Lahat ng Kabanata ng His Suit, Her Secret : Kabanata 11 - Kabanata 20

Tahimik ang buong office.Pero sa loob ng silid ni Eli, hindi tahimik ang mundo.Mabilis ang galaw ng mga daliri niya sa keyboard. Sunod-sunod ang paglabas ng codes sa screen, parang walang katapusan. Ang mga mata niya ay nakatutok, seryoso, at walang kahit anong pag-aalinlangan.Hindi ito simpleng trabaho.Hindi ito simpleng pag-type.Ito ay laban.Isang laro na hindi puwedeng matalo.“Come on…” bulong niya habang patuloy sa pagta-type.Hindi pa siya tapos.Kahit natanggal niya ang trace kanina, alam niyang hindi doon matatapos ang lahat. Kung si Adrian ang nasa likod nito, siguradong hindi ito basta-basta titigil.At tama siya.Biglang nag-flicker ang screen niya.Napahinto siya sandali.“...What?”May bagong access attempt.Mas malalim.Mas agresibo.Mas mabilis.Napangiti si Eli nang bahagya.“So you’re pushing back now…”Hindi na siya nag-aksaya ng oras. Mabilis siyang nag-type ulit, pinapalakas ang defense niya, habang sinusubukang tuklasin kung saan nanggagaling ang bagong int

Tahimik ang umaga sa Velmont Corporation.Pero para kay Eli, hindi ito ordinaryong araw.Habang naglalakad siya sa hallway, ramdam niya ang mga tingin ng mga tao sa kanya. May halong paghanga, curiosity, at… inggit.Lalo na matapos ang nangyari kahapon.Ang eksena.Ang paghawak ni Adrian.At ang ginawa niyang pang-aasar.“Grabe si Eli…”“Ang tapang niya talaga…”“Hindi ako makapaniwala na ginawa niya ‘yun kay sir…”May mga bulong.May mga tingin.Pero wala siyang pakialam.Sanay na siya.Mas mahalaga sa kanya ngayon…Ang taong nagtulak sa kanya.Napangiti siya nang bahagya.“Let’s begin…” bulong niya sa sarili.Pagdating niya sa office niya, agad niyang binuksan ang laptop niya.Mabilis.Diretso.Walang pag-aalinlangan.Binuksan niya ang file na nakuha niya kagabi… ang CCTV footage.Nandoon ang ebidensya.Malinaw.Hindi matatakasan.Pero hindi niya ito gagamitin agad.Hindi siya ganoon maglaro.Kung sisirain niya ang kalaban…Dahan-dahan.Mas masakit.Mas satisfying.Samantala, sa ka

Tahimik ang umaga.Pero hindi tahimik ang nararamdaman ni Eli.Habang naglalakad siya papunta sa office, ramdam niya na may nagbago. Hindi niya maipaliwanag, pero parang mas mabigat ang hangin. Parang bawat tingin sa kanya ay may kahulugan na.At alam niya kung bakit.Dahil kay Adrian.Simula kahapon, iba na ang paraan ng pagtingin nito sa kanya.Hindi na lang basta boss.Hindi na lang basta curious.Kundi…Parang may hinahanap.At si Eli ang sagot.Pagpasok niya sa executive floor, napansin agad siya ng mga employees.“Good morning, Eli!”“Ang aga mo today ah!”Ngumiti siya nang bahagya.“Good morning.”Pero hindi siya nagtagal sa pakikipag-usap.Diretso siya sa office ni Adrian.Kumatok siya.Knock. Knock.“Come in.”Pagpasok niya, nakita niya si Adrian na nakaupo sa desk, seryoso ang mukha habang may binabasang documents.“Sir, your schedule for today.”Inilapag niya ang tablet sa harap nito.Tahimik si Adrian.Hindi agad nagsalita.Sa halip…Tiningnan lang siya.Diretso.Matalim.

Tahimik ang gabi sa bahay nila Eli.Pero ang tahimik na iyon, hindi kapayapaan.Kundi parang hangin bago ang bagyo.Nakahiga si Eli sa kama, nakatingin sa kisame. Hindi siya makatulog. Kahit anong pikit niya, bumabalik pa rin sa isip niya ang mga nangyari buong araw… si Adrian, ang mama niya, at ang bigat ng mga salitang hindi niya gustong marinig.“Damn…” mahina niyang bulong.Tumayo siya, lumapit sa bintana.Sa labas, maliwanag ang ilaw ng city, pero sa loob niya… madilim.“Bakit parang lahat sabay-sabay…” bulong niya.Napahawak siya sa dibdib niya.Hindi siya mahina.Alam niya iyon.Pero bakit ganito kabigat?Biglang may tunog sa labas.Isang sasakyan.Huminto sa harap ng gate.Napakunot-noo si Eli.“Anong oras na…”Hindi niya pinansin sa una. Pero ilang segundo lang, may narinig siyang gate opening.Automatic.“…” tumigil siya.May pumasok.Sa baba ng bahay….“Sir, may bisita po…”“Wala akong inaasahang bisita.”Putol ng mama niya, medyo nag-aalala ang boses.Pero huli na.Narinig

Maaga pa lang pero ramdam na ang kakaibang tensyon sa Velmont Corporation. Hindi ito yung normal na busy atmosphere ng isang malaking kumpanya. May kakaibang bigat sa hangin… parang may mangyayaring hindi inaasahan.Isa-isang dumarating ang mga executives at department heads, tahimik pero halata ang curiosity sa mga mata nila. May bulungan dito, may tinginan doon, pero walang may lakas ng loob magsalita nang diretsahan.Sa gitna ng lahat ng iyon, tahimik lang na nakatayo si Eli sa gilid ng conference room. Hawak niya ang tablet niya, calm ang expression, parang wala siyang pakialam sa nangyayari sa paligid. Pero sa loob niya… lahat ay nakaayos na.Every detail.Every move.Every outcome.Pinaghandaan niya ito.Hindi lang para kay Aira.Kundi para sa lahat ng tulad niyang inaapi at tinatapakan.At higit sa lahat…Para sa sarili niya.Hindi na siya yung batang walang magawa kundi umiyak at magtiis.Ngayon…Siya na ang magpapabagsak.“Sir, ready na po ang lahat.”Tumango lang si Eli sa s