All Chapters of ดั่งต้องมนต์รัก: Chapter 31 - Chapter 40

เพียงฤดีขึ้นผ่านหน้าเค้าน์เตอร์และมายืนรอที่ลิฟต์ของพนักงานแต่ก็ได้ยินเสียงนินทามาเป็นระยะเธอชินแล้วเพราะตั้งแต่อยู่แผนกบัญชีก็โดนมาตลอด “ดูสิ อยู่ดีๆ ก็ได้เลื่อนตำแหน่งไม่รู้ใช้อะไรไต่”อิงวราแผนกงานแผนกบัญชีเช่นเดียวกับหญิงสาว ที่ไม่ชอบหน้าเพียงฤดีเพราะว่าหญิงสาวนั้นสวยกว่าทำงานเด่นมีแต่หนุ่มตามมาขายขนมจีบ “คงไม่ได้ใช้เต้าไต่ขึ้นมาหรอกนะ” พนักงานอีกคนก็พูดขึ้นมาด้วยความอิจฉาเข้ามาทำงานแค่ไม่กี่ปีก็ได้เลื่อนขั้นเสียแล้ว สวยขนาดนี้ก็ไม่แปลก “หนูดี ไม่ได้เจอกันนานเราไปกินข้าวกัน” กันติมาแสร้งทำเป็นเดินผ่านสองคนนั้นมาและมาหยุดอยู่ที่หน้าหญิงสาว “งั้นตอนเที่ยงเราไปกินข้าวด้วยกัน” เพียงฤดีส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตรแต่ก็รู้ว่าในใจเพื่อนคนนี้คิดอะไรอยู่ แต่ในเมื่อกันติมายังไม่สร้างความเดือดร้อนอะไรให้ “ดีๆ งั้นเกรชจะได้ชวนพี่กันมาด้วย” กันติมายิ้มอย่างพึงพอใจเพราะจะได้เอาชื่อเพียงฤดีไปอ้างให้กัมปนาทยอมมาทานข้าวเที่ยงด้วยกัน “ท่านประธานมา” ทุกคนต่างพากันเงียบและหลักทางให้พระรามเดินมาขึ้นลิฟต์สำหรับผู้บริหาร บางคนก็มองพระรามด้วยใบหน้าที่เ

เพียงฤดีมาเดินเลือกซื้อเสื้อเห็นเนกไทก็คิดถึงพระรามขึ้นมาจึงเดินเลือกสักพัก ระหว่างที่กำลังจ่ายเงินก็มีเสียงทักขึ้นมาหญิงสาวจำได้ดีว่าเสียงนั้นคือภูภูมิ“หนูดี ไม่ได้เจอกันนานเลย”“ภูมิ!” เพียงฤดีทำสีหน้าตกใจแต่ก็ปรับสีหน้าให้เป็นปกติและส่งยิ้มให้ชายหนุ่ม“ว่างป่ะ ไปกินข้าวกันไหม”“ได้สิ” ทั้งสองจึงเดินไปร้านอาหารภายในห้างสรรพสินค้าโดยเลือกร้านอาหารญี่ปุ่น เพียงฤดีระวังตัวมากขึ้นเพราะกลัวว่าภูภูมิจะทำอะไรขึ้นมาอีก“เพราะมึงเลยช้าฉิบหายเมียกูหายไปไหนแล้ว”“กูเร็วสุดแล้ว มึงลากกูออกมาทำไม”พระรามหัวเสียที่ตามเพียงฤดีไม่ทันเพราะอมรมัวแต่ชักช้าลีลากว่าจะหาที่จอดรถได้จนตอนนี้ก็ยังไม่เจอกับหญิงสาว ทำให้ทั้งสองยืนทะเลาะกันอยู่“มึงกลัวเมียมึงซุกเด็กไว้หรือไง”“ตบปากตัวเองร้อยครั้งเลย” พระรามมองหน้าอมรจึงเดินไปตามหาหญิงสาวต่อเดินผ่านร้านอาหารไปจึงหยุดชะงักเพราะเห็นเมียตัวเองกำลังนั่งกินข้าวกับผู้ชายคนอื่น“ซุกเด็กจริงๆ ด้วยวะ”“ถ้ามึงไม่อยากตกงานหุบปากเดียวนี้” ทั้งสองคนเหมือนขโมยที่กำลังจ้องเหยื่ออยู่พระรามแอบยืนอยู่หลังเสาและพยายามที่จะนิ่งฟังแต่ก็ไม่ได้ยินอะไร“ทำยังไงถึงจะได้ยินวะ”“เข้าไ

