทำแผลกันสองคนกับสะใภ้ใหญ่ ลูกชายคนโตเห็นแม่หน้าบวมเป็นหัวหมูก็ตกใจถามว่า "ใครทำร้ายแม่จนเจ็บหนักขนาดนี้ฉันจะไปเอาเรื่องมันเดี๋ยวนี้""หึพี่กล้าเหรอคนตบหน้าแม่คือพ่อของพี่เองเพราะวันนี้ฉันกับแม่ไปบ้านรองมาว่าจะไปขอแบ่งเงินมาใช้จ่ายในบ้าน จนพ่อโกรธตบหน้าแม่นี้แหละแล้วพ่อยังต้องจ่ายเงินอีกร้อยหยวนค่าผิดสัญญาว่าบ้านใหญ่ไประรานบ้านรองก่อนทั้งที่ตัดขาดกันไปแล้วยังไงล่ะ หึฉันกับแม่แค่จะไปแสดงความยินดีแล้วแม่จะขอเงินมาซื้อยุกซื้อยากินเท่านั้นเอง ตอนนี้พ่อโกรธมากถึงขั้นตัดขาดจะหย่าให้แม่พี่รีบไปห้ามพ่อด้วยนะที่บ้านหัวหน้าหมู่บ้านตอนนี้แล้วพี่รีบไปเร็วๆเลยค่ะ""มันมีเรื่องใหญ่ขนาดนี้ได้ยังไงได้เดี๋ยวพี่จะไปหาพ่อเองดูแลแม่ให้ดีล่ะ พี่ไปไม่นานหรอก"พูดจบจางสือเทียนก็รีบลงบ้านมุ่งหน้าไปบ้านของผู้ใหญ่บ้านในทันทีด้วยความร้อนใจตั้งแต่ตัดขาดจากบ้านรองทำให้เขาไม่ค่อยมีเงินใช้จ่ายมือเติบเหมือนแต่ก่อน อีกทั้งม

หลังจากทานข้าวเช้าอิ่มแล้วเด็กสาวซูงหลิงจึงใส่ชุดสีชมพูสดใสของพี่สะใภ้ที่ให้มาด้วยความดีใจ"พี่ใหญ่ชุดหนูสวยไหมคะ" เธอถามพี่ชายด้วยรอยยิ้มจนตาหยีหลังจากเมื่อเช้าร้องไห้จนลั่นบ้านเล่นเอาพี่ชายตกอกตกใจไปหมด พอได้กอดฟัดเจ้าหมีเหลืองจนพอใจก็ออกมานั่งทานข้าวด้วยความอร่อยแถมอารมณ์ดีเป็นพิเศษ นั้นคือยิ้มเหมือนคนบ้าเฟยหลงมองน้องสาวแล้วส่ายหัวกับอาการของน้องสาวในตอนนี้"พี่ใหญ่พี่สะใภ้ใจดีที่สุดในโลกเลยหนูรักพี่สะใภ้มากๆเลยค่ะพี่ใหญ่ แล้วห้ามทำให้พี่สะใภ้เสียใจนะคะเมื่อแต่งงานกันแล้ว ไม่อย่างนั้นหนูจะพาพี่สะใภ้หนีไปให้ไกลเลยแล้วจะไม่ให้พี่สะใภ้นอนกับพี่อีกด้วยเลยหนูจะให้มานอนห้องหนูตลอดไป""น้อยๆหน่อยพี่ใหญ่ยังไม่ได้แต่งพี่สะใภ้เข้าบ้านเลย แล้วไม่ได้คิดจะทำให้พี่สะใภ้ของเราเสียใจด้วยแล้วอย่ามาคิดจะแย่งภรรยาของพี่ไปนอนด้วยพี่ใหญ่ไม่ยอมเด็ดขาดยัยตัวแสบวันๆหาแต่เรื่องคิดไปเรื่อยเปื่อย" "รีบทานข้าวเร็วๆเดี๋ยวพี่สะใภ้จะรอนานนะแล้วจะได้เดินเที่ยวไม่ทั่วเมืองจะมาว่าพี่ใหญ่ไม่ได้นะ เพราะว่าใครก็ไม่รู้ร้องไห้ดังลั่นบ้านจนพี่ตกใจหมดทีนี้ทำมาพูดนั้นนี้ไปทั่ว""หนูอิ่มแล้วค่ะจะเก็บถ้วยช่วยพี่ใหญ่เองค่ะ

"ขอบคุณนะคะพี่เฟยหลงพี่เชื่อในสิ่งเหลือเชื่อแถมไม่กลัวฉันอีก"เย่วอันจับมือชายคนรักตอนคุยกันกับเฟยหลงเองไม่เคยจะปล่อยมือคู่หมั้นยกเว้นตอนขนของเข้าบ้านเพราะอันเอ๋อร์ของเขานำออกมาจนเต็มห้อง ชายหนุ่มช่วยกันกับคู่หมั้นจัดเรียงของเอาไว้ในห้องส่วนตัวของเขาก่อนแต่อย่างอื่นก็แยกไปใส่ครัว แล้วใส่ห้องให้ซูหลิงเสื้อผ้าใส่ตู้ให้จนครบหมดของที่นำออกมาจากในมิติเรียบร้อยแล้ว"อันเอ๋อร์พักก่อนครับเดี๋ยวเราค่อยเดินกลับบ้านของน้องดื่มน้ำก่อนนะ พี่จะไปตักมาให้นั่งรอพี่แป๊ปเดียวนะครับ""อ้อไม่ต้องค่ะพี่เฟยหลงมาดื่มน้ำเย็นๆกับฉันดีกว่านะคะ" เย่วอันนำน้ำออกมาให้คู่หมั้นดื่มด้วย"พี่ดื่มลองดูชอบไหมคะ" เจาเย่วอันเอากาแฟเย็นออกมาให้ชายหนุ่มดื่ม "อืมหอมหวานอร่อยกลมกล่อมมากเลยครับอันเอ๋อร์"ฉันชอบดื่มตอนกลางวันตอนนั่งจ้องหน้าคอมจะง่วงนอนมากค่ะพี่เฟยหลง แต่บางวันก็เปลี่ยนเป็นชาไทยบ้างชาเขียวบ้างสารพัดเมนูเครื่องดื่มฉันไม่ได้ผอมหุ่นดีเหมือนเย่วอันหรอกนะคะ และที่พี่เห็นฉันทำเป็นหมดแทบจะทุกอย่างพี่น่ะจะได้เมียแก่รู้ไหม " เธอหัวเราะคิกคักพอพูดจบ"แก่ที่ไหนครับนั้นมันภพเก่าของน้องตอนนี้ร่างนี้ยังเป็นเด็กสาวอยู่เลย

