All Chapters of สาวน้อยยั่วสวาท: Chapter 71 - Chapter 80

“รีบเรียนจบไวๆนะครับ พี่อยากมีพัฒน์น้อยจะแย่แล้วนะครับ” พัฒน์อ้อนเมียเด็ก“เรียนจบแล้วฝันอยากทำงานก่อนสักปีสองปีก่อนได้มั้ยคะ” ปลายฝันบอกเขาตามที่เธอคิดไว้ว่าเรียนแล้วต้องทำงานก่อนแล้วเธอก็ดันมาแต่งงานก่อนเรียนจบอีก“โธ่ฝันครับ กว่าฝันเรียนจบก็สองปี กว่าฝันทำงานก็อีกสองปี พี่ก็แก่กันพอดีน่ะสิครับ” พัฒน์โอดครวญกับเมียเด็กขณะที่มือหนาลูบไล้แผ่นหลังเนียนไม่หยุดมือ“ไม่แก่สักหน่อย แค่อายุเพิ่มขึ้นแค่นั้นเองค่ะ คิกๆคิกๆ” ปลายฝันล้อสามีแล้วหัวเราะ พัฒน์นับตัวเลขทันทีตอนนี้เขาอายุสามสิบสี่แล้วกว่าปลายฝันเรียนจบอีกสองปีเขาก็สามสิบหก ถ้าทำงานต่ออีกสองปีเขาก็สามสิบแปด แต่ปลายฝันแค่ยี่สิบหก โอ้มายก้อด!“ไม่เอาครับ ถึงตอนนั้นพี่กลัวจะไม่มีแรงทำลูกน่ะสิครับ” พัฒน์พูดแต่มือหนาก็นวดคลึงสะโพกหนั่นแน่นของเธอและกดมันลงใส่แกนกายอวบที่แข็งชันในกางเกงในตัวเล็กที่ยังเหลือติดตัวเขาอยู่ชิ้นเดียว ปลายฝันลูบสีข้างลงไปถึงเอวหนาของเขาถึงรู้ว่าสามีจอมหื่นเธอมีกางเกงในติดตัวอยู่ชิ้นเดียวก็ยังดีที่ไม่ปล่อยให้พัฒน์น้อยหนาว“นอนเถอะค่ะพี่พัฒน์ ดึกแล้ว” เธอบอกเขาแล้วขนลุกเมื่อเขาล้วงมือเข้าไปในเสื้อนอนตัวใหญ่ของเธอลูบ

"พี่เจฟคะคุณโม้นานั่งอยู่ถัดไปแถวที่สองด้านขวามือค่ะ" แพรพลอยบอกเขาให้รู้ว่าเตรียมรับมือกับโม้นายังไงนั้นสิ โม้นานั่งห่างจากเธอและเจเฟอร์สันไปหกเจ็ดคนแล้วก็มองมาที่เธอกับเขาเขม็งอย่างไม่พอใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะที่เธอไม่กล้าออกฤทธิ์ได้ตามใจตัวเอง"ช่างเค้าสิครับ ไม่เกี่ยวกับพี่ซะหน่อยครับ" หนุ่มหล่อเนื้อหอมตอบอย่างเฉยเมย"แต่เธอมองมาทางเราอยู่นะคะ" แพรพลอยเห็นสายตาน่ากลัวของโม้นา"อย่าไปสนใจเลยครับน้องพลอยดูโชว์กันดีกว่าเผื่อจะได้ชุดสวยติดมือกลับอังกฤษสักสิบยี่สิบชุดน่ะครับ" เจเฟอร์สันบอกน้องสาวคนสวยของเพื่อน"บ้าสิพี่เจฟใครจะซื้อได้ทีละสิบยี่สิบชุดคะ ราคาแต่ละชุดไม่ใช่น้อยๆนะคะ" แพรพลอยกับเจเฟอร์สันพูดคุยกันกระซิบกระซาบหัวแทบชนกันอย่างไม่สนใจใครเพราะกลัวเสียงดังทำให้คนอื่นรำคาญ แต่พวกนักข่าวก็พยายามซูมถ่ายรูปของเจ้าของโรงแรมสุดหล่อกับสาวสวยไม่หยุดเสียงดนตรีจังหวะเร้าใจดังขึ้นพร้อมแสงไฟกระพริบวูบวาบส่องบนเวที นางแบบใส่ชุดสวยเดินยักย้ายส่ายสะโพกเข้าจังหวะกับเสียงดนตรีออกมาทีละคนเพื่อโชว์ชุดสวยคอลเลคชั่นล่าสุดของดีไซน์เนอร์ชื่อดังให้แขกได้ชมและจับจองเป็นเจ้าของ"ชุดสวยๆทั้งนั้นเลยนะคะ

