Alle Kapitel von ชาตินี้ต้องได้สามีดีแล้วนะ: Kapitel 11 – Kapitel 20

'ไม่กลัวเธอได้ยินเหรอ''ก็อย่าครางเสียงดังสิ''อ๊ะ อ๊ะ แรงกว่านี้''อ่าห์ หรูอี้คุณนี่ร้อนแรงจริงๆ'เครื่องอัดเสียงขนาดเล็กที่หญิงสาวเอาไปซ่อนไว้เก็บคำพูดที่ฟังแล้วปวดใจ ยิ่งรู้มาก ยิ่งแค้นมากจนไม่เหลือแม้แต่ความสงสารใดๆ ซื่อห่าวไม่ได้รู้สึกผิดในสิ่งที่ทำ ส่วนผู้หญิงคนนั้น ทั้งๆ ที่รู้ว่าเธอกับซื่อห่าวจะแต่งงานกันในอีกสามเดือนแต่ก็ไม่รู้จักสะกดคำว่า 'ยับยั้งชั่งใจ' เสียงที่ได้ยินมันทำเธอรู้สึกสะอิดสะเอียนจนอยากคลื่นไส้ อาการปวดท้องมาเป็นพักๆ แต่เธอก็ละเลยไม่สนใจเพราะความแค้นมันสุมในใจและมุ่งเป้าอยากที่จะเอาคืนคงคิดว่าฉันโง่มากสินะ...การได้ย้อนกลับมาทำให้เธอรู้ว่าสิ่งที่สามีทำล้วนแล้วแต่ปลอมทั้งสิ้น คำว่า 'รัก' ที่ได้ยินเป็นเพียงคำโกหกที่พูดเพื่ออยากได้ตัวเธอมาครอบครองฉันจะไม่มีวันให้อภัยคุณซื่อห่าว...เจ็ดปีของเธอมีค่าและเขาต้องชดใช้ จากตอนแรกที่คิดว่าจะล่มงานแต่ง ต่างคนต่างไป ตอนนี้เธอมีแผนใหม่ ผู้ชายเจ้าชู้ๆ อย่างนี้ควรได้รับบทเรียนบ้างจะได้ไม่กล้าไปทำกับใคร หญิงสาวพึมพำพร้อมกับรอยยิ้มแฝงความนัย งานแต่งของเราจะต้องมีต่อไป เพราะมันเป็นงานแต่งที่คุณ 'คู่ควร' มากจริงๆ ซื่อห่าว!'วัน

เจียลี่ยังคงทำตามแผนการของตัวเองต่อไป ไม่ใช่แค่แหวนเพชรที่เธอให้ซื่อห่าวซื้อให้ เธอยังอ้อนให้เขาซื้อบ้านเป็นเรือนหอด้วย"เราซื้อบ้านกันดีไหมคะ"เธอกอดแขนของแฟนหนุ่มพูดเสียงอ้อน ชาติก่อนตอนที่แต่งงานกันซื่อห่าวใช้คอนโดของเขาเป็นเรือนหอทั้งๆ ที่จะซื้อบ้านก็ซื้อได้ สำหรับเธอที่รักเขาก็ไม่ได้เรื่องมากอะไร อยู่คอนโดเขาก็ได้ สะดวกสบายเหมือนกัน"คุณอยากได้เหรอ"ซื่อห่าวถามแฟนสาวที่ไม่รู้นึกครึ้มอะไร อยู่ๆ ถึงได้ชวนเขามาดูบ้านในโครงการที่หรูและราคาแพง"ค่ะ"หญิงสาวพยักหน้าตอบเสียงหวาน เธอพาเขาสำรวจภายในบ้านตัวอย่าง พร้อมวาดฝันให้ชายหนุ่มฟังว่าตรงนั้น ตรงนี้ เธอจะทำอะไร"แต่เรามีคอนโดกันแล้วนะ""ฉันรู้ค่ะ"หญิงสาวตอบกลับ เธอโน้มน้าวเขาว่าถ้าแต่งงานเป็นครอบครัวกันแล้ว คอนโดคงไม่เหมาะกับการมีเจ้าตัวน้อย"เดี๋ยวฉันช่วยคุณจ่ายเองค่ะ"ข้อเสนอของเจียลี่น่าสนใจจนเขาต้องทบทวนใหม่อีกครั้ง ซึ่งบ้านที่เธอบอกว่าชอบ เขาเองก็ชอบเหมือนกัน แต่เมื่อได้ยินราคาที่แพงเกินกำลังเขาก็ไม่กล้าที่จะซื้อจริงๆ"เป็นสามีภรรยาต้องช่วยกันสิคะ"หญิงสาวฉีกยิ้มกว้าง แสร้งทำตัวเป็นแฟนแสนดี ช่วยแบ่งเบาภาระของว่าที่สามีทุกอย่าง ป

