หลายวันผ่านมานี้ผมและจานิคยังไม่ได้เจอหน้ากันอีกสักครั้ง ส่วนในห้องแชตก็ได้คุยกันบ้างแต่ไม่บ่อยเท่าที่ควร ใจผมมันร้อนรุ่มราวกับถูกไฟร้อนเผาข้ามวันข้ามคืนมือกดเข้าห้องแชตเธอไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งเมื่อฝั่งนั้นไม่ยอมตอบกลับ ก่อนจะตัดสินใจครั้งใหญ่โทรไปหาเธออีกรอบ และครั้งนี้มีคนรับสายด้วย>>["ฮัลโหล…"] เสียงหวานขานรับอ้อยอิ่งคล้ายกับทำอะไรสักอย่าง["ยังไม่ตื่นอีกเหรอ"] พอได้ยินเสียงงัวเงียถึงได้รู้ว่าจานิคกำลังนอนและตอนนี้โดนรบกวน>>["ยัง ยูโรโทรมากวนเค้านะ ชดใช้เวลามาเลย"] เดี๋ยวค่อยมานอนด้วยกัน จะชดใช้ให้ดีที่สุดเลยล่ะ["ไม่มีเรียนหรือไงทำไมถึงตื่นสายจัง"] อยากรู้เรื่องของเธอไปหมดทุกอย่าง ทั้งเวลาตื่นและเวลานอน หรือแม้แต่ตารางเรียน>>["วันนี้มีเรียนแค่วิชารอบบ่ายแล้วก็ติว"] ส่วนคนถูกถามก็ไม่ได้ปิดบัง["คืนนี้ติวเสร็จเจอกันที่คลับนะ เดี๋ยวพี่ส่งโลเคชันให้"] />>["ส่งมาไว้เลยก็ได้ แล้วเที่ยงสามสิบฝากโทรปลุกหน่อยได้ไหม กลัวหลับเพลิน"] อ่อยผมหรือเปล่าวะ["ได้สิ เดี๋ยวพี่โทรปลุกนะ"]"มึงคุยกับใครวะเห็นยิ้มน้อยยิ้มใหญ่" พอผมวางสายไอ้ต้าร์เปิดประเด็นถามถึงเจ้าของรอยยิ้มบนใบหน้าหล่อทันที"
Terakhir Diperbarui : 2026-04-28
Masuk
