LOGINSa mundong pinatatakbo ng digital codes at madugong transaksyon, si Laxus ang hari. Sa umaga, siya ang makapangyarihang CEO na nagpapaikot sa mundo ng negosyo. Sa gabi, siya ang malupit na Mafia Boss na naghahari sa ilalim ng mga anino. Hawak niya ang lahat. Yaman, koneksyon, at buhay ng mga taong nangangahas na banggain siya. Ngunit may isang bagay na hindi niya kayang kontrolin nang buo: ang sarili niyang system na pinoprotektahan ng kaniyang pinakamahusay na tauhan. Si Amara ay hindi lamang isang empleyado; siya ang henyo sa likod ng mga firewall ni Laxus. Bilang kanyang Personal Software Developer at Elite Hacker, siya ang nakakakita sa lahat ng dumi at lihim na ibinaon ni Laxus sa ilalim ng mga encrypted files. Siya ang may hawak ng "Kill Switch.” Ang mga impormasyong sapat upang mapabagsak ang kumpanya ni Laxus at maipakulong siya habambuhay bilang isang kriminal. Gusto nang tumakas ni Amara. Gusto na niyang iwan ang madilim na mundong ito na puno ng panganib. Ngunit sa ilalim ng kumpas ni Laxus, ang pag-alis ay katumbas ng pagtataksil. Alam ni Laxus na ang utak ni Amara ang kaniyang pinakamalakas na sandata, ngunit ito rin ang kaniyang pinakamalaking banta. Kaya naman, gagamitin niya ang lahat ng kaniyang kapangyarihan upang panatilihin ang dalaga sa loob ng kaniyang "golden cage." Sa pagitan ng mga hacking encounters at mapanganib na engkwentro sa labas ng opisina, isang mas mapanganib na apoy ang nabubuo sa pagitan nila. Habang sinusubukan ni Amara na i-bypass ang puso ng kaniyang boss, unti-unti naman siyang nahuhulog sa bitag ng isang lalakeng handang pumatay para lamang manatili siya sa tabi nito. Sino ang unang bibigay? Si Amara ba na may hawak ng mga ebidensyang makakapagsira kay Laxus, o si Laxus na handang sunugin ang buong mundo para lamang sa minamahal niyang si Amara?
View MoreLAXUS’S POV:
"Please po, maawa po kayo. May pamilya pa po akong binubuhay." Papasok palang ako sa condo nang makita ko si Reigan na may hawak na baril. At sa paanan niya ay may isang lalaking nakaluhod at nakataas ang mga kamay, duguan na ito at puro pasa na nang makita ko. I took my work suit off and put it on the couch. Unique, my Secretary, handed me my favorite gun. It was a calibre .32 ACP also known as Welrod gun, this boy may be small but it can bury your soul alive. Its silencer is built-in kaya ito ang pinaka paborito ko sa lahat. Kinuha ko ang baril mula sa kanya at ni-tuck in sa likod ng pantalon ko, lumapit ako sa dining area kung nasaan ang lalaki saka paulit-ulit siyang sinuntok. Walang ibang maririnig sa apat na sulok kundi ang paulit-ulit niyang pagmamakaawa. There is nothing left but pure outrage. How can they do this to her? Ako lang dapat ang pwedeng humawak sa kanya! Lahat ng galit ko ay nilabas ko sa walanghiyang lalaki, yet this is not enough to take the revenge to those who hurt my woman. I'll do everything for her, even if it costs' someone else's life. Gusto kong iparamdam sa kanya ang sakit na naramdaman ko nang mga oras na nangyari iyon. Kaya nang masiguro kong durog na ang mukha ng lalaki ay tumigil ako. Tumayo ako at tumalikod sa kanya. "Bibilang ako ng hanggang sampu, para makaalis ka sa lugar na ito." "Isa... Dalawa... Tatlo..." Rinig kong humahangos na bumangon ang lalaki nang nag-umpisa akong nagbilang. "M-Maraming S-Salamat, B-boss!" Dali-dali siyang tumakbo na parang kakataying hayop. Unique handed me a clean towel to wipe off the blood in my hands. Habang nahihirapang kumilos ang lalaki, kinuha ko ang baril na naka tuck in sa likod ng pantalon ko at pinunasan iyon gamit din ang panyong pinunas ko sa aking mga kamay kanina. "You're gonna let him go, just like that?" Hindi makapaniwala si Reigan sa nasaksihan at dinuduro-duro pa ang nasabing nilalang. "Nope, just watch." I point the gun right towards the man's head, at bago pa man niya tuluyang mabuksan ang pinto ay sumabog na ang bungo niya. "Nice insan! Kakaiba ka talaga," Reigan said in amazement. A smirk form on my lips. "Grabe talaga ang nagagawa ng Pag-ibig. Tsk!" Lumapit siya sa lalaking nakahandusay sa sahig, nakakakalat na ang dugo nito sa sahig kaya inutusan ko silang linisin na ang kalat bago pa may makakita sa amin. "Clean this mess up, I'll see you all later I have some things in mind to do." I said then left. AUTHOR’S POV: Dala ang remote control ng kotse, lumabas si Laxus sa condo building na pagmamay-ari niya rin mismo. Habang naglalakad siya palabas ay nilalaro-laro pa niya ito sa kanyang kaliwang kamay, natigil lamang ito nang ay tumawag sa kanyang cellphone, kinuha niya ito sa kanyang bulsa and his anger seems to fade that quickly when he saw who the caller is. Napalitan iyon ng pag-alala. "Daddy?" His wife's sweet voice, his expression changed. Hearing