Semua Bab Friend Zone | ข้ามเขตเพื่อน: Bab 41 - Bab 50

2 วันต่อมา ณ คอนโดส่วนตัวของลูก้าหญิงสาวนั่งก้มหน้าอยู่ฝั่งตรงกันข้าม บรรยากาศมีเพียงความเงียบ ภายในห้องมีฉัน ฟ่าและลูก้า เราต่างให้เวลาเธอ แล้วจากสภาพที่ได้เห็น รับรู้ได้ถึงบาดแผลลึกทางจิตใจ การจะเอ่ยถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นจำเป็นต้องใช้เวลาแล้วตั้งแต่ที่พาตัวเธอมาได้ มิเนอร์วาตัวจริง ก็เอาแต่เงียบไม่ยอมพูดกับใคร ก้าจึงใช้ผู้ดูแลเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต อาการของเธอเริ่มดีขึ้นแต่ยังมีความกลัวอยู่บ้าง“ผู้หญิงคนนั้น หลงรักเจ้าหญิงจริง ๆ นะคะ เธอ...ไม่ต้องการแม้แต่จะได้เห็นเจ้าหญิงใกล้ชิดใครทั้งนั้น เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้ว” มิเนอร์วาเริ่มเล่าต่อ จากที่เงียบมาสักพักใหญ่“...” นานเหรอ? หรือเราเคยเจอกันมาก่อน“ทั้งผู้หญิงหรือผู้ชาย เธอไม่พอใจทั้งหมดค่ะ เธอส่งคนติดตามเจ้าหญิงมาตลอด แล้วทำได้อย่างแนบเนียน เธอมีช่วงเวลาของเจ้าหญิงไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน”“...” ที่ฟี่เคยบอกว่าเธอไม่แสดงออกว่าเป็นมิตร ทั้งที่ช่วงนั้นเข้าใจว่าเธอชอบฟ่า แล้วฟี่ที่เป็นฝาแฝดกลับได้รับการปฏิบัติตัวตรงกันข้าม ที่ไม่ชอบก็เพราะแบบนี้นี่เอง...ไม่ชอบ เพราะใกล้ชิดกับฉัน“แล้วมาเดลินใช้การสลับตัวตน ผู้ใหญ่ก็ตามใจเธอกับข้

“ไม่ต้องเลย วันนี้เหนื่อยมากนะ” มือเล็กยกดันไหล่กว้างเอาไว้ ในขณะที่ฟ่าเริ่มแสดงอาการเอาแต่ใจออกมาอย่างไม่ยอม“คำตอบก็ไม่ได้ ยังขัดใจอีก”“เอาสักทีดีมั้ย ได้ทีเอาใหญ่เลย” มือเล็กยกขึ้นทำท่าจะตีเขา แต่กลับถูกฟ่าดึงไปจับเอาไว้“งั้น...คำตอบ”“อาบน้ำก่อนได้มั้ย” ฉันที่ยังต่อรองไม่หยุด“...” นัยน์ตาคมจ้องมองมา ทำเอาฉันอดที่จะหลุดหัวเราะไม่ได้“หึ...โอเค ๆ แต่งก็แต่ง ไม่ต้องหมั้นแล้วข้ามไปแต่งเลย”“...” พอได้คำตอบก็เงียบ แล้วยังเหมือนจะช็อกไปแล้ว“รีบเคลียร์ทุกอย่างให้จบเร็ว ๆ นะ อยากแต่งงานแล้ว” เสียงหวานเอ่ยขึ้นแผ่วเบา พร้อมกับสองมือยกขึ้นประคองข้างแก้มของฟ่า“...จริง” เหมือนเขาจะยังไม่ได้สติกลับมา ฉันยื่นหน้าเข้าไปใกล้ เอียงใบหน้าหอมแก้มของเขา“เป็นอะไรคะ ทำ...อึก!” ทันทีที่ปลายจมูกโด่งกดลงข้างแก้ม ได้กลิ่นน้ำหอมจากตัวของเขา ความรู้สึกคลื่นไส้โจมตีฉันจนต้องใช้มือเล็กยกขึ้นปิดปาก“เป็นอะไร” ฟ่าจับแขนทั้งสองข้างเอาไว้ แล้วถามด้วยความเป็นห่วง“เหมือนจะอ้วก จะว่าไปช่วงเย็นยังไม่ได้กินอะไรเลย โรคกระเพาะแน่ ๆ เลย” เหม็นน้ำหอมฟ่าเหรอ? เป็นกลิ่นที่ฉันชอบมากเลยนะ จะเป็นไปได้ยังไง“ถ้างั้น ไอริสไ

