Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

ฟู่ลีหยวนมองห่อข้าวด้วยความซาบซึ้ง นี่คงเป็นข้าวที่อร่อยที่สุดกระมังสำหรับคนเป็นพ่อเช่นเขา “ขอบใจเจ้ามาก” “ก็แค่ข้าวหนึ่งห่อไม่ได้ลำบากอะไร” ฟู่อินเหยาพูดแต่ไม่สบตาบิดา ทั้งผินหน้าอีกทาง ไป๋เฟิ่นโยว่ที่มองบุตรสาวแล้วก็อดอมยิ้มไม่ได้ ที่แท้นางก็ยังเป็นห่วงบิดาแต่ไม่อยากพูดต

‘หงอิงเพ่ย’ ก่อนแต่งงานเป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลหงซึ่งสืบเชื้อสายจากท่านหญิงแคว้นเว่ย ได้รับพระราชทานสมรสจากฝ่าบาท จนกลายเป็นที่นับหน้าถือตาของคนในแคว้นหลินแห่งนี้ เพราะสามีที่เป็นถึงเสนาบดีได้รับความไว้วางใจจากฝ่าบาท วันนี้หงอิงเพ่ยร้อนอกร้อนใจ ที่ฟังเรื่องจากบุตรชายเมื่อวันก่อนที่ตั้งใจจะมาขอโ

ฟู่อินเหยาที่ไม่รู้ว่าด้านนอกคนมาออแทบจะสุดถนน นางได้แต่กรอกกระเพาะปลาลงกระบอกไม้ไผ่ หนึ่งทัพพีใหญ่ก็ได้พอดีหนึ่งกระบอก จากนั้นเรียงจนครบสองร้อยกระบอกแล้วก็ให้ท่านป้าอัน กับท่านลุงเสิ่นช่วยกันนำออกมา แต่เมื่อฟู่อินเหยาเปิดประตูเห็นผู้คนต่อแถวยาวเหยียดจนนางอดตกใจไม่ได้ “พะ...พวกท่านมาทำอันใด

ยามเหม่า (ประมาณตีห้า) ทุกคนในบ้านของฟู่อินเหยาตื่นกันโดยนัดหมายเอาไว้แล้ว หลังจากเมื่อคืนได้เตรียมเครื่องทำกระเพาะปลาของวันแรกเอาไว้เสร็จสรรพ ช่วงเช้านี้ก็เหลือแค่ตั้งให้เดือดจากนั้นก็ จัดการปรุงรสชาติให้อร่อยเลิศรสสมชื่อร้าน ปี้ถังที่รู้สึกภูมิใจมากที่คุณหนูเอาชื่อของตนรวมกับชื่อของคุณหนู

ฟู่อินเหยาเปิดร้านมาก็หลายวัน แต่ปริมาณลูกค้าก็เยอะขึ้นจนนางต้องทำถึงสองหม้อ แต่คิดว่าแค่นี้ก็ถือว่าหนักหนาสำหรับทุกคนแล้ว กำไรวันละสี่ตำลึงถือว่าเป็นเงินจำนวนมากเพียงพอที่จะสร้างฐานะของนางให้มั่นคง แต่นั่นเป็นเพียงกำไรที่ไม่รวมเงินที่ได้เปล่าของเหล่าตระกูลผู้ดีมีเงิน เพราะบางคนก็ให้เกิน บางคนก็ไม่เ