Trapped with My Baby’s Billionaire Daddy のすべてのチャプター: チャプター 261 - チャプター 270

Lubos na napagod si Mrs. Montenegro.Ang gamot na nireseta ng doktor ay may malaking bahagi ng pampakalma at pampatulog na sangkap.Matapos ang matinding pagkabigla, sakit, at pag-alon ng emosyon, umabot na sa hangganan ang katawan ni Mrs. Montenegro. Kahit ayaw pa niyang ipikit ang mga mata niya, kahit paulit-ulit pa ring nananatili ang tingin niya kina Nathalia, Thomas, Isla, at Lucas, unti-unti nang nauubos ang kanyang lakas.Unti-unting bumibigat ang kanyang mga talukap.Hindi pa ganap na natutuyo ang luha sa sulok ng kanyang mga mata, at ang kamay na pilit na humahawak sa maliliit na daliri ni Nathalia ay dahan-dahang nawalan ng lakas.Nang makita ito, humakbang pasulong si Isla at marahang inilayo ang dalawang batang nakasiksik pa rin sa tabi ng kama, mahina pa ring humihikbi.Kailangang makapagpahinga nang maayos ang pasyente.Kung mananatili sila roon, tiyak na pipilitin ni Mrs. Montenegro na manatiling gising. Kahit wala na siyang lakas, gugustuhin pa rin niyang tingnan nang m

D&J Corporation.Hindi ba iyon ang kumpanyang pinapatakbo nina Miguel at ng asawa niya?Dapat ay nagtatrabaho rin doon si Marcus.Bahagyang natigil ang mga daliri ni Isla sa chopsticks niya. Masyadong pamilyar ang pangalan, at dahil pamilyar ito, nagdulot ito sa kanya ng instinctive discomfort.Ibinaba niya ang kanyang mga mata, kumagat ng pagkain, pagkatapos ay iniabot ang kamay at kinuha ang phone ni Cheska.Hindi siya pinigilan ni Cheska. Galit na galit pa rin ito, pabulong-bulong tungkol sa kung paano nagagawang tratuhin nang ganoon kapabaya ang pagkain ng mga bata.Sinulyapan ni Isla ang company information sa screen.Ang registered owner at actual controlling shareholder ay parehong nakalista nga bilang si Miguel.Anong coincidence.Hindi gaanong nagbago ang ekspresyon niya, ngunit lalo namang lumamig ang kanyang mga mata.Ibinalik ni Isla ang phone kay Cheska at binuksan ang sarili niyang browser para mag-search.Hindi mahirap hanapin ang bagay na iyon.Kalat na kalat ang posts

Sa mga taong ito, tanging si Sandy lamang ang nakakaalam na may nakaraan sina Isla at Lucas.Ngunit kahit bigla niyang tinanong kung pumayag na ba si Mr. Montenegro sa resignation ni Isla, hindi naghinala sina Cheska at ang iba pa.Pagkatapos ng lahat, talagang exceptionally capable si Isla.Tahimik siya at low-profile, ngunit alam ng lahat ng nakatrabaho niya na malinis siyang humawak ng mga bagay, malinaw siyang mag-report ng progress, at bihira siyang magkamali. Ang taong tulad niya ay kapaki-pakinabang sa kahit anong department. Walang boss ang madaling pipirma sa resignation letter niya.Tumango si Isla.Nanatiling kalmado ang ekspresyon niya.“Resignation ito, hindi paghingi ng opinion niya,” sabi niya. “Hindi ko kailangan ang approval niya.”Ang mga salitang iyon ay hindi mayabang at hindi rin emosyonal.Isa lamang iyong pahayag ng katotohanan.Nakapagdesisyon na siya. Ang pag-alis niya sa Montenegro Group ay hindi dahil galit siya sa kahit sino, at hindi rin dahil gusto niyang

Naramdaman ni Selena...Pakiramdam niya ay may isang libong salitang gusto niyang sabihin.Ang mga salitang iyon ay umiikot sa puso niya mula pa kagabi. May pasasalamat, may guilt, may maingat na mga pangako, at may mga salitang wala siyang karapatang sabihin ngunit desperado pa rin niyang gustong marinig ni Isla.Ngunit nang bumagsak ang tingin niya kay Isla na nakatayo sa may pinto, biglang hindi alam ni Selena kung paano magsisimula.Humigpit ang lalamunan niya.Para bang may bara roon na hindi maakyat at hindi rin maibaba. Bahagya niyang ibinuka ang bibig, ngunit walang lumabas na tunog.Nanatiling hindi nasabi ang lahat ng salitang iyon.Hindi ito ang unang beses na nakilala ni Luis si Isla.Alam niyang siya ang magulang ng classmate ni Thomas. Alam din niyang tila tuluyang nabighani ang kanyang asawa sa mag-inang iyon. Mula nang unang makita ni Selena si Nathalia, nagbago na ang buong mood nito. Palagi nitong binabanggit ang bata, ngumingiti tuwing nababanggit siya, at mas maliwa

Kahit inabot lang niya ang kamay at agad ding binitiwan.Napangiti pa rin si Lucas.Masyadong maikli ang munting haplos na iyon. Bahagya lamang hinila ni Isla ang manggas niya, pagkatapos ay halos agad din siyang binitiwan. Wala iyong anumang intimacy, walang pagtagal, ni hindi sapat para mapansin ng isang outsider.Ngunit para kay Lucas, bihira na iyon.Napakabihira, kaya kahit ang ganoong bahagya at panandaliang galaw ay nakapagpalambot sa lamig ng kanyang mga mata.Tiningnan niya si Isla at sinabi, “Kung ganoon, hindi na ako aakyat. Ihahatid ko muna kayo pabalik.”Mabigat ang autumn dew.Sa labas ng hospital, may dalang malamig na dampness ang hangin. Dumaan ang simoy sa entrance, pinagalaw ang laylayan ng dark coat ni Lucas. Sa ilalim ng coat, nakasuot siya ng artistic shirt na may ilang tassels na nakasabit sa harap. Casual at bahagyang kakaiba ang design, ibang-iba sa restrained suits na karaniwan niyang isinusuot.Agad na napansin ni Nathalia ang tassels.Palaging curious ang mg