Lahat ng Kabanata ng ดาวยั่ว มาเฟียเถื่อน ( My sexy girl) : Kabanata 21 - Kabanata 30

22 #จัดการ ตกค่ำ ประตูไม้บานเก่าถูกผลักเข้ามาอย่างแรงจนคนที่เผลอหลับสะดุ้งตื่นขึ้นมา นิลินค่อยๆลืมตาขึ้นมาช้า ตอนนี่เธอรู้สึกเหนื่อยล้ามาก เจ็บแผลและเจ็บข้อเท้าจนไม่กล้าขยับ หญิงสาวไม่รู้เลยง่าเธอนั่งรออยู่ในนี้กี่ชั่วโมงแล้ว ไม่ได้กินทั้งน้ำและข้าว ‘ถ้าลูกกูเป็นอะไรไป กูไม่เอามึงไว้แน่ๆ!’ จู่ๆผู้ชายคนหนึ่งก็เดินเข้ามาชี้หน้าด้าเธอด้วยอารมณ์โกรธเกรี้ยว สมองน้อยๆกำลังเร่งประมวลผลกับสถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้า ‘แกเป็นพ่อของเจนนี่หรอ’ เธอเอ่ยถามออกไปอย่างแผ่วเบาเพราะไม่มีแรง ‘เออ ถ้าไอ้เจษมันทำอะไรลูกกู กูก็จะไม่ปล่อยมึงไป เป็นเพราะมึงคนเดียวแผนของกูพังหมด’ จักรหมายถึงถ้าหากไม่มีนิลิน เขาคงได้จับเจษกับเจนนี่แต่งงานกันไปแล้ว ปานนี้คาสิโนกับบริษัทเจทีคงได้ย้ายมาอยู่ในมือเขาเเล้ว ‘คุณพูดอะไรฉันไม่รู้เรื่อง’ ‘พวกมันมาแล้วครับนาย’ ลูกน้องของจักรเดินเข้ามาบอกเมื่อเห็นว่ารถของเจษขับเข้ามาบริเวณบ้านแล้ว จักรล่อให้เจษมาที่นี่เพื่อหวังจะได้รับตัวลูกสาวคืน เขาสั่งห้ามให้เจษเเจ้งตำรวจ หลังจากที่ได้ลูกสาวคืนมาในอ้อมอกแล้วเขาจะแย่งยังผู้หญิงคนนี้คืนมาจากมัน จักรคิดว่าตัวเองจะสู

24 #เป็นแฟน จบคำถามนิลินก็ได้แต่กลืนน้ำลายลงคอ เพราะเธอไม่รู้ว่าจะตอบแม่เขายังไงดี จุรีพอจะมองออกว่านิลินนั้นรักลูกชายของตน สายตาคือสิ่งที่ปกปิดกันไม่ได้ และนางก็มั่นใจเหลือเกินว่าลูกชายของนางก็ตกหลุมรักเด็กสาวน่าตาน่ารักคนนี้เข้าให้แล้ว เพียงแต่อาจจะยังไม่รู้ตัวเอง เห็นทีมารดา จำต้องช่วยเป็นกามเทพแผลงศรให้เสียแล้ว ‘ขออนุญาติพูดตามตรงนะคะคุณพ่อคุณแม่ หนูชอบคุณเจษเพราะคุณเจษหล่อค่ะ แต่เรื่องนิสัย เขายังทำให้หนูรักไม่ได้หรอกค่ะ’ ‘นี่เธอ!’ ชายหนุ่มจิ๊ปากในลำคอเมื่อได้ยินคำตอบแบบนั้น เธอกำลังหลอกด่าว่าเขาหน้าตาดีแต่นิสัยแย่แน่ๆ ผิดกับมารดาที่ยิ้มกริ่มให้กับคำตอบที่เจ็บแสบนั้นของนิลิน นางชอบใจยิ่งนัก ‘ฉันพูดความจริงนี่คะ’ เธอหันไปมองหน้าเขา ในเมื่อเขาแสดงออกว่าไม่ได้รักเธอชัดเจนขนาดนั้น แล้วทำไมเธอจะต้องบอกความรู้สึกจริงๆออกไปด้วยล่ะ ‘โอเค งั้นแม่ว่า ทั้งสองคนลองทดลองเป็นแฟนกันสักสองเดือนดีไหม ในระหว่างนี้อย่าให้แม่เห็นว่าลูกไปมีข่าวกับผู้หญิงคนไหนเด็ดขาด! และถ้าถึงวันนั้นทั้งสองคนยังไม่รักกัน แม่ก็จะไม่บังคับให้แต่งงาน โอเคมั้ยจ๊ะ’ มารดายื่นข้อเสนอ ซึ่งชายหนุ่มก็ไม

