แหวนแทนใจ

'ไม่กลัวเธอได้ยินเหรอ'

'ก็อย่าครางเสียงดังสิ'

'อ๊ะ อ๊ะ แรงกว่านี้'

'อ่าห์ หรูอี้คุณนี่ร้อนแรงจริงๆ'

เครื่องอัดเสียงขนาดเล็กที่หญิงสาวเอาไปซ่อนไว้เก็บคำพูดที่ฟังแล้วปวดใจ ยิ่งรู้มาก ยิ่งแค้นมากจนไม่เหลือแม้แต่ความสงสารใดๆ ซื่อห่าวไม่ได้รู้สึกผิดในสิ่งที่ทำ ส่วนผู้หญิงคนนั้น ทั้งๆ ที่รู้ว่าเธอกับซื่อห่าวจะแต่งงานกันในอีกสามเดือนแต่ก็ไม่รู้จักสะกดคำว่า 'ยับยั้งชั่งใจ' เสียงที่ได้ยินมันทำเธอรู้สึกสะอิดสะเอียนจนอยากคลื่นไส้ อาการปวดท้องมาเป็นพักๆ แต่เธอก็ละเลยไม่สนใจเพราะความแค้นมันสุมในใจและมุ่งเป้าอยากที่จะเอาคืน

คงคิดว่าฉันโง่มากสินะ...

การได้ย้อนกลับมาทำให้เธอรู้ว่าสิ่งที่สามีทำล้วนแล้วแต่ปลอมทั้งสิ้น คำว่า 'รัก' ที่ได้ยินเป็นเพียงคำโกหกที่พูดเพื่ออยากได้ตัวเธอมาครอบครอง

ฉันจะไม่มีวันให้อภัยคุณซื่อห่าว...

เจ็ดปีของเธอมีค่าและเขาต้องชดใช้ จากตอนแรกที่คิดว่าจะล่มงานแต่ง ต่างคนต่างไป ตอนนี้เธอมีแผนใหม่ ผู้ชายเจ้าชู้ๆ อย่างนี้ควรได้รับบทเรียนบ้างจะได้ไม่กล้าไปทำกับใคร หญิงสาวพึมพำพร้อมกับรอยยิ้มแฝงความนัย งานแต่งของเราจะต้องมีต่อไป เพราะมันเป็นงานแต่งที่คุณ 'คู่ควร' มากจริงๆ ซื่อห่าว!

'วันนี้เราไปดูแหวนกันไหมคะ'

'เอาสิ'

'งั้นเดี๋ยวฉันไปหาคุณที่ทำงานนะ'

'ครับที่รัก'

ซื่อห่าวอ่านข้อความที่เธอส่งไปและตอบกลับด้วยคำพูดหวานๆ เขาตามใจเธอมาก ไม่เคยปฏิเสธสิ่งที่เธอต้องการ มีแต่เธอทั้งนั้นที่เกรงใจ ชาติก่อนเธอเลือกแหวนที่มีเพชรเม็ดเท่าหัวมดได้ 

'ไม่เล็กไปเหรอ'

'ไม่ค่ะ ฉันชอบ'

ชาติก่อนเธอจำได้ว่าพนักงานเอาแหวนมาให้ดูหลายวงมาก สวยๆ แพงๆ ทั้งนั้น มีวงที่เข้าตาแต่ราคาก็แพงเอาเรื่องเหมือนกัน ด้วยความอยากช่วยว่าที่เจ้าบ่าวประหยัด เธอก็เลยเลือกแหวนที่ราคากำลังน่ารัก เธอบอกกับซื่อห่าวว่าแหวนเพชรเม็ดเล็กหรือเม็ดใหญ่ไม่สำคัญ ขอเพียงคุณรักและซื่อสัตย์กับฉันแค่นั้นก็พอ

"โง่ซ้ำโง่ซ้อนจริงๆ เจียลี่"

ว่าให้ตัวเองที่ไม่เคยขอหรือเรียกร้องอะไร งานแต่งจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย แขกในงานเชิญเพียงญาติและเพื่อนสนิทที่รู้ใจ เป็นงานแต่งที่ประหยัดงบตามใจเธอที่รักเขาหมดใจ แต่เมื่อความรักไม่มีอีกต่อไป

คงไม่มีเหตุผลอะไร...

ที่ฉันต้องประหยัดช่วยคุณ!

