บทนำฟ้างามยืนเกาะขอบหน้าต่าง เหม่อมองไปยังท้องฟ้าสีสันน่ากลัวในยามตะวันชิงพลบตรงเทือกเขาภูหลวง ท้องฟ้าสดใสถูกดวงตะวันร้อนแรงเผาไหม้จนดูคล้ายกับว่าจะไม่เหลืออะไร ก่อนที่จะมืดมิดลงไปเมื่อไร้แสงตะวันมันก็คงเหมือนชีวิตเธอก่อนหน้านี้...ความสดใสของฟ้างามผืนนี้เคยถูกแสงอาทิตย์ร้อนแรงแผดเผาจนไม่เหลือชิ้นดี ไม่ต่างจากท้องฟ้าในยามนี้เสียเท่าไหร่ คิดแล้วน้ำตาอุ่นจัดก็ไหลลงมาอาบแก้มขาว สองมือเลื่อนลงไปลูบหน้าท้องนูนป่องที่มีอีกหนึ่งชีวิตอยู่ข้างในลูกของเธอและเขา...ลูกของเรา...แต่เขากลับไม่ต้องการ‘อย่าสะเออะเอาไอ้เด็กเวรนี่มาเรียกร้องความเป็นพ่อจากฉัน เพราะแม่มันทำตัวอย่างกับโสเภณี คันที่ไหนก็เอาที่นั่นแบบนี้ บางทีมันอาจจะเป็นลูกของไอ้ขอทานแถวนี้ก็ได้’ถ้อยคำเหล่านั้นฟ้างามจำได้ขึ้นใจและบอกกับตัวเองเอาไว้ว่าจะไม่มีวันบากหน้ากลับไปให้เขาดูแคลน แม้ใจมันจะเจ็บปวดเพราะเคยรักเขามากแค่ไหน แต่การเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ก็เริ่มจากการเปลี่ยนใจตัวเองหญิงสาวลูบหน้าท้องทั้งที่มีน้ำตา ก่อนจะคว้าแก้วน้ำที่วางอยู่ที่ตู้เล็กข้าง ๆ ไปเก็บในครัว แต่ในจังหวะที่พาตัวเองก้าวออกไป ความรู้สึกแฉะตรงหว่างขาพาให้เธอฉ
最終更新日 : 2026-02-14 続きを読む