Semua Bab วิศวะหน้านิ่งกับยัยคุณหนูตัวร้าย: Bab 21 - Bab 30

เช้าวันต่อมา ท่านเดชเรียกอาร์ตเข้าไปพบในห้องทำงานที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของอำนาจ เพนนีพยายามจะแอบฟังอยู่ที่หน้าประตูแต่โดนบอดี้การ์ดกันไว้​"อนันดาฉันเห็นว่าเเกมีฝีมือด้านวิศวกรรมหุ่นยนต์" ท่านเดชวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะ "บริษัทในเครือของฉันกำลังจะประมูลโปรเจกต์ระบบโลจิสติกส์อัจฉริยะของรัฐบาล มูลค่าหลายพันล้าน... และคู่แข่งคนสำคัญคือบริษัทของพ่อหนูไหม"​อาร์ตนิ่งฟังอย่างตั้งใจ "ครับท่าน แล้วท่านต้องการให้ผมทำอะไรครับ?"​"ฉันจะให้เเกเป็นหัวหน้าทีมออกแบบระบบนี้แข่งกับทีมของหนูไหม ถ้าเเกชนะ ฉันจะยอมรับเธอในฐานะคู่หมั้นของเพนนีอย่างเป็นทางการ แต่ถ้าเเกแพ้... เธอต้องเดินออกไปจากชีวิตลูกสาวฉัน และห้ามติดต่อเขาอีกเด็ดขาด!"​อาร์ตเม้มปากแน่น "ผมตกลงครับ"​​เมื่ออาร์ตเดินออกมาจากห้องทำงานด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เพนนีก็พุ่งเข้าชาร์จทันที "อาร์ตคุณพ่อพูดอะไรคะ? บอกเพนนีมานะ"​หลังจากอาร์ตเล่าทุกอย่างให้ฟัง เพนนีก็ปรี๊ดแตกทันที "คุณพ่อขี้โกงจะให้อาร์ตไปสู้กับบริษัทระดับชาติที่มีงบลงทุนมหาศาลได้ยังไง... ไม่ได้การละอาร์ตคะ คุณไปเตรียมทีมวิศวะที่เก่งที่สุดมา ส่วนเรื่องงบประมาณเพนนีจัดให้เอง"​เพนนีพาร

ความโกลาหลกลางหอประชุมเริ่มสงบลง หลังจากหุ่นยนต์ของไหมพุ่งชนกำแพงจนแน่นิ่งไป คณะกรรมการทุกคนต่างมองหน้ากันด้วยความตกใจและผิดหวังในระบบที่ดูเหมือนจะล้ำสมัยแต่กลับอันตรายเกินควบคุม​"ผมว่าเราได้คำตอบที่ชัดเจนแล้วนะครับ" ประธานคณะกรรมการกล่าวพลางมองไปที่อาร์ต "ในงานระดับชาติ เราต้องการความปลอดภัยและความเสถียรมากกว่าความหวือหวาที่ไว้ใจไม่ได้... ยินดีด้วยครับคุณอนันดา ทีมของคุณชนะการประมูลครั้งนี้"​เสียงปรบมือดังสนั่นหอประชุม เพนนีลืมลุคตัวแม่ไปชั่วขณะ เธอวิ่งเข้าไปสวมกอดอาร์ตกลางเวทีจนคนทั้งงานพากันฮือฮา​"อาร์ตทำได้แล้ว เพนนีภูมิใจในที่สุดเลยค่ะ" เพนนีตะโกนออกมาด้วยความดีใจ​อาร์ตกอดตอบเพนนีแน่น ก่อนจะหันไปสบตากับท่านเดชที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ ท่านเดชลุกขึ้นช้าๆ แล้วเดินตรงมาหาอาร์ต บรรยากาศเงียบกริบลงทันที​"อนันดาแกพิสูจน์ให้ฉันเห็นแล้วว่าแกไม่ใช่แค่วิศวกรที่มีแต่ทฤษฎี แต่แกมีเล่ห์เหลี่ยมและไหวพริบพอที่จะอยู่รอดในโลกธุรกิจของฉันได้" ท่านเดชวางมือบนไหล่อาร์ต "ฉันยอมรับในตัวแก... ในฐานะว่าที่ลูกเขยของฉันอย่างเป็นทางการ"​ทางด้านไหมเธอทรุดนั่งลงกับพื้นข้างหุ่นยนต์ที่พังพินาศของเธอ "มันเป็น

เพนนีนั่งรินน้ำชาให้รัฐมนตรีทรงพลและภีมด้วยท่าทางอ่อนหวานระดับสิบ ในขณะที่อาร์ตแอบกบดานอยู่ในรถตู้ที่จอดอยู่ไม่ไกลจากคฤหาสน์ โดยมีนิกช่วยคอยจูนสัญญาณเสียงให้คมชัดที่สุด​"ขอบใจนะหลานเพนนี นี่ถ้าภีมเขาได้แต่งงานกับหนูจริงๆ อาสงสัยว่าอาคงไม่ต้องกังวลเรื่องการขยายฐานอำนาจไปทางฝั่งวรโชติเมธีเลยล่ะ" รัฐมนตรีทรงพลหัวเราะร่า ก่อนจะหันไปคุยกับท่านเดชด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม​"เดช เรื่องที่ฉันให้แกไปจัดการน่ะ เรียบร้อยไหม? ไอ้หลักฐานในเหมืองระยองที่เมียแกเคยเก็บไว้ ฉันหวังว่ามันจะถูกทำลายไปพร้อมกับลูกน้องแกที่เหมืองวันนั้นแล้วนะ"​ท่านเดชจิบชาด้วยมือนิ่งๆ "เรื่องนั้น... ฉันจัดการให้แล้วทรงพล แกไม่ต้องห่วง"​"ดี เพราะตอนนี้ฉันกำลังจะเซ็นอนุมัติโครงการแลนด์บริดจ์มูลค่าแสนล้าน ซึ่งนอมินีของฉันเตรียมรับช่วงต่อแล้ว ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด อีกสองอาทิตย์เงินก้อนแรกจะถูกโอนผ่านบัญชีในสวิส... ข้อมูลบัญชีอยู่ในแฮนดี้ไดรฟ์ที่ฉันคล้องคอไว้นี่แหละ ใครหน้าไหนก็เอาไปไม่ได้" ทรงพลตบที่หน้าอกตัวเองอย่างลำพอง​ในขณะที่รัฐมนตรีทรงพลคุยเรื่องชั่วๆ กับท่านเดช ภีมก็ถือโอกาสเขยิบเข้าไปใกล้เพนนีจนไหล่ชนกัน "น

