All Chapters of Playful Destiny : Chapter 21 - Chapter 30

Lalaine POV Nagdaan ang mga araw na maayos ang pagsasama namin—parang mag-asawa, pero hindi tulad ng normal na mag-asawa. Oo, nilalambing niya ako. Hinahalikan at niyayakap. Pero hanggang doon lang palagi. Parang may invisible wall sa pagitan namin, at kahit anong gawin ko, hindi ko ito mabasag. Sanay naman ako sa ganito. Sa mahabang panahon, nabuhay akong walang hinahanap mula sa kahit sinong lalaki. Pero pagdating kay Jeric, parang tinatawag ng buo kong pagkatao ang kanya sa tuwing hinahalikan niya—at hinahalikan ko rin siya. Naghahanap ang katawan ko, ang puso ko, nang higit pa roon. Ngunit sa tuwing nandodoon na kami, bigla siyang titigil at hihingi ng tawad. At ako? Napagod na rin akong umasa. Maghihintay na lang ako kung kailan siya magiging handa. Biglang nag-ring ang cellphone ko. Si Bo. Matagal ko na siyang hindi sinasagot, pero sabi naman ni Jeric, malaya akong makipag-usap at makipagkita. Malaya siya, at malaya rin ako. Anong klaseng set-up ito? Dati, hindi niya ako

Lalaine POVAng pagsasama namin ni Jeric, kasama ang mga anak namin, ay walang kapantay na ligaya.Palagi kaming namamasyal sa iba’t ibang lugar. Sabi ni Jeric, hihintayin na lang daw naming makauwi si Arianne, at doon na nila pag-uusapan ang tungkol sa annulment.Naipasok na rin namin ang mga bata sa isang paaralan malapit dito sa bahay. Si Jeric naman, paminsan-minsan ay pumupunta ng Maynila para magtrabaho. Minsan, gusto kong sumama sa kanya dahil ayokong naiiwan dito mag-isa. Pakiramdam ko kasi, parang may nakatingin sa bawat kilos ko.Lalo akong naguguluhan sa sarili ko dahil may mga bagay na nakakalimutan kong nagawa ko.Katulad na lang kahapon—sobrang sakit ng ulo ko at nakatulog ako. Pero nang magising ako, nakapagluto na pala ako. Sabi pa ng anak ko, ako raw ang nagsundo sa kanila sa school. Pero wala talaga akong kahit anong matandaan.Biglang tumunog ang cellphone ko. Si Bo ang nag-text.Ito na siguro ang tamang panahon para makipaghiwalay ako sa kanya. Hindi ko dapat siy

Author’s POV Nakatayo sa harap ng isang malaking salamin ang isang babaeng kagagaling lamang sa pag-iyak. Dahil sa naranasan pananakit ng kaniyang damdamin. Dahan-dahan niyang pinunasan ang mga luha sa kaniyang pisngi bago ngumisi. Inayos niya ang magulo niyang buhok, saka nag-apply siya ng makeup. Kumuha siya ng isang sigarilyo, sinindihan iyon, at tumawa nang sobrang lakas. “Ang galing mo talaga, Lily! Bilib na bilib talaga ko sayo! ” sabi niya sa sarili sa salamin, na nakapamewang, kausap ang sarili niyang repleksyon na may mabagsik at malanding kilos. “Bravo! Bravo!” sabay palakpak niya at tumatalon talon pa. Ngunit sa isang iglap, nagbago ang ekspresyon ng kaniyang mukha bigla itong naging maamo, tila napaka inosente at isang babaeng maamong tupa. “S-sino ka?! A-ano ’to?! B-bakit ganito ang itsura ko?! ” tanong niya sa sarili habang pinupunasan ang mukha, naguguluhan sa makapal na makeup na nakalagay sa kaniya, ayaw niya nang ganito. Nabigla rin siya sa kaniyang suot na s

Third POV Sa isang kwartong madilim, may isang lalaking nakatuon sa kanyang laptop. Tanging liwanag ng screen ang nagbibigay anyo sa kanyang mukha, na bahagyang nakasilip sa dilim. Bawat video na kanyang pinapanood ay sinusuri niyang mabuti—paulit-ulit niyang pinapakinggan ang mga boses, iniisa-isa ang bawat anggulo ng krimen, at hinihimay ang bawat kilos na maaaring magbigay linaw sa matagal nang tinatagong katotohanan. Sa bawat pag-click ng mouse, para bang unti-unting nabubuo sa kanyang isipan ang buong kwento. Hindi siya nagmamadali. Alam niyang ang bawat detalye ay mahalaga—isang maling interpretasyon lamang ay maaaring makasira sa lahat ng kanyang pinaghirapan. Kaya naman ilang buwan niyang isinakripisyo ang kanyang oras, tulog, at maging ang kanyang personal na buhay, maipagtanggol lamang ang isang pangalan na matagal nang sinira ng iba. Habang tumatakbo ang oras, mas lalo siyang nagiging determinado. Hindi na ito simpleng paghahanap ng katotohanan—isa na itong misyon. Isan

Third POV Lahat ng tao sa loob ng korte ay nakatuon ang tingin sa lalaking pumasok at bawat isa ay nagtatanong kung sino ang taong nakatayo sa harapan nilang lahat? Hindi mo malalaman kung sino ang lalaki dahil ito ay naka itim na sumbrero, naka shades at ang bibig ay naka masked na itim. Maiintindihan mo naman ang kaniyang sinasabi pero ang kaniyang timbre ng boses niya ay hindi makilala ng kahit sino? Maging si Lalaine ay iniisip kung sino ang lalaking nasa harapan at Ano ang ibig sabihin nito sa asawa ni Jeric. "Judge hayaan mo po akong ipagtanggol ang nasasakdal at linisin ang pangalan na dinungisan ng mag-asawang Fuentabella." Mahinahon ngunit mariing sabi ng lalaki. "Papano naman kami makakasiguradong lahat ng dala mo eh mga totoo at magpapalinis ng pangalan ng kliyente ko? At hindi siya mapapahamak?" Mariing tanong ng Abogado Ni Lai. "Isa lang Attorney hayaan niyo kong ipakita ang lahat ng ibidensya ko at sabihin lahat nang nalalaman ko ayun lang." Sabi ng lalaki at tum