LOGINฉันหมายหัวเดือนวิศวะสุดฮอต ขวัญใจสาวทั้งมหา’ลัยเอาไว้ว่าคนนี้แหละ พ่อของลูก! "เห็นหน้าเธอแล้วอยากเมา เผื่อว่าเราจะได้กัน"
View Moreแสงไฟหน้าจอสว่างวาบเรียกความสนใจจากคนข้างกายได้เป็นอย่างดี
Kings : น้องจานิคโสดไหมครับ ยังไม่ทันพิมพ์อะไรตอบยูโรก็ได้ดึงโทรศัพท์ไปจากฉันและพิมพ์ตอบกลับพี่คิงส์แทน Janick : ไม่โสด Janick : มีแฟนแล้ว Janick : (ส่งรูป) ยูโรส่งรูปถ่ายของตัวเองกำลังกอดคอฉันให้พี่คิงส์เพื่อบ่งบอกสถานะที่ไม่จริงให้คนในห้องแชตได้รับรู้ ฝั่งนั้นแค่เพียงอ่านแต่ไม่ได้ตอบโต้อะไรกลับมา "คนพวกนั้นมันไม่จริงใจกับนิคหรอก อย่างมากก็แค่หวังเรื่องบนเตียง" เสียงทุ้มของเขาต่อว่าฉัน ใบหน้าที่ฉันเคยบอกว่าหล่อเหลาทำเป็นไม่พอใจใส่กัน "หวังก็หวังไปสิ อยากลองอยู่เหมือนกัน" ถ้าครั้งแรกไม่ได้ลองกับคนที่ฉันชอบ งั้นก็ขอลองกับคนทั่วไปแบบ One Night Stand เลยก็แล้วกัน "อยากลองมากขนาดนั้น? อยากโดนขนาดนั้นเลยเหรอจานิค?" เขาถามเสียงเข้มใช้สายตาดุดันราวกับไม่พอใจมอง มือหนาคว้าเอาบรั่นดีขวดใหม่เทใส่แก้วครึ่งหนึ่งแล้วกรอกใส่ปากอย่างกับน้ำเปล่า "มาที่นี่เหมือนกันเหรอยูโร?" สาวสวยหน้าหวานแลดูเรียบร้อยเข้ามาทัก ชายหนุ่มรุ่นพี่จึงพยักหน้าให้ "พรีมมากับใคร" เป็นเสียงของพี่ต้าร์ถามผู้หญิงคนใหม่ "คนเดียวน่ะ เราขอนั่งด้วยได้ไหม" เธอเอ่ยด้วยรอยยิ้มให้ทุกคน แต่พอเห็นฉันนั่งข้างยูโร รอยยิ้มนั้นกลับจางหายแปรเปลี่ยนไปเป็นอย่างอื่น "คงไม่สะดวก วันนี้เรามากับเด็ก" แขนแกร่งเลื้อยมาโอบเอวฉันไว้อย่างรู้งาน มีบางครั้งที่เขาแอบบีบบั้นท้ายงามงอน พอยูโรปฏิเสธทางอ้อม พี่คนสวยจึงยอมไปทางอื่น "ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครเหรอยูโร?" "….." เงียบ "เพื่อนหรือเด็ก" "….." ไม่ตอบแถมไม่แยแส "เด็กหรือแฟนอะยูโรตอบเค้าหน่อยสิ" วันนี้ฉันอุตส่าห์แต่งตัวมาซะสวย ชุดมินิเดรสกระโปรงสั้นเหนือเข่าเข้ารูปถูกหยิบออกมาใช้เพื่ออ่อยเขาโดยเฉพาะ หากยูโรมากับเด็กหรือแฟนฉันก็แห้วน่ะสิ "….." เบนสายตาคู่คมสีสวยมองกันเล็กน้อยแล้วหยิบน้ำเมาขึ้นดื่ม "เออ หยิ่งเข้าไป อย่าพลาดมานอนด้วยก็แล้วกัน เดี๋ยวจานิคคนนี้จะจัดให้สาสมใจทบทั้งต้นทั้งดอกเลยคอยดู" ฉันบ่นอุบแล้วยกน้ำสีอำพันขึ้นดื่มย้อมใจ "ซื่อบื้อจังนิค