“อันนี้เป็นเค้กพิเศษจากทางร้าน ขอมอบให้แก่เจ้าหญิงเป็นของขวัญอวยพร ชีวิตแต่งงานที่กำลังจะมาถึงค่ะ”เค้กก้อนใหญ่วางลงบนโต๊ะในระหว่างที่ฉันกับฟ่ากำลังทานอาหารอยู่ในร้านแห่งหนึ่ง ความใหญ่ของมันเทียบเท่ากับเค้กขนาด 3 ปอนด์ แต่สิ่งที่ทำให้ตื่นเต้นไม่ได้มีแค่เค้กตรงหน้า เพราะผู้คนรอบตัวปฏิบัติกับฉันต่างกับสิ่งที่คิดเอาไว้“ขอบคุณมากค่ะ ว้าว~”เสียงหวานกล่าวขอบคุณด้วยความตื่นเต้น แล้วมองไปยังหน้าเค้กถูกวาดเป็นตัวการ์ตูนผู้หญิงกับผู้ชาย ซึ่งน่าจะแทนตัวฉันกับฟ่า“คือทางเรา เอ่อ ดิฉัน ฉัน” คุณป้าเจ้าของร้านพยายามนึกคำแทนตัวเอง สายตาของเธอมองไปยังฟ่าราวกับหาตัวช่วย“ไม่ต้องใช้คำพวกนั้นหรอกค่ะ พูดกับหนูปกติเถอะ” ฉันอดยิ้มให้กับทุกคนไม่ได้ตอนนี้โต๊ะของเราถูกล้อมไว้ด้วยคนในร้าน แล้วไม่ได้มีแค่เค้กตรงหน้า ช่อดอกไม้และของขวัญมากมาย จนฟ่าต้องเรียกคนให้มาเอาไปเก็บก่อนส่วนหนึ่ง ทุกอย่างล้วนมาจากคำยินดีของประชาชนความสบายใจนี่มันอะไรกัน ทุกอย่างที่คิดกับสิ่งที่ได้พบ ช่างแตกต่างกันเหลือเกิน“คือว่าดิฉันตั้งใจทำเพื่อเจ้าหญิงเฉพาะเลยค่ะ มีคนพูดว่าเจ้าหญิงมาที่เลยรีบผสมแป้ง แล้วลงมือทำทันที ไม่คิดว่าเจ้าหญิ

