All Chapters of บริการร้อน...ส่งให้ถึงเตียง (Heart On demand): Chapter 1 - Chapter 10

“อ๊าาาา!! พี่!!”มายด์ร้องสะอื้นออกมาทันทีที่หัวท่อนเอ็นบานใหญ่ดันเข้าไปแค่หัว ร่องแคบ ๆ ของเธอที่ยังไม่เคยถูกแตะต้องมาก่อนต้านทานสุดแรง น้ำตาเอ่อคลอแก้มขาว ตัวเกร็งจนสั่นเทา มือเล็กจิกไหล่กว้างของพี่ทัชแน่นจนเล็บจิกผิวแทน ๆ ของเขาเป็นรอยแดงเสียงเธอสั่นเครือ ราวกับกำลังจะร้องไห้เต็มที่ ร่างเล็กบิดเร่าพยายามถอยห่าง แต่พี่ทัชยังกดสะโพกเธอไว้กับกำแพงแน่น มือใหญ่ลูบไล้ต้นขาอ่อนนวลเพื่อปลอบ แต่ดวงตาเขากลับเปลี่ยนไปในชั่วพริบตา จากหิวโหยกลายเป็นตกใจผสมความรู้สึกผิด“ซี้ด… แค่หัวเองนะ?”เขากลืนน้ำลายดังเอื๊อกลงคอ หยุดนิ่งทันทีโดยไม่ขยับอีกแม้แต่นิดเดียว ท่อนเอ็นที่แข็งขึงยังค้างอยู่ตรงปากทางเข้า แต่เขาชะลอทุกอย่างลง“หนู… ยังไม่เคยเหรอคะ? ทำไมไม่บอกพี่ก่อนล่ะ?”น้ำเสียงแหบพร่าของเขาอ่อนโยนขึ้นฉับพลัน ไม่มีร่องรอยของความดุเดือดเมื่อครู่ มือใหญ่เลื่อนขึ้นลูบแก้มเปียกน้ำตาของเธอเบา ๆ นิ้วโป้งเช็ดคราบน้ำตาที่ไหลอาบ“พี่ขอโทษนะ… พี่คิดว่าหนูพร้อมแล้ว คิดว่าหนูเคย… พี่จะไม่ฝืนหรอกค่ะ ถ้าหนูเจ็บขนาดนี้”มายด์หอบหายใจถี่ สะอึกสะอื้นเบา ๆ ขณะมองตาเขาที่ตอนนี้เต็มไปด้วยความห่วงใย“หนู… หนูอยากลองค่ะ…

เช้าวันนั้น แสงแดดอ่อน ๆ สาดส่องผ่านม่านบางของคอนโดหรูย่านพระรามหก ห้อง 1909 ยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมจาง ๆ ของน้ำหอมนมวานิลลาผสมเหงื่อและความเร่าร้อนจากค่ำคืนที่เพิ่งผ่านพ้นมายด์นั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงนอนที่ยังยับเยินราวกับถูกพายุถล่ม เสื้อยืดโอเวอร์ไซส์ตัวเก่าคลุมร่างที่เต็มไปด้วยรอยรักสีแดงช้ำ ๆขาเรียวขาวอมชมพูตอนนี้ประดับด้วยรอยนิ้วมือและรอยกัดเบา ๆ ที่ทำให้เธอขยับตัวแทบไม่ได้เธอถอนหายใจยาว ก่อนยกโทรศัพท์ขึ้น ถ่ายรูปขาเขียวช้ำกับเนินอกที่ยังมีรอยจูบชัดเจน แล้วกดส่งเข้าแชทกลุ่ม ‘ลูกกวางคลั่งกล้ว-ย 🦌💦’ ที่เงียบสนิทมาตั้งแต่เมื่อคืน“แงงงงงงงงงงงง เพื่อนนนนนนนนนนนนนนน กูว่า… กูอาจจะเดี้ยง 😭😭😭”ข้อความของเธอเด้งขึ้นพร้อมรูปภาพชวนขนลุก ตามด้วยอิโมจิร้องไห้ที่ดูจะไม่พอเลิกความเจ็บปวดและความสุขปนเปกันในใจไม่ถึงสิบวินาที เสียงแจ้งเตือนดังติ๊งติ๊งไม่หยุดฝ้าย เจ้าแม่สายคอมเมนต์ปากแซ่บประจำกลุ่ม ตอบกลับก่อนใคร มือเธอที่กำลังจิบชาเขียวมัทฉะค้างอยู่ในแก้วพลาสติก ขณะนั่งรอคิวในคาเฟ่ใกล้มหาวิทยาลัย“อีบ้า!! ไปทำไรมาาาา!! หรือว่า... ใช่ปะ? คนในคลิปที่ส่งมาเมื่อวันก่อน?!”ข้อความของฝ้ายพุ

