All Chapters of ทาสรัก ประธานร้าย : Chapter 11 - Chapter 20

ตอนที่ 12.มานอนกับฉัน! “คะคุณกันต์….” เจนนิสเบิกตาโพลง หลงลืมไปเสียสนิทว่าจะรีบกลับบ้านเพราะไม่อยากทนอึดอัดกับการันต์ แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่ทันเสียแล้ว “พี่กันต์สวัสดีครับ” ภากรณ์ที่ไม่รู้เรื่องราวอะไร เอ่ยทักคนตรงหน้าด้วยสีหน้าเป็นมิตรดังเดิม “นายมาทำไม” เพราะเขาทนฟังบทสนทนาต่อไม่ไหว จึบรีบแสดงตัวออกมาก่อนที่เจนนิสจะตอบรับคำชวนของภากรณ์ไปเสียก่อน “อ๋อ ผมมาหาคุณเจนครับ” ภากรณ์ตอบกลับตามความจริง “สนิทกันเหรอ?” เขาหันมาถามเธอ ซึ่งเจนนิสก็ยิ่งเลิ่กลั่กไปกันใหญ่กับสีหน้าเข้มดุของเขา “ครับ ก็…..” “เดี๋ยวเจนให้คำตอบในไลน์นะคะคุณภัทร” หญิงสาวเอ่ยตัดบท ไม่อยากเผชิญหน้ากับชายหนุ่มที่ทำให้เธอรู้สึกอึดอัดทั้งสองคนในเวลาเดียวกัน อีกคนก็พยายามเข้าหาเธอมากจนเกินไป ส่วนอีกคน ก็เอาแต่ทำสีหน้าเข้มจนเจนนิสรู้สึกใจไม่ดียังไงชอบกล “งั้นเดี๋ยวผมไปส่งครับ คุณเจนจะได้นั่งคิดคำตอบไปด้วย” “ไม่ต้อง….วันนี้ฉันมีธุระต้องไปทำกับเลขาของฉัน” เสียงเข้มเอ่ยบอก ทำเอาเจนนิสเหงื่อแตกพลั่ก วันนี้เธอคงหลีกหนีเขาไม่สำเร็จใช่ไหม “อ๋อ ครับ งั้นผมจะรอคำตอบนะครับคุณเจน ผมขอตัวก่อน” ว่าจบภากรณ

ตอนที่ 14.ม่านรูด ตึก ตึก เสียงขาแกร่งเดินจูงเเขนเลขาสาวมาถึงรถสปอร์ตสีขาวดำของตัวเอง การันต์ไม่พูดไม่จา เช่นเดียวกับเจนนิสที่พูดอะไรไม่ออกเมื่อได้เห็นท่าทางของอีกคน มือหนาเอื้อมไปเปิดประตูรถฝั่งตรงข้ามของคนขับ ก่อนที่ดวงตาคมจะหันมามองเธอ เพื่อสั่งให้เธอเข้าไปนั่งผ่านทางสายตา ซึ่งเจนนิสก็ยอมทำทุกอย่างตามเขาอย่างว่าง่าย ดูจากท่าทางของการันต์ในตอนนี้ ใครกล้าขัดคำสั่งก็บ้าเต็มที ปึง! ปิดประตูรถให้ร่างเล็กเสร็จ การัตน์ก็เดินอ้อมไปนั่งประจำที่ของตัวเอง ก่อนที่เท้าหนาจะเหยียบคันเร่ง กระชากรถออกไปจากร้านอาหารแห่งนี้ด้วยความรวดเร็ว บรื้นนนนนนนน เหตุการณ์ก่อนหน้านี้….. 19.00 น. “นั่นไงคะ พี่กันต์มาแล้ว” เสียงของเกวลินดังขึ้นมาก่อนที่ทุกคนจะหันไปมองคนที่เดินเข้ามาใหม่เป็นตาเดียวกัน “กันต์จริงๆด้วย ถ้าน้องไม่นัดมา กันต์ก็คงจะไม่กลับบ้านไปหาแม่เลยใช่ไหมเนี้ย” รัณนามารดาของเขาเอ่ยขึ้นมาด้วยท่าทางน้อยใจ ร่างสูงจึงเดินไปสวมกอดท่านเบาๆ “แม่ครับ ช่วงนี้ผมไม่ค่อยว่างเลย” ปากหนาเอ่ยตอบก่อนจะอ้อน

ตอนที่ 16.ปล่อยใจ NC+ “คุณกันต์ ยะอย่าค่ะ” ใบหน้าสวยร้อนผ่าว พยายามดิ้นหนีจากกายแกร่งที่เคลื่อนใบหน้าไปหยุดอยู่บริเวณกลีบกุหลาบของเธอ “อย่าดิ้น จะชิม” แผล่บ~ “อะอื้ออ คะคุณกันต์ อ๊าา” แค่เพียงปลายลิ้นของเขาสัมผัสโดนจุดอ่อนไหว ร่างกายของเจนนิสกลับไร้เรี่ยวแรง มือบางกำผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่น ความรู้สึกเสียวซ่านเริ่มฉายชัดขึ้นมาเต็มที หญิงสาวเกร็งหน้าท้องเพื่อต่อสู้กับความรู้สึกปั่นป่วน เสียวกระสันแต่ก็ทรมานไปในคราเดียวกัน ปากเล็กร้องควรญครางออกมาไม่เป็นภาษาเมื่อเจอการันต์รัวลิ้นใส่ร่องสวาทของเธอไปมา จนเกิดเสียงลามกดังไปทั่วห้อง สองนิ้วของการันต์แยกร่องนั้นออกจากกัน ก่อนที่เขาจะใช้ลิ้นของตัวเองเลียวนไปทั่วรอยแยกสีชมพูอ่อน น้ำสีใสเริ่มไหลออกมาชะโลมไปทั่วลิ้นหนา ตอนนี้อารมณ์ของเจนนิสกำลังพุ่งทะยานสูงขึ้นเพราะลิ้นของเขา เอวบางยกลอยเวิ่นไม่ติดพื้น เธอเสียวจนแทบขาดใจ….สะดุ้งทุกครั้งที่ลิ้นหนาละเลงใส่เนื้อติ่งของเธอ “อ๊าา อาา ไม่ไหว เจนไม่ไหวค่ะ กรี๊ดดด” สิ้นเสียงกรีดร้องน้ำสีใสก็เอ่อล้นทะลักออกมาจากรูสวาทเป็นจำนวนมาก เธอเสร็จสมอารมณ์ไปเป็นที่เรียบร้อย นอนหอบหายใจรวยริ