สะโพกอวบขยับโยกกลืนท่อนเอ็นแข็งของเขาไม่หยุดพัก การเคลื่อนไหวเริ่มเร็วขึ้น ริมฝีปากของทั้งสองประกบจูบเข้าหากันอย่างดูดดื่ม“อือ!” ไอริสส่งเสียงในลำคอ ทั้งที่ยังถูกจูบอยู่เช่นนั้นฟ่าใช้ปลายนิ้วบดบี้ปุ่มกระสัน เพียงเขาสะกิดมันเบา ๆ ก็ทำไอริสตัวสั่นด้วยความเสียว เขาใช้มืออีกข้างรองบั้นท้ายนุ่มออกแรงยกเร่งจังหวะ“อะ อึก!”ความจุกเสียดแทงเข้ามาในร่างกาย ทำร่างเล็กส่งเสียงอย่างกลั้นไม่อยู่ ทุกครั้งที่ท่อนเอ็นขยับเข้าออกรูดผนังนุ่ม ก็จะสร้างเสียงครางกระเส่า ผสมกับเสียงผิวกายกระทบกัน“ฟะ ฟ่า” เสียงหวานเรียกชื่อเขาข้างหู เสียงวานพร่าน่าฟังยิ่งทำให้เขาอยากได้ยินเธอเรียกชื่ออีกครั้ง“ครับ” เขาตอบกลับ แล้วเอียงใบหน้าหอมแก้มความเย็นภายในห้องที่ไม่ได้ช่วยระงับอารมณ์ร้อนรุ่ม ในตัวทั้งคู่ได้เลย ฟ่าใช้มือจับปอยผมชุ่มเหงื่อทัดหู จากนั้นก็จูบลงข้างขมับด้วยความอ่อนโยนไอริสเอนกายไปข้างหลังเล็กน้อย มือเล็กยกเสยผมที่ตกปิดหน้าขึ้น แอ่นอกล่อคนตรงหน้าทำฟ่าก้มหน้าลงมา ใช้ปากกลืนหัวนมสีหวานอย่างรวดเร็ว ดวงตากลมจ้องมองเรียวลิ้นที่หยอกล้อกับหัวนมสีหวานมันยู่ไปตามแรงดุนดันก่อนจะสั่นไหว เมื่อเขาเร่งระรัวเรียวลิ้

ดวงตาสีฟ้าสวยจ้องมองใบหน้าของหญิงสาว อาการของเธอแสดงออกชัดเจนว่ากำลังกลัวบางสิ่ง แล้วยิ่งพูดถึงฟ่าเธอก็ทำเหมือนจะร้องไห้อยู่ตลอดเวลาเธอไม่ได้แสดงอาการของคนพูดโกหก ต่อให้ฉันวนกลับไปถามเธอเรื่องเดิม มาเดลินก็ตอบตรงกับสิ่งที่พูดเอาไว้แต่แรกได้ทั้งหมด วิธีการจับผิดว่าเธอโกหกหรือไม่นั้น ใช่ไม่ได้ผลสายตาของมาเดลินมองมาที่ฉันตลอดการสนทนาด้วยเช่นกัน ราวกับว่ากำลังยืนยันสิ่งที่ตัวเองพูดว่ามันคือเรื่องจริง ส่วนฉัน...เพียงแค่รับฟัง ไม่ได้เชื่อเธอแล้วฟ่า ฉันจะเป็นคนจับอาการของเขาต่อจากนี้เอง“เจ้าหญิง...เป็นผู้หญิงที่น่ากลัวจังเลยนะคะ” จู่ ๆ มาเดลินก็พูดขึ้น สายตามองมาที่ฉันเปลี่ยนจากโศกเศร้า เป็นชื่นชม“หมายความว่ายังไงคะ?” ฉันถามกลับอย่างไม่เข้าใจ เมื่อกี้เศร้า ตอนนี้มาชมฉัน เปลี่ยนสีหน้าและการแสดงได้เร็วมาก“ไม่ว่าฉันจะพูดอะไร แต่พระองค์จะนิ่ง ฉันรู้ค่ะว่าเจ้าหญิงไม่เชื่อใครง่าย ๆ จนกว่าจะพิสูจน์ด้วยตัวเอง” เธอพูดเหมือนคนรู้จัดนิสัยฉันดี“ค่ะ” เสียงหวานตอบกลับเพียงสั้น ๆ“ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ๆ ก็ดีค่ะ อย่าเชื่อเขามากนะคะ ขึ้นชื่อว่าผู้ชาย”“...” ฉันอยู่กับเพื่อนผู้ชายเยอะ ย่อมรู้ดีอีกเช่นกัน