~หลายชั่วโมงผ่านไป~ตกเย็นเข็มทิศบอกให้แม่บ้านเตรียมอาหารขึ้นไปให้เขาข้างบนสองที่ ทำให้ผู้เป็นบิดามารดาเกิดความสงสัยในสิ่งที่ลูกชายกำลังทำ“ป้าเตรียมอาหารเสร็จแล้วค่ะ จะให้ยกขึ้นไปเลยใช่ไหมคะคุณหนู” แม่บ้านที่เห็นเข็มทิศมาแต่เล็กแต่น้อย เธอมักจะเรียกเขาว่าคุณหนูจนติดปาก“ยกไปเลยครับป้าเพ็ญ เดี๋ยวผมจะตามขึ้นไป” เข็มทิศหันไปตอบป้าเพ็ญเมื่อแม่บ้านยกสำรับขึ้นไป ผู้เป็นแม่ที่กำลังนั่งรับประทานอาหารนั้น มีเซนส์บางอย่างบอกว่าคนที่ลูกชายให้ยกอาหารขึ้นไปให้นั้น คงจะเป็นแม่หม้ายบ้านข้างๆ นี้แน่นอน“เข็มทิศอย่าบอกนะว่าแกพาสาวม่ายนั่นเข้ามาอยู่ในบ้านของเรา แกนี่มันยังไงเข็มทิศ!” ผู้เป็นมารดาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจ สีหน้าและแววตาของนางได้ฉายแววความโกรธออกมาอย่างชัดเจน“แม่ครับ ผมขอได้ไหม คุณมินตราเธอยังเดินไม่ได้ ผมเป็นลูกที่ดีตั้งใจเรียนมาโดยตลอด เป็นในสิ่งที่แม่อยากให้เป็น แต่เรื่องหัวใจผมขอเลือกเองได้ไหมครับแม่” ชายหนุ่มพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเศร้า เมื่อมารดาคอยกำหนดให้เขาเป็นในสิ่งที่เขานั้นรู้ว่ามันไม่ใช่ตัวเองเลย แต่สุดท้ายก็ยอมทำตามที่มารดาต้องการทุกอย่าง“ไปเถอะเข็มทิศ ขึ้นไปทานข้าวกั
Magbasa pa