All Chapters of ดั่งต้องมนต์รัก: Chapter 51 - Chapter 60

สองสัปดาห์แล้วที่คีตะวันต้องอาศัยอยู่ที่ไร่ของตรีเมฆในแต่ละวันหญิงสาวต้องสู้รบกับชายหนุ่มวันนี้คีตะวันจึงออกมาเดินตลาดเย็นพร้อมกับอ้อมที่ทั้งสองสนิทกันมากขึ้น“เอ๊ะ นั้นคุณรสิริน”“รสิริน?”คีตะวันจึงมองตามที่อ้อมบอกไม่รู้ว่าหญิงสาวเป็นใครและเธอก็ไม่อยากจะรู้จักด้วย“เขาว่ากันว่าคุณรสิรินมาชอบคุณเมฆค่ะ เป็นลูก ส.ส. ในเขตนี้ เลยถือดีบอกทุกคนว่ากำลังคบหาดูใจกันอยู่”คีตะวันมองไปที่หญิงสาวรูปร่างหน้าก็จัดว่าสวยแต่คิดไปเองว่าคบหาดูใจกันกับผู้ชายก็ไม่หน้าใช่ บางที่ตรีเมฆอาจจะคบหาดูใจกันอยู่จริงๆ ก็ได้“คุณรินนั้นรถคุณเมฆหรือเปล่าคะ” มินตราชี้ให้เจ้านายสาวดูเพราะรถสปอร์ตคันหรูของตรีเมฆแถวนี้มีคันเดียวและชื่อที่ติดอยู่ข้างประตูรถ“ทำไมไม่เห็นคุณเมฆเลย” รสิรินลูกสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในเขตนี้ เธอแอบชอบตรีเมฆมานานและไปไหนด้วยกันบ่อยจนทุกคนแถวนี้คิดว่าทั้งสองกำลังคบหาดูใจกัน“มีผู้หญิงสาวเหมือนกำลังจะขับไปเลยค่ะ”รสิรินไม่รอช้ารีบสาวเท้าไปที่รถหรูที่จอดอยู่ข้างตลาดโดยมีหญิงสาวสองเดินกำลังเก็บของขึ้นรถอีกคนหนึ่งเธอคุ้นหน้าเป็นอย่างดี ส่วนอีกคนที่ทั้งสวยราวกับสาวเมืองกรุงทำให้เธอต้องรีบ“รถคุณเมฆนี

“นายเดินตามฉันมาทำไม” คีตะวันเริ่มไม่พอใจหญิงสาวเดินไปทางไหนตรีเมฆก็มักจะเดินตามตลอดจนเธอก็เริ่มไม่พอใจ “ไร่ฉัน ฉันจะเดินไปไหนก็ได้” “นายนี่มันกวนประสาทดีจริงๆ” คีตะวันกำลังจะเดินออกไปจากโรงอาหารของคนงานแต่สายตามองไปเห็นสองสาวที่กำลังเดินผ่านมาพอดี วันนี้เธอไม่มีอารมณ์จะเถียงด้วย “ซันนี่เดี๋ยวสิ!” ตรีเมฆที่เห็นท่าไม่ดีจึงเรียนคีตะวันให้ช่วยแต่เหมือนว่าจะสายไปแล้ว “ฉันไม่อยู่เป็นไม้กันหมาให้หรอก” คีตะวันจึงรีบเดินออกไปแต่ก็ไม่ทันสองสาวที่เข้ามาก่อน กะว่าจะเดินผ่านแต่ก็ถูกทั้งสองเรียกไว้ไม่ใช้สิเรียกหาเรื่องมากกว่า “อ้าว คุณซันนี่จะไปแล้วเหรอคะ” รสิรินพูดขึ้น “พอดีฉันมีการมีงานต้องทำไม่ว่างตามจับผู้ชายนะวันนี้ฉันยกให้เลย” คีตะวันจึงเดินออกไปโดยไม่สนว่าตรีเมฆจะรู้สึกยังไง ด้านชายหนุ่มได้แต่เข็นเขี้ยวในใจและคาดโทษคีตะวันไว้ “ผู้หญิงคนนี้ในละครก็ร้ายตัวจริงยังจะร้ายอีก” ดลณดาเดินเข้ามาพูดใกล้ๆ ให้ตรีเมฆได้ยินเธออุตส่าห์ตามอ่านประวัติของคีตะวันเกือบทั้งคืน “กรุณาพูดจาให้ดีด้วยครับ” ชายหนุ่มไม่ชอบใจที่คีตะวันโดนคนอื

