Alle Kapitel von ภรรยารอหย่า: Kapitel 131 – Kapitel 140

“เพราะสวยหรือเปล่าคุณเวย์เขาถึงได้รับเข้ามาทำงาน ฉันได้ยินแว่ว ๆ ว่าทั้งคู่เคยเป็นแฟนกันมาก่อน หรือว่างานนี้ถ่านไฟเก่าจะคุวะ”สาวผมยาวปากแดงซึ่งเป็นขาเม้าท์ประจำแผนกพูดขึ้น ทำเอามนลิตากำมือแน่นแฟนเก่าเหรอ คนไหนกัน เพราะกว่าจะโตมาได้และแต่งงานกับเธอก็ผ่านมือผู้หญิงมาหลายคนเหมือนกันความอยากรู้ทำให้ร่างอ้วนไถเก้าอี้เข้าไปอยู่ในวงสนทนาและเป็นฝ่ายถามขึ้นมาบ้าง “เขาชื่ออะไร พี่พอจะรู้ไหม”“ชื่ออินทุภา ดีกรีผู้ประกาศข่าวจากทีวีต่างประเทศเลยนะ”ทุกอย่างเหมือนถูกกดหยุดนิ่งไว้เมื่อได้ยินชื่อของผู้หญิงคนนั้น หัวใจของมนลิตาแทบหยุดเต้น เธอกลับมาทำไม มีจุดประสงค์อะไรหรือเปล่าในเมื่อเลือกที่เลิกกับพี่เวย์ไปแล้วแถมยังทรยศและหักหลังเขาไปอีกยังกล้ากลับมาเจอหน้าเขาอีกเหรอ“มน...มนลิตา”เสียงทุ้มของท๊อปร้องเรียกดังขึ้นและดังขึ้นอีกจนเจ้าตัวสะดุ้งหลุดออกจากภวังค์ “คะพี่ท๊อป มีอะไรคะ”พี่ท๊อปยืนเท้าสะเอวมองตรงหน้ามาด้วยใบหน้าบึ้งตึงพร้อมกับชูกระดาษหลายใบในมือขึ้นโบก เธอจำได้ว่ามันเป็นสรุปเนื้อหาข่าวคดีเหยื่อถูกลักพาตัวเมื่อวาน“เนื้อหาข่าวไม่ผ่าน มีบางช่วงแกเขียนข่าวโจมตีตำรวจมากเกินไป ฝ่ายตรวจสอบเลยไม่ให

“ดึกแล้วทำไมยังไม่นอน”“นอนแล้วค่ะ แต่นอนไม่หลับ” ปากพูดแต่มือก็ยังคงเข็ดเนื้อเช็ดตัวให้“ทำไมถึงนอนไม่หลับ”“จะหลับได้ยังไงก็พี่เวย์ยังไม่กลับมา”คำว่ารอมันพูดไม่ยากหรอก หากแสดงมากไปว่าเธอมีใจให้และเป็นห่วงเขามากมันจะกลายเป็นจุดอ่อนได้“ต่อไปไม่ต้องรอแล้ว อย่าสร้างความผูกพันของเราไปมากกว่านี้ เพราะพี่กำลังจะหย่ากับมน”มืออวบชะงักลงหัวใจข้างซ้ายปวดหนึบขึ้นมา ลำคอเริ่มตีบตันด้วยก้อนสะอื้นวิ่งขึ้นมาจุกบริเวณคอ ดวงตาแดงก่ำ แต่งงานกันมาสามปีนี่เรียกว่าเป็นครั้งแรกที่เขากล้าเอ่ยปากขอหย่ากับเธอ“ที่อยากหย่าเพราะว่าคุณอินกลับมาใช่ไหมคะ”“อือ ที่ผ่านมาฉันทนอยู่เพื่อทำให้เธอเจ็บปวดเท่านั้น แต่ตอนนี้ฉันพอแล้ว คนที่ฉันรักกลับมาแล้ว”เธอรู้ ทำไม่จะไม่รู้ล่ะว่าเขาอยากทำให้เธอรู้สึกไร้ค่าในสายตาเขา แต่ที่ผ่านมามันไม่เคยมีผลกระทบอะไรเลย แต่ที่มีผลกระทบเลยก็คือตอนนี้ต่างหาก“แล้วถ้ามนไม่หย่าล่ะคะ”“เธอจะยื้อไว้ทำไม ในเมื่อเราไม่ได้รักกัน”“แล้วใครบอกล่ะคะ ว่ามนไม่รักพี่เวย์”ชายหนุ่มนิ่งอึ้งไปชั่วขณะยันศอกตัวเองลุกขึ้นมาจากที่นอน แววตานั้นเต็มไปด้วยความสงสัยแต่ไม่ได้แปลกใจกับคำสารภาพนั้นสักเท่าไร“อย