"แล้ววันนี้จะไปเที่ยวที่ไหนกันละลูก" คุณจิตตรีถามทุกคนเปลี่ยนเรื่องเพื่อจะให้ทุกคนเที่ยวให้สนุกและไม่เป็นกังวลเรื่องลูกชายกับแพรพลอย"วันนี้นัดกับคริสไว้ว่าจะไปช้อปปิ้งที่ร้านครับมัม" เจเฟอร์สันบอกมัมแต่ท่านก็จ้องหน้าผิดลูกชายอย่างจับผิดแม้แต่แม่ยังไม่ไว้ใจลูกชายเลยแล้วทุกคนก็ไปเตรียมตัวที่จะไปช้อปปิ้งกันเหลือแต่เจเฟอร์สันและมัมกับแด๊ดที่พากันย้ายไปนั่งที่ห้องพักผ่อน"อย่าคิดว่ามัมไม่รู้นะว่าเจฟคิดจะทำอะไร" คุณจิตตรีมองค้อนลูกชายอย่างหมั่นไส้"โธ่มัมครับ ผมไม่ได้จะทำอะไรสักหน่อยมัมใส่ร้ายผมนะเนี่ย" ชายหนุ่มเข้าไปนั่งข้างๆท่านกอดร่างอวบแล้วหอมแก้มของคนเป็นแม่อย่างหมั่นเขี้ยวและรักใคร่จนคุณโจนส์ทนไม่ได้"เจฟออกไปให้ห่างๆเมียแด๊ดเลยนะ" คุณโจนส์ลุกมานั่งเบียดภรรยาผลักลูกชายออกไปให้ห่างเมียรักของเขา"แด๊ดครับ เมียแด๊ดก็แม่ผมนะครับ" เจเฟอร์สันพูดเหย้าแหย่มัมกับแด๊ดของเขาสองหนุ่มกับสามสาวยืนยิ้มกับความน่ารักของครอบครัวเจเฟอร์สันเมื่อทุกคนพร้อมเจเฟอร์สันพาทุกคนไปที่ร้านเสื้อผ้าแบรนด์ดังของคริสโตเฟอร์เพื่อให้สาวๆได้เลือกดูเสื้อผ้าของพวกเธอที่ได้ดูแฟชั่นไปเมื่อวานนี้ โดยมีดีไซน์เนอร์คนดังคอยแ

