All Chapters of My Boss, My Fvckbuddy: Chapter 1 - Chapter 10

“Ohh.. s-shit! A-ang sarap!” halinghing ni Devorah, hindi siya magkamayaw sa pag ungol at sa pagkalmotsa likod ng lalaking nakapatong ngayon sakaniya at walang sawang binabayo siya.“Ohh.. fuck! loader baby! louder!” pabulong na ungol ng lalaki.Ang pawis nito ay naglalakbay mula sa kaniyang noo, batok, pababa sa dibdib hanggang sa naguumbukang abs nito.“ughh! b-bilisan mo pa! ahh!” sunod sunod na ungol ni Devorah. Hindi na niya alam kung saan pa siya kakapit, nagpapalipat-lipat ang mga kamay niya mula sa pag-kalmot nito sa likod ng lalaking katalik ay biglang maglalandas ang kamay niya sa makisig na dibdib ng lalaki.Tila ang bawat patak ng pawis ng lalaki kay Devorah ay malaking bagay sakaniya dahil mas lalo siyang nag-iinit at ginaganahan.Mas binilisan pa ng lalaki ang pagbayo, habang si Devorah naman ay sinasalubong ang bawat pagbaon ng kahabaan ng lalaki sa kaibuturan nito.Patayo, tumuwad, maging sa sahig ay nakarating ang pagiging mapusok ng dalawa. Ibayong sarap ang nararamd

Mabilis na lumipas ang oras, marami rami na ang naprint ni Devorah mula sa inutos ng team leader nila. Tinutok ni Devorah ang sarili sa trabaho upang hindi isipin ang sinabi sakaniya ni Mr. Vezqua kanina, pero habang tumatakbo ang oras ay tila patuloy rin sa pag agos ang mga pawis sa batok ni Devorah.“Alam mo bes kanina pa kita napapansin, ang putla mo.. may sakit ka ba?” nag-aalalang sabi ni Parsha sakaniya. Tumingin lang si Devorah kay Parsha at nginitian ito, magsasalita na sana siya ng bigla namang bumukas ang sliding glass door ng department nila. Pumasok ang isang lalaki kung tatansyahin ay nasa edad 27-29 ito, naka formal attire at may dalang ipad.“Teka.. anong ginagawa ng secretary ni Mr. Vezqua rito?” takang sabi ni Parsha. Napatingin si Devorah sa kaibigan ng marinig ang sinabi nito. Ilang beses siyang nagpalunok-lunok at naghihintay sa sasabihin ng lalaki.Lumapit ang Team Leader nila si Ms. Heidy, maya maya pa ay umalis na ang secretary ni Mr. Vezqua. Pagharap ni Ms. Hei

Ibinasak ni Devorah ang sarili sa kama matapos niyang mag asikaso ng makakain maglinis at maligo. Hindi narin siya nakakain dahil ang gusto na lang niya ay humilata at matulog upang makapagpahinga na.Pero bigla niyang naalala ang binigay na files ni Ms Heidy sakaniya, kabilin bilinan pa naman nito na basahin iyon ni Devorah kung wala bang mga errors sa typings, kaya naman agad na nyang niready ang sarili at phone.Habang busy sa pag babasa si Devorah ay bigla nalang tumunog ang phone niya, senyales na may nag message.“meet me at 10pm, in my office!”from: unknown numberAgad na nag taka si Dev kung kanino ito number, napatanong pa siya sa sarili at nagsimula ng mag type, pero bigla nalang nag ring ang phone niya, ng tignan ang tunatawag ay ang nag text sakaniya.“Hello sino to?” tanong ni Devorah pag ka sagot niya sa tawag.“Your hot boss.” sagot ng sa kabilang linya, at nakilala niya ang boses na ‘yon, boses ng taong ayaw niyang makaharap.“Tapos na ang oras ng trabaho ko, matutulo

Mabilis niyang binuksan ang pinto ng kotse at tinulak ako papasok sa loob tsaka pabagsak naisinara ito ulit.Nakita ko pa si Mama at Lilian na nasa pintuan ng bahay at nakatingin sakin, hindi kay Liam.Agad niyang pinaandar ang kotse, salubong ang kilay at tahimik.Nilaro laro ko ang kuko ko dahil sa hiya, nakayuko lang ako at di ko namalayan na tumutulo na pala ang luha ko. Napasinghot ako, kasabay non ay ang kamay niya na may hawak na panyo. “Labhan mo bago mo ibalik” tipid na sabi nito. Agad kong pinunasan ang luha ko, at maya maya pa ay isininga ko sa panyo ang sipon ko.“Tss… ‘wag mo na palang ibalik, sayo na yan.” saad nito, napatingin ako sakaniya, seryoso parin ang mukha at salubong ang kilay.“Don’t you ever come back there. Ipapakuha ko lahat ng gamit mo bukas na bukas.” “Ano? teka sandali..”“What? don’t tell me babalik ka pa sainyo?” inis na sabi nito at sinamaan ako ng tingin“Tignan mo nalang daanan baka mabangga pa tayo e” saad ko at dumukmo nalang, hindi ko alam kun

Hindi ko alam kung gaano na ako katagal sa yakap niya.Basta naririnig ko lang ang mahinang tibok ng puso niya, ang dahan-dahang paghinga niya na parang sinasabayan ang paghinga ko.Parang ang tagal ko nang hindi nakakaramdam ng ganitong uri ng katahimikan, ‘yung tahimik na sobrang gaan lang kasi kahit papaano may nangyari paring maganda sa araw ko.Ramdam ko pa rin ang bigat sa dibdib ko, pero sa bawat paghaplos ni Liam sa likod ko, parang unti-unti nababawasan yung mga sakit na nakaipon lang sa dibdib ko.“Sorry,” mahina kong sabi, halos pabulong lang habang nakasubsob pa rin ako sa dibdib niya.“For what?” tanong niya, pero hindi niya ako binitiwan, gustuhin ko man ilayo ang sarili sakaniya ay hindi ko rin magawa dahil mahigpit parin ang pagkakakulong ko sa bisig niya.“Sa… sa pag-iyak ko ng ganito. Sa pagiging… mahina.” halos pabulong kong sabi.Narinig ko siyang napabuntong-hininga at biglang paghigpit pa ng yakap niya…“Devorah,” mahinahon niyang sabi, “you’re not weak. You’re j