บททั้งหมดของ Three Little Cupids: Daddy, Steal Our Mommy’s Heart Back!: บทที่ 151 - บทที่ 160

KABANATA 152Kahit labag sa loob, walang nagawa si Enzo kundi sumunod nang tawagin siya ni Lolo Edgar. Alam niyang hindi iyon simpleng usapan lang. Hindi rin iyon matatapos nang mabilis.Sa sala, tahimik na pinanood nina Roco at Roscoe ang dalawa habang paakyat sa hagdan. Parehong nakasunod ang tingin nila hanggang sa tuluyang mawala sa paningin ang kanilang ama at great-grandfather.Nagkatinginan ang dalawa, at sabay na kumislap ang mga mata nila.Mukhang effective ang plano.Kung may makakapagpabago ng isip ni Enzo, iyon ay walang iba kundi si Lolo Edgar.Sa isip ni Roco, halos gusto niyang sumigaw.Go, Great-Grandpa!Kapit lang!Sa kabilang banda, pagpasok pa lang sa study room, agad bumigat ang atmosphere. Tahimik, pero ramdam ang tensyon sa pagitan nila.Umupo si Lolo Edgar sa sofa, habang si Enzo naman ay nanatiling nakatayo sa harap niya, tuwid ang tindig, pero halatang hindi komportable.Hindi na nagpaligoy-ligoy ang matanda.“Enzo,” malamig niyang simula, “nakalimutan mo na b

KABANATA 154Sa ospital, agad na kumilos ang mga doktor matapos malaman ang medical history ni Raki at ang mga gamot na hindi puwedeng ibigay sa kanya. Hindi na sila nag-aksaya ng oras. Sinimulan kaagad ang tamang treatment, at makalipas ang ilang sandali, unti-unting bumalik sa normal ang vital signs ng bata.Tahimik ang silid. Tanging tunog ng mga makina at mahihinang paghinga ni Raki ang maririnig.Pero kahit stable na ang lagay nito, hindi pa rin mapalagay si Anastasia. Hindi niya nakita ang pagmulat ng mata ng anak niya, kaya hindi niya magawang umalis. Nakaupo siya sa gilid ng kama, hawak ang maliit na kamay ni Raki, parang takot na takot na baka mawala ulit ito sa kanya.Napansin iyon ni Anne at marahang lumapit.“Anastasia, don’t worry too much,” mahinahon nitong sabi. “The doctor said na-delay lang talaga ang check-up at medication niya. Plus, na-stress pa siya. Pero she already took the medicine. She’ll wake up soon.”Mahinang tumango si Anastasia. “Mmm… I’ll stay here. I ju

KABANATA 156Mahigpit ang pagkakahawak ni Enzo sa cellphone, halos pumutok ang mga ugat sa kamay niya. Mabagal at madiin ang bawat salitang lumabas sa bibig niya, parang pinipigilan ang galit na gustong kumawala.“She’s already married… and she has a child.”Sa kabilang linya, tahimik si Lolo Edgar. Halatang hindi nito agad matanggap ang narinig.“What?” bahagyang napataas ang boses ng matanda. “Anastasia married someone else? Paano nangyari ‘yon, Enzo? Baka naman may misunderstanding lang.”Humigpit lalo ang panga ni Enzo. “I heard it myself. Walang mali sa narinig ko.” Sandali siyang tumigil, saka idinagdag, “She even has a three-year-old daughter.”Kung susumahin ang timeline, malinaw sa kanya kung ano ang ibig sabihin noon. Hindi pa man nagtatagal matapos niyang isilang ang anak nila, nagawa na nitong humanap ng ibang lalaki.Hindi niya alam kung alin ang mas masakit—ang katotohanan o ang ideyang parang napakadali lang niyang napalitan.Nanahimik si Lolo Edgar sa kabilang linya. M

KABANATA 158Sa kabila ng lahat, pakiramdam ni Enzo, sobrang inosente talaga ng dalawang anak niya.Si Anastasia, may bago na siyang pamilya. Paano niya maaasahan na babalik pa ito sa kanya? Bukod pa rito, ayaw niyang makita ni Anastasia ang anak niya muli. Bukod sa lahat, bukas, kailangan lang niyang magpanggap sa harap ng mga bata at asikasuhin ang sarili niyang plano.Dahan-dahang ibinaba ni Enzo ang ulo at medyo napangiti habang sinasabi, “Alright. Daddy has agreed to your request. Now, go upstairs and get some sleep, okay?”“Yay!” sabay sigaw nina Roco at Roscoe, sabay ding nagtaas ng mga braso, puno ng kasiyahan.Matapos mag-goodnight, dali-dali silang tumakbo pataas sa kanilang mga kwarto, na halos hindi makita ang kanilang maikling mga paa sa galak.Huminga nang malalim si Lolo Edgar at unti-unting nawala ang tensyon sa mukha niya. Mas maayos na ang ekspresyon kumpara kanina.“Enzo, kapag nakita mo si Anastasia bukas, makipag-usap ka nang maayos sa kanya,” paalala ng matanda.

KABANATA 160“Mommy, we miss you so much,” malambing na sabi ni Roco habang hawak ang cellphone, halos hindi maitago ang excitement sa boses.Sa kabilang linya, sandaling natahimik si Anastasia. Parang may kumurot sa puso niya bago siya sumagot, mas mahinahon ngunit punong-puno ng lambing. “Mommy misses you so much too…”Huminga siya nang malalim, saka may naalala. “By the way, kaninong phone ‘yan? Hindi ko kilala ang number.”Agad sumagot si Roscoe mula sa tabi ni Roco. “Mommy, sa teacher namin ‘to. Hiniram lang namin.”Ipinaliwanag niya na hindi pa dumarating si William dahil naipit sa traffic. Kaya naglakas-loob silang manghiram ng phone para matawagan ang ina. Hindi naman nagduda ang teacher nila at agad silang pinayagan.“Mommy,” dagdag ni Roscoe, medyo nag-aalangan pero halatang may inaasahan, “puwede po ba kayong pumunta rito? Can you pick us up? Kasama si Raki?”Hindi na nag-isip pa si Anastasia. Matagal na niyang gustong makita ang mga anak niya, at natatakot pa siyang baka w