“อุ๊บ...อุแหวะ”ในที่สุดร่างอ้วนก็ทนกลิ่นคาวนั้นไม่ไหวจึงลุกจากเก้าอี้วิ่งตรงไปยังห้องน้ำ โก่งคออ้วกทุกสิ่งอย่างที่กินเข้าไปวันนี้ออกมาจนหมดคุณหญิงระย้าวิ่งตามหลังมาเห็นอาการลูกสะใภ้ไม่ดีจึงเข้าไปลูบหลังพลางหันไปบอกป้ามาลัยให้ไปหายาดมมาเตรียมไว้คนตัวอ้วนถูกประคองออกมาจากห้องน้ำด้วยใบหน้าซีดเซียวพอหันไปเห็นจานอาหารอาการเดิมก็วนกลับมาอีก“มนขอเข้าไปนั่งในห้องรับแขกดีกว่านะคะ วันนี้คงทานข้าวกับคุณแม่ไม่ได้แล้วค่ะ คือมันเหม็นมากเลย”“เอาอย่างนั้นก็ได้ มาลัยยกสำรับไปเก็บเลย ฉันเองก็ไม่ได้หิวสักเท่าไร เดี๋ยวถ้าฉันหิวค่อยตั้งโต๊ะใหม่อีกรอบ”ป้ามาลัยพยักหน้ารับยื่นยาดมให้แล้วก็รีบไปจัดการอาหารบนโต๊ะตามคำสั่ง“แม่ว่าอาการแบบนี้มันคุ้น ๆ นะเหมือนตอนแม่มีเจ้าเวย์”หญิงสูงวัยยิ้มระรื่นแต่แล้วก็ต้องหุบลงชับพลันเมื่อมนลิตาพูดขึ้นตัดความหวังว่าจะมีหลานมาอุ้มทันที“เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ เพราะหนูกินยาคุมอยู่แถมประจำเดือนก็มา...ปกติ”ประโยคสุดท้ายหญิงสาวพูดได้ไม่เต็มเสียงนักเพราะเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเดือนนี้เธอยังไม่ได้เป็นเมนส์เลย ถ้าจะท้องก็คงเป็นไปไม่ได้อยู่ดีเพราะเธอกินยาคุม...ยาคุมอย่างนั้นเหรอ? เส

