Semua Bab ปฏิบัติการสอยนางฟ้า: Bab 21 - Bab 30

วันศุกร์เสียงโทรศัพท์ปลุกหนุ่มขี้เซาให้รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา ใบหน้าหล่อเหลามุ่ยลงด้วยความรำคาญ ปรือตาคู่สวยไปทางโทรศัพท์เจ้าปัญหาที่แผดเสียงร้องไม่หยุดร่างกำยำมีเพียงกางเกงวอร์มด้านล่าง อวดมัดกล้ามแน่นเรียงตัวสวยบิดกายขับไล่ความเมื่อยล้า ก่อนจะเอื้อมคว้าโทรศัพท์ขึ้นมารับด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย“ว่าไง”(นี่มึงเพิ่งตื่น?) เพื่อนหัวแดงถามย้ำให้แน่ใจ“เออ”(นี่มันบ่ายสองโมงแล้วนะ มึงไม่คิดจะตื่นมาทำงานทำการบ้างเลยเหรอไง)“ถ้าจะโทรมาบ่นกูละก็แค่นี้นะ...”(เฮ้ย ๆ เดี๋ยวดิ แซวเล่นนิดเดียวเอง)ราชารีบร้องห้ามก่อนที่เพื่อนจะกดวางสายทิ้งไปจริง ๆ ทำหนุ่มลูกครึ่งพ่นลมหายใจยาว ทิ้งกายกลับลงเตียง ปิดเปลือกตาลงทำท่าจะเข้าสู่นิทราต่อ แม้จะวางโทรศัพท์แนบหูไว้ก็ตาม“รีบพูดมา กูจะนอนต่อ” แอซตันถามอย่างเบื่อหน่าย(ใจคอจะไม่โผล่มาหาเพื่อนเลยว่างั้น?)“โดนพี่ชายทิ้งเหรอไง ถึงมางอแงเหมือนเด็กติดเพื่อนแบบนี้”(ไม่เกี่ยวโว้ย กูอยากรู้ผลที่พวกกูเดิมพันกันไว้ มึงก็เล่นหายหัว ไม่อัปเดตอะไรบ้างเลย)ร่างสูงขมวดคิ้วไม่เข้าใจ จำไม่ได้ว่าตนไปเดิมพันอะไรไว้กับพวกนี้ตอนไหน“เรื่องอะไรวะ”(เอ้า! ก็เรื่องลากยัยน้องคนสวยขึ

โรงแรมแกรนด์ เดอ ลาสหญิงสาวเหลือบมองตึกสูงแปดชั้นเบื้องหน้าด้วยสีหน้าไม่ค่อยสบายใจนัก ก่อนจะก้มมาเช็กตำแหน่งบนจีพีเอสอีกครั้งให้แน่ใจว่าตนไม่ได้มาผิดที่ตอนนี้มีอานั่งอยู่ในรถสปอร์ตขาวคันเดิมของตนเอง จอดนิ่งสนิทภายในลานจอดโล่งของสถานที่ที่ดูเหมือนจะเป็นโรงแรมกลีบปากเย้ายวนเม้มเข้าหากันแน่น ชั่งใจว่าควรโทรไปบอกชายหนุ่มว่าเธอมาถึงแล้วดีหรือไม่ แต่สถานที่นัดพบก็ล่อแหลมเหลือเกิน จนเธอไม่มั่นใจในขณะที่มีอากำลังลังเล เสียงเคาะกระจกข้างรถก็ดึงสติเธอกลับมาหัวใจดวงน้อยเต้นแรงด้วยความตกใจ ก่อนจะระบายลมหายใจยาวและเปลี่ยนเป็นคลี่ยิ้มเมื่อเห็นหน้าตาบ้องแบ๊วของเจ้าหมาที่เธอตั้งใจมาหาที่อีกฟากของประตูชายหนุ่มที่เธอนัดอุ้มเจ้าหมาน้อยส่งยิ้มสุภาพกลับมาให้ เธอจึงตัดสินใจดับเครื่องยนต์แล้วเปิดประตูลงไป“สวัสดีค่ะพี่แอซตัน...ไงจ๊ะตัวจิ๋ว น่ารักกว่าในรูปอีกนะเนี่ย” หญิงสาวทักทายเจ้าของเสร็จก็ก้มลงมาพูดคุยกับเจ้าตัวขนในอ้อมแขนเขาต่อ“ถึงนานยังครับ ทำไมไม่โทรมาหาพี่ล่ะ”“แฮะ ๆ มีอาไม่แน่ใจว่ามาผิดที่หรือเปล่า ไม่เห็นพี่บอกว่าเป็นโรงแรม”เธอส่งยิ้มเจื่อน พลางเหลือบมองตึกสูงด้านหลังชายหนุ่ม“ขอโทษทีครับ