ตอนที่ 18.อดีต เจนนิสเผลอใจเต้นแรงไปกับความใส่ใจของการันต์มีต่อเธอ เขาจัดแจงเตรียมน้ำอุ่นให้เธอได้นอนเเช่ตัว แถมยังคอยดูแลไม่ห่างเพราะเห็นว่าเธอยังคงรู้สึกแสบๆบริเวณกึ่งกลางลำกาย แม้ต้นเหตุจะมาจากเขาก็เถอะ แต่เพราะเขาเป็นคนอ่อนโยนแบบนี้ไง เธอถึงเผลอใจเต้นแรงไปหลายที “ง่วงหรือยัง?” เสียงทุ้มดังขึ้น ใบหน้าสวยจึงค่อยๆหันไปมองคนที่เดินออกมาจากห้องน้ำ การันต์ในชุดเสื้อยืดธรรมดากับกางเกงขายาวลายสก็อตก็ดูสบายตาไปอีกแล้ว แม้ผมจะเปียกไม่เป็นทรงแต่เขาก็ยังคงหล่อดูดีเหมือนเดิม “เอ่อ ก็นิดหน่อยค่ะ” เจนนิสตอบกลับ รู้สึกแปลกๆที่ต้องมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันกับเขา ในฐานะอะไรแบบนี้เป็นครั้งแรก “ถ้าง่วงก็ปิดไฟนอนได้เลยนะ” เขาหันมาบอกสองมือหนายังคงเช็ดผมที่เปียกอยู่อย่างนั้น “ให้เจนออกไปนอนที่โซฟาด้านนอกก็ได้นะคะคุณกันต์” ร่างเล็กตอบออกมาตามความคิด เธออดที่จะเกรงใจการันต์ไม่ได้จริงๆ จะนอนเตียงเดียวกันกับเขามันก็ยังไงๆอยู่ ถึงจะชึกซึ้งกันแต่นังไงเขาก็เป็นเจ้านาย “เตียงก็มี จะไปนอนข้างนอกทำไม” ร่างสูงตอบกลับมาแบบไม่คิดอะไรมาก คืนนี้เขาอยากมีใครสักคนนอนด้วย เขาไม่อยากนอนเหง

ตอนที่ 20.ความสบายใจ “อยากกินอะไร” การันต์พาเจนนิสเดินขึ้นมาถึงชั้นที่เป็นโซนอาหารของห้างดังที่มีคนเดินอยู่เต็มไปหมด ก่อนจะเอ่ยถามขึ้น เจนนิสได้ยินแบบนั้นก็ได้แต่ยืนทำหน้าเครียดขึ้นมา ถามแบบนี้แปลว่าเขาจะพาเธอกินข้าวก่อนงั้นเหรอ เธอกับเขาเดินเล่นอู้งานกันมาหลายชั่วโมงแล้วนะ จนแทบจะเที่ยงอยู่แล้ว “เป็นอะไร ทำไมไม่ตอบ?” เมื่อเห็นว่าร่างเล็กนิ่งไปใบหน้าหล่อจึงหันมาถาม ก่อนที่เขาจะชะงักไปเมื่อเห็นใบหน้าสวยกำลับมุ่ยขึ้นมาราวกับกำลังขบคิดอะไรบางอย่าง “คุณกันจะทานข้าวก่อนเหรอคะ?” “ใช่” “แต่เราสายมาหลายชั่วโมงแล้วนะคะ” เจนนิสตอบกลับด้วยสีหน้าจริงจัง ทำเอาร่างสูงอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ เธอดูเป็นคนตั้งใจทำงานดีนะ… “หึ เธอจะซีเรียสอะไร ฉันเป็นเจ้าของบริษัท” การันต์ไหวไหล่ตอบกลับ วันนี้เขาตั้งใจที่จะพาเธอมาช้อปปิ้งและหาอะไรทานก่อนไปทำงาน และตอนนี้ก็ได้เวลาแล้ว ใกล้เที่ยงพอดี “แต่เจนเป็นลูกน้อง….อู้งานแบบนี้มันจะดูไม่ดีนะคะ” ปากสวยบ่นออกมาตามความคิดของเธอ “อย่ากังวล ไม่มีใครมาสนใจเธอหรอก” “ถ้าเธอไม่เลือกร้านฉันจะเลือกเองนะ” ตึก ตึก สุดท้ายเจนนิสก็ถูกประธา