 

@ร้านเพชรที่ใหญ่สุดในเมือง

"มีแต่วงสวยๆ ทั้งนั้นเลยค่ะ"

เจียลี่แสร้งทำทีตื่นเต้นกับการที่ได้มาเลือกซื้อแหวนแต่งงาน วันนี้เธอจงใจแต่งตัวให้ดูสวย ดูแพงมาก เพื่อล่อให้พนักงานในร้านหยิบแต่แหวนเพชรราคาแพงมาให้ เธอควงแขนแฟนหนุ่มแสดงออกถึงความรักอวดใครๆ แต่ในใจกลับอยากรีบๆ เสร็จ จะได้รีบไปล้างมือเร็วๆ 

"วงนี้คุณว่าไงคะ"

เธอหยิบแหวนแต่งงานวงเดิมที่เคยเลือกเมื่อชาติที่แล้วมาสวมนิ้วนางข้างซ้าย ถึงปากบางสวยจะยิ้มแต่ในใจกลับรู้สึกเจ็บเหมือนมี 'มีด' มากรีดลึกลงไป แหวนเพชรวงนี้คือของแทนใจที่เขามอบให้กับเธอในฐานะภรรยาที่หลอกง่ายนั่นเอง

"ไม่เล็กไปเหรอ"

คำตอบที่เพิ่งออกมาจากปากของซื่อห่าวไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอได้ยิน มันเป็นคำพูดเดิมที่เหมือนกับชาติที่แล้วเป๊ะๆ ตอนนั้นเธอตอบว่า 'ไม่ค่ะ ฉันชอบ' แล้วก็เลือกแหวนเพชรวงนี้ไปสวมที่นิ้วด้วยท่าทีพอใจ ชั่วแวบหนึ่งเธอมองแหวนด้วยแววตาที่เจ็บปวดก่อนจะสลัดทิ้งไป และเริ่มต้นแผนการที่คิดไว้ในหัวทันที

"อือ...."

หญิงสาวแสร้งทำหน้าครุ่นคิดขณะมองแหวนที่นิ้วนาง คำตอบของเธอวันนี้กับชาติที่แล้วต่างกัน และนั่นก็ทำให้พนักงานที่ขายยิ้มแฉ่งทันที 

"ถ้าคุณว่าเล็กไป...

"เดี๋ยวฉันดูวงใหม่ก็ได้ค่ะ"

พนักงานเมื่อได้ยินก็รีบเปลี่ยนแหวนเชตใหม่มาให้ แต่ละแบบสวย ตาแตก เพชรวิบวับจับตาจับใจ เธอหยิบแหวนวงนั้น วงนี้ มาสวมพร้อมกับถามความเห็นแฟนหนุ่มที่ไม่เคยขัดหรือแย้งอะไร แน่นอนว่าพนักงานที่ขายต้องอยากให้เธอเลือกแหวนเพชรเม็ดโตที่ราคาแพงๆ ไง นำเสนอโปรโมชั่นมากมายให้และจงใจชมแบบออกนอกหน้า

"เหมาะมากเลยค่ะ"

"จริงเหรอคะ"

เจียลี่แสร้งตามน้ำไป เธอจงใจแสดงออกให้ซื่อห่าวเห็นว่าชอบแหวนเพชรวงที่พนักงานเสนอให้ แต่เมื่อรู้ราคา ก็รีบถอดออกทันที

"คุณไม่ชอบเหรอ"

ซื่อห่าวถาม

"ชอบค่ะ แต่..."

หญิงสาวแสร้งทำเป็นเงียบไป

"ชอบก็เอาสิครับ"

ซื่อห่าวที่อยากเอาใจแฟนสาวบอก ถึงราคาจะแอบแรงไปบ้าง แต่เขาก็พอไหว หากมองอีกมุมหนึ่งถ้าคนที่มาร่วมงานแต่งเห็นเจ้าสาวสวมแหวนเพชรที่ดูแพง มีราคา เขาที่เป็นเจ้าบ่าวก็ย่อมได้หน้าไปด้วยไง บวกลบคูณหารในใจอย่างไรซะก็มีแต่ผลดี

"แต่มันแพงมากนะคะ"

เจียลี่แอบกระซิบสีหน้าเกรงใจ

"แพงผมก็ซื้อได้"

