Alle Kapitel von รักใส ๆ ของนายรุ่นน้อง: Kapitel 1 – Kapitel 10

มินตรา อายุสามสิบปี เธอกำพร้าทั้งบิดามารดา เมื่อทั้งสองเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ หญิงสาวอาศัยอยู่ที่บ้านคนเดียว มินตราอยู่ได้ด้วยเงินประกันและเงินเก็บที่บิดามารดาทิ้งไว้ให้ ซึ่งไม่มากไม่น้อย แต่ก็พอสำหรับที่จะให้เธอเรียนจบปริญญาตรีโดยไม่ต้องดิ้นรนความงามที่ไม่ได้ผ่านการศัลยกรรมบวกกับใบหน้าเรียวจมูกคมรับกับดวงตากลมโตชายใดพบเห็นต่างก็ตราตรึงใจ เธอเชื่อในรักแท้ของเจตต์ชายหนุ่มคนรัก ซึ่งทั้งสองคบหาดูใจกันมานานเกือบสิบปี ก่อนที่เธอจะตัดสินใจแต่งงานกับเขา หลังจากแต่งงานทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนไป เขากลายเป็นคนละคน กลับบ้านไม่ตรงเวลา บางทีก็ไม่ได้กลับเลย เธอถามเขาทีไรคำตอบที่ได้คือเรื่องงานพอนานเข้าเธอเริ่มระแคะระคายถึงความผิดปกติของผู้เป็นสามี การสะกดรอยตามจึงเกิดขึ้น ภาพที่เธอเห็นนั้นแทบทำให้หญิงสาวต้องล้มทั้งยืน เมื่อสามีสุดที่รักกำลังโอบกอดกับหญิงท้องแก่ แววตาที่เขามองผู้หญิงคนนั้น ไม่ต้องบอกถึงความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่ เธอก็พอจะเดาได้ ความเชื่อใจความศรัทธาในรักแท้ได้สลายลงไปสิ้น ทุกอย่างที่เขาแสดงกับเธอ รักที่มอบให้มันเป็นเพียงแค่ภาพลวงตาเท่านั้นเข็มทิศ อายุยี่สิบสองปี โพรไฟล์ดีรูปร่างหน้าตา

ณ ผับใจกลางเมือง เพื่อนๆ ของเข็มทิศ นัดกันมาพร้อมหน้าพร้อมตาหนึ่งในนั้นคือไอลิน เธอมักจะแอบมองเข็มทิศอยู่เป็นระยะ ความจริงเธอก็เป็นผู้หญิงที่น่าสงสารคนหนึ่ง ที่แอบรักเพื่อนแต่เพื่อนไม่รัก“มึงจะดื่มอะไรนักหนาเข็มทิศ” เธอพูดพร้อมกับดึงแก้วในมือของเขาออก เพราะตั้งแต่เข็มทิศเข้ามานั่งในผับนี้ ชายหนุ่มก็กระดกน้ำเมาเข้าปากแก้วแล้วแก้วเล่าราวกับว่ามันเป็นน้ำเปล่า..“มึงอย่ายุ่งน่ากูคอแข็ง ไม่อ่อนปวกเปียกเหมือนพวกมึงหรอก” เข็มทิศพูดออกมาเสียงดัง“กูถามมึงจริงๆ เถอะไอ้เข็มทิศ เมื่อไหร่มึงจะลืมรุ่นพี่คนนั้นสักทีวะ!” มอสจะรู้ตัวหรือเปล่าว่า คำถามของเขานั้นกำลังสะกิดใจให้เพื่อนเจ็บ“ลืมเลิมอะไรกัน กูอยู่ของกูแบบนี้ก็ดีแล้ว พวกมึงจะรื้อฟื้นหาตะเข็บทำไม” พูดจบเข็มทิศก็ลุกขึ้นยืน เขาดื่มไปเยอะแล้ว รู้สึกมินๆ ตึงๆ เลยจะไปเข้าห้องน้ำ“มึงเป็นอะไรเข็มทิศ ไอ้มอสมันพูดแค่นี้มึงจะอะไรนักหนา” ไอลินรู้สึกหมั่นไส้เพื่อนขึ้นมา เมื่อเข็มทิศนั้นยังคงแสดงอาการเหมือนคนอกหักตลอดเวลา“อะไรของมึงกูแค่จะไปเข้าห้องน้ำ โว๊ะ! พวกมึงแดกไปเลยเดี๋ยวกูมา” เข็มทิศพูดตัดรำคาญออกไป“อืมม..เดินดีๆ นะมึง อย่าไปสะดุดตรีนใครเขาเข