แสงแดดยามสายสาดส่องผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่ของคอนโดหรูใจกลางเมือง ไล่ลอดลงสู่โต๊ะกาแฟไม้โอ๊คที่วางกระจัดกระจายด้วยแก้วเอสเพรสโซ่ร้อนกรุ่นและโน้ตบุ๊กที่เปิดค้างไว้แต่ไม่มีใครแตะต้องมานานสี่หนุ่มปีสี่ แก๊งจตุรเทพที่ใคร ๆ ในมหาวิทยาลัยก็รู้จัก นั่งล้อมวงกันแบบไม่เป็นทางการ กลิ่นกาแฟหอมกรุ่นผสานกับกลิ่นบุหรี่จาง ๆ ที่ยังค้างจากเมื่อคืนเจ สายสปอร์ตตัวสูงไหล่กว้าง ผมสั้นเกรียนเซอร์ ๆ เอนหลังพิงโซฟา มือใหญ่ถือแก้วกาแฟพลาสติกจากร้านข้างล่าง ก่อนจะยกขึ้นจิบเสียงดัง แล้วหันไปมองทัชที่นั่งเอนหลังสบาย ๆ ใบหน้าหล่อคมยังมีร่องรอยง่วงนอนจาง ๆ“เมื่อคืนมึงหายเงียบเลยนะ พวกกูประชุมกลุ่มไม่เห็นหัวมึงเลย ไอ้ทัช”เจพูดขึ้นก่อน ใบหน้ายิ้มกวน ๆ ตามสไตล์ขาแซะประจำกลุ่ม ดวงตาเหลือบมองเพื่อนสนิทที่กำลังยกแก้วกาแฟขึ้นจิบช้า ๆ ราวกับกำลังไตร่ตรองคำตอบแทนที่นั่งข้าง ๆ ผมดำยาวประบ่าเซตปัดข้างเนี้ยบแบบลูกครึ่งจีน สวมแว่นบางกรอบแว่นแฟชั่น มองทัชผ่านขอบแก้วเอสเพรสโซ่ที่กำลังควันลอยกรุ่น“เออ ๆ เห็นแต่แจ้งเตือนว่าออนไลน์ถึงตีสี่ แชตคงเดือดแน่เลย”เขาพูดเสียงเรียบแต่แฝงรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ มือเรียววางโน้ตบุ๊กลงเบา ๆ รา

ลมเย็นปลายเดือนตุลาคมพัดกรรโชกเบา ๆ ขึ้นสู่ลาน Rooftop ของคณะนิเทศฯเวลา 19:45 น. แสงไฟสีทองอมชมพูระยิบระยับสาดส่องลงบนโต๊ะยาวที่เรียงรายด้วยของว่างหลากสีสันปาร์ตี้เปิดเทอมใหม่ที่ทุกคนรอคอย เสียงเพลง Lo-Fi คลอเบา ๆ ผสานกลิ่นแอลกอฮอล์หอมจาง ๆ จากแก้วค็อกเทลและเบียร์กระป๋อง ทุกอย่างดูสมบูรณ์แบบราวกับฉากในหนังโรแมนติกคอมเมดี้... จนกระทั่ง ‘พวกเธอ’ เดินเข้ามาแก๊งนางฟ้าแห่งคณะนิเทศฯสี่สาวที่ใคร ๆ ก็เรียกว่านางฟ้าผู้ลึกลับ ปรากฏตัวราวกับเดินบนพรมแดงมายด์นำขบวนในเสื้อเชิ้ตนักศึกษารัดรูปที่โอบรัดเอวคอด กระดุมบนสองเม็ดปลดออกเผยเนินอกขาวเนียนระเรื่อ กระโปรงทรงเอสั้นเหนือเข่าที่พลิ้วไหวตามก้าวเดินผมสั้นปัดข้างเบา ๆ แต่งตาโทนน้ำตาลชมพูที่ดูหวานแต่แฝงเสน่ห์เซ็กซี่ ราวกับเธอตั้งใจจัดเต็ม เพื่อใครสักคนฝ้ายตามมาติด ๆ ในลุคแม่เสือผิวแทนทอง เสื้อครอปนักศึกษาที่เผยหน้าท้องแบนราบกับกระโปรงผ่าสูงที่โชว์ขาเรียวยาวไอซ์มาแนวแบ๊วร้าย ผมรวบสองข้างสะบัดพลิ้ว คอนแทคเลนส์สีชมพูวิ้ง ๆ ที่ทำให้ดวงตากลมโตดูซุกซนยิ่งขึ้นส่วนแพมปิดท้ายในลุคคุณหนูหวานชื่น ชุดนักศึกษาติดกระดุมมิดชิดแต่กระโปรงแหวกข้างที่เผยเรียวข