"พี่ไปก่อนนะครับที่รัก" ปลายฝันมาส่งสามีที่ขึ้นรถที่ลานจอดรถหน้าบ้านเพราะพัฒน์ไม่เคยให้เธอไปส่งที่สนามบินปลายฝันเขย่งขึ้นจูบแก้มสามี"ดูแลตัวเองด้วยและเดินทางปลอดภัยนะคะพี่พัฒน์""ฝันก็เหมือนกันนะครับ อย่าให้หนุ่มๆเข้าใกล้นะครับ" พัฒน์กอดเมียเด็กไว้แน่นแล้วก้มจูบปากบางแรงๆเน้นๆแล้วปล่อยตัวเธอเดินๆไปขึ้นรถอย่างรวดเร็วเป็นอย่างนี้ทุกครั้งที่เขามาหาเธอ ปลายฝันโบกมือให้สามีเมื่อรถคันหรูเคลื่อนออกไปพัฒน์โบกมือตอบเธอเขามองเธอจนลับตาวันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วพอๆกับความสัมพันธ์ของแพรพลอยกับเจเฟอร์สันที่คบกันเป็นแฟนหลังจากที่งานแฟชั่นที่มิลานครั้งก่อนพวกเขาเจอกันคุยกันเข้าใจกันมากขึ้นและเหลือเวลาอีกไม่นานปลายฝันกับแพรพลอยก็จะเรียนจบกันแล้วส่วนความสัมพันธ์ของแพรพลอยกับเจเฟอร์สันก็เป็นไปด้วยดีแม้บางครั้งจะมีเรื่องราวของเขาตามหน้าหนังสือพิมพ์ตามกระแสสื่อสังคมออนไลน์เรื่องสาวๆนางแบบไฮโซคนดังทั้งหลายแหล่ แต่มันก็เป็นเรื่องเกี่ยวข้องกับงานของเขาเท่านั้น แพรพลอยเข้าใจในงานของเขามากขึ้นทำให้มีสีสันมากในชีวิตทั้งเขาและเธอ แม้จะผ่านไปปีกว่าแล้วก็ตามเจเฟอร์สันยังคงเสมอต้นเสมอปลายคอยดูแลเธอกับปลายฝันเหมือ

"ใช่ ฝันก็อยากทำงานเหมือนกันนั่นแหละ""งั้นกลับไปเราลุยกันเลยเนาะ" แพรพลอยพูดอย่างกระตือรือร้นอยากจะทำงานเพราะอยู่นี่พวกเธออยากจะไปหาประสบการณ์ทำงานตามร้านอาหารหรือตามซุปเปอร์มาเก็ตเล็กๆก็ไม่ได้ไปทำเพราะไม่มีใครอนุญาตให้ไปทำจะแอบไปทำก็ไม่ได้บอดี้การ์ดของเจเฟอร์สันตามรับตามส่งดูแลอย่างไม่ให้คลาดสายตาเลยจากตอนแรกที่ดูอึดอัดมากที่มีคนตามแต่ตอนนี้พวกเธอเฉยๆแล้วแพรพลอยกับปลายฝันนั่งทำรายงายในห้องพักผ่อนริมสวนสวยมองทะลุกระจกไปจะเห็นดอกไม้ออกดอกสวยงามตลอดทั้งปีอย่างเพลิดเพลิน"ทำอะไรกันอยู่ครับ" พัฒน์เดินเข้ามามีแดนเดินตามมาด้วย"อ้าว, เสร็จงานแล้วเหรอคะพี่พัฒน์" ปลายฝันถามสามี"ครับ แต่เหนื่อยจังเลยเดินซะเมื่อยขาเลย" เขาบ่นเบา"พี่แดนเมื่อยมั้ยคะ" แพรพลอยมองพี่ชายอย่างหมั่นไส้และถามคนสนิทของพี่ชาย"ไม่ครับน้องพลอย" แดนตอบเพราะรู้ว่าน้องสาวหมั่นไส้พี่ชาย"อ้าวไปด้วยกันมาไม่ใช่เหรอคะ ทำไมเจ้านายเหนื่อยแต่เลขาไม่เหนื่อยละคะ" แพรพลอยถามพี่ชายยิ้มๆอย่างรู้ทัน"นั่นสิครับน้องพลอย พี่ก็เดินตามเจ้านายตลอดเลยนะไม่เห็นจะเหนื่อยเลย""อะไรกันสองคนนี่ ฉันบอกว่าเหนื่อยก็เหนื่อยสิจับผิดอยู่ได้" พัฒน์หันไ