Lahat ng Kabanata ng ดาวยั่ว มาเฟียเถื่อน ( My sexy girl) : Kabanata 31 - Kabanata 40

31 #ความลับเปิดเผย นิลืนนั่งรอเจษกลับมาทั้งคืน เธอทำได้เพียงนั่งมองโทรศัพท์ว่าเมื่อไหร่เขาจะตอบกลับข้อความที่เธอส่งไป ด้วยความอยากรู้ว่าธุระที่เขาไปทำมันคืออะไรกันแน่ หญิงสาวจึงอดไม่ได้ที่จะส่งข้อความไปถาม ถึงยังไงตอนนี้เธอก็ได้ชื่อว่าเป็นแฟนของเขา ถามไปแค่นี้คงไม่ผิดมากหรอก ‘เฮ้อ’ เธอถอนหายใจก่อนจะตัดสินใจเข้านอน ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรในช่วงเวลาแบบนี้ เวลาที่ไม่มีเขาอยู่ข้างกาย เธอเองก็รู้สึกเคว้งและคิดถึงเขามาก หากวันนึงถ้าโดนเขาทิ้งเธอคงจะเจ็บปวดมากๆ อาจจะมากกว่าที่คิดด้วยซ้ำ หญิงสาวคิดมากไปหมด เช้าของวันถัดมา นิลินลืมตาตื่นขึ้นมาก็ยังไม่พบแม่แต่เงาของเขา หญิงสาวขมวดคิ้วมุ่นเมื่อยกโทรศัพท์ขึ้นมาดู เขาตอบขัอความกลับมาแล้ว แต่ไม่ได้ตอบคำถามที่เธอถามไป บอกแค่เพียงว่าวันนี้จะให้ลูก้าเข้ามารับเธอไปทำงาน ‘เป็นอะไรของเขานะ’ นิลินบ่นกับตัวเองด้วยความน้อยใจ เมื่อวานเขายังดูปกติกับเธอ แต่ทำไมวันนี้ถึงได้ดูห่างเหินจัง หรือเขาจะเบื่อเธอแล้วงั้นหรอ? หลังจากแต่งตัวเพื่อมาทำงานเสร็จแล้วลูก้าก็เข้ามารับเธอไปส่งอย่างที่เขาบอก นิลินหน้าบูดบึ้งตั้งแต่อยู่ในรถ แต่ลูก้าไม่ได้เอ่ยถา

33 #ฉันรักคุณ ใบหน้าเรียบนิ่งของมาเฟียหนุ่มกวาดมองไปยังคนที่นอนอยู่บนเตียง เจษเพื่งไปรับนิลินมาจากผับของจิมมี่ ครั้งแรกที่เห็นสภาพของคนตรงหน้ามันทำให้เขาอยากจะฉีกขุดที่เธอใส่ออกไปเที่ยวให้ขาดเป็นชื่นๆ เสื้อตัวจิ๋วที่เธอใส่ไว้ข้างบนมันต่างอะไรตากเศษผ้าไม่ทราบ ยิ่งเห็นเธอเมาจนหมดสติเขายิ่งโมโห อยากโดนผู้ชายฉุดมากหรือไงถึงกล้าแต่งตัวแบบนี้ออกไปกินเหล้าคนเดียว ‘อืมม ขนาดในฝันยังจะตามมาหลอกหลอนกันอีก’ คนที่นอนส่ายไปส่ายมาอยู่บนเตียงเอ่ยออกทาเสียงเบา เพราะคิดว่าฝันที่เห็นเขามายืนอยู่ปลายเตียง ‘ฮื้อ ออกไปจากสมองฉันได้แล้ว!’ พิษของแอลกอฮอล์ช่วยทำให้นิลินร้องไห้ออกมาง่ายกว่าเดิม หญิงสาวลุกขึ้นมานั่งแล้วร้องไห้ออกมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย จนคนที่ยืนมองอยู่แอบตกใจ ‘เธอร้องไห้ทำไม’ เจษเดินเข้ามานั่งลงข้างๆเธอก่อนจะเอ่ยถาม คนที่ปลอบใครไม่เป็นเช่นเขาไม่รู้จะจัดการสถานการณ์ตรงหน้าอย่างไรดี ‘คุณทำฉันเจ็บตรงนี้ๆ!’ คนเมาที่ลุกขึ้นนั่งได้จิ้มนิ้วไปที่หัวใจของตัวเองสองครั้งเพื่อบอกให้เขารับรู้ว่าเธอกำลังเจ็บตรงหัวใจ ‘ฉันขอโทษ หยุดร้องได้แล้ว’ เจษพอจะเดาออกว่าเธอคงมีความรู้สึกดีๆใ