26 #เปิดตัว บ่ายแก่ๆ หลังจากที่ไปเยี่ยมลูก้าที่โรงพยาบาลพร้อมกับทำเรื่องให้ลูกน้องที่ใกล้หายดีออกจากโรงพยาบาลไปรักษาตัวที่บ้านนั้นใช้เวลาไปเกือบสามชั่วโมง รถเก๋งคันหรูขับออกมาจากร้านอาหารที่เพิ่งพาแฟนคนแรกไปกินข้าวเที่ยงมาด้วยความเร็วปกติ ปลายทางน้้นกำลังมุ่งหน้าไปบริษัทเพื่อเคลียร์งานบางส่วนที่เขายังทำไม่เสร็จ ‘จะให้ฉันไปบริษัทด้วยหรอคะ’ คนที่นั่งอยู่ข้างๆเบาะคบขับเอ่ยถาม ตอนแรกเธอนึกว่าเขาจะไปทิ้งเธอไว้ที่คอนโดเสียอีก ‘ฉันแวะไปเซ็นเอกสารแค่แป๊ปเดียว’ เจษเลือกที่จะไม่บอกความจริงว่าเขาไม่กล้าทิ้งเธอให้อยู่คนเดียว ถ้าเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นอีกจะทำยังไง นอกจากลูก้าเจษก็ไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น ในระหว่างนี้ไม่มีลูก้าเขาจะต้องเป็นคนที่ดูแลเธอร้อยเปอร์เซ็นหากนิลินรู้เรื่องนี้คงจะดีใจไม่น้อย แต่เจษไม่ใช่คนที่จะมาอธิบายความรู้สึกให้ใครฟังง่ายๆหรอก พนักงานหลายคนส่งเสียงฮือฮาเมื่อเห็นว่าท่านประธานเข้าบริษัทกับเด็กฝึกงาน ทั้งๆที่เมื่อวันก่อนคู่หมั้นของเขาเพิ่งถูกจับออกข่าวใหญ่โตไปทั่วบ้านทั่วเมือง ‘คุณเจษคะ มีนักข่าวมาขอสัมภาษค่ะ มารอกันตั้งแต่เมื่อวานแล้ว

28.อยากเป็นเจ้าของ2 ‘ทำไมรีบกลับจัง ฉันยังกินนี่ไม่หมดเลย’ มือบางยื่นไปหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาจิบอีกครั้ง โดยที่ไม่รู้ร้อนรู้หนาวเกี่ยวกับการกระทำของตัวเอง ‘เอากลับไปกินบ้านก็ได้ เช็คบิลหน่อย’ พูดพร้อมเอ่ยเรียกพนักงาน ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ออกฤทธิ์อยู่ในร่างกายนั้นกำลังทำให้เลือดของเขานั้นสูบฉีดดียิ่งกว่าอะไร คืนนี้เขาพร้อมจะเผด็จศึกแล้ว ‘ฉันจะถือไปเอง’ นิลินเอื้อมมือไปหยิบขวดไวน์มาไง้ในอ้อมกอดด้วยความรัก ของราคาแพงนี่มันช่างหอมหวานและอร่อยสุดๆไปเลย ตั้งแต่เกิดมาเธอยังไม่เคยเจอสิ่งมึนเมาที่อร่อยเท่านี้มาก่อนเลย รถหรูคันดีคันเดิมขับเข้ามาจอดที่ลานจอดรถของคนโดดั่งเช่นเคย เจษหันมามองคนที่กำลังจะลงจากรถด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ สมองของเขากำลังคิดอะไรสนุกๆอยู่และเขามั่นใจว่าเธอเองก็จะชอบเหมือนกัน ‘เดี๋ยวก่อน’ เจษรีบคว้ามือของหญิงสาวเอาไว้ก่อนที่เธอจะลงจากรถ ‘อะไรคะ ฉันจะไปกินไอ้นี่ต่อ’ เธอว่าพลางยกขวดไวน์ที่ตนเองชอบใจนักส่ายไปมา ‘ฉันมีของที่อร่อยกว่านั้นให้ให้เธอกิน’ ‘หื้อ? อะไรคะ’ คนที่มีสติไม่ครบร้อยเอ่ยถาม ‘ตรงนี้อร่อยมาก เธอก็เคยกินมาแล้ว’ ชายหนุ่มก้มลงมา

30 #งานเข้า ในที่สุดวันหยุดก็เดินทางมาถึง เจษพานิลินเดินทางมายังสนามแข่งรถเพื่อสอนหญิงสาวขับรถ วันนี้มีลูก้าตามมาดูแลด้วยอีกคน อากาศค่อนข้างร้อนเจษรีบกางร่มเดินมาที่รถคันหรูที่ถูกขับมาจิดไว้รอในสนามแล้ว ‘คุณแน่ใจหรอคะว่าจะขึ้นไปกับฉัน?’ นิลินหันมาถามเขาอีกครั้งก่อนจะเข้าไปนั่งที่เบาะคนขับ ‘ถัาม่แน่ใจฉันคงไม่พาเธอมา’ ‘ถ้าอยากเอาชีวิตอันมีค่ามาเสี่ยงก็ตามใจค่ะ’ ใบหน้าภายใต้แว่นดำฉีกยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัย นิลินไม่กล้าบอกเขาไปตรงๆว่าเธอเป็นคนนึงที่ขับรถได้แย่มาก อค่ขับรถมอเตอร์ไซต์นังลงข้างทางหลายครั้ง แล้วนี่รถยนต์ หวังว่าเขาจะไม่หัวทิ่มกระจกแตกไปก่อนที่เธอจะขับเป็น อีกด้านของคฤหาสน์หลังใหญ่ ป้าอุ่นเดินมาหาเจ้านายด้วยสีหน้าร้อนใจกับเรื่องที่ตนเองเพิ่งได้รับรู้มา เมื่อสักครู่มีผู้หญิงหนึ่งคนมาหาลูกชายคนโตของบ้านพร้อมกับเด็กชายวัยห้าขวบหนึ่งคน เธอมาขอพบคุณผู้หญิงของบ้าน นั้นก็คือแม่ของเข่นั้นเอง ‘คุณผู้หญิงคะ’ ป้าอุ่นเดินเข้าไปใกล้ๆจุรีที่กำลังปลูกต้นไม้อยู่ที่สวรหลังบ้านด้วยน้ำเสียงร้อนใจ ‘มีอะไรคะป้า’ ‘เอ่อ มีผู้หญิงมาขอพบค่ะ เธอบอก