Todos los capítulos de Playful Destiny : Capítulo 31 - Capítulo 37

Lalaine POV Masaya ko dahil napatunayang wala akong kasalanan sa lahat ng mga krimen na nangyari at ipinaratang sa akin. Masakit man sa kalooban at isipin na ilang taon kong pinagdusahan ang mga kasalanang hindi ko naman pala ginawa, ganoon talaga ang buhay. Ang mahalaga, nalagpasan ko ang lahat sa awa ng Diyos. Binigyan Niya ako ng sapat na lakas para kayanin ang bawat pagsubok na dumaan sa akin. "Bee let's go?" Tumango ako kay Bo at inayos ang mga prutas na dadalhin namin para kay Ate. Sabik na sabik na akong makita siya mayakap, at personal na mapasalamatan. Nakatayo na ako sa tapat ng kwartong matagal ko nang pinapangarap pasukin. Ang kwartong kinaroroonan ng taong pinagkakautangan ko ng kung ano ako ngayon at kung nasaan ako sa buhay. Sa lahat ng taong dumaan at nanatili sa paligid ko, alam kong siya ang tunay na nagmahal sa akin. Kahit hindi niya ito laging ipinapakita, ramdam ko ang pagmamahal niya—hindi kulang, hindi sakto lang, kundi sobra pa, kahit na palaging lihim.

Lalaine POV Ilang araw nang nakatira sa bahay si Jeric. Palagi siyang nagpaparamdam sa akin. Mahirap man, kailangan kong tiisin. Mahal ko si Jeric hanggang ngayon-alam ng Diyos kung gaano ko siya kamahal. Nandito ako ngayon sa klase ko, kahit hanggang ngayon ay masama pa rin ang pakiramdam ko. Tumayo na ako para magturo kahit masama ang katawan ko. "Okay, good morning, class," pilit kong naging maayos dahil ayokong magkaproblema ang mga estudyante ko at ayokong wala silang matutunan. Habang nagtuturo ako, napansin kong sa ibang direksyon nakatingin ang mga estudyante ko. "Class, bakit hindi kayo nakikinig sa klase ko? High school na kayo, dapat marunong na kayong makinig. Hindi tama na nagsasalita ako dito tapos kayo sa iba nakatingin!" Nainis na ako dahil kanina pa ako nagtuturo kahit may sakit ako, pero yun naman pala, walang nakikinig. Nagtaas ng kamay ang isa kong estudyante. "Ma'am, kasi po kanina pa po nasa bintana yung mukhang artistang lalaki. Nasa may puno po," sabi ni

Third POV Masayang nakarating sila Jeric at Lai sa airport. Magkahawak sila ng kamay habang hinihintay ang pagdating ng kanilang gagamiting sasakyan. Ilang minuto ay dumating na din. Napangiti si Lai sa nakita. "Na sayo pa din pala to Ga?" Turo niya sa motor na nasa harapan nila. Kinuha niya agad ang helmet na pink na nasa likod nito at sinuot sa kaniyang sarili. "Bilis Ga! Halika na dito." Natawa si Jeric sa kinilos ng kaniyang mahal kung kaya't lumapit siya dito agad. Si Lalaine na ang nagsuot ng helmet sa kaniya. "Hindi, halatang exited ka Ga." Sumakay na si Jeric sa motor at kasunod non ay inalalayan niyang umangkas ito sa kaniyang likuran. "Sobrang na miss ko to." Sabi ni Jeric na may matamis na ngiti sa labi, habang yakap yakap siya ni Lai sa kaniyang likuran. "Ako din Ga, na miss ko to, super!" Higpit na yakap ni Lai sa kaniya. Pinatakbo na ni Jeric ang kanilang gamit na sasakyang motor. Habang tinatahak nila ang daan papunta sa kanilang paraiso. Ang daming pumapasok na