35 #กลับคำพูด คนตัวเล็กหันซ้ายหันขวามองดูสิ่งรอบข้าง ซึ่งเธอก็พบว่ามีพนักงานหลายคนกำลังมองมาทางนี้อยู่ และอีกอย่างนิลินก็ไม่อยากตกเป็นข่าวโดนเม้าอีกรอบ ก็เลยต้องยอมนั่งชงทานอาหารบนโต๊ะเดียวกันกับเขาอย่างเซ็งๆ และแล้ววันที่ต้องไปเกาะอันดาราก็มาถึง พนักงานเกือบสิบคนรอขึ้นรถตู้เพื่อเดินทางไปที่สนามบิน แต่วันนี้เธอยังไม่เห็นแม้แต่เงาของท่านประธานบริษัท เมื่อเดินทางมาถึงสนามบินสุวรรณภูมินิลินก็เจอกับเจษเข้าพอดี เขามารอที่นี่โดยมีลูก้ามาส่ง ตลอดการเดินทางไม่มีบทสนทนาใดๆเกิดขึ้นกับเขาและเธออาจจะเป็นเพราะไม่ได้นั่งด้วยกันและเธอก็พยายามหลบหน้าเขาอีก เจษรู้สึกหงุดหงิดอยู่ในใจเมื่อเห็นว่าคนที่เขาสนใจไม่สนใจเขาเลยสักนิด ณ หาดอันดารา เกาะแสนสวยที่ตั้งอยู่ทางใต้ของประเทศไทย ห้อมล้อมไปด้วยทะเลสีฟ้าคราม หาดนี้โด่งดังมากๆในหมู่นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ เมื่อได้เห็นภาพตรงหน้านิลินก็ทำตาโต ที่นี่สวยมากกก เหมือนกับภาพในนิตยาสารดังๆที่เธอเคยเห็นเมื่อตอนยังเด็ก ‘นี่กุญแจห้องค่ะคุณเจษ’ สิเรียมยื่นกุญแจห้องพร้อมคีย์การ์ดให้เจ้านาย ก่อนจะหันไปยื่นให้คนอื่นๆที่เหลือ ‘ของนิลินล่ะคะ หนูยังไม่ไ

37 #ปรับความเข้าใจ รุ่งเช้าของวันถัดมา นิลินเกือบตื่นมาทำงานไม่ทัน เพราะเมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็ปาไปเกือบจะตีสาม วันนี้เธอต้องตื่นมาทำงานตั้งแต่แปดโมงเช้าเพราะทีมถ่ายต้องการแสงแดดยามเช้าของธรรมชาติคดีสรร ‘โห้ว เซ็กซี่สุดๆไปเลยลูกก’ สิเรียมตาลุกวาวเมื่อเห็นนิลินสวมบิกินี่สีแดงอันแสนจะขับผิว แถมหุ่นของเธอยังเปฌนนาฬิกาทีายเอาเอาพนักงานหนุ่มๆแอบเหล่ตามองกันเป็นแถว แถวแขกชาวต่างชาติที่เดินผ่านไปใาก็หยุดมองคนนิลินแอบรู้สึกเคอะเขินอยู่บ้าง ‘คนมองเต็มเลยค่ะ ไม่มีอะไรผิดปกติใช่มั้ยคะพี่สิเรียม’ นิลินเดินไปกระซิบถาหัวหน้าเมื่อจู่ๆดันรู้สึกประหม่ากับสายตาของคนรอบข้างขึ้นมาสะงั้น ‘มีจ้ะ สวยผิดปกติต่างหาก คนถึงได้จ้องกันตาเป็นมันแบบนี้’ ‘อะแฮ่ม! นั่นเธอใส่ชุดอะไร ฉันไม่ได้อนุญาตให้แฟนของฉันใส่ชุดนี้!’ เจษที่เพิ่งโผล่มาเพราะตื่นสายตะโกนออกมาเสียงดัง แววตาแหลมคมเหมือนมีไฟลุกโชนอยู่ก็ไม่ปาน ถ้าเธอยอมปลุกเขาให้ตื่นขึ้นมาตั้งแต่แรก เขาคงไม่ต้องมายืนโมโหจนควันออกหูแบบนี้หรอก ‘แต่คุณมาร์ตินบรีฟมาแบบนี้นะคะคุณเจษ’ สิเรียมอธิบายให้เจ้านายฟัง ‘แล้วมันไม่มีชุดที่ดีกว่านี้แล้วหรื

39 #แผนของแพม ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด กลางดึกคืนเดียวกัน เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นหลายรอบจนคนที่กำลังนอนหลับงัวเงียขึ้นมาคว้านหา เจษที่เพิ่งหลับไปได้ไม่นานจำต้องลุกขึ้นมารับสาย โดยไม่ทันได้ลืมตามองว่าใครเป็นคนโทรเข้ามา ‘ฮัลโหล’ ‘เจษคะ ทำยังไงดีๆ’ เสียงนั้นเขาจำได้ขึ้นใจ นั่นคือเสียงของแพม ไม่รู้หล่อนไปเอาเบอร์โทรของเขามากจากไหน เพราะปกติเขาไม่ใช่คนที่จะให้เบอร์ส่วนตัวกับคนอื่นได้ง่ายๆ ขนาดเธอเคยร้องขอเขายังไม่ให้เลย ‘เป็นอะไรของเธอ!’ ถึงแม้จะขุ่นเคืองอยู่เล็กน้อยที่แพมถือวิสาสะโทรมาหาเขาในเวลานี้ แต่เรื่องที่อยากรู้มากกว่าก็คือน้ำเสียงอันตื่นตระหนกของแพม หล่อนกำลังเป็นอะไรกันแน่ ‘แจ็คไม่สบาย ตัวร้อนจี๋เลย เจษช่วยพาลูกไปโรงพยาบาลหน่อยได้มั้ยคะ’ ได้ยินดังนั้นชายหนุ่มจึงตื่นเต็มตา เขาหันไปมองคนที่นอนหลับปุ๋ยไม่รู้เรื่องราวอยู่ข้างๆ พร้อมกับชั่งใจอยู่สักพัก ‘เดี๋ยวฉันจะเข้าไป เอาน้ำเช็ดตัวให้แจ๊คก่อนอย่าให้ไข้สูงมาก’ ถึงแม้จะยังมีข้อกังขาว่าแจ็คอาจจะไม่ใช่ลูกของเขา แต่ชายหนุ่มก็ไม่อาจใจดำไม่สนใจเด็กน้อยตาดำๆได้ แถมช่วงเวลานี้เขาเองก็อยากให้ลูก้าพักผ่อน เพราะงาน