All Chapters of The Mafia Series: Laxus Morgan: Chapter 41 - Chapter 50

Lumapit kami sa target area. Sa gitna ng anim na nakahilerang "hardware," pinili ko ang gold-finished Derringer. Base na rin sa sinabi ng aking pinakamamahal, ito ang pakiramdam ko na mas bagay sa akin bilang isang beginner. Kahit ang totoo, gustong-gusto ko nang subukan 'yung malalaki—the high-caliber ones that scream power. I pointed the gold-finished Derringer at the target mannequins. Ang criteria ni Laxus? Simple lang pero nakakamatay: kailangan kong tamaan ang ulo at ang dibdib. That’s the deal. No room for error, no second chances. Pagkahawak ko sa baril, may kakaibang sensasyon na dumaloy sa mga ugat ko. It felt... strange. Para bang ang mga daliri ko ay sadyang hinubog para humawak ng ganitong klaseng gamit. There was no shaking, no hesitation. My system was strangely calm, as if I was finally executing a program that had been dormant in my DNA for a long time. “Steady your grip, Baby,” bulong ni Laxus habang nag-ga-guide sa akin. Naramdaman ko ang init ng katawan niya s

After our love session, Laxus pull his cock inside me. He kissed me in the forehead bago tinulungan akong magbihis pagkatapos niya. Then he helped me prepare the table. His eyes were still fixed on me, a mixture of pride and possessiveness, habang ako naman ay naglalakad na tila ba may "system lag" dahil sa panginginig ng mga tuhod ko.Dala ang malaking bowl na naglalaman ng pinakbet na pinagpatuloy kong lutuin matapos ang nangyari kanina. Inilagay ko iyon sa center ng dining table. Followed by him, who is carrying a plater full of rice and other side dish na ininit ko kanina matapos ang pakbet.Kaya marami ang pinggan sa table ay dahil hindi lang naman kaming dalawa ang kakain. This is a family dinner, mafia style.“Ayun oh! Amoy tagumpay!” pang-aasar ni Liander nang makapasok siya, kasama si Diana na agad akong niyakap nang mahigpit.“Beh, I miss you!” sabi ni Diana. Gumanti ako ng yakap sa kanya. Isang araw pa lang kaming hindi nagkikita, pero sa dami ng nangyari sa buhay ko simula

AUTHOR’S POV: Nang makaalis ang eroplanong lulan si Laxus, hindi na napigilan ni Amara ang pag-agos ng maiinit na luha. Isang linggo lang mawawala ang asawa, pero para sa kanya, tila isang milyong taon na ang bigat niyon. Tahimik siyang pumasok sa kotse kasama si Unique sa driver's seat at si Liander sa harap. Pero lingid sa kanilang kaalaman, may isang pares ng mga matang nagmamasid mula sa isang marangyang sasakyan—naghihintay sa bawat pagpatak ng luhang iyon. Habang nilalagpasan nila ang itim na BMW ni Zachary, isang mapanganib na ngisi ang sumilay sa labi ng binata. Alam niyang ito na ang tamang oras para sa plano nila ni Hilary. Dahil ngayong wala ang Haring tagapagtanggol, ang Reyna na lang ang kailangang tapatan ng kanilang tuso. --- AMARA’S POV Pagkatapos naming maihatid si Laxus, nagdesisyon akong umpisahan na agad ang training namin. Nag-alangan pa sina Liander at Unique, kesyo madaling-araw pa raw at baka pagod ako, pero sa huli ay bumigay na rin sila sa katarayan ko

AMARA’S POV Habang nasa meeting kasama ang Board of Directors ng Nexus Morgan Intel Inc., nakaupo lang ako sa dulo ng mahabang mesa sa mismong upuan ni Laxus. Sa magkabilang gilid ko, nakatayo sina Unique at Liander sa kanilang itim na suit. Seryoso silang parang mga estatwa, habang ako? Bored na bored na sa pakikinig sa taong parang robot kung magsalita sa harap. Inililibot ko ang paningin ko sa mga matatandang board members. Halatang minamaliit nila ako dahil sa suot kong pulang dress at dahil “Personal Hacker” at "asawa" lang daw ako ni Laxus. Pero wala akong pakialam. Kanina ko pa pinapaikot ang ballpen ko sa daliri, iniisip kung paano i-debug ang boring na presentation na ito. Pero sa gitna ng katahimikan, biglang bumaliktad ang tiyan ko. Isang matinding alon ng pagduduwal ang sumalubong sa akin. Parang nagka-malfunctiln ang buong digestive system ko sa isang snap. ‘Hay salamat! Kahit papaano makakaalis din sa boring na meeting na ito!’ Isip ko, kahit na hirap na

AUTHOR’S POV ​“F*ck!” ​Isang nakakapanindig-balahibong sigaw ang umalingawngaw sa bawat sulok ng mansyon nang makauwi si Laxus sa mismong araw na iyon. Kasabay niyon ay ang sunod-sunod at marahas na pagsuntok niya sa pader. Hindi alintana ni Laxus ang pagbabasag ng kanyang mga kamao o ang pagtulo ng dugo mula sa kanyang knuckles. Mas masakit ang nakikita niya sa screen ng kanyang laptop. ​Pinapanood niya ang kababuyang natanggap niya habang nasa flight siya pauwi bandang alas nueve ng umaga (London time) mula sa isang unknown identity sa isang private message. It was a video of them—mga hayop na walang mukha—na nilalapastangan ang sagradong katawan ng kanyang Reyna. Ang katawang sa kanya lamang dapat nagmamay-ari, at siya lang dapat ang makakagalaw niyon. ​“Find these men. NOW!” dagundong ng boses ni Laxus. Ang kanyang mga mata ay tila nagliliyab na sa galit, kulay abo na naging kasing dilim ng gabi. ​Agad namang kumilos ang isa pa niyang pinagkakatiwalaang tauhan, t