All Chapters of ทาสรัก ประธานร้าย : Chapter 31 - Chapter 40

ตอนที่ 31.ร้อนเเรง NC+ การันต์ใช้ลิ้นของตัวเองตะโบมจูบหน้าอกคู่สวยพร้อมกับทำรอยเล็กๆสีกุหลาบไปทั่วผิวเนียนขาว เขาหมั่นเขี้ยวเนินเนื้อนั่น จนไม่สามารถหักห้ามใจตัวเองได้ ดูดดื่มขบเม้มสองเต้านานอยู่หลายนาที ทำเอาคนใต้ล่างดิ้นพล่านพร้อมกับกรีดร้องออกมาเสียงกระเส่า พรึ่บ! เสียงกางเกงขาสั้นสีดำของเจนนิสถูกถอดออกไปก่อนที่เรียวขาขาวจะถูกจับอ้าออก จนกลีบกุหลาบสีสวยปรากฎแก่สายตาของเขา การันต์อดใจไม่ไหวเอื้อมมือไปลูบไล้เนินโหนกนูนอย่างเบามือ “เธอพร้อมแล้ว” เสียงทุ้มเอ่ยบอกคนที่นอนหน้าแดงอยู่บนโซฟา เมื่อสัมผัสไปบริเวณนั้นก็พบเจอกับน้ำที่เปียกแฉะไปทั่วร่อง การันต์ถึงได้รู้ว่าเธอพร้อมแค่ไหน “จะทำก็รีบทำสิคะ มองอยู่ได้” คนตัวเล็กบ่นออกมาอย่างไม่จริงจังนัก เธอพูดเพราะรู้สึกเก้อเขินมากกว่า ก็เล่นจ้องซะขนาดนั้น….. การันต์ได้ยินดังนั้นก็ยกยิ้มขึ้นมาอย่างพึงพอใจ ก่อนที่ผ้าขนหนูสีขาวจะถูกปลดออกจากเอวสอบโดยมือข้างเดียวของเขา มือหนาเอื้อมไปหยิบกล่องสี่เหลี่ยมที่วางอยู่ข้างตัวขึ้นมาก่อนจะจัดการฉีกถุงยางอนามัยตรงหน้าออกมาเพื่อสวมใส่ไปบนแท่งร้อนต่อหน้าต่อตาเธอ เขา…..ไปเอามันมาจากไหน!?

ตอนที่ 33.เจอจังๆ รุ่งเช้า….. เจนนิสตื่นมาด้วยสภาพไร้วิญญาณสุดๆ เมื่อคืนเธอร้องไห้น้ำตาซึมจนเผลอหลับไปเพราะความเหนื่อยล้าจากบทรักที่ค่อนข้างยาวนานของประธานหนุ่ม แต่ตื่นมาเธอกลับไม่เห็นแม้แต่เงาของเขา ไม่ใช่ว่าการันต์กลับไปแล้วเหรอ เป็นเพราะคำพูดของเธอหรือเปล่า เขาถึงได้หายไปแบบนี้ ไม่ทันที่ร่างบางจะได้คิดมากไปกว่านั้น ร่างสูงของการันต์ก็เปิดประตูห้องนอนเข้ามา พร้อมกับชุดทำงานชุดใหม่ที่เขาสวมใส่อยู่ เขาไปเอาชุดมาจากไหน? “ตื่นแล้วก็ไปอาบน้ำ จะได้มากินข้าว” เจ้าของใบหน้าหล่อเอ่ยบอกเจ้าของห้องที่กำลังนั่งทำหน้านิ่งอยู่บนเตียง เขาตื่นก่อนเธอได้สักพักแล้วก็เลยลงไปเอาชุดทำงานในรถที่มักจะพกติดสำรองเอาไว้เสมอมาสวมใส่ก่อนจะเข้าครัวทำอาหารง่ายๆไว้รอเธอ “ค่ะ” หญิงสาวตอบกลับ ไม่รู้จะพูดอะไรออกมาเพราะเรื่องเมื่อคืนยังค้างคาใจไม่หาย แต่ก็ไม่กล้าเอื้อนเอ่ยหรือพูดอะไรออกมาเพราะกลัวตัวเองจะเสียใจอีก หากเขายังคงเมินเฉยไม่ยอมแสดงท่าทีอะไรออกมา ยี่สิบนาทีต่อมา….. เจนนิสเดินออกมาจากห้องนอนด้วยชุดทำงานที่ดูสุภาพ หญิงสาวชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าการันต์กำลังนั่งรออยู่ที่โต๊ะทานข้าวข