ช่วงเวลาเที่ยงกว่ามนลิตามาถึงที่ทำงานเร็วกว่าเวลาที่แจ้งเอาไว้ สิ่งผิดปกติเลยคือสายตาของพี่ท้อปเอาแต่มองตามเหมือนมีคำถามแต่ก็ไม่ยอมถามสักทีจนกระทั่งการประชุมงานเสร็จลง“พี่ท้อป!”“ฮะ...มีอะไร” คนตัวผอมสะดุ้งโหยง“มนเห็นพี่เอาแต่มองหน้าตั้งแต่มาถึงแล้ว มีอะไรหรือเปล่า”“เออ...คือ...ว่า”พี่ท้อปมีความลังเลอยากรู้ก็อยากรู้แต่ก็ไม่กล้าถามเดี๋ยวจะหาว่ายุ่งเรื่องส่วนตัวของคนอื่นอีก“เอ้า เอออ่า อยู่นั่นแหละ”“ก็ข้าแค่สงสัยว่าทำไมคุณเวทัศถึงได้มาลางานแทนเอง” คราวนี้เป็นเธอบ้างแล้วที่เริ่มอ้ำอึ้งเพราะมันหาเหตุผลยากเหลือเกิน“พอดีว่าฉันจะส่งข้อความหาพี่ท้อปนั่นแหละแต่พอดีส่งผิดไปหาคุณเวทัศ”“เหรอ แต่ว่าคุณเวทัศบอกว่าห้ามรบกวนแกนะ เพราะว่าแกนอนอยู่”อยากจะบ้าตายจริงๆ เธอไม่รู้ว่าพี่เวย์พูดอะไรเอาไว้บ้างแล้วบอกว่าไม่อยากให้ใครรู้ว่าเป็นอะไรกัน หญิงสาวพยายามหาข้อแก้ตัวแล้วก็มีเสียงเทพบุตรมาช่วยชีวิตเอาไว้ได้“ไม่ทราบว่าคุณมนลิตามาหรือยังครับ”หญิงสาวหันกลับไปมองหรี่ตาลงรู้สึกคับคล้ายคับคลาผู้ชายหน้าหล่อตรงหน้าเหลือเกิน เธอจึงชูมือขึ้น“ฉันเองค่ะ”“มาแล้วเหรอครับ ผมได้รับคำสั่งจากผู้กำกับให้มาดูแ

“คุณอินคะ วันนี้ลงอ่านข่าวคนเดียววันแรกพร้อมใช่ไหมคะ ข่าวที่ต้องอ่านมีทั้งหมดแปดข่าวค่ะ เริ่มจากข่าวลูกทำร้ายแม่ก่อนเลย”โปรดิวซ์เซอร์สาวเดินเข้ามาบรีฟข่าวช่วงเย็น อินทุภาพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มหวาน แล้วเหลือบไปเชื่อมสายตาให้กับเวทัศที่ลงมาดูงานวันนี้ด้วยตัวเองการที่รับอินทุภาเข้ามาเป็นผู้ประกาศข่าวคนใหม่ไม่ได้มาจากความรู้สึกส่วนตัว แต่เพราะเห็นผลงานจากช่องข่าวต่างประเทศและเธอสามารถพูดได้หลากหลายภาษา มันเพียงพอแล้วกับตำแหน่งผู้ประกาศข่าวคนใหม่ของช่อง“ได้เวลาเลิกงานแล้วไม่ใช่เหรอคะ ทำไมคุณยังอยู่อีก”หลังจากอ่านข่าวและเปลี่ยนชุดเสร็จอินทุภาเดินออกมาเจอเวทัศดักรออยู่ด้านนอกพอดี เขาส่งยิ้มให้“เวย์มารออินน่ะ ว่าจะชวนไปทานข้าวสักหน่อย”“ไปทานกับอิน เมียไม่ว่าเหรอคะ” หยั่งเชิงถาม“ว่าสิทำไมจะไม่ว่า แต่บางทีผู้ชายก็คือผู้ชายก็ต้องไปหาเศษหาเลยกับพวกผู้หญิงง่าย ๆ บ้าง ”เวทัศยังไม่ทันได้ตอบเสียงของมนลิตาดังขึ้นทำลายความฝันมื้อค่ำของอินทุภาลงทันที สายตาของสองสาวเชือดเฉือนกันไปมาทว่าปากกลับฉีกยิ้มให้กันเหมือนเป็นมิตร“ถ้าเวย์จะไปหากินนอกบ้านก็คงไม่แปลก เพราะกับข้าวที่บ้านจืดชืดและไม่น่ามอง”