ขนาดนี้ยังไม่รู้ตัวอีกเหรอ? ที่พี่ทำดีกับนิคทุกอย่างเพราะพี่ชอบแม่ของนิคมั้ง" "เค้ามันซื่อบื้อทั้งโง่เป็นทุนเดิมอยู่แล้วหนิ" ฉันกวาดสายตาผิดหวังมองบรรยากาศภายในสถานบันเทิง มองเหล่านักท่องราตรีออกไปโบยบินโชว์ลวดลายประจำตัวให้ความน้อยใจที่ถูกรุ่นพี่ที่ฉันแอบรักด่าทอให้จางหาย ก่อนจะตวัดกลับมาสบเข้ากับคู่ของคนปากหมาข้างกาย "เด็กน้อยของพี่" นิ้วเรียวของชายหนุ่มยื่นมาเขี่ยแก้มฉัน สัมผัสนี้เรียกความวาบหวิวในร่างได้ดีเลยทีเดียว "มะ มองอะไร" ยกมือขึ้นลูบใบหน้าสวยที่คุณเจตนิพัทธ์กับคุณจัสมินลงมือทำเองทุกขั้นตอนป้อย ๆ แก้อาการหน้าร้อนผ่าว ถูกเขาจ้องเอาเป็นเอาตายแบบนี้ฉันก็ชักจะเขิน "มองเด็กโง่ไม่ได้เหรอ…?" ใบหน้าหล่อเปลี่ยนองศาหันมาประจันหน้ากันภายใต้แสงไฟสีสวย ตึกตัก ตึกตัก หัวใจฉันมันเต้นแรง รัวและเร็วทุกครั้งเวลาสบตากัน "เห็นหน้าเธอแล้วอยากเมา เผื่อว่าเราจะได้กัน" ฉันคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยเมื่อได้เห็นใบหน้าหล่อเหลาของยูโรโดนแสงสีสาดส่อง ฉันอยากรู้ว่าลีลารักบนเตียงของอดีตเดือนมหา’ ลัยคนนี้จะเป็นยังไง พอคิดมาถึงตรงนี้จำเป็นต้องส่ายศีรษะไล่ความคิดบ้าบอนั้นทิ้งแล้วยกน้ำสีอำพันในแก้วขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด "คิดอะไรไอ้เด็กหื่น หื้ม?" "สาธุสิ่งศักดิ์สิทธิ์ หากลูกได้เดือนมหา’ลัยคนนี้เป็นผัว ลูกสัญญาว่าจะตั้งใจเรียนคว้าเกียรตินิยมมาให้ได้เจ้าค่ะ อันดับไหนค่อยว่ากัน" อธิษฐานสิ่งที่ปรารถนาในใจจบแล้วประนมมือขึ้นเหนือศีรษะกลางคลับดังขอให้พรนั้นสำเร็จ ทุกการขอพรของฉันต่างคนต่างสบตากันจนจบคำอธิษฐาน ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็ต้องเอาด้วยกล หากไม่ได้ด้วยกลก็ต้องเอาด้วยมนต์หรือไม่ก็เงิน ได้กับเขาสักครั้งฉันจะตั้งใจเรียน เพี่ยง! "มองขนาดนี้ไม่คาบเค้าไปกินในห้องน้ำตอนนี้เลยล่ะยูโร" คนอะไรมองอยู่ได้ "อย่าท้าพี่นะครับ ความเงี่xนไม่เคยปราณีใครนะพี่จะบอก อย่ามาล้อเล่นกับคนของขาด""อย่าท้าพี่นะครับ ความเงี่xนไม่เคยปราณีใครนะพี่จะบอก อย่ามาล้อเล่นกับคนของขาด" เสียงทุ้มหล่อเอ่ยตอบเพื่อนตัวเองกลับฉันจึงได้สติ เบนสายตาและใบหน้าเห่อร้อนหนีสายตาคมคู่นั้น"เอ่อ นิคขอตัวนะคะ" ฉันปัดมือหนาออกจากเอวก่อนจะลุกออกจากที่เพื่อไปห้องน้ำ ยืนรับลมดูดบุหรี่ตัวโปรดเข้าเต็ม ๆ ปอด พ่นควันออกมาหลายรอบเพื่อลดความรู้สึกประหลาดก่อนหน้านั้นสิ่งที่ยูโรพูดเขาหมายถึงอะไร ถ้าดื่มแอลกอฮอล์แล้วสมองมันไม่ทำงานอย่างนี้ ฉันขอไม่ดื่มยังดีกว่า แต่เพราะครั้งนี้มันฟรีไงเลยต้องจัดเต็ม"สรุปเขาชอบเราไหม ถ้าชอบจะได้รุกเต็มที่""แต่กลัวเขาแค่เข้ามาเล่นด้วยจัง""เอาไงดีไอ้นิค จะเดินหน้าต่อหรือถอยห่าง"ฉันกลับมาดื่มต่อกับเพื่อน นั่งฟังเพลงในร้านไปอย่างเพลิดเพลิน ช่วงนี้เป็นช่วงที่นักร้องและนักดนตรีต่างเล่นเพลงเศร้าถึงคนรักเก่า"ใครมันขอเพลงเศร้าวะ"อารมณ์ความรู้สึกในตอนนั้นมันชวนให้คิดถึงเมื่อตอนที่ยังคบกับแฟรงค์ ถ้าตอนนี้เรายังคบกันอยู่ป่านนี้คงได้เรียนที่เดียวกัน เที่ยวด้วยกันและได้ใช้ชีวิตด้วยกันต่อ แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันจบแล้วเหลือแค่เพียงความทรงจำในระยะเวลาหนึ่งให้คิดถึง…"ก็แค่แฟนเก่า วันนี้แหละจานิคจ
หลายวันผ่านมานี้ผมและจานิคยังไม่ได้เจอหน้ากันอีกสักครั้ง ส่วนในห้องแชตก็ได้คุยกันบ้างแต่ไม่บ่อยเท่าที่ควร ใจผมมันร้อนรุ่มราวกับถูกไฟร้อนเผาข้ามวันข้ามคืนมือกดเข้าห้องแชตเธอไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งเมื่อฝั่งนั้นไม่ยอมตอบกลับ ก่อนจะตัดสินใจครั้งใหญ่โทรไปหาเธออีกรอบ และครั้งนี้มีคนรับสายด้วย>>["ฮัลโหล…"] เสียงหวานขานรับอ้อยอิ่งคล้ายกับทำอะไรสักอย่าง["ยังไม่ตื่นอีกเหรอ"] พอได้ยินเสียงงัวเงียถึงได้รู้ว่าจานิคกำลังนอนและตอนนี้โดนรบกวน>>["ยัง ยูโรโทรมากวนเค้านะ ชดใช้เวลามาเลย"] เดี๋ยวค่อยมานอนด้วยกัน จะชดใช้ให้ดีที่สุดเลยล่ะ["ไม่มีเรียนหรือไงทำไมถึงตื่นสายจัง"] อยากรู้เรื่องของเธอไปหมดทุกอย่าง ทั้งเวลาตื่นและเวลานอน หรือแม้แต่ตารางเรียน>>["วันนี้มีเรียนแค่วิชารอบบ่ายแล้วก็ติว"] ส่วนคนถูกถามก็ไม่ได้ปิดบัง["คืนนี้ติวเสร็จเจอกันที่คลับนะ เดี๋ยวพี่ส่งโลเคชันให้"] />>["ส่งมาไว้เลยก็ได้ แล้วเที่ยงสามสิบฝากโทรปลุกหน่อยได้ไหม กลัวหลับเพลิน"] อ่อยผมหรือเปล่าวะ["ได้สิ เดี๋ยวพี่โทรปลุกนะ"]"มึงคุยกับใครวะเห็นยิ้มน้อยยิ้มใหญ่" พอผมวางสายไอ้ต้าร์เปิดประเด็นถามถึงเจ้าของรอยยิ้มบนใบหน้าหล่อทันที"
"ลงไป" ผมสั่งเสียงเข้ม ใช้สายตาไม่พอใจสั่งให้เธอลงจากรถคันนี้โดยเร็วที่สุดก่อนที่ผมจะเป็นคนใช้ความรุนแรงลากตัวเธอลงไปเอง"อะไร?" คนถูกไล่แบบไม่ทันตั้งตัวถามเสียงอ่อน"ถ้ามันดีมากก็ให้มันไปส่งสิ" ผมไม่สนว่าตอนนี้เราอยู่ที่ไหนหรือดึกดื่นแค่ไหนแล้ว ผมสนเพียงแค่ว่าไม่อยากได้ยินเธอพูดถึงผู้ชายคนนั้นแล้วเอามาเปรียบเทียบกับตัวผมแบบนี้"แต่นี่มันครึ่งทางแล้ว" เธอมองไปรอบ ๆ ก่อนจะหันกลับมาทางผม ดวงตาคู่สวยกะพริบปริบมองผมอย่างละห้อย ก็สงสารอยู่หรอกแต่หมั่นไส้มากกว่าที่เอามาเปรียบเทียบกัน"แล้ว? พี่ต้องสนใจไหม?""สนใจสิ นี่รุ่นน้องในคณะนะ" มาถึงขั้นนี้แล้วยังจะต่อปากต่อคำกับผมอีก เก็บแรงไว้เดินกลับเถอะ"ลงไป พี่บอกให้ลงไปไง" ผมไม่พูดแค่นั้นแต่ยังปลดล็อกเซฟตี้เบลล์ให้แถมยังลงมือผลักร่างกายอันบอบบางของเธอเสริม"ยูโร" เธอกดเสียงให้ต่ำลง ใช้สายตาอีกแบบจ้องมองกลับมาเพื่อข่มขู่ผมไปในตัว ไม่ได้ ผมจะปล่อยให้เด็กคนนี้ข่มผมไม่ได้"พี่นับหนึ่งถึงสาม ถ้านิคไม่ลงไปดี ๆ พี่จะลากนิคลงไปเอง""เออ เอาสิ" คนข้างกายท้าทายอำนาจต่ออย่างไม่เกรงกลัว"หนึ่ง…" ผมเริ่มนับเพื่อให้เวลาเธอเตรียมใจ หลังจากนี้จะเป็นยังไงก็แล้
ระหว่างที่เราเดินออกจากร้านก๋วยเตี๋ยว มีเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อายุประมาณเจ็ดขวบ ในมือถือตะกร้าสองใบไม่ใหญ่มากเดินตรงดิ่งมาทางฉันอย่างเร่งรีบ "พี่คะช่วยซื้อดอกกุหลาบกับขนมหวานหน่อยได้ไหมคะ" น้องผมถักเปียทำตาปริบ ๆ คล้ายกับออดอ้อนใส่ เห็นแบบนี้ก็อดที่จะเอ็นดูไม่ได้ ตัวแค่นี้แต่ลูกอ้อนต้อนคนแก่เยอะจริง อีกทั้งยังสงสารหนูน้อยตรงหน้า ค่ำมืดขนาดนี้ยังไม่กลับบ้านกลับช่อง คนเป็นพ่อกับแม่ไม่ห่วงลูกเลยหรือไง ยิ่งเป็นผู้หญิงน่ารักด้วย ถ้าเป็นลูกสาวฉันคงไม่ปล่อยให้มาทำอะไรค่ำ ๆ มืด ๆ แบบนี้หรอก เพราะผู้คนสมัยนี้เดาใจยากส่วนมากรู้หน้าไม่รู้ใจ ฉันนั่งคุกเขาลงให้อยู่ในระดับเดียวกันกับคนตัวเล็ก เอ่ยถามน้องด้วยน้ำเสียงสุภาพอย่างเป็นกันเอง "ดึกแล้วทำไมไม่กลับบ้านคะ มันอันตรายรู้ไหม" วางมือบนศีรษะทุยลูบผมยาวถักเปียของน้อง สอดสายตามองดูรอบ ๆ ของพื้นที่แห่งนี้ "หนูยังขายไม่หมดค่ะพี่คนสวย" เสียงเล็กตอบกลับพร้อมกับยื่นมือมาบีบแก้มฉัน แพรวพราวมากนะตัวแค่นี้ "คุณพ่อกับคุณแม่ไปไหนคะ ทำไมปล่อยให้หนูมาคนเดียว" "คุณพ่อป่วยค่ะ ส่วนคุณแม่ขายอยู่อีกที่" แววตาเศร้าหมองของเธอที่สื่อออกมาฉันรับรู้ได้เลยว่าน้องไม่





