Make You Mine의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

“Ariella,” narinig niyang sambit ng kanyang Tita Norma dahilan para mapalingon siya rito. Bitbit ng kanyang tiyahin ang isang tray na naglalaman ng mga pagkain. Maingat pa nga nito iyong ipinatong sa ibabaw ng bedside table na nasa kanyang silid saka lumingon sa kanya.“You need to eat. Paano ka makababawi ng lakas niyan kung hindi ka man lang kakain nang maayos?” patuloy pa nito sa pagsasalita sa tinig na puno ng labis na pag-aalala.“I am fine, Tita. H-Hindi pa po ako nagugutom,” wika niya sa mahinang tinig bago muling humarap sa labas ng bintana.She was just there standing beside the window. Nakatunghay lang siya roon sa labas kahit pa wala namang partikular na pinagmamasdan. Katunayan ay ilang araw na siyang ganoon. Lagi lamang siyang nasa kanyang silid at tulad ng mga sinabi ng kanyang tiyahin, halos hindi siya kumakain nang maayos.And it was because of one reason--- she lost her child. She had a miscarriage!Agad pa ngang namuo ang mga luha sa kanyang mga mata nang muli na nam

Isang mariing paglunok pa muna ang ginawa ni Ariella habang titig na titig siya sa pintong nasa kanyang harapan. Hindi niya maunawaan kung ano ang nagtulak sa kanya para puntahan ang lugar na iyon. Natagpuan niya na lamang ang kanyang sarili na nagmamaneho patungo roon habang hindi maalis sa kanyang dibdib ang pag-aalala na kung kanino niya ba talaga partikular na nararamdaman ay hindi niya rin alam.O sadyang hindi niya lang gustong aminin sa kanyang sarili. Matapos niya kasing malaman na alam na rin ng nakatatanda niyang kapatid ang mga nangyari sa kanya sa Canada ay hindi niya maiwasang mabahala. Kilala niya ang kanyang Kuya Rafael. Talagang kokomprontahin nito si Gael at hindi malayong magpang-abot pa ang mga ito.And it did happen. Nag-aalala siya. Gusto niyang sabihin sa kanyang sarili na ang pag-aalalang iyon ay para sa kapatid niya. Hindi niya rin naman gustong makagawa ito ng mali dahil lang sa galit na nadarama. Hindi kasi malabong mangyari na may magawa ito kay Gael ngayong

Hindi na nagawa pang sumagot ni Ariella sa mga sinabi ni Gael. Matapos kasi nitong maalis lahat ng kasuotan niya sa katawan ay agad na nitong inangkin ang kanyang mga labi. The kiss was hot and wild. Waring may pagmamadali sa bawat galaw nito. Kasabay pa nga ng paghalik nito sa kanya ay ang paglandas nang muli ng mga kamay nito sa kanyang katawan.Isang ungol ang kumawala mula kay Ariella, ngunit dahil sakop nito ang kanyang bibig ay nakulong na lamang iyon sa kanyang lalamunan. Hindi niya nga mapigilang mapaungol nang maramdaman niya ang isang kamay ni Gael sa kanyang dibdib. His hand was molding her breast like it was a dough. Halos mapaliyad pa nga ang kanyang likod dahil sa ginagawa nito na pakiramdam niya ay ikinasasaya ng binata.She felt him smiled in between his kisses. Hindi man nito isatinig pero alam niyang nagugustuhan nito ang bawat reaksiyon ng kanyang katawan sa mga ginagawa nito. Dahil nga sa nakikitang epekto sa kanya ay mas bumaba pa ang mga labi ng binata sa kanyang

“Y-You... you are so unfair,” wika ni Ariella sa garalgal na boses. Halos wala pang lumabas na tinig mula sa kanya dahil sa labis na emosyong nadarama niya. Ni hindi niya na rin mapigilan ang paglandas ng kanyang mga luha sa kanyang mga pisngi dahil sa itinatakbo ng usapan nila ni Gael.“Ariella, listen to me---”Akmang aabutin ni Gael ang kanyang kanang kamay ngunit mabilis na siyang umiwas. Naging dahilan pa nga iyon para mahinto ito sa pagsasalita at puno ng pagsusumamong napatitig na lamang sa kanyang mukha.“That happened several years ago, Gael,” saad niya rito. “I was just, what? Seven or eight?” She stopped talking for a while to chuckle softly. “Halos hindi ko na maalala ang buong pangyayari nang araw na iyon, Gael.”“Pero ako, Ariella,” he said in a low voice. “I remember everything. What happened that day haunted me for years. Seeing Pauline’s lifeless body was like a nightmare to me. And you know what added to the pain I felt on losing my sister?”Ariella swallowed hard as

Hindi na nagawa pang makakilos ni Gael sa kanyang kinatatayuan. Naiwan na lamang siya roon sa loob ng kanyang condo unit at napatitig na lamang sa pintuang nilabasan ni Ariella. Kanina pa nga nakaalis ang dalaga at naisara na ring muli ang pinto ng unit niya pero doon pa rin nakatuon ang kanyang mga mata.His mind found it so hard to process everything. Parang gusto niya na lang isiping hindi nangyari ang mga iyon. Maayos pa lamang silang dalawa ni Ariella kagabi. After everything that happened, it was only last night that they were able to fix things between them. Bakit parang ang daling nasira na naman lahat? Bakit kailangang lumayo agad ng dalaga?Alam niyang iniisip ni Ariella na hanggang sa mga sandaling iyon ay ito pa rin ang sinisisi niya sa pagkamatay ni Pauline. Bagay pa iyon na labis na niyang pinagsisisihan. Aminado siyang sa bagay na iyon ay siya ang may pagkakamali. He was like a jerk that blamed her all these years for something that she didn’t mean to happen. Mas pinani