กริ้ง! เสียงออดหน้ารั่วประตูบ้านดังขึ้นถี่ๆ จนเจ้าของบ้านต้องแหกตาตื่นขึ้นมาในยามเช้าทั้งๆ ที่เขาเพิ่งจะเล่นผีผ้าห่มกับสาวข้างกายไปคุณากรลงจากเตียงและใส่เสื้อผ้าอย่างรีบร้อน “ซันนี่!” คุณากรรีบเปิดประตูให้หญิงสาวเข้ามาหลบฝนในตัวบ้านก่อนเพราะฝนกำลังตกลงมา แต่พอเห็นน้ำตาของหญิงสาวแล้วเขาก็รู้สึกสงสารเพื่อนของเขาปล่อยให้คีตะวันมายืนตากฝนได้ยังไง “พี่กร ฮึก ฮือ” เมื่อไม่มีอะไรจะเอ่ยออกมาคีตะวันจึงโผล่เข้ากอดชายหนุ่มและปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาเมื่อเช้าหญิงสาวรีบลุกขึ้นมาแต่งตัวเพื่อรีบออกจากบ้านเพราะทนเห็นหน้าตรีเมฆไม่ได้ถึงแม้จะเจ็บและแสบบริเวณนั้นแต่ก็ยังพาตัวเองออกมาจากไร่ได้ “เกิดอะไรขึ้นเดี๋ยวเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนดีกว่า เอ่อ เข็มช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ซันนี่หน่อย” คุณากรหันไปเจอกับเขมอัปสรพอดีจึงให้หญิงสาวมาช่วย “นี่ซันนี่คนของไอ้เมฆอย่าเพิ่งเข้าใจผิดไป” “ค่ะ” ไม่นานคีตะวันก็ผล็อยหลับไปเพราะความเพลียและไข้เริ่มขึ้นเขมอัปสรจึงช่วยดูแลหญิงสาวเมื่อเห็นรอยรักแถวหน้าอกจึงรู้สึกเห็นใจ “ซันนี่เป็นยังไงบ้าง” “ให้กินยาแล้วค

เช้าวันถัดมาพระรามจึงเข้ามาเยี่ยมพี่ชายพร้อมกับเพียงฤดีที่เดินทางมาด้วย ครั้งแรกหญิงสาวจะปล่อยให้ทั้งสามอยู่คุยกับแต่เพียงฤดีก็เรียกไว้เสีย ทั้งสองคุยกันไปเรื่อยเปื่อยจนตรีเมฆกลับมา“นี่เบอร์ติดต่อหนูดีค่ะ หนูดีจะกลับกรุงเทพในอีก 2 วัน มีอะไรติดต่อมาได้ค่ะ” “คุยอะไรกันอยู่” ตรีเมฆเดินเข้ามาพอดีเห็นเพียงฤดียื่นโทรศัพท์ให้ตีตะวันจึงตาลุกวาวขึ้นมา “เปล่าค่ะ พี่รามเรากลับกันเถอะค่ะ” เพียงฤดีจึงลากพระรามและไม่พูดอะไรปล่อยให้ตรีเมฆกับคีตะวันได้อยู่ด้วยกัน หวังว่าตรีเมฆจะรู้ใจตัวเองในเร็ววัน“คุยอะไร!” “ปะ เปล่าค่ะ” คีตะวันหลบสายตาชายหนุ่มตอนนี้ตรีเมฆลากเธอกลับมาถึงบ้านแล้วพร้อมกับการเค้นเอาคำตอบว่าคุยอะไรกับเพียงฤดี “ซันนี่ พี่ถามอย่าหลบตา” “ฉันจะคุยอะไรกันมันเกี่ยวอะไรกับนาย” คีตะวันเริ่มโมโหขึ้นมาเพราะนิสัยไม่ชอบให้ใครมาบังคับเจ้ากี้เจ้าการ หากอยากจะบอกเธอจะบอกเองตรีเมฆไม่รู้เป็นอะไรทำตัวยังกับกลัวว่าเธอจะหนีไปไหน “เป็นผัว!” “คอยดูนะฉันจะหนีกลับกรุงเทพไม่มาเจอหน้านายอีกเลย อื้ออออ..!” คีตะวันถูกชายหนุ่มปิดปากด้วยปากหนาๆ

งานเลี้ยงของรณชัยที่ได้รับการไว้วางใจจากประชาชนให้เป็นผู้แทนราษฎรต่อไปสมัยที่ห้า จึงจัดงานเลี้ยงฉลองพร้อมกับเชิญชวนตรีเมฆตามคำขอร้องของลูกสาว “ยัยมินฉันสวยหรือยัง” “สวยที่สุดเลยค่ะคุณริน” รสิรินหมายมั่นว่าจะต้องได้ครอบครองตรีเมฆคืนนี้จึงคิดวางแผนร้ายที่จะจับชายหนุ่มในอยู่หมัด ยังไงเธอก็ต้องได้ตรีเมฆมาครอบครอง “ดีคืนนี้เตรียมตัวให้พร้อม” “ของพร้อมแล้วค่ะ” มินตราเตรียมของที่เจ้านายต้องการไว้พร้อมเรียบร้อย “ดี พอตอนเช้าแกก็รีบร้องโวยวายเลยนะพ่อจะได้เข้ามาเห็นพอดี” รสิรินเหยียดยิ้มอย่างพอใจที่ครั้งนี้ชายหนุ่มมาหาหญิงสาวถึงที่เป็นโอกาสอันดี “เก็บอาการหน่อยยังไงคุณเมฆเขาก็ต้องมา” รณชัยส่ายหน้าให้กับลูกผู้ชายเขาไม่รักก็ไม่รู้จะตามตื๊อเขาทำไม “คุณพ่อ!” “ผู้ชายมีตั้งเยอะตั้งแยะไม่มอง” ด้านตรีเมฆกำลังขับรถมาจอดที่ลานจอดรถแต่ไม่ยอมให้คีตะวันลงจากรถเพราะเขามีสิ่งของอย่างหนึ่งที่จะทองให้หญิงสาว ตรีเมฆหยิบกล่องขนาดเล็กขึ้นมา “อะไรคะ” “แหวนแต่งงานของเราไงครับ” ตรีเมฆสั่งทำแหวนคู้พร้อมสลักชื่อของทั้งสอ