เพราะอากาศที่ร้อนเกินไปทำให้เจียลี่เกิดอาการหน้ามืด คล้ายทรงตัวไม่ได้ ภาพตรงหน้าเริ่มหมุนและพล่าจนก้าวต่อไม่ไหว เธอพยายามสูดลมหายใจ แต่ก็ไม่สามารถฝืนตัวเองไม่ให้ล้มลง"มีคนเป็นลม""อย่ามุงๆ""เรียกรถพยาบาลเร็ว"ถึงตาของเจียลี่จะปิดแต่หูก็ยังพอได้ยินเสียงคนรอบตัวโวยวาย แต่ ณ. ตอนนี้เธอไม่มีแรงมากพอที่จะลุกขึ้นมาแล้วบอกว่า 'ฉันไม่เป็นไร' ก่อนที่สติของหญิงสาวจะวูบไปเสียงสุดท้ายที่ได้ยินไกลๆ ก็คือ"ผมเป็นหมอ...""หลีกทางให้ด้วยครับ!"#ห้านาทีผ่านไป"สีหน้าของหล่อนดีขึ้นแล้ว"หนึ่งในคนมุงพูดขึ้นด้วยสีหน้าโล่งใจ เธอเห็นผู้หญิงคนนี้เดินเอียงๆ เซๆ หน้าซีดๆ คล้ายคนไม่สบาย จังหวะที่กำลังจะเดินเข้าไปถามว่า 'ไหวไหม' ผู้หญิงคนนี้ก็ล้มลงไปต่อหน้าต่อตา และเป็นเธอที่ตะโกนด้วยความตกใจว่า 'มีคนเป็นลม' "อุ้ย! ดูเหมือนเธอจะรู้สึกตัวแล้วนะ""จริงด้วย""เฮ้อ! ค่อยยังชั่ว"เพราะได้รับการปฐมพยาบาลเบื้องต้นจึงทำให้คนเป็นลมแดดเริ่มมีปฏิกิริยา เปลือกตาของเธอเปิดขึ้นอย่างช้าๆ และภาพที่เห็นตรงหน้าทำเธองุนงงเป็นอย่างมาก"คุณโอเคไหมครับ"เพราะเสียงมันคุ้นหูมากจนเธอต้องหันขวับไปมองที่ต้นเสียงนั้น ใบหน้าหล่อเหลาที่ค

