กริ๊ง... กริ๊ง...! เสียงนาฬิกาปลุกแผดร้องทำลายความเงียบงัน นันท์นภัสเป็นคนแรกที่รู้สึกตัวตื่น เธอเอื้อมมือไปกดปิดมันอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเบนสายตาไปมองร่างกำยำข้างกายที่ยังคงนอนหลับตาพริ้ม ดูเหมือนเขาจะยังจมดิ่งอยู่ในห้วงนิทราอันแสนหวานและไม่มีทีท่าว่าจะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาง่ายๆเด็กสาวขยับกายเข้าไปแนบชิด ตั้งใจจะปลุกให้เขาตื่นจากภวังค์ ทว่ายังไม่ทันได้เอ่ยปาก ร่างบางก็ถูกท่อนแขนแกร่งรวบเข้าไปกอดไว้ในอ้อมอกอย่างไม่คาดคิด!“ว้าย! อาเอก!” เธออุทานด้วยความตกใจ“อื้อ... ตื่นแล้วก็รีบไปอาบน้ำสิคะ ไหนว่ามีงานแต่เช้าไง” เอกดนัยไม่ตอบคำถามนั้น เขาเพียงแค่ระบายยิ้มกว้างพลางกระชับอ้อมกอดให้หลานสาวเข้ามาแนบชิดยิ่งขึ้น สายตาคมกริบจ้องมองใบหน้าเนียนใสที่อยู่ห่างไปเพียงแค่ปลายนิ้ว ก่อนจะเลื่อนต่ำลงไปยังลำคอระหงและเนินอกอวบอิ่มที่โผล่พ้นชายผ้าห่มออกมารอยช้ำสีกุหลาบจางๆ ที่กระจายอยู่ทั่วผิวขาวผ่องอันเกิดจากการกระทำของเขาเมื่อคืนนี้ ปลุกเร้าสัญชาตญาณการครอบครองในตัวเอกดนัยให้ตื่นตัว วงแขนใหญ่จึงยิ่งรัดแน่นขึ้น ดึงร่างนุ่มนิ่มให้บดเบียดกับร่างแกร่งของเขาจนไร้ช่องว่าง หัวใจของนันท์นภัสเต้นถี่รัวด้วยความเขิ
最終更新日 : 2026-02-16