วันนี้เจาเย่วอันตื่นแต่เช้าเพราะเป็นวันแต่งงานของเธอกับพี่เฟยหลง ตลอดเวลาสองวันมานี้พี่เฟยหลงมองตามหลังเธอตาละห้อยเพราะไม่มีโอกาสแอบกินเต้าฮู้เธอเหมือนวันนั้นที่บ้านของเขา เพราะต้องช่วยกันทำงานในบ้านแล้วมีน้องสาวของเขาเดินตามหลังเธอตลอดเวลาทำเอาชายหนุ่มหมดโอกาสได้กอดหอมคู่หมั้นสาวไปโดยปริยายส่วนเธอก็ได้แต่ส่งยิ้มให้กำลังใจเขาไปเพียงเท่านั้นหึสมน้ำหน้า เฟยหลงจึงมองจ้องตาแบบสื่อว่าจะลงโทษเธอทบต้นทบดอกอีกสองวันจะถึงนี้แน่นอน"อันเอ๋อร์วันนี้ลูกสาวของแม่จะมีคู่ชีวิตโตเป็นผู้ใหญ่แล้วนะลูกหนูจะต้องคอยดูแลสามีน้องสามีไม่ใช่เหมือนอยู่บ้านเราแลัวนะ มีอะไรก็ค่อยพูดค่อยจากันถ้าเป็นเฟยหลงแม่จึงวางใจให้ลูกสาวของแม่แต่งออกไปอยู่บ้านสามีไม่ต้องลำบากเหมือนตอนแม่ต้องแต่งให้พ่อของลูกต้องอดทนต่อทุกคนในบ้านหลังใหญ่ นี้ลูกแต่งกับเฟยหลงยังมีน้องสาวของเฟยหลงซึ่งรักลูกสาวของแม่มากอีกด้วย แม่จึงไม่ห่วงอะไรแถมเรายังไปมาหาสู่กันได้ทุกวันอีกด้วยนะลูก""แม่ไม่ต้องเป็นห่วงหนูเลยค่ะลูกสาาวของแม่คนนี้เข้มแข็งอดทนมากไม่มีใครมาทำอะไรหนูได้อยู่แล้วถ้าหนูไม่ยินยอมแม่ก็เห็นแล้วนี้คะ บ้านเราใกล้กันแค่นี้ตอนเย็นหนูจะมาทานข

เย่วอันยังไม่ได้ตอบคำถามของชายหนุ่มเธอก็รู้สึกถึงบางสิ่งใหญ่โตล่วงล้ำเข้าในของสงวนของเธอจนจุกเพราะความใหญ่เกินกว่าจะเข้าไปในร่างกายของเธอได้จนเธอรับรู้ได้ว่ามันเข้าไปได้เพียงแค่ครึ่งเดียว เธอแทบจะเหมือนร่างโดนฉีกออกเป็นเสี่ยงๆ"เย่วเอ๋อร์ผ่อนคลายหน่อยคนดีอย่ารัดพี่แน่นจะแตกเสร็จก่อนน้องแล้วนะ"เฟยหลงกลั้นใจหยุดก่อนเขาจะทนไม่ไหวเสร็จก่อนจะได้ท่องในหลืบกุหลาบงามยังไม่สุดโคนเลย"อึกพี่เฟยหลงหนูเจ็บจนจะไม่ไหวแล้วและก็ไม่ได้รัดพี่ด้วยนะของพี่ใหญ่เกินไปมันคงเข้าไม่ได้แล้วละค่ะพี่เอาออกก่อนนะสามี"เฟยหลงตัดสินใจก้มลงจูบเบี่ยงเบนความสนใจให้ภรรยาผ่อนคลาย มืออีกข้างบีบเค้นนมเอานิ้วบี้หัวนมเย่วอันจนเสียวจนลืมความเจ็บด้านล่าง เขาจึงตัดสินใจกระแทกลงทีเดียวจนมิดด้ามสุดโคนก่อนจะหยุดแช่เอาไว้ให้ภรรยาปรับตัว "อ๊าาาส์อึกพี่จะฆ่าฉันเหรอ"เธอทั้งเจ็บทั้งเสียวเพราะสามีไม่ปล่อยให้ถามได้เลยเขาจูบดูดดื่มไม้ให้เธอตอบโต้กลับเขา แล้วเริ่มขยับเอวสอบเพราะร่างบางอึดอัดจนขยับตัวก่อน เฟยหลงเลยเริ่มขยับเข้าออกช้าๆเน้นๆจนเย่วอันครางเสียงสั่นด้วยความเสียวซ่าน"อื้อ..พี่เฟยหลง" เธอขยับสะโพกลอยสวนตอบสามีเพราะมันต้องกา