All Chapters of บริการร้อน...ส่งให้ถึงเตียง (Heart On demand): Chapter 41 - Chapter 50

ส่วนทัช... เขายืนนิ่งเหมือนรูปปั้น สายตาคมกริบจับจ้องมองพี่พีททุกครั้งที่มือของอีกฝ่ายเข้าใกล้เธอ แม้จะเป็นแค่การปรับท่าเล็กน้อย แต่ทุกครั้งที่พี่พีททำท่าจะแตะทัชก็จะขยับเท้าเล็กน้อย เปลี่ยนท่ายืนให้เข้ามาใกล้มายด์ขึ้นอีกนิด เป็นการเคลื่อนไหวที่ดูเป็นธรรมชาติ แต่สำหรับพี่พีท มันคือสัญญาณเตือนอันตรายที่ชัดเจนที่สุดกองถ่ายทำงานต่อไปอย่างราบรื่น แต่บรรยากาศเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ไม่มีใครกล้าพูดอะไร ทุกคนรู้ดีว่า... วันนี้มี ‘แขกรับเชิญ’ ที่อาจจะเป็นเจ้าของตัวจริงยืนคุมอยู่ข้าง ๆ มายด์แล้วเมื่อผู้กำกับตะโกน“คัท! วันนี้พอแค่นี้ครับ!”มายด์ถอนหายใจโล่งอก หันไปมองทัชด้วยสายตาที่ทั้งเขินและขอบคุณ ใบหน้าแดงระเรื่อยังไม่หายจากความเกร็งเมื่อครู่ทัชเดินเข้ามาใกล้ โน้มตัวลงกระซิบข้างหูเธออีกครั้ง เสียงทุ้มต่ำแต่ชัดเจนจนทำให้ขนอ่อนลุกซู่“ดีมากค่ะ...”“แต่เรื่องเมื่อกี้... คืนนี้พี่จะลงโทษจริง ๆ นะ”เขายิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทั้งอบอุ่นและอันตรายในคราวเดียวกัน ทำให้มายด์ใจสั่นจนแทบยืนไม่อยู่ เธอพยักหน้ารับแต่ไม่กล้าสบตาเขาทัชหันไปหาผู้กำกับที่กำลังเก็บของอยู่ใกล้ ๆ ยกมือไหว้เล็กน้อยด้วยท่าทางสุภ

ทัชคุกเข่าข้างหลัง จับสะโพกเธอไว้แน่น แล้วตบเบา ๆ หนึ่งเพียะดังก้องห้อง“นี่คือหนึ่ง... สำหรับยอมให้คนอื่นจับเอว”เพียะ! เพียะ! เขาตบต่ออีกสองที สะโพกขาวปรากฏรอยแดงชัดเจน มายด์ครางออกมา“อ๊า... พี่... หนูเสียวค่ะ...”“เสียวเหรอคะ? ยังไม่พอหรอก” เขาก้มลงเลียร่องแคบจากด้านหลัง ลิ้นร้อนวนรอบเม็ดเสียว ดูดเม้มแรง ๆ จนเธอแอ่นสะโพกตามปากของเขา“หนูชอบโดนลงโทษสินะ”“ชอบค่ะ... หนูชอบให้พี่ลงโทษ... อ๊าาา!”ทัชจับท่อนเอ็นถูไถร่องแคบช้า ๆ ปลายบานแดงถูวนเม็ดเสียว จนเธอครางร้อง“พี่... ใส่เลยค่ะ... หนูอยากโดนพี่ซอยแรง ๆ”“อยากแล้วเหรอคะ?” เขายิ้มร้าย ก่อนดันหัวเข้าไปเต็มแรงปึก! ร่องแคบขยายรับความหนาทีละน้อย“แน่นชิบ... หนูตอดพี่แรงจัง”แล้วเขาก็กระแทกสะโพกเข้าเต็มลำเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่น ลึกจนมายด์เสียวจนขาสั่น มือใหญ่จับสะโพกเธอดึงเข้าหาแรง ๆ“อ๊าาา... พี่... ลึก... เสียวววว... ตรงนั้นอีกค่ะ!”“ตรงนี้เหรอคะ?” เขาเอียงสะโพก เปลี่ยนมุมให้ท่อนเอ็นถูไถจุดเสียวด้านในรัว ๆ จนร่างบางถึงกับกระตุกตามจังหวะ“พี่จะซอยให้หนูเสร็จทั้งคืน... จนกว่าจะยอมรับว่าหนูเป็นของพี่คนเดียว”มายด์หวีดร้องจากความเสีย