her voice makes him calm. "Yes wife? Did they do something to you again? Tell me," ani niya sa malumanay na boses pero hindi matago ang pag-aalala. "No po, I am just a feeling weird lately. Can you buy apples please?" "I am on my way now wife." "Yeyey! Thank you, my hubby, anyway my friends are here now. Bye love, see you later!" And she hangout. He can't help but to smile whenever her childish side turns on. Binalik na niya ang cellphone sa bulsa at nagpatuloy na sa paglalakad palabas ng building, he presses the button on his remote control when he saw his car park outside. Pumasok agad siya sa kotse at pinaandar ang makina nito, pagkatapos ay umalis na para bilhin ang mga gusto ng asawa.AMARA’S POV:Mula nang meeting na iyon, hindi ko na masyadong nakakausap si Laxus. Naging distant na rin ako sa kanya, dahil magpahanggang ngayon, hindi ma-proseso ng isip ko ang mga kaganapan.At ang pinakamasakit sa lahat? Iyong pwesto ko na dating nakalagay sa loob ng opisina niya, kung saan natatanaw ko ng malinaw ang bawat galaw niya. Mula sa bawat kunot ng kanyang noo hanggang sa paghigop niya ng kape, ay wala na. Mag-iisang linggo na nang pinalipat niya ako ng pwesto. Dito ako nakapwesto, sa pinakadulong bahagi ng isang maliit na cubicle, kung saan naririnig ko bawat bulungan at mga tawang parang insulto sa akin sa tuwing dadaan ako. Pinapamukha talaga niya sa akin na wala akong pinagkaiba sa kanila. Na ang nangyari noon sa BGC ay isang pagkakamali, na “pure business” lang at walang personalan na kasama.Napaka-entitled mo naman kung ganoon, Amara. Malamang ililigtas ka niyan kasi hawak mo ang alas niya.Mabuti nalang talaga at lagi kong kasama si Diana, kaya hindi nila ako
AMARA’S POV: Hindi naman ganoon kahaba ang biyahe papunta sa mismong place ng meeting, as a matter of fact, it took us for about fifteen minutes to get there. Pagkababa namin, sinalubong kami ng napakaraming lalaking nakasuot ng black and white tuxedo. They even bowed in front of us, especially kay Laxus. “Boss, Mr. Saga is already here,” sabi ng isang lalaking matangkad at chinito. Ang buhok nitong itim na itim ay hanggang leeg ang haba at nakapusod ng malinis. Well, I would described him as charming. Yet, walang makakapantay kay Laxus. Syempre, loyal ako sa crush kong antipatiko. Speaking of the devil, para akong kinuryente at muntik nang mapatalon sa gulat nang bigla niya akong hinapit sa baywang. Napatingin ako sa kanya, and I saw his jaw clenched. “Most of my people are men, I don't like it when they are looking at you like that,” he whispered right in my ear. And honestly? His husky voice and soft growl– whenever his men are staring at us– hits me differently. Para akong tu
AMARA’S POV:“Where are you going?” natigil ang sana ay pag-alis ko sa aking puwesto nang tanungin niya ako. “Mag-aayos ng sarili sir, di ba sabi mo may meeting tayo with the client?” sarkastikong sabi ko. Bitbit ang black shoulder bag na bigay ni Hershey, aalis na sana ako para makapag-retouch. “You are coming with me, but...” tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa na para bang iniiscan niya ang buong pagkatao ko. “Not with that faded blazer and coffee stained sleeves,” saad niya bago naglapag ng Black Card sa table ko. “Go to Diana, and tell her to take you to the boutique outside. Pick a dress that doesn't scream, ‘Province Girl.’ You have one hour to prepare.” Dahan-dahan kong kinuha ang card. Medyo napaismid pa ako nang minention ang ‘province girl’ pero hindi ko nalang ito dinamdam, baka pagtalunan na naman namin to. Ang lamig nung card, siguro dahil sa temperature ng opisina o hindi kaya sa temperature ng may-ari? “At Marquez...” pahabol niya bago ako tuluyang makatayo,
AMARA’S POV: “I must say, I am impressed by your skills and abilities, Ms. Marquez,” lihim akong napangisi dahil sa sinabi ni Mr. Morgan. Sino ba naman kasi ang hindi? Kanina lang kung makapag-insulto akala mo siya na ang may-ari ng buong mundo, dagdag pa yung parang diring-diri siya sa resume ko. Pero ngayon, heto siya at parang naiinis, siguro nasapawan ko yung pride niya kaya ganyan siya. Pero, bago pa man ako magpa-party sa apartment ni Hershey mamaya, muling bumalik ang reaksyong lagi niyang suot. Cold stares and dangerous gaze. Tama nga si Hershey, parang binabasa niya ang buong katauhan mo sa titig palang. Yung tipong kahit tahimik, ramdam mo yung mga matatalim niyang aura. “But don't think I will let this pass between us,” dagdag pa niya. Nakaupo ngayon sa harap ng table niya, kaya he stood up and walk towards me. “Don’t you know that it is illegal to enter my private server without my consent? And in my world, it is illegal and a crime. Labag sa company rules iyon, but
Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.