และแล้วแผนของเธอในวันนี้ก็จบลงอย่างสวยงามด้วยการที่ซื่อห่าวซื้อแหวนเพชรเม็ดโตให้ ชาติที่แล้วขนาดเพชรเท่ากับหัวมดใช่ไหม ชาตินี้เธอเลยจัดไปให้สมกับเจ็ดปีที่เคยทุ่มเทแต่ผลลัพธ์ที่ได้นั้นไม่คุ้มค่าเอาซะเลย

"ผมรักคุณนะ"

เขาบรรจงสวมแหวนที่นิ้วนางให้ ซึ่งแหวนวงนี้ไม่ได้เป็นเครื่องหมายแทนใจ แต่เป็นสิ่งที่เธอทำไปเพราะอยากให้ 'เงิน' ในกระเป๋าเขาเบาบาง

เจียลี่โพสต์อินสทา

#มีคนจองแล้ว💍

ปกติเจียลี่จะไม่โพสต์อะไร แต่วันนี้เธอจงใจโพสต์รูปนิ้วนางที่สวมแหวนเพชรเม็ดโตพร้อมกับแท็กคนที่ซื้อให้ ซึ่งก่อนหน้านี้เธอตั้งค่าเป็นส่วนตัวแต่ตอนนี้เปิดสาธารณะหวังให้ใครบางคนเข้ามาส่องดู

"อยากอ้วก!"

หรูอี้ที่รู้สึกอิจฉาเบะปากเมื่อเห็นข้อความหวานบรรยายใต้ภาพ แหวนเพชรเม็ดโตวงนั้นไม่เห็นจะคู่ควรกับผู้หญิงหน้าโง่สักนิด 

"ก็ได้แค่อวด"

ตอนแรกเธอไม่เคยคิดอยากจะเข้าไปดูหรืออยากรู้เรื่องของแฟนซื่อห่าวสักเท่าไหร่เพราะที่ผ่านมาเธอคิดว่าตัวเองอยู่ในสถานะ 'พิเศษ' เหนือกว่าเพราะความลับที่กุมไว้ 

แต่...

เมื่อเห็นว่าซื่อห่าวให้ความสำคัญและทนุถนอมผู้หญิงคนนี้ทั้งที่เอากับเธอแล้วมันขัดหูขัดตา ถึงจะเป็นแค่คู่นอนแต่ความรู้สึกมันไปไกล ปลาหมอก็ไม่อยากปล่อยให้หลุดมือไป ส่วนปลาไหลตัวนี้อยู่ๆ ก็รู้สึกหวงขึ้นมา เธอไม่ชอบใจทุกครั้งที่เห็นปลาไหลเอาใจอีกฝ่ายมากกว่าด้วยความที่อยากเอาชนะก็เลยใช้ร่างกายดึงเขาให้อยู่กับเธอมากขึ้น

"เธอนี่มันเด็ดจริงๆ หรูอี้"

คำพูดของซื่อห่าวตอนเอากันทำให้หรูอี้ลำพองใจ เธอทั้งโยก ทั้งขย่มทำหน้าที่ชู้ปรนเปรออย่างหนำใจ อันที่จริงให้ลู่เหยียนซื้อให้ก็ได้ แต่เพราะความริษยาที่เกิดในใจ ทำให้แหวนที่เธออยากได้ต้องเป็นซื่อห่าวซื้อให้เท่านั้น

"ซื่อห่าว"

"หือ?"

"ฉันอยากได้แหวน"

"ก็ให้แฟนเธอซื้อให้สิ"

คำพูดของซื่อห่าวทำเธอฉุนจนหยุดการเคลื่อนไหว ลุกขึ้นหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่ เธอโมโหจนไม่อยากทำต่อไป และทิ้งให้ซื่อห่าวที่กำลังคึกได้ที่ค้างเติ่งในโรงแรม 

"หรูอี้"

ซื่อห่าวคว้าผ้าเช็ดตัวพันท่อนล่างวิ่งตามหลังเพื่อนที่เอากันยังไม่เสร็จดีก็ปัดตูดหนีไป เรียกชื่อหลายครั้ง แต่เธอก็ไม่สน ไม่หัน ไม่รู้โกรธอะไร อารมณ์ตอนนี้ทั้ง 'งง' ทั้ง 'หงุดหงิด' ผสมปนกันไป ชายหนุ่มยกมือขึ้นเสยผมถอนหายใจก่อนจะสบถออกมาด้วยเสียงฉุนๆ ว่า

"เป็นบ้าอะไรวะเนี่ย!"