เธอจำแทบไม่ได้ ว่าหลังจากตอบไปว่า ‘ค่ะ’ แล้ว ตนเองพูดอะไรต่อ สติสัมปชัญญะเหมือนหลุดลอยออกจากร่างเข้าไปในดินแดนที่ไม่รู้จัก รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่ตัวเองนั่งส่งยิ้มปัญญาอ่อนมองโทรศัพท์ในมือที่ถูกวางสายไปแล้วก้านนิ้วบางกดเข้าโปรแกรมแชต ซึ่งมันก็มีข้อความล่าสุดจากชายหนุ่มที่เพิ่งสารภาพความรู้สึกกับเธอพิมพ์มา‘อาบน้ำเสร็จแล้วทักบอกพี่นะครับ’คนตัวเล็กทิ้งร่างลงกับเตียง คว้าหมอนข้างมากอดรัด นอนดีดดิ้นไปมาราวกับคนบ้าแก้มใสยังคงร้อนผ่าวไม่จางหาย แถมยังปวดร้าวพวงแก้มเป็นอย่างมาก แต่ก็ไม่อาจเก็บซ่อนความยินดีเอาไว้ได้ใจดวงน้อยพองขยายแทบจะระเบิดกับความสุขที่เกิดขึ้น ได้แต่บิดเจ้าหมอนข้างที่น่าสงสารระบายความเขินอายใช้เวลาสักพักใหญ่กว่ามีอาจะควบคุมอารมณ์หวั่นไหวของตนเองได้ ท่อนขายาววาดก้าวลงมาจากเตียง หยิบคว้าชุดนอนและผ้าขนหนูเดินตัวลอยเข้าสู่ห้องน้ำไปเงาสะท้อนในกระจกบานใหญ่ปรากฏภาพหญิงสาวคนหนึ่งที่แก้มแดงแจ๋ไม่ต่างจากมะเขือเทศ เส้นผมเป็นลอนสวยบัดนี้ยุ่งเหยิงจนดูน่าขันจากการนอนหวีดร้อง กลิ้งเล่นบนเตียง“นี่ฉันเหรอเนี่ย”มือเล็กตบใบหน้าตนเองเบา ๆ ไม่อยากจะเชื่อสายตาว่าร่างกายจะมีปฏิกิริยารุนแรง

มีอาแวะมานั่งเล่นกับเจ้าหมาประมาณสองชั่วโมงเธอก็ขอตัวกลับ เพื่อไปทำธุระต่อ แอซตันโบกมือส่งหญิงสาวขึ้นรถด้วยรอยยิ้ม แต่พอรถสีขาวเลี้ยวออกไปจากลานจอด นัยน์ตาอ่อนโยนก็เปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวฝ่ามือใหญ่ล้วงหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงออกมา กดต่อสายหาลูกน้องคนสนิทตืด ตืดรอสายอยู่เพียงไม่นาน น้ำเสียงงัวเงียของไอ้เก้าก็ดังออกมาจากปลายสาย(ฮัลโหล ~)“ไอ้เก้า! มึงช่วยทำตัวเหมือนบอดี้การ์ดทั่วไปได้ไหมฮะ นี่มันจะเที่ยงแล้ว มึงเสือกยังไม่ตื่นเนี่ยนะ!”(ไอ้เก้าแค่งีบพักสายตาเท่านั้นครับนาย หาวววว ~ แล้วเจ้านายมีอะไรครับ)“มึงนี่แม่งใช้งานอะไรไม่เคยได้เรื่อง!”เมื่อไม่รู้จะระบายความหงุดหงิดนี้กับใคร สนามอารมณ์เพียงหนึ่งเดียวก็ต้องรับภาระนี้ไป(อะไรครับเนี่ย อยู่ ๆ มาหงุดหงิดใส่ไอ้เก้าอีก ไหนว่าวันนี้คุณคนสวยมาหาไงครับ)“ก็เพราะมาหานั่นแหละ ไอ้หมาหน้าโง่ที่มึงหามาให้แม่งก็สร้างเรื่องเลย”(ยังไงครับ?) เก้าถามด้วยความสงสัย“ฮึ่ย! มึงนี่แม่ง! ทำไมไม่เลือกหมาตัวเมียมาวะ ไอ้ตาแป๋วนั่นขึ้นเด้าแขนมีอาแล้วเนี่ย!” ชายหนุ่มโวยวายใส่โทรศัพท์ ขณะเดินกลับเข้าไปในคาสิโนอีกครั้ง(วู้ ~ มันเป็นหมา มันจะไปรู้เรื่องอะไ

สองสัปดาห์ต่อมาหลังจากที่แอซตันสารภาพความรู้สึก ทั้งคู่ก็มักจะออกไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อย ๆ เรียกได้ว่าแทบจะวันเว้นวันเลย บางครั้งมีอาก็จะแวะมาเล่นกับบราวนี่ที่ห้องของชายหนุ่ม บางครั้งทั้งคู่ก็จะออกไปทานข้าวด้วยกันแม้แอซตันจะบอกกับตัวเองว่าไม่ได้จริงจังกับเธอ แต่การกระทำทุกอย่างกลับสวนทาง เขาแทบจะไม่เคยแตะต้องล่วงเกินหญิงสาวเลย ทั้งที่มีโอกาสบ่อยครั้งความน่ารัก ใสซื่อ อ่อนต่อโลกของเธอทำชายหนุ่มรู้สึกผิดอยู่ลึก ๆ ที่เคยใช้แผนการสกปรกเพื่อใกล้ชิดเธอ และยิ่งได้รู้จักกันมากเท่าไร หนุ่มตัวร้ายก็ยิ่งไม่กล้าทำให้นางฟ้าคนสวยเสียใจเขาคอยดูแลเธออย่างดี ให้เกียรติมีอาอยู่เสมอ พอกลับถึงบ้านหากไม่โทรคุยก็จะส่งข้อความคุยกัน ไม่แปลกที่ความรู้สึกของทั้งคู่มันไปไกลมากกว่าจะถอยกลับได้ถึงเขาจะไม่เคยยอมรับ แต่ลูกน้องคนสนิทอย่างเก้านั้นดูออก และมั่นใจมากว่าตอนนี้ มีอา เป็นสาวคนสำคัญของเจ้านายเขาไปแล้วทางด้านกลุ่มเพื่อนของชายหนุ่มเองก็เคยหยิบยกเรื่องนี้มาล้อเลียนถึงพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปของแอซตัน แต่เจ้าตัวก็ตอบปัด ๆ ให้จบเรื่อง ดังนั้นเดิมพันที่พวกเขาตกลงกันจึงเป็นอันยกเลิก และเฝ้านับวันรอวันที่เพื่อนจะส