หลังจากนำเฉียวปิงเซียวไปวางบนเตียงเรียบร้อย หานไท่หมิงเขาก็เอ่ยปากคล้ายไล่เหรินซ่งกงกงอยู่ในที เช่นนี้ขันทีเฒ่าจึงเร่งร้อนจากไป พอเห็นเช่นนั้นเขาจึงเดินไปปิดประตูจนแน่นหนาแล้วจึงปลดอาภรณ์หนาหนักแขวนยังราวติดกับม่านข้างเตียงจากนั้นจึงทิ้งร่างสูงนั่งลงบนเตียงที่มีคนตัวเล็กนอนขดตัวซุกกายเข้าหาผ้านวมผืนใหญ่ก่อนจะเอื้อมมือหนาสัมผัสร่างที่หลับใหลช้า ๆ ลูบแขนเล็กแผ่วเบา"วันนี้ไยจึงนอนขี้เซานักเล่าเสี่ยวปิง"เขาก้มลงสัมผัสใบหูน้อยแล้วกระซิบเรียกคนหลับลึกเสียงนุ่ม ไม่พอยังค้ากำไรจุมพิตไปอีกหลายครั้ง เพราะต่อให้บนรถม้าได้กอดได้หอม แต่เพียงเห็นนางมานอนอยู่บนเตียงกว้างอันคุ้นเคยอารมณ์บุรุษวัยฉกรรจ์กลับพลันเดือดพล่านอย่างไม่สมควรจะบังเกิด เพราะภรรยาตัวนุ่มของเขานั้นกำลังมีครรภ์อยู่ ทว่านับจากรู้แจ้งว่านางมีเสี่ยวหลัวโปอยู่ในครรภ์ หานไท่หมิงก็หักห้ามใจไม่แตะต้องนางอีก จากวันนั้นผ่านมาถึงวันนี้ก็ร่วมสามเดือนเข้าไปแล้วโดยที่เขาไม่เคยนอกกายนางเลยสักครั้ง พอมาแนบชิดในที่รโหฐานเลยยากจะหักห้ามใจไปได้อีก"อื้อ"คนกำลังหลับสบายบ่นงึมงำตอบเสียงแผ่ว แต่นางก็เพียงบิดตัวเล็กน้อยแล้วจึงหลับต่อไป เพราะน้ำเสียงเ
閱讀更多