ชาติที่แล้วเจียลี่ช่วยว่าที่เจ้าบ่าวประหยัดเงินทุกอย่างรวมไปถึงชุดแต่งงาน ถึงแม้ว่าซื่อห่าวจะสนับสนุนให้เธอเลือกชุดเจ้าสาวที่ร้านของเพื่อน ไม่สิ! ต้องเรียกว่า 'ชู้' มากกว่า แต่ตอนนั้นเธอก็ส่ายหน้าและพูดด้วยน้ำเสียงที่พอใจกับสิ่งที่เลือกว่า...'ชุดร้านเพื่อนคุณมันหรูหราไปค่ะ''ฉันชอบแบบเรียบๆ มากกว่า''ร้านนี้สวยแต่ราคาเบากว่าเยอะเลย'เจียลี่ไม่ได้ยึดติดที่แบรนด์หรูหรา เธอเลือกชุดที่ชอบมากกว่า และวันนั้นคนที่สวยที่สุดในงานก็คือเจ้าสาวที่เดินเคียงคู่เจ้าบ่าว รอยยิ้มของเธอดูมีความสุขมาก เป็นวันที่เธอและซื่อห่าวจะได้เริ่มต้นชีวิตคู่ด้วยกัน เธอพูดขอบคุณแขกในงานพร้อมกับขอบคุณสามีเฮอะ!เมื่อนึกถึงคำขอบคุณสามีที่เข้ามาในชีวิตของเธอวันนั้นทำให้เธอรู้สึกเหมือนเป็นคนโง่มาก หรูอี้คงยืนอยู่ตรงไหนสักที่ในงานและหัวเราะเยาะเธอที่ไม่รู้อะไรเลยตริ้ง!เสียงข้อความดึงความสนใจของเจียลี่ให้หันมามองโทรศัพท์ ดวงตาคู่สวยของเธอดูตื่นเต้นมากเมื่อเห็นข้อความที่ใครบางคนส่งมา'ได้ข้อมูลแล้วครับ'ชาติที่แล้วเธอจ้างนักสืบจนได้ภาพหลักฐานของสามีที่คบชู้มา ชาตินี้เธอก็ใช้บริการนักสืบคนเดิมที่ถึงหน้าของเขาจะดูอ่อนลงถึ

เมื่อเจียลี่นั่งคำนวณเงินที่ซื่อห่าวต้องจ่ายในการเตรียมงานแต่งคร่าวๆ เทียบกับชาติที่แล้วเรียวปากสวยก็ผุดรอยยิ้มพอใจ ตัวเลขกลมๆ ที่ตีไว้ คือราคาที่ซื่อห่าวต้องจ่าย เธอจะไม่ยอมให้เรื่องจบโดยที่เขาลอยตัวไป เขาจะต้องอับอายและไม่ได้แม้แต่ตัวเธอ'ว่าที่เจ้าสาวสวยออร่ามาก''เมื่อไหร่จะแจกการด์วะซื่อห่าว''เพื่อนๆ รอใส่ซองให้นายอยู่นะ'หญิงสาวอ่านคอมเม้นต์ใต้รูปพรีเวดดิ้งที่ซื่อห่าวเพิ่งอัพลงไป เขาดูตื่นเต้นกับงานแต่งมากและดูภูมิใจไปกับทุกคำชม'มีแต่คนชมคุณนะ''ผมนี้โชคดีจริงๆ เลย''เจ้าสาวผมสวยเกินคนจริงๆ'ชาติที่แล้วเธอหัวใจพองฟูไปกับคำหวานๆ ที่นับวันจะได้ใช้คำว่า 'สามี' แต่ชาตินี้เธอกลับไม่ได้ตื่นเต้นอะไร ถึงในรูปเธอจะมีรอยยิ้มที่สดใส แต่ไม่มีใครรู้หรอกว่าข้างในกลับว่างเปล่ากลวงโบ๋'ผมแทบทนรอวันนั้นไม่ไหวแล้ว'เป็นข้อความน่ารักๆ ที่น่าจะมีผลทำให้คนอ่านยิ้มด้วยความเขินอาย หากแต่ใบหน้าสวยนั้นกลับดูนิ่งมากและไม่มีเลือดฝาดจับที่พวงแก้มใดๆ หากแต่ดวงตาคู่สวยกลับแฝงด้วยเลศนัยขณะพิมพ์ตอบไปว่า'ฉันก็เหมือนกันค่ะ'แน่นอนว่ามีเพียงแค่เธอที่รู้ความหมายคำพูดนััน เธอรอให้ถึงวันแต่งงาน วันที่เขาจะต้องอับ