รถสปอร์ตสีดำเงาวับแล่นออกจากลานจอดช้า ๆ เสียงเครื่องยนต์ AMG ทุ้มต่ำนุ่มนวล ไม่เร่งรีบ เหมือนคนขับตั้งใจให้ช่วงเวลานี้ยืดยาวออกไปอีกสักพักมายด์นั่งเบาะข้าง สวมเสื้อเชิ้ตสีเทาอ่อนตัวใหญ่ของพี่ทัชที่ยาวคลุมถึงต้นขา ปลายแขนเสื้อม้วนขึ้นสองทบ เผยข้อมือเล็ก ๆ ที่ยังมีรอยแดงจางจากเมื่อคืน ผมสั้นยุ่งเหยิงยังไม่ทันจัดทรง แก้มอมชมพูทั้งจากแอร์เย็นฉ่ำในรถ และจากสายตาของเขาที่เหลือบมามองเธอเป็นระยะ“พี่จะพาหนูไปไหนเหรอคะ?”เธอถามเสียงเบา พลางมองหน้าเขา ทัชเหลือบตามามอง ยกยิ้มมุมปาก“เดี๋ยวถึงแล้ว หนูก็รู้เองล่ะค่ะ”เขาขับต่อไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเลี้ยวออกจากถนนใหญ่ เข้าซอยแคบเงียบสงบ ต้นไม้ใหญ่เรียงรายสองข้างทางบดบังสายตาจากโลกภายนอก เสียงเมืองค่อย ๆ จางหาย เหลือเพียงเสียงยางรถบดกับพื้นกรวดอย่างนุ่มนวลมายด์เริ่มมองรอบตัวอย่างสงสัย“แถวนี้…หนูไม่เคยมาเลยค่ะ”ทัชยิ้ม แต่ไม่ได้ตอบคำถาม เขาขับต่อไปอีกไม่กี่นาที จนรถชะลอแล้วจอดสนิทหน้ากำแพงปูนสีขาวสะอาดตา ไม่มีป้ายไฟนีออน ไม่มีป้ายชื่อใหญ่โต มีเพียงประตูไม้เรียบง่าย และตัวอักษรแกะสลักสีเทาอ่อนเล็ก ๆ☕ “Quiet Ground”เป็นคาเฟ่ลับเล็ก ๆ ที่ถ้าไม่ตั้งใจ

“ทำไมพี่ถึงมารับงานในแอป Y.E.D. คะ?”คำถามนั้นทำให้ทัชชะงักไปครู่หนึ่ง แก้วลาเต้ในมือเขาค้างกลางอากาศ ก่อนที่เขาจะวางลงช้า ๆ สายตาที่เคยยั่วเย้ากลับนิ่งลง แฝงความจริงจังที่เธอไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนักเขานิ่งเงียบครู่หนึ่ง ราวกับกำลังเรียบเรียงคำพูด แล้วจึงตอบเสียงต่ำ นุ่ม แต่จริงใจ“ตอนแรก... มันแค่เงินค่ะ”ทัชเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ มองออกไปนอกหน้าต่าง แววตาเต็มไปด้วยความครุ่นคิด“พี่ไม่เคยขาดเงิน แต่พี่อยากมีเงินที่เป็นของพี่เอง ไม่ใช่เงินจากครอบครัว ไม่ใช่เงินจากบริษัท ไม่ใช่เงินที่ต้องพิสูจน์อะไรให้ใครเห็น”“พี่แค่อยากรู้ว่าถ้าพี่ทำอะไรด้วยตัวเอง... มันจะพอเลี้ยงตัวเองได้มั้ย”เขาหันกลับมามองเธอ“แล้วพอดีเจอแอปนี้ มันก็ตอบโจทย์ดี... เร็ว ตรงประเด็น ไม่ต้องอธิบาย ไม่ต้องพิสูจน์ตัวตน พี่แค่... ให้สิ่งที่คนอื่นต้องการ แล้วก็ได้สิ่งที่พี่ต้องการกลับมา”มายด์ฟังเงียบ ๆ มือเล็กกำแก้วลาเต้แน่นขึ้นเล็กน้อย“แต่... มันอันตรายนะคะ” เธอพูดเบา ๆ“ถ้าใครรู้ว่า TouchMeNot คือพี่ทัช...”ทัชยกยิ้มมุมปาก“ก็เลยต้องซีเคร็ตไงคะ” เขาตอบทันที“พี่ไม่เคยเปิดหน้า ไม่เคยบอกชื่อจริง ไม่เคยเจอลูกค้าซ้ำเกินสองครั

แพมพยักหน้าเงียบ ๆ แต่ยิ้มมุมปาก“แค่นี้ก็พอแล้วล่ะ”“ถ้าอีมายด์ยิ้มแบบนั้น…พวกมึงก็รู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ”ฝ้ายยกแก้วน้ำขึ้นชนกลางอากาศ เสียงแก้วกระทบกันดังกริ๊ง“งั้นกูขอประกาศ”“ตั้งแต่วินาทีนี้…”“อีมายด์ของพวกเรา— กำลังถูกจีบแบบจริงจัง โดยหนึ่งในจตุรเทพของคณะวิศวะ”เสียงหัวเราะดังขึ้นรอบโต๊ะ พร้อมกับความรู้สึกเดียวกันในใจทุกคนครั้งนี้… มันไม่เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมาเลยมายด์ที่นั่งอยู่ตรงข้ามทัชในคาเฟ่มองข้อความในกลุ่มแล้วยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว เธอวางโทรศัพท์ลง หันไปสบตาเขา“เพื่อนหนู...มันก็คงแค่เป็นห่วงล่ะค่ะ”ทัชยิ้มกว้าง มือใหญ่บีบมือเธอแน่นขึ้น“ไม่เป็นไร เราเป็นแบบนี้ก็ดีแล้วล่ะ”เขายกแก้วลาเต้ขึ้นชนแก้วของเธอเบา ๆ“วันนี้เรามาเที่ยวผ่อนคลายกันเนอะ”มายด์ยิ้มตอบ แก้มแดงระเรื่อ แต่ดวงตาเป็นประกาย“ค่ะพี่…”ทั้งคู่หัวเราะ และจิบกาแฟพร้อมกัน ท่ามกลางแสงแดดอ่อน ๆ ที่ส่องลงมาในคาเฟ่ลับแห่งนี้ และในใจของมายด์ เธอกำลังรู้สึกว่าความสัมพัน์แบบนี้ก็ดีเหมือนกันขณะเดียวกันด้านคณะวิศวะ กลุ่มจตุรเทพที่เหลือรวมตัวกันอยู่ที่โต๊ะประจำหน้าคณะ แถมยังมีบรรดาสาว ๆ แวะเวียนเข้ามาขอถ่ายรูป เ