Lahat ng Kabanata ng The Mafia Series: Laxus Morgan: Kabanata 31 - Kabanata 40

AMARA’S POV: Kasalukuyan akong nag-aayos ng mga gamit ko rito sa suite ni Laxus. Kasama ko sina Diana at Hershey na tila walang balak tumulong; nakabuntot lang sila sa akin habang pinapanood ang bawat tupi ko ng damit, tila ba isa akong entertainment show sa gitna ng silid. Palibhasa mga tapos na sa pagligpit kagabi palang, tsk! Nasa baba lang si Laxus, busy sa pag-aasikaso ng lahat para sa pag-alis namin. Rinig ko pa ang baritono niyang boses paminsan-minsan habang kausap sina Liander at Unique. He’s making sure everything is safe and secured before we depart this place. Grabe ang security detail sa labas, akala mo ay may ililipat na gold bar sa higpit ng bantay. O baka naman ako ang gold bar na tinutukoy niya—ang tanging asset na ayaw niyang makuha ng iba, lalo na ni Zachary. Napatingin ako sa labas ng bintana, pinagmamasdan ang huling silay ng dagat. Oh, I am gonna miss you, Batangas! Dito yata talaga tuluyang nagbago ang ikot ng mundo ko. “Akalain mo nga naman, ’no?” biglang

​AMARA’S POV ​Marahan kong hinaplos ang likod ni Laxus habang nakadapa siya sa ibabaw ko. Ramdam ko ang unti-unting pagbigat ng katawan niya—nakatulog na yata siya. Napagod ko yata ang isang Laxus Morgan. ​His cock was still inside me. Ramdam ko pa rin ang init niyon, tila nakikisabay sa mahimbing niyang paghinga sa leeg ko. I still really can’t believe this is happening. Me and Laxus, in this intimate mess, creating a world of our own sa gitna ng SLEX. ​Para sa akin, ang bakasyon sa Batangas ay hindi lang basta trip. Ito ang nag-compile ng lahat ng files sa utak ko para ma-realize ang isang katotohanan: Siya at ako ay para talaga sa isa’t isa. And I hope this won't change. Sana walang virus na sumira sa program na ito. ​Pagkaraan ng ilang sandali, naramdaman ko ang paggalaw niya. He slowly opened his eyes. His dilated pupils and dark blue eyes were looking at me as if I were the most precious treasure he possessed. Pero ang katahimikan ay agad na binalot ng tensyon nang isang

AUTHOR’S POV “Idiots!” Isang malakas na kalabog ang umalingawngaw sa underground basement ng mansion ni Laxus. Hinampas niya ang kanyang mga knuckles sa lamesang kahoy—at sa lakas niyon, tila hindi sapat ang kapal ng huli para hindi magbitak-bitak. Ang awra ni Laxus ngayon ay parang isang bagyong paparating; madilim, malamig, at nakamamatay. “Walang aamin?” sabat ni Liander sa gilid, ang kanyang boses ay puno ng pang-uuyam. Kasabay niyon ang pamilyar at nakakangilong tunog ng pagkasa ng baril. Itinutok niya ito sa hanay ng mga lalaking nakayuko at nanginginig sa harap nila. Sila ang mga trabahante ni Laxus sa port—ang mga taong pinagkakatiwalaan sa illegal shipments, pero sila rin ang mga pangunahing suspek sa pag-leak ng impormasyon tungkol sa mga illegal drugs na dumadaan sa teritoryo ng mga Morgan. Nang akmang ipuputok na ni Liander ang baril, itinaas ni Laxus ang kanyang kamay. Isang senyas para huminto. He still had one last drop of patience left in his system, and th

AMARA’S POV Pagkatapos ng seremonyas, finally... the priest said the magic words. “You may now kiss the bride.” Naghiyawan ang mga kaibigan ko at ang lahat ng taong nakasaksi sa amin nang siilin ako ni Laxus ng isang halik. It was a long, deep, and passionate kiss—the kind that makes you forget the world around you. Nang maghiwalay ang mga labi namin, nanatili kaming nakatitig sa isa’t isa, tila kinakabisado ang mukha ng taong habambuhay ko nang makakasama. In just minutes, naging engrande ang selebrasyon. Ang underground hideout at ang mansyon ay napuno ng mga elite at makapangyarihang tao. It was a fusion of danger and luxury. Busy ako sa pakikipag-usap sa mga bagong kakilala nang bigla akong hilahin ni Laxus nang may pag-iingat. “Excuse me, Mrs. Dizon. Can I borrow my wife for a moment?” He snaked his arm around my waist, claiming his territory with that signature possessive tone. “Sure thing, Mr. Morgan. Congratulations again!” nakangiting sagot ni Mrs. Dizon. “I’d like yo

AMARA’S POV Pagbaba ko sa sala, ang bumungad sa akin ay ang madilim at nakakatakot na mukha ni Laxus. My system immediately flagged the danger—not from him, but from the situation. May bahid ng sariwang dugo ang kamao niya, at halatang bago pa lamang ang bakas niyon sa kanyang balat. Agad akong tumakbo palapit sa kanya. Napatayo siya nang makita ako, and in an instant, his cold expression shattered. Napalitan iyon ng matinding pag-aalala na tila ako ang pinaka-fragile na program sa buong database niya. “What did he do to you? Did he hurt you or something? Fuck! I shouldn’t have left you alone in our room! Fuck, Zachary!” he said through gritted teeth. His voice was a low growl, vibrating with a rage that could burn the entire mansion down. Niyakap niya ako nang mahigpit, at doon lang bumalik ang katahimikan ng puso ko. Sa kabila ng amoy ng dugo at ng tensyong bumabalot sa paligid, ang mga bisig niya pa rin ang tanging lugar kung saan hindi nag-e-error ang pakiramdam ko. Ito ang hi