ตอนที่ 35.คนหื่น NC+ หลายวันต่อมา….. กริ๊งง กริ๊งง ~ เสียงโทรศัพท์ตรงหน้าของเจนนิสดังขึ้นก่อนที่มือบางจะเอื้อมไปหยิบมาแนบหู เพราะเครื่องที่ดังคือโทรศัพท์ของบริษัท “สวัสดีค่ะ เลขาคุณกันต์พูดสายค่ะ” ( เข้ามาในห้องหน่อย ) สั่งเสร็จการันต์ก็กดวางไปเลย สร้างความงุนงงให้เลขาสาวเป็นอย่างมาก อยู่ใกล้กันแค่นี้เขาจะโทรมาหาเธอทำไม หลังจากวันนั้นที่ได้เคลียร์ใจกัน ความสัมพันธ์ของเธอกับการันต์ก็กลับมาเป็นปกติหรือเรียกได้ว่ามันดีขึ้นกว่าปกติด้วยซ้ำ ท้้งสองมักจะไปทานข้าวด้วนกันต์ แถมการันต์ก็ชอบงอแงขอให้เธอไปนอนที่คอนโดของเขาอีกด้วย ซึ่งเจนนิสไม่สามารถขัดอะไรเขาได้อยู่แล้ว เพราะแค่ได้เห็นใบหน้าหล่อๆของประธานหนุ่มเธอก็แทบจะยอมให้เขาเกือบทุกอย่าง แต่สิ่งที่การันต์ต้องการก็ไม่ได้สมหวังเสมอไป เพราะก่อนหน้านี้หลายวันเจนนิสเป็นวันนั้นของเดือน การนอนร่วมเตียงระหว่างเธอกับเขาจึงมีเพียงการนอนกอดกันเท่านั้น แต่ทว่าแค่นั้นก็กลับทำให้คนทั้งสองรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาได้อย่างน่าประหลาด ก๊อก ก๊อก ก๊อก “เข้ามาได้” สิ้นเสียงทุ้ม ร่างสูงเพรียวก็เดินเข้ามาหยุดอยู่ในห้องทำงานของประธานหนุ่มตามคำส

ตอนที่ 37.จะเลือกใคร “เจนคงเลิกยุ่งกับคุณกันต์ไม่ได้หรอกค่ะ เพราะเจน…ชอบคุณกันต์” เจนนิสตอบกลับไปอย่างไม่เกรงกลัวอีกคนเลยแม้แต่น้อย ในเมื่อการันต์ขอให้เธอรอ เธอก็ควรจะเชื่อใจเขา เพราะฟังจากน้ำเสียงของโรสแล้ว มันคือคำพูดที่ไม่หวังดีกับเธอเลยแม้แต่น้อย มันคือคำพูดของคนหวงก้าง โรสได้ยินแบบนั้นก็หยุดชะงัก ไม่คิดว่าอีกคนจะดูพูดยากขนาดนี้ หึ…..ไม่ธรรมดาเลยสินะ ถึงว่า…กันต์ถึงได้สนใจ ( แล้วกันต์รักเธอเหรอ? ) เจนนิสเม้มปากแน่น เพราะคำพูดที่โรสสวนกลับมาทำเอาเธอหน้าชาอีกรอบ หญิงสาวไม่รู้ว่าการันต์รักเธอไหม แม้จะเคยมั่นใจว่าเขาอาจจะชอบเธอบ้าง แต่พอมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ มันกลับมั่นใจไม่ออก ( ฉันเข้าใจเธอนะ กันต์ก็เป็นแบบนี้แหละ เขาดูแลเทคแคร์ผู้หญิงดีจริงๆ ไม่แปลกที่เธอจะคิดว่าเขาชอบเธอ แต่ถามจริงๆเถอะนะ….เธอคิดว่าตัวเองจะสู้ฉันได้ไหม? ) ( ฉันคบกับเขามาแปดปี เธอคิดว่าการันต์จะชอบเธอมากกว่าที่ชอบฉันได้จริงๆงั้นเหรอ? ) คำพูดของโรสทำเอาเจนนิสน้ำตาตกใน เพราะทุกประโยคที่เธอได้ยิน เธอไม่สามารถที่จะปฎิเสธอะไรออกไปได้เลย เพราะตอนนี้ต่อให้สู้ไป เธอนั้นมีสิทธิ์แพ้โรสสูงมาก….

ตอนที่ 39.หนีเที่ยว “มึงชอบเขามากแค่ไหน? ชอบมากกว่าที่มึงรักโรสหรือเปล่า” “……” การันต์ก็นิ่งไป เพราะมัวแต่ครุ่นคิดอยู่ในใจ “ถ้ายังไม่มั่นใจในตัวเอง ก็อย่าไปให้ความหวังเขา เขารอมึงได้ แต่ก็ไม่ใช่ตลอดไปนะเว้ย” ทุกคำพูดของจอห์นยังคงดังก้องอยู่ในหูของประธานหนุ่ม ร่างสูงเดินมาหยุดอยู่บริเวณเตียงขนาดใหญ่กลางห้องที่มีร่างเล็กของเลขาสาวกำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่บนนั้น เจนนิสเผลอหลับไปตั้งแต่ตอนไหนไม่อาจรู้ได้ เธอนอนเล่นไปมาเห็นว่าอีกคนไม่เข้ามาสักทีก็เลยนอนหลับไปเพราะความเหนื่อยล้าจากการเดินทาง การันต์จ้องมองคนตรงหน้านิ่งก่อนจะกดจมูกโด่งลงไปจุ๊บแก้มนุ่มด้วยความรู้สึกบางอย่างที่อัดอั้นอยู่ภายในใจ “รอฉันหน่อยนะ….” -ตกเย็น- “เอ่อ สวัสดีค่ะ” ลิษาเดินลงมาชั้นล่างของวิลล่าก่อนมาร์ติน หญิงสาวพบเข้ากับเลขาของการัตน์เข้าพอดี จึงเอ่ยทักขึ้น “สวัสดีจ้ะ” เจนนิสตอบกลับด้วยรอยยิ้ม เธอแต่งตัวเสร็จสักพักแล้ว ส่วนการันต์เพิ่งตื่น เขาน่าจะกำลังแต่งตัวอยู่ เจนนิสไม่อยากทนอึดอัดกับเขาสองคน หญิงสาวจึงเดินลงมานั่งเล่นชมวิวรอข้างล่าง “พี่ชื่ออะไรเหรอคะ” “พี่ชื่อเจนนิสค่ะ หรือเรียกพี่ว