ย้อนอดีตมาพลิกชะตามารดาตัวประกอบ

เด็กน้อยวัยห้าหนาวอย่างฟู่อินเหยาอยู่ในชุดสีลูกท้อวิ่งหน้าตั้งไปยังศาลบรรพชน ที่สำหรับเอาไว้ลงโทษคนที่ทำให้ตระกูลเสื่อมเสียและผิดกฎตระกูล ด้วยความที่ร่างกายของเด็กน้อยเสียเลือดไปจากการโดนกระแทกโขดหิน จากแรงผลักของฟู่หลิงหยวน น้องสาวกำเนิดจากอนุฮัน หรือฮันซู่จิ่น อนุที่บิดาของนางเลือกให้เป็น

“อะ...อ้าวท่านป้าเขื่อเจี้ย ท่านง่วงนอนรึ” ฟู่อินเหยาเห็นสภาพสาวใช้โอหังของท่านย่าแล้วก็นึกขำนัก เก่งกับข้ามันเร็วไปสิบปี “คะ...คุณหนูใหญ่!!” เขื่อเจี้ยสะบัดเสื้อผ้าที่เปื้อนด้วยยา แล้วก็พ่นยาที่เผลอเข้าไปในปากบ้างเล็กน้อย ในขณะเดียวกันก็หันมาตวาดคุณหนูใหญ่ “ข้าเปล่านะ ท่า

จิววั่งซูรู้สึกพลาดไปแล้วที่เลือกจัดการลูกสะใภ้ในวันนี้ นางไม่คิดว่าลูกชายของนางจะกลับมาอย่างรวดเร็วเช่นนี้ จึงคิดเปลี่ยนเรื่องอื่นแทนที่จะสนใจกระเพาะปลาในถ้วยตรงหน้า ไป๋เฟิ่นโยว่มองหน้าสามีสลับกับแม่สามี แล้วไม่ลืมหันมาหาลูกสาวตัวเอง ตอนนี้นางสับสนไปหมด นี่แม่สามีเอาสิ่งใดให้นางกินกัน

หลังจากอนุฮันกลับไป ปี้ถังก็เอาผ้ามาชุบน้ำในอ่างไม้ที่ตัวเองต้มน้ำอุ่นใส่เอาไว้ จากนั้นก็คอยเช็ดหน้าเช็ดแขนขาให้กับฮูหยินใหญ่ที่มีพระคุณยิ่งกว่าบิดามารดาของนาง ฟู่ลีหยวนเห็นดังนั้นก็เข้าไปใกล้เตียงนอนของนางจับมือเล็ก ๆ ของเด็กวัยห้าหนาวเอาไว้แล้วแย่งผ้าจากมือนาง “ให้ข้าเช็ดให้นางเถ

“ท่านแม่อดทนหน่อยเจ้าค่ะ ข้าจะไปหาซื้อเรือนสักหลัง” ฟู่อินเหยาบอกมารดา นางรู้ว่าแค่ให้ป้าเขื่อเจี้ยเกณฑ์คนมาทำความสะอาด นั่นก็เป็นสิ่งที่เสียดแทงใจท่านแม่มากอยู่แล้ว วันนี้ท่านพ่อไปวังหลวง แทนที่จะกำชับให้คนดูแลท่านแม่ กลับกลายเป็นมาขับไล่ จะให้นางคิดเป็นอื่นได้อย่างไร ต่อไปนี้ชีวิ