หนึ่งเดือนเต็มที่เพียงฤดีไม่ได้เข้าไปทำงานเพราะไม่อยากไปเจอสังคมที่แย่เลยอยู่เป็นแม่บ้านให้ชายหนุ่ม ทีแรกพระรามเสนอให้หญิงสาวลาออกแต่เพียงฤดีก็ขอกลับไปคิดดูก่อนวันนี้เลยจะเข้าบริษัทสักหน่อย “ไม่บอกพี่รามดีกว่า” อิงวรากับพริ้งเพราก็กลับมาทำงานปกติและสงบปากสงบคำมากกว่าเดิมเพราะกลัวว่าจะโดนไล่ออก ตอนนี้พนักงานต่างมามุงดูที่บอร์ดประกาศข่าวสารประจำวันและต่างพากับซุบซิบจนเกิดความสงสัยให้กับอิงวราจึงเดินฝ่าฝูงชนเข้ามา และข้อความบนบอร์ดก็ทำให้หญิงสาวแทบเป็นลม ประกาศถึงพนักงานทุกคน นางสาวเพียงฤดี วรวงศ์คุณากรหรือ สิริอนันต์ (สกุลเดิม) ได้จัดงานแต่งงานและจดทะเบียนสมรสกับ พระราม วรวงศ์คุณากร (กรรมการบริษัท) ตั้งแต่วันที่ 9 พ.ย 2566 เกรงว่าพนักงานจะเข้าผิดจึงแจ้งให้ทราบว่าทั้งสองเป็นสามี-ภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย ใครที่นินทาว่าร้ายให้บุคคลอื่นเสียหาย ทางบริษัทขอดำเนินคดีความตามกฎหมายต่อไป ทิ้งท้ายไว้ด้วยรูปงานแต่งงานของเพียงฤดีกับพระรามที่ทั้งสองยิ้มจนแก้มปริอย่างมีความสุข “ชะตาขาดแล้วยัยอิง” “แกก็ด้วยแหละพริ้ง” เพียงฤดีเดินเ

“อ่าส์! พี่ราม” “ยกสะโพกขึ้นหน่อยเสียบเข้าไม่ได้” พระรามบอกให้หญิงสาวยกสะโพกขึ้นในรถดูแคบไปนิดแต่ก็อยากลองเปลี่ยนสถานที่ดูบ้าง “อ๊ะ! ค่อยๆ เข้ามานะคะหนูดีกลัวเจ็บ” พระรามจับสะโพกหญิงสาวกดลงแม้ว่าจะร่วมรักกันมากี่ครั้งแล้วร่องสวาทก็ยังตอดรัดเหมือนเดิม เสียงหนาครางออกมาอย่างมีความสุข “หนูดี ซี๊ดดดด ขยมพี่แรงๆ เลย” พระรามปรับเบาะให้ถอยไปข้างหลังจนสุดและเอนเบาะนอนมองการกระทำของหญิงสาวหน้าอกที่เด้งตามแรงกระแทกทำให้พระรามยื่นมือมาขย้ำ “อ่าส์! อื้อออ มันเสียวพี่รามอย่าขย้ำแรงสิคะ” “ก็นมเมียใหญ่พี่นมมันเด้งสู้มือดี” ทั้งรถได้ยินแต่เสียงครางของหนุ่มสาวหากใครเข้ามาเห็นต้องได้ยินแน่แถมรถหรูราคาแพงยังโยกตามจังหวะเข้าออก เพียงฤดีเกาะไหลชายหนุ่มไว้แน่นเพราะใกล้จะได้ขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ด “อะ อร้ายยย..!!” หญิงสาวซบหน้าเข้ามาที่แผงอกของชายหนุ่มอย่างหมดแรงเหงื่อไหลออกมาตามไรผม พระรามยื่นมือเข้ามาเช็ดให้ “ข้ามไปเบาะหลังเดี๋ยวพี่ทำให้” เพียงฤดีไม่รอช้าที่จะข้ามไปเบาะหลังรถส่วนพระรามก็รีบตามมาและใช้ท่อนเอ็นแทงเข้าม

“อื้อออ อืม” เพียงฤดีค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาเมื่อมีสิ่งกำลังรบกวนการนอนของหญิงสาว แต่เพิ่งคิดได้ว่าเธอยังอยู่ในอ่างแช่น้ำแต่เมื่อไปรอบๆ ตัวก็เห็นว่ากำลังนอนอยู่บนเตียง “เข้ายากจังเลยวะ” “อ๊ะ พี่รามหยุดเดี๋ยวนี้นะ” เพียงฤดีได้สติขึ้นมาเมื่อพระรามกำลังจะลักเธอไม่สิ เรียกว่าลักหลับเลยแหละเพราะตอนนี้ท่อเอ็นกำลังถูกดันเข้ามาในร่องสวาท “หยุดไม่ไหวแล้ว อ่าส์” ใครจะหยุดได้เข้ามาขนาดนี้แล้วแถมกลิ่นกายหอมๆ ยังมายาวยวนอารมณ์เขาอีก “อื้อออ!” เพียงฤดีต้องหลับลึกขนาดไหนเพราะไม่รู้สึกตัวเลยว่าขึ้นมานอนอยู่บนเตียงได้ยังไง เสียงครางของหญิงสาวเลดรอดออกมาตอนนี้ท่อนเอ็นถูกดันเข้ามาจนมิดลำ “ซี้ด! กระแทกแล้วนะเมียจ๋า” พระรามไม่รอช้ากระแทกสะโพกเข้าหาหญิงสาวสุดแรงจนเพียงฤดีต้องเกาะไหล่ชายหนุ่มไว้แน่น “ไหนว่าจะไม่มายุ่งกับหนูดีไง” ไม่พ้นวันยังมาลักหลับเธอได้เลย แถมยังตีหน้ามึนไม่สนใจอะไรทั้งนั้นหญิงสาวจึงจิกเข้าที่แผ่นหลังของชายหนุ่มจนเกิดรอยเล็บขึ้นมา “พี่เจ็บนะชอบรุนแรงก็ไม่บอกจะจัดให้หนักๆ เลย” “ถ้าทำจริงๆ หนูดีจะโกรธให้นานๆ เลยคอยดู”