หลังจากที่ยัยไหมเดินสะบัดบ็อบออกไป เพนนียังคงยืนหน้างอ ขัดใจที่ยัยนั่นกล้าเอาเรื่องเงินมาข่มอาร์ตกลางวิลล่าส่วนตัว​"อาร์ตเพนนีไม่ยอมนะคะ ยัยไหมนั่นไปเอาเงินมาจากไหน ถึงกล้ามาเสนอหน้าลงทุนในที่ดินของปู่อาร์ต" เพนนีกระทืบเท้าเบาๆ อย่างขัดใจ​อาร์ตดึงมือเพนนีให้นั่งลงที่เดิม "ใจเย็น ๆ ครับเพนนี ผมว่ามันแปลก ๆ ทุนต่างชาติที่ไหนจะกล้าเสี่ยงกับที่ดินที่เคยมีคดีระดับประเทศแบบนี้ ถ้าไม่ใช่ทุนสีเทาที่ต้องการฟอกเงิน"​เพนนีตาวาวทันที "ฟอกเงินเหรอคะ? หึ! งั้นยิ่งง่ายเลยค่ะอาร์ต ในเมื่อยัยนั่นอยากเล่นเกมการเงิน เพนนีก็จะจัดให้!"​เพนนีหยิบไอโฟนเครื่องหรูขึ้นมาแล้วต่อสายตรงถึงท่านเดชทันที"คุณพ่อคะเพนนีอยากขอถอนเงินในกองทุนมรดกส่วนตัวของเพนนีทั้งหมดค่ะ ใช่ค่ะ เพนนีจะเอามาลงทุนรีโนเวทเหมืองระยองให้อาร์ต และเพนนีต้องการให้ชื่อบริษัทของยัยไหมติดบัญชีดำของสมาคมนักธุรกิจไทยภายในพรุ่งนี้ด้วยนะคะ"​อาร์ตมองแฟนสาวด้วยความทึ่ง "เพนนี... นั่นมันเงินเก็บทั้งชีวิตของคุณเลยนะ คุณจะเอามาทุ่มกับโปรเจกต์ที่ยังไม่เห็นกำไรแบบนี้จริง ๆ เหรอ?"​เพนนีหันมาสบตาอาร์ต แววตาที่เคยขี้เล่นกลับดูจริงจังขึ้นมา "อาร์ตคะ... เง

แทนที่จะหวาดกลัวจนยกเลิกงานแต่ง เพนนีกลับเชิดหน้าขึ้นแล้วมองจดหมายข่มขู่นั่นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยเพลิงแค้น​"อาร์ตคะ... ในเมื่อมันอยากให้งานแต่งเราเป็นงานศพ เพนนีก็จะจัดให้แต่เป็นงานศพของพวกมันนะคะ" เพนนีพูดเสียงเฉียบขาด "เราจะย้ายสถานที่จัดงานจากโรงแรมห้าดาว ไปจัดที่เหมืองระยองค่ะ"​อาร์ตมองหน้าแฟนสาวแล้วยิ้มกริ่มอย่างรู้ใจ "แผนล่อเสือออกจากถ้ำสินะครับ? ผมเห็นด้วยครับเพนนี เพราะที่เหมืองคือถิ่นของเรา ผมวางระบบเซนเซอร์และกล้องวงจรปิดไว้ทุกตารางนิ้วแล้ว"​ข่าวการย้ายสถานที่งานแต่งสายฟ้าแลบถูกกระจายออกไปทันที นักข่าวและแขกเหรื่อต่างพากันงงงวย แต่สำหรับคนร้าย... นี่คือโอกาสทองที่พวกมันรอคอย​วันงานมาถึง... เหมืองระยองถูกเนรมิตให้กลายเป็นรันเวย์สีขาวท่ามกลางหุบเขาและเครื่องจักรเก่าที่ถูกขัดจนเงาวับ เพนนีปรากฏตัวในชุดเจ้าสาวสีขาวสั้นที่กระฉับกระเฉงกว่าเดิม ส่วนอาร์ตสวมสูทสีดำทับเสื้อกั๊กกันกระสุนที่เขาออกแบบเองอย่างแนบเนียน​ในขณะที่บาทหลวงกำลังจะเริ่มพิธี สัญญาณสั่นเตือนในนาฬิกาของอาร์ตก็ดังขึ้น​"พวกมันมาแล้วครับเพนนี... ทางทิศเหนือ 3 คน ทิศใต้ 2 คน" อาร์ตกระซิบบอกเจ้าสาวของเขา​"นิกต