คำว่ากระดังงาลนไฟสำหรับมินตราแล้วมันช่างเหมาะกับเธอเสียเหลือเกิน ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปเนิ่นนานแค่ไหนถึงเธอจะเคยแต่งงานมาแล้วแต่ความสวยความสาวนั้นมันไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย ม่ายสาวพราวเสน่ห์อย่างเธอ มีหนุ่มๆ เข้ามาขายขนมจีบไม่เว้นว่างในแต่ละวัน แต่เธอกลับไม่เคยใส่ใจ และสนใจผู้ชายเหล่านั้นเลย..มินตราเก็บเงินทั้งหมดที่มีทุบรั้วหน้าบ้าน แล้วเปิดเป็นร้านกาแฟเล็กๆ การกระทำของเธอทุกอย่าง อยู่ภายใต้สายตาของชายหนุ่มรุ่นน้องตลอดเวลา..เข็มทิศแอบซุ่มดูอยู่นานเขาสงสัยว่าทำไมมินตราถึงได้ทำอะไรคนเดียวตลอด สามีของเธอหายไปไหนหรือว่าจะเลิกกันแล้ว เพราะเขาได้ยินคนแถวนี้ต่างลือกันให้แซดว่าเธอโดนผัวทิ้งอย่างโน้นอย่างนี้บ้างต่างๆ นานา แต่เขาก็ยังไม่อยากเดาสุ่มสี่สุ่มห้าเพราะถ้าหากสิ่งที่เขาเดานั้นมันไม่เป็นความจริงคนที่เจ็บก็คือตัวของเขาเองในระหว่างที่มินตรากำลังขะมักเขม้นอยู่กับการจัดร้าน เธอเลื่อนโต๊ะเก้าอี้ไปยังมุมนั้นมุมนี้เพียงลำพัง ทำให้เข็มทิศ ที่แอบดูอยู่นั้นอดไม่ได้ที่จะเข้าไปช่วยเธอ..“เอาไว้มุมไหน” เขาพูดพร้อมกับดึงเก้าอี้ออกจากมือของมินตรา ทำให้เธอทำหน้างงๆ กับชายหนุ่มตรงหน้า เธอไม่เจอเขามานานม

วันแรกของการเปิดร้านลูกค้าที่หลั่งไหลเข้ามาทำให้มินตราต้องแปลกใจ เพราะหลายคนเธอไม่คุ้นหน้าและไม่น่าจะใช่คนแถวนี้ แต่ละคนก็สั่งกันหลายแก้วแถมยังซื้อกลับบ้านด้วย บางคนก็เดินเข้ามาพูดคุยกับเข็มทิศราวกับว่าสนิทสนมและรู้จักกันมาก่อนมินตราเริ่มแปลกใจมากขึ้น เมื่อมีหนุ่มสาวรุ่นราวคราวเดียวกับเข็มทิศเดินกันมาเป็นกลุ่มใหญ่ ทุกคนเดินเข้ามานั่งในร้านแล้วเข็มทิศเดินไปรับเออเดอร์ ก่อนจะส่งให้มินตรา จากนั้นเขาก็นั่งลงเม้าท์กับหนุ่มสาวกลุ่มนั้น“ถึงกับหยุดงานเลยนะมึงใช่ซี้...มึงลูกชายเจ้าของโรงงานจะหยุดกี่วันก็ได้ แต่พวกกูถ้าหยุดบ่อยๆ ต้องเขียนใบลาออกแน่” ไอลินพูดทีเล่นทีจริง เพราะตั้งแต่เธอทราบว่ามินตราย้ายเข้ามาในบ้านหลังเดิม ความหวังที่เธอจะได้ใจของเข็มทิศนั้นก็เริ่มริบหรี่ลงไปทุกที“มึงก็เพื่อนสนิทลูกเจ้าของโรงงานกลัวอะไรวะ...ใช่ไหมเข็มทิศ” แอนเพื่อนอีกคนในกลุ่มพูดเสริมขึ้น หวังให้มินตราได้ยิน เพราะเธอก็เชียร์เข็มทิศกับไอลินให้เป็นแฟนกัน เพื่อนชายของเธอไม่เหมาะกับแม่ม่ายอย่างมินตราเลยสักนิด สู้ไอลินก็ไม่ได้สักอย่างไม่รู้ทำไมเข็มทิศถึงต้องหมางเมินในรักที่ไอลินมีให้ก็ไม่รู้..“ทำไมไม่ขายข้าวด้วยว

กลุ่มเพื่อนของเข็มทิศต่างก็แปลกใจที่วันนี้เขาควงหม้ายสาวอย่างมินตรามาที่ผับได้ แต่คนที่ดูจะไม่ค่อยพอใจคงจะเป็นเพื่อนสาวของเขาโดยเฉพาะไอลินและแอนเข็มทิศนั่งลงพร้อมกับดึงมินตรานั่งข้างๆ หนุ่มโต๊ะใกล้เคียงต่างมองมาที่มินตราสาวสวยหุ่นดี ในเวลานี้เธอสะดุดตาชายหนุ่มพวกนั้นเหลือเกิน“พวกเราไม่รู้ว่าพี่จะมาเคยชินกับการสั่งแต่เหล้าพี่ดื่มได้ไหม” ไอลินพยายามพูดกระแนะกระแหนเป็นเชิงว่ามินตราเป็นส่วนเกินของคนในกลุ่มนี้“อะไรก็ได้พี่ดื่มได้หมด”“ไม่ได้พรุ่งนี้เปิดร้านผมไม่ได้อยู่ช่วย..มึงช่วยสั่งน้ำส้มให้คุณมินตราด้วย” เข็มทิศพูดพร้อมกับหันไปสั่งแอนเจ้าประจำในการจัดการเครื่องดื่มของกลุ่ม เวลาไปไหนเที่ยวผับร้านอาหาร แอนจะจัดการจดรายการทั้งหมด ก่อนจะมาหารกันแต่ส่วนมากเข็มทิศจะจ่ายเองทั้งหมด เพราะบ้านของเขาค่อนข้างมีฐานะกว่าทุกคน“เดี๋ยวกูจัดการให้” แม้ว่าจะไม่ค่อยเต็มใจสักเท่าไร แต่เมื่อเพื่อนสั่งแอนก็ต้องทำหลังจากที่ดื่มกันอยู่พักใหญ่ ไอลินก็พยายามชวนเข็มทิศไปเต้นเป็นเพื่อน แน่นอนสำหรับคนที่คิดมากเกินกว่าเพื่อนนั้นก็อยากทำทุกอย่างให้เพื่อนหันมามองตัวเองบ้าง.“ทำไมมึงไม่ไปเต้นกับแอนล่ะไอ้เจมส์ไปเต้