Todos os capítulos de HOT ROMANCE คุณหนูสุดสวาท : Capítulo 11 - Capítulo 20

ตอนที่ 11.บังเอิญเจอ “ตกใจอะไร” เสียงทุ้มถามออกไปเมื่อเห็นว่าลูกน้องของตัวเองมีท่าทีแบบนั้น “เจ้านายพูดจริงเหรอครับ ผมนึกว่าตั้งแต่ตอนนั้นเจ้านายก็ไม่ยะ....” กองทัพชะงักไปชั่วครู่เมื่อได้สติว่าตัวเองเผลอพูดอะไรตามใจปากออกไปมากเกินไปหน่อย “ขอโทษครับ” อาชาไม่ได้รู้สึกอะไรกับคำพูดนั้นของลูกน้องคนสนิทเลยแม้แต่น้อย เขาเลือกที่จะไม่สนใจและโฟกัสในสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตรงหน้ามากกว่าอดีตที่มันผ่านไปแล้ว “ช่วยจัดการเรื่องสถานที่งานแต่ง ชุดเจ้าบ่าว เจ้าสาวแล้วก็บาทหลวงให้ฉันที ถ้าเป็นไปได้ขอให้เสร็จสิ้นภายในหนึ่งอาทิตย์” แม้จะไม่ได้รู้สึกอยากแต่ง แต่ทว่าอาชาก็มิอาจปล่อยปะละเลยงานแต่งปลอมๆของตัวเองไปได้ แม้งานแต่งงานจะถูกจัดขึ้นเพียงเพราะว่าเขาอยากจะเอาชนะลูกสาวของผู้เป็นอา แต่ด้วยนิสัยที่ค่อนข้างเจ้าระเบียบทำให้อาชารู้สึกอยากจะให้งานนี้มันถูกจัดขึ้นมาอย่างสมบูร์ณแบบ อย่างน้อยๆเขาก็อยากรักษาหน้าของผู้เป็นอา “ครับ ผมจะจัดการให้“ กองทัพรับปากออกมาด้วยน้ำเสียงนักแน่น เขาไม่กล้าถามเซ้าซี้อะไรไปมากกว่านั้น ถึงจะทำงานกับอาชามานานหลายปี แต่เขาก็รู้ดีว่าเขาสามารถยุ่งเรื่องของอีกค

ตอนที่ 13.เดี๋ยวฉันจัดการเอง “โห่ สวยจริงๆด้วยวะ หุ่นอย่างกะนางแบบ” เพียงได้เห็นปร๊าดเดียวอัศวินก็สามารถรับรู้ได้ถึงความสวยงามของปรีชญาอย่างทันท่วงที ผิดกับอาชาที่ยังคงเอาแต่นั่งหน้านิ่ง....รู้สึกไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไหร่กับคำพูดนั้น “ก็งั้นๆ” เขาว่าพลางหันไปสั่งค็อกเทลแก้วใหม่ ”หึ ใครจะไปสวยเท่าแก้วตะ....“ อัศวินชะงักปากเอาไว้แทบไม่ทัน เมื่อรู้ตัวว่าเกือบจะเผลอหลุดพูดชื่อนั้นออกมา ชื่อของอดีตแฟนเก่าอาชาที่ถือเป็นคำต้องห้าม นับตั้งแต่ทั้งสองคนเลิกกัน....มาเฟียหนุ่มก็ไม่เคยเอ่ยปากถึงเธออีกเลย ”ขอโทษว่ะ สงสัยกูจะเมาล่ะ“ อัศวินแก้ตัว ซึ่งอาชาก็ไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกมาตามประสาคนไม่ค่อยช่างพูด ซึ่งทุกคนรอบตัวก็พอจะชินชาไปกับความเงียบของเขาหมดแล้ว อีกด้าน ตึก ตึก ปรีชญาเดินกลับเข้ามาที่ห้องวีไอพีด้านบน หลังจากที่เธอปลีกตัวไปเข้าห้องน้ำ แต่ห้องน้ำชั้นบนคนกลับเต็ม หญิงสาวจึงตัดสินใจลงไปเข้าห้องน้ำขนาดใหญ่ด้านล่างแทน แต่ในขณะที่เธอกำลังจะผลักประตูเดินกลับเข้าไปด้านในห้องวีไอพีนั้น “สั่งอีกดึปะ ไหนๆวันนี้คุณหนูปริมก็เลี้ยงละ“ ”เออ เอาดิ ให้จ่ายๆไปเหอะ พ่อรวยจะตาย”

ตอนที่ 15.ของคุณมันเล็กมากเลยเหรอ “เธอจำอะไรไม่ได้เลยเหรอ” ปากหนาเลิ่กคิ้วพร้อมกับทำสีหน้าที่ทำให้อีกคนเริ่มรู้สึกคาใจ แม้จะเดาคำตอบได้อยู่แล้วว่าเธอคงจำอะไรไม่ได้ ก็เล่นเมาหลับเหมือนตายขนาดนั้น..... “เกิดอะไรขึ้นกับฉันกันแน่!” ปรีชญาเริ่มถามออกมาเสียงแข็ง เมื่อสมองเริ่มคิดไปต่างๆนาๆ “หญิงกับชายนอนเตียงเดียวกัน เธอคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นได้ล่ะ“ มาเฟียหนุ่มพูดแหย่ให้หญิงสาวคิดตาม ซึ่งดูเหมือนจะได้ผล อีกคนเริ่มทำสีหน้ากังวลมากขึ้น “หมายความว่ายังไง!? คุณกับฉันเราไม่ได้....” “เมื่อคืนเธอเมามาก เราบังเอิญเจอกันที่ผับ แล้วเธอก็ขอให้ฉันไปส่ง แต่พอขึ้นรถเธอก็เป็นฝ่ายเริ่มมาจูบฉันก่อน แล้วหลังจากนั้นเราสองคนก็.....“ ”หยุด! พอ! เลิกพูด! ฉันไม่อยากฟัง!“ เสียงแหลมตะโกนบอกอีกคนด้วยสีหน้าแดงระเรื่อ เธอรู้สึกอายมากเกินกว่าที่จะฟังเรื่องน่าขนลุกพวกนั้นได้ แม้จะยังไม่อยากปักใจเชื่อร้อยเปอร์เซ็นต์ถึงสิ่งที่อีกคนพูด แต่ด้วยความที่เมื่อคืนเธอจำอะไรไม่ได้เลย ทำให้ปรีชญารู้สึกสองจิตสองใจ โดยเฉพาะกับเสื้อผ้าบนร่างของเธอที่สวมเพียงเสื้อตัวโคร่งเอาไว้เพียงตัวเดียวแบบนี้ “หึ ทำไม ก็แค่ได้

ตอนที่ 17. คนขี้โกหก “ไม่เป็นไรครับคุณอา เดี๋ยวผมจัดการเอง” เสียงทุ้มเอ่ยตอบด้วยท่าทีใจเย็น เปรมชัยได้ยินดังนั้นจึงยอมปล่อยให้ทั้งสองได้เคลียร์กันเองในเรื่องนี้ เพราะถึงอย่างไร ตอนนี้ทั้งสองคนก็ได้กลายเป็นครอบครัวเดียวกันไปแล้ว “ฝากด้วยนะอาชา พ่อกลับก่อนนะปริม มีอะไรก็โทรหาพ่อนะ หวังว่าการแต่งงานครั้งนี้จะเป็นการเริ่มต้นที่ดีของทั้งสองคน พ่ออยากเห็นปริมมีความสุขนะลูก“ เจ้าสัวเปรมชัยหันมาพูดกับลูกสาวด้วยความรู้สึกที่ส่งออกมาจากภายในใจจนคนตัวเล็กรับรู้ได้ แม้งานแต่งครั้งนี้จะเป็นเพียงข้อแลกเปลี่ยนข้อตกลงระหว่างเขากับอาชา แต่ทว่าเจ้าสัวใหญ่ก็ยังคงไม่หมดหวังไปซะทีเดียว ดีไม่ดีการแต่งงานอย่างจำเป็นในครั้งนี้อาจจะนำไปสู่ความรู้สึกใหม่ๆของทั้งสองคนที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคตก็ได้ ชายสูงวัยได้แต่หวังไว้แบบนั้น คงจะดีหากทั้งสองได้ตกหลุมรักกันจริงๆ “......“ ”ไปกันเถอะชื่น“ เมื่อเห็นว่าลูกสาวไม่ตอบกลับ เจ้าสัวเปรมชัยจึงหันไปชวนชื่นเพื่อกลับบ้าน โดยมีปรีชญามองตามไปติดๆ เธอไม่รู้ว่าควรตอบกลับผู้เป็นพ่อยังไง เพราะสุดท้ายแล้ว หญิงสาวเป็นคนที่รู้ดีที่สุดว่าบิดาพยายามเลี้ยงดูเธออย่างดีม

ตอนที่ 19.ภรรยาของฉัน หลายนาทีต่อมา ตึก ตึก เสียงเท้าเล็กที่เดินลงจากบันไดกลางบ้านลงมานั้นทำให้ร่างสูงของอาชาที่อยู่ในชุดกางเกงยีนส์สีเข้มกับเสื้อลายสก๊อตสีน้ำเงินจำต้องหันหลังกลับไปมอง ในขณะที่ใบหน้าสวยของปรีชญากำลังตะลึงไปกับลุคอันแปลกใหม่ของมาเฟียหนุ่มที่อยู่ในคราบชาวสวน เขาเองก็ตกตะลึงไปกับชุดของเธอเช่นกัน คนตัวเล็กในชุดกางเกงห้าส่วนสีขาว เสื้อคอเต่าสีดำ ยังดูไม่แปลกเท่าผ้าพันคอลายแรบนด์หรูที่ถูกพันเอาไว้ทั่วหัวของเธอเหลือเอาไว้แต่บริเวณใบหน้าสวยที่ถูกแว่นกันแดดสีดำสนิทสวมไว้แลดูเหมือนจะไปเดินแฟชั่นวีคมากกว่าจะไปสวนส้มเสียอีก และสิ่งที่ทำให้อาชารู้สึกขัดตามากที่สุด.....ก็คงหนีไม่พ้นรองเท้าสนสูงสีดำสนิทนั่น! เขาอยากจะตบกบาลตัวเองฉาดใหญ่ถึงความผิดพลาดของตัวเองที่ไม่บอกเธอให้ละเอียดว่าควรแต่งตัวแบบไหน ”แต่งชุดบ้าอะไรของเธอ“ ”ก็คุณบอกให้ฉันแต่งตัวไปไร่ส้มไม่ใช่หรือไง ชุดนี้มันยังกันแดดได้ไม่ดีพออีกเหรอ“ ปากเล็กถามกลับอย่างไม่เข้าใจ ทำไมเขาจะต้องทำสีหน้าเหมือนนี่มันเป็นการก่อการร้ายทางด้านแฟชั่นด้วย ”เฮ้อ ไม่มีชุดแบบปกติที่คนอื่นเขาใส่กันหรือไง